Lucas 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu lɛ́tɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ fia, ɔlɛha amʋ́ túmi, há amʋ́ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ laláhɛ fɛ́ɛ́, abʋtsa ɩlɔ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ɔlɔwa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan, abʋtsa alɔpʋ.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɔyɔ́ á, mlɩmátsu tɔtɔ. Mlɩmátsu oyi yiáhɛ́, akpankogyo, atogyihɛ, kɔ́ba ntɛ́ɛ atadɩɛ nyɔɔsɩ.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Wóyígyíwóyítɔ́á bɔ́hɔ mlɩ á, mlɩtsia ɩnʋ yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Nɩ́ bʋmɔhɔ mlɩ wúlu kʋsʋ, mlɩdɛ́dalɩ mlɔyɔ́ á, mlɩkpakpa mlɩ ayabitɔ-ɩsɩ wʋlɩ wúlu amʋtɔ, isuna ánɩ́ bʋmɛbɩ bwɛ́.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Bɛnatɩ́ kí nsɩnɛ́ ɩnʋ awúlu fɛ́ɛ́sʋ́, bʋdɛ asʋn wankláán ámʋ ɔkan da, tsá ɩlɔ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Brɛ́á Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu tɔ́á ɩdɛ mʋ́sʋ́ yɔ á, olegyigyáa. Tsúfɛ́ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada Elia lálɛ́ ɩwɩ ɔwan.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ dada amʋtɔ ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Herode lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nahá batɩn Yohane. Ngya oyin ɔmɔmʋ ɩwɩ asʋ́n ntráa ndenu alɩ?” Mʋ́ sʋ ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mówun Yesu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Yesu sumbí ayɔpʋ́ amʋ beyinkí bá bɛbláa mʋ tɔ́á bayɔ́bwɛ. Ɔlɛkpa amʋ́ buo ɩwɩ, amʋ́ nkʋlɛ bɔyɔ Betsaida wúlutɔ.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bɛbɩ ánɩ́ ɔbʋ ɩnʋ á, begya mʋ ɔkpa yɔ́ ɩnʋ. Yesu lɔ́hɔ amʋ́ atúu, ɔlɛbláa amʋ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩwɩ asʋ́n, ɔlɛtsa amʋ́á bʋdɛlɔ.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a, sumbí ayɔpʋ́ dúanyɔ ámʋ bɛba bɛbláa Yesu bɛɛ, “Ha amʋ́ abʋnatɩ, mɛ́nɩ bɛ́talɩ́ yɔ́ awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa nfɩsʋ yódunká atogyihɛ mʋ́a ɔdɩkpa, tsúfɛ́ anɩméenya tɔtɔ há amʋ́ dimbí ánfɩtɔ.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka atɔ́ ha amʋ́ abʋgyi.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 (Ayin ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000).)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ dɩ́nká mʋ́sʋ́, ɔhagyíɔha létsiá asɩ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Ɩnʋ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ́ɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyée mʋ́ ha ahá ámʋ fɛ́ɛ́ abʋgyi.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Amʋ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian. Brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ isíanhɛ amʋ a, ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu nkʋlɛ dɛ́ mpáɩ bɔ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋbʋ ɩnʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma ahá bɛɛ ngyi?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Akʋ bɛɛ, fʋ́gyí Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane. Akʋ bɛɛ, Bulu Ɔnɔ́sʋ́ Ɔtɔɩ́pʋ́ Elia. Akʋ ɛ́ bɛɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ɛ́ mɛ́? Mlɩa mɩ́gyí ma?” Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Ɩnʋ Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá kpákpáákpá ɔbɛ́ɛ, bʋmábláa ɔhaa mʋ ɩwɩ asʋ́n ánfɩ.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ɔlɛtrá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ilehián ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ɩwɩɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ Yudafɔ ahandɛ, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ ɩbɩtɔ; amʋ́ fɛ́ɛ́ békiná mɩ́, há bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ ɛkɛ sáásɩ́.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ɩnʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔkʋ dékléá obóbuo mɩ á, osíi tɔ́á otekle bwɛ, otsu mʋ oyikpalíhɛ ekekegyíɛkɛ bobuo mɩ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ lɛ́prɩ mʋ nkpa á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ lési mʋ nkpa há mɩ́ sʋ ɛ́ á, Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Nɩ́ ɔkʋ onyá ɔyɩ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́, támɛ ɔhʋ́lɩ mʋ ɔkláa a, labi mɔmʋ ɩlɔwa há mʋ?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Nɩ́ ɔkʋ onyá mɩ́a mɩ́ atosunáhɛ́ pɛ́lɩ a, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nénya mʋ pɛ́lɩ brɛ́á nna mɩ́a mɩ́ Sɩ́ pʋ́ mʋ abɔpʋ wánkɩ́hɛ́ numnyamtɔ nɛbá.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu asa bówun Bulu iwíegyí amʋ.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ ndawɔ́tswɩ́ ɔma a, ɔlɛkpa Petro mʋa Yohane pʋ́ Yakobo buo ɩwɩ, bɔdʋ yɔ́ mpáɩ ɔbɔkpá ɩbʋ kʋsʋ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Brɛ́á ɔdɛ mpáɩ ámʋ bɔ á, mʋ ansɩ́tɔ́ lɛtsɛ. Mʋ atadɩɛ lofulí hʋ́nánáná, ɩdɛ ogyá kpa.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Petro mʋa mʋ aba ámʋ bɛdɩdɩ. Brɛ́á bɔwan tsinkí á, bowun Yesu numnyam, ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ mʋ wá.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Brɛ́á ahá abanyɔ́ ámʋ bʋdɛnatɩ́ á, Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.” (Ɔmɛbɩ tɔ́á ɔdɛblɩ́).
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Brɛ́á ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, agyinde kʋ lobobun amʋ́ fɛ́ɛ́sʋ́. Ɩnʋ ifu lɛkɩtá amʋ́ abasá ámʋ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ɩnʋ á, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu agyinde amʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bíá nalɛ́ nɩ́. Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ ɔmɛ.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ɔmɛ amʋ lótsutsúa ɩbɛka tin á, ɩlasí Yesu nkʋlɛ ɩnʋ. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun asʋ́n ánfɩsʋ nkɛ ámʋtɔ. Bʋmɛbláa ɔhaa ɩtɔ́á bayówun.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Yesu mʋa akasɩ́pʋ́ abasá ámʋ bɛkplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ, ɔdɔm amʋ befia mʋ.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɔ́kplʋn ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kókoli, damli kɩ mɩ́ bí ha mɩ. Obi yinhɛ́ ɔkʋlɛ pɛ́ ogyi mɩ́.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ɔŋɛ laláhɛ kʋ towíé mʋtɔ, ɔtɔkplʋ́n. Ɔtɛdɩda gbla, ɔdɛkɔ tsikitsiki, mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu. Ipiantɔ asa itesí mʋ, ɩdɛ mʋ yintá.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Nobobwií ɩpa há fʋ́ akasɩ́pʋ́ amʋ mbɛ́ɛ, bʋgyáa mʋ́ lɛ mʋtɔ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, mlɩ tsiátɔ́ ma alɛ. Alɩ́ nétsiá mlɩ wá, nyá klʋn há mlɩ ekekegyíɛkɛ nɩ́?”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Brɛ́á ɔlɛkpa kebi ámʋ ɔbá á, ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɛ́fɩn mʋ dá, ɔdɛkɔ tsikitsiki. Támɛ Yesu lɔ́kplʋn wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ, tsá kebi ámʋ. Ɩnʋ oleyinkía mʋ há mʋ sɩ.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mlɩhɩɛ yaa asʋ amlɩnu. Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bomonu mʋ́ asɩ. Bulu lɔ́pʋ mʋ́ asɩnu ŋáín amʋ́. Mʋ́ sʋ ɩmɔwankɩ́ amʋ́ asʋ́n ánɩ́ ɔdɛblɩ́. Ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛ́fɩtɛ́ mʋ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Nwɛ́ɛn kʋ lɛ́ba akasɩ́pʋ́ amʋ nsɩnɛ́, tsú amʋ́tɔ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ ɔhandɛ ɩwɩ.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ mʋ ɩwɩ wá.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebi ánfɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ ɛ́ lahɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ogyi ɔtráhɛ mlɩtɔ fɛ́ɛ́ gyí ɔdɛ́hɛn.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ tin! Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mlɩsʋ buo mlɩ.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Brɛ́á nkɛá Bulu obótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́ dɛkpʋkpɛ́ ba a, ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Yerusalem kokooko.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ɔlɔwa abí gyankpá yɔ́ Samaria wúlu kʋsʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́la ɩnʋ yaɩ ha mʋ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Támɛ bʋmɔhɔ mʋ wúlu amʋtɔ, tsúfɛ́ Yerusalem ɔyɔ́.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Brɛ́á mʋ akasɩ́pʋ́ Yakobo mʋa Yohane bowun alɩ á, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, fʋdeklé fɛɛ ahá ogyá itsu ɔsʋ́sʋ́ bɔhɔ amʋ́ mɔ́?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Támɛ Yesu lɛ́damlí, wá ɩyɩn wá amʋ́.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Mʋ́ʋ́ bɔpʋ ɔkpa yɔ́ wúlu bámbásʋ́ a.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Brɛ́á bʋna ɔkpatɔ bɔyɔ́ á, oyin ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nóbuo fʋ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fɔyɔ́.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Awɩá bʋbʋ mbɔ́, mbubwi ɛ́ bʋbʋ asia, támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ á, mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋ mɩ́ nwun tswɩ.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesu lɛ́bláa ɔha bambá ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Si awupʋ́ abʋpula amʋ́ afúli. Támɛ fʋ́ mʋ́ yɔ afʋyɛda Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ɔkʋ ɛ́ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nóbuo fʋ, támɛ ha mɩ́ anyinki yɛklá mɩ́ wóyítɔ́ ahá asa.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔtɛsrɩ́ dámlí kɩ ɔma mɔ́fʋn ha Bulu iwíegyí ámʋtɔ agyʋ́má yɔ.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.