Lucas 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesu lɛ́tɩ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ fia, ɔlɛha amʋ́ túmi, há amʋ́ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, bʋgyáa ɔŋɛ laláhɛ fɛ́ɛ́, abʋtsa ɩlɔ.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Ɔlɔwa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́da Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan, abʋtsa alɔpʋ.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɔyɔ́ á, mlɩmátsu tɔtɔ. Mlɩmátsu oyi yiáhɛ́, akpankogyo, atogyihɛ, kɔ́ba ntɛ́ɛ atadɩɛ nyɔɔsɩ.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Wóyígyíwóyítɔ́á bɔ́hɔ mlɩ á, mlɩtsia ɩnʋ yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́dalɩ wúlu amʋtɔ.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Nɩ́ bʋmɔhɔ mlɩ wúlu kʋsʋ, mlɩdɛ́dalɩ mlɔyɔ́ á, mlɩkpakpa mlɩ ayabitɔ-ɩsɩ wʋlɩ wúlu amʋtɔ, isuna ánɩ́ bʋmɛbɩ bwɛ́.”
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Bɛnatɩ́ kí nsɩnɛ́ ɩnʋ awúlu fɛ́ɛ́sʋ́, bʋdɛ asʋn wankláán ámʋ ɔkan da, tsá ɩlɔ.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Brɛ́á Galilea ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode lónu tɔ́á ɩdɛ mʋ́sʋ́ yɔ á, olegyigyáa. Tsúfɛ́ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada Elia lálɛ́ ɩwɩ ɔwan.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ dada amʋtɔ ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Herode lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nahá batɩn Yohane. Ngya oyin ɔmɔmʋ ɩwɩ asʋ́n ntráa ndenu alɩ?” Mʋ́ sʋ ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mówun Yesu.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Yesu sumbí ayɔpʋ́ amʋ beyinkí bá bɛbláa mʋ tɔ́á bayɔ́bwɛ. Ɔlɛkpa amʋ́ buo ɩwɩ, amʋ́ nkʋlɛ bɔyɔ Betsaida wúlutɔ.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bɛbɩ ánɩ́ ɔbʋ ɩnʋ á, begya mʋ ɔkpa yɔ́ ɩnʋ. Yesu lɔ́hɔ amʋ́ atúu, ɔlɛbláa amʋ́ Bulu iwíegyí amʋ ɩwɩ asʋ́n, ɔlɛtsa amʋ́á bʋdɛlɔ.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Brɛ́á owí dɛpɔ́ɔn a, sumbí ayɔpʋ́ dúanyɔ ámʋ bɛba bɛbláa Yesu bɛɛ, “Ha amʋ́ abʋnatɩ, mɛ́nɩ bɛ́talɩ́ yɔ́ awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa nfɩsʋ yódunká atogyihɛ mʋ́a ɔdɩkpa, tsúfɛ́ anɩméenya tɔtɔ há amʋ́ dimbí ánfɩtɔ.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Támɛ Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka atɔ́ ha amʋ́ abʋgyi.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 (Ayin ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000).)
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ dɩ́nká mʋ́sʋ́, ɔhagyíɔha létsiá asɩ.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ɩnʋ olotsu bodobodo anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ ámʋ. Ɩnʋ olotsu ansɩ́ fʋ́á kɩ́ɩ ɔsʋ́sʋ́, ɔlɛda Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyée mʋ́ ha ahá ámʋ fɛ́ɛ́ abʋgyi.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Amʋ fɛ́ɛ́ begyi mwɛ sian. Brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɔtɔsɩ́ isíanhɛ amʋ a, ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu nkʋlɛ dɛ́ mpáɩ bɔ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋbʋ ɩnʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma ahá bɛɛ ngyi?”
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Akʋ bɛɛ, fʋ́gyí Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane. Akʋ bɛɛ, Bulu Ɔnɔ́sʋ́ Ɔtɔɩ́pʋ́ Elia. Akʋ ɛ́ bɛɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ dada ɔkʋ lákʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ɛ́ mɛ́? Mlɩa mɩ́gyí ma?” Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ.”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ɩnʋ Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá kpákpáákpá ɔbɛ́ɛ, bʋmábláa ɔhaa mʋ ɩwɩ asʋ́n ánfɩ.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ɔlɛtrá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ilehián ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́hɩɛ wun ɩwɩɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ Yudafɔ ahandɛ, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ ɩbɩtɔ; amʋ́ fɛ́ɛ́ békiná mɩ́, há bɔ́mɔ mɩ́, támɛ Bulu ɔbɛ́lakʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ ɛkɛ sáásɩ́.”
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Ɩnʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔkʋ dékléá obóbuo mɩ á, osíi tɔ́á otekle bwɛ, otsu mʋ oyikpalíhɛ ekekegyíɛkɛ bobuo mɩ.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ lɛ́prɩ mʋ nkpa á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ lési mʋ nkpa há mɩ́ sʋ ɛ́ á, Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Nɩ́ ɔkʋ onyá ɔyɩ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́, támɛ ɔhʋ́lɩ mʋ ɔkláa a, labi mɔmʋ ɩlɔwa há mʋ?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Nɩ́ ɔkʋ onyá mɩ́a mɩ́ atosunáhɛ́ pɛ́lɩ a, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nénya mʋ pɛ́lɩ brɛ́á nna mɩ́a mɩ́ Sɩ́ pʋ́ mʋ abɔpʋ wánkɩ́hɛ́ numnyamtɔ nɛbá.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Akʋ bʋbʋ mlɩtɔ nfɩ bʋmóowu asa bówun Bulu iwíegyí amʋ.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ ndawɔ́tswɩ́ ɔma a, ɔlɛkpa Petro mʋa Yohane pʋ́ Yakobo buo ɩwɩ, bɔdʋ yɔ́ mpáɩ ɔbɔkpá ɩbʋ kʋsʋ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Brɛ́á ɔdɛ mpáɩ ámʋ bɔ á, mʋ ansɩ́tɔ́ lɛtsɛ. Mʋ atadɩɛ lofulí hʋ́nánáná, ɩdɛ ogyá kpa.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Petro mʋa mʋ aba ámʋ bɛdɩdɩ. Brɛ́á bɔwan tsinkí á, bowun Yesu numnyam, ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ mʋ wá.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Brɛ́á ahá abanyɔ́ ámʋ bʋdɛnatɩ́ á, Petro lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ɩbʋ alɛ́á abétsiá nfɩ. Ha ada abú asa. Fʋ́ klɛ́ kʋlɛ, Mose klɛ́ kʋlɛ, Elia ɛ́ klɛ́ kʋlɛ.” (Ɔmɛbɩ tɔ́á ɔdɛblɩ́).
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Brɛ́á ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, agyinde kʋ lobobun amʋ́ fɛ́ɛ́sʋ́. Ɩnʋ ifu lɛkɩtá amʋ́ abasá ámʋ.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ɩnʋ á, ɔmɛ kʋ lɛdalɩ tsu agyinde amʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ gyí mɩ́ Bíá nalɛ́ nɩ́. Mlɩyaa asʋ amlɩnu mʋ ɔmɛ.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Ɔmɛ amʋ lótsutsúa ɩbɛka tin á, ɩlasí Yesu nkʋlɛ ɩnʋ. Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun asʋ́n ánfɩsʋ nkɛ ámʋtɔ. Bʋmɛbláa ɔhaa ɩtɔ́á bayówun.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Yesu mʋa akasɩ́pʋ́ abasá ámʋ bɛkplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ, ɔdɔm amʋ befia mʋ.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋ lɔ́kplʋn ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, kókoli, damli kɩ mɩ́ bí ha mɩ. Obi yinhɛ́ ɔkʋlɛ pɛ́ ogyi mɩ́.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Ɔŋɛ laláhɛ kʋ towíé mʋtɔ, ɔtɔkplʋ́n. Ɔtɛdɩda gbla, ɔdɛkɔ tsikitsiki, mʋ ɔnɔ́ tɔbwɛ́ afu. Ipiantɔ asa itesí mʋ, ɩdɛ mʋ yintá.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Nobobwií ɩpa há fʋ́ akasɩ́pʋ́ amʋ mbɛ́ɛ, bʋgyáa mʋ́ lɛ mʋtɔ, támɛ bʋmɛtalɩ́.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abíá mlɩmá hógyi, mlɩ tsiátɔ́ ma alɛ. Alɩ́ nétsiá mlɩ wá, nyá klʋn há mlɩ ekekegyíɛkɛ nɩ́?”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Brɛ́á ɔlɛkpa kebi ámʋ ɔbá á, ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɛ́fɩn mʋ dá, ɔdɛkɔ tsikitsiki. Támɛ Yesu lɔ́kplʋn wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ, tsá kebi ámʋ. Ɩnʋ oleyinkía mʋ há mʋ sɩ.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ lɛha ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mlɩhɩɛ yaa asʋ amlɩnu. Bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há adʋ́n bɔ́mɔ mɩ́.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bomonu mʋ́ asɩ. Bulu lɔ́pʋ mʋ́ asɩnu ŋáín amʋ́. Mʋ́ sʋ ɩmɔwankɩ́ amʋ́ asʋ́n ánɩ́ ɔdɛblɩ́. Ifú ɛ́ dɛ amʋ́ ánɩ́ bɛ́fɩtɛ́ mʋ.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Nwɛ́ɛn kʋ lɛ́ba akasɩ́pʋ́ amʋ nsɩnɛ́, tsú amʋ́tɔ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ ɔhandɛ ɩwɩ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛkpa kebi ɔkʋ bɛlɩɩ́ mʋ ɩwɩ wá.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ kebi ánfɩ mɩ́ dátɔ́ lahɔ mɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔhɔ mɩ ɛ́ lahɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ogyi ɔtráhɛ mlɩtɔ fɛ́ɛ́ gyí ɔdɛ́hɛn.”
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Yohane lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, anɩlówun oyin ɔkʋ dɛ́pʋ fʋ́ dá gya ɔŋɛ laláhɛ, anɩlɛ́ka mʋ tin, tsúfɛ́ ɔma anɩtɔ.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmáka mʋ tin! Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔmɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mlɩsʋ buo mlɩ.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Brɛ́á nkɛá Bulu obótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́ dɛkpʋkpɛ́ ba a, ɔlɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Yerusalem kokooko.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ɔlɔwa abí gyankpá yɔ́ Samaria wúlu kʋsʋ ɔbɛ́ɛ, bʋyɛ́la ɩnʋ yaɩ ha mʋ.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Támɛ bʋmɔhɔ mʋ wúlu amʋtɔ, tsúfɛ́ Yerusalem ɔyɔ́.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Brɛ́á mʋ akasɩ́pʋ́ Yakobo mʋa Yohane bowun alɩ á, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, fʋdeklé fɛɛ ahá ogyá itsu ɔsʋ́sʋ́ bɔhɔ amʋ́ mɔ́?”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Támɛ Yesu lɛ́damlí, wá ɩyɩn wá amʋ́.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Mʋ́ʋ́ bɔpʋ ɔkpa yɔ́ wúlu bámbásʋ́ a.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Brɛ́á bʋna ɔkpatɔ bɔyɔ́ á, oyin ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nóbuo fʋ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fɔyɔ́.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Awɩá bʋbʋ mbɔ́, mbubwi ɛ́ bʋbʋ asia, támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ á, mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋ mɩ́ nwun tswɩ.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesu lɛ́bláa ɔha bambá ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Si awupʋ́ abʋpula amʋ́ afúli. Támɛ fʋ́ mʋ́ yɔ afʋyɛda Bulu iwíegyí ámʋ ɔkan.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ɔkʋ ɛ́ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nóbuo fʋ, támɛ ha mɩ́ anyinki yɛklá mɩ́ wóyítɔ́ ahá asa.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔtɛsrɩ́ dámlí kɩ ɔma mɔ́fʋn ha Bulu iwíegyí ámʋtɔ agyʋ́má yɔ.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.