Lucas 7
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Brɛ́á Yesu lɛ́bláa ahá ámʋ asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ tá á, ɔlɔyɔ Kapernaum wúlutɔ.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔkʋ bʋ ɩnʋ. Ɔbʋ osúmpʋ́ ɔkʋá ɔtɛhɩ́ɛ́ kle mʋ asʋ́n. Osúmpʋ́ amʋ dɛ́lɔ, odeklé owu.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Brɛ́á ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lónu Yesu nka á, ɔlɔwa Yudafɔ ahandɛ akʋ sɩ́sɩ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, bʋyókokóli mʋ ɔbɛtsa mʋ osúmpʋ́ amʋ ɩlɔ ha mʋ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ahandɛ amʋ bɛhɩɛ kókóli Yesu bɛɛ, “Abwíí ɩpa, nɩ́ ɔkʋ léhián fʋ́ mbʋa á, mʋ́mʋ́ oyin ánfɩ nɩ́!
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Tsúfɛ́ ɔtɔdwɛ́ anɩ pɩ. Mʋléyi anɩ ofíakpa kʋ́ráá há anɩ nɩ́.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Mʋ́ sʋ Yesu mʋa amʋ́nyɔ bɔpʋ ɔkpa. Brɛ́á bɛta wóyí ámʋtɔ wie tá á, ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɔ́wa mʋ anyawíe ɔbɛ́ɛ bʋyéfia Yesu, abʋbla mʋ bɛɛ, mbɛ́ɛ, “Owíé! Máhan fʋ́ ɩwɩ, tsúfɛ́ mmɔfʋn ánɩ́ fɛ́ba mɩ́ wóyítɔ́.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Nawun ánɩ́ mɩ́ ɛ́ mmɔfʋn ánɩ́ nɛ́ba fʋ́ wá. Fʋ́ mʋ́ blɩ asʋankʋ, ɩwɩ bɔ́wa mɩ́ osúmpʋ́ amʋ ɔnlɩn.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Tsúfɛ́ mɩ́ ɛ́ mbʋ ahandɛ akʋ asɩ. Ɩsá akɔpʋ́ akʋ ɛ́ bʋbʋ mɩ́ asɩ. Nɛlɛ́ ɔnɔ́ mbɛ́ɛ amʋ́tɔ́ ɔkʋ ɔnátɩ á, ɔtɛnátɩ́. Nɩ́ mbɛ́ɛ ɔbá ɛ́ á, ɔtɛba. Tógyítɔ́á nɛbláa mɩ́ osúmpʋ́ mbɛ́ɛ ɔbwɛ́ɛ á, ɔtɔbwɛ́.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Brɛ́á Yesu lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ, ɔlɛdamlí bláa ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ asʋ́n, ndɛ mlɩ bláa, mmɔkʋ́wun ɔhá ánɩ́ ɔbʋ hógyi kpɔnkpɔntɩ ánfɩ odu Israelfɔtɔ kʋ́ráá kɩ!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Brɛ́á abɔpʋ amʋ́ʋ́ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɔ́wa ámʋ beyinkí yɔ́ wóyítɔ́ a, bowun ánɩ́ osúmpʋ́ amʋ ɩwɩ lawá mʋ ɔnlɩn.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ɩmɔwa ɔpá kʋkʋ Yesu lɔ́yɔ Nain wúlutɔ. Ɔdɔm bʋbuo mʋa mʋ akasɩ́pʋ́.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Brɛ́á olowie wúlu ɔnɔ́ á, ɔlɔtʋ akʋ, bʋsʋn fúli akpasʋ bɛbá. Obi yinhɛ́ ɔkʋlɛ pɛ́ ogyi há ɔsʋrapʋ ɔkʋ. Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá botsú wúlu amʋtɔ ɛ́ bʋbuo ɔtsɩ ámʋ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Brɛ́á anɩ Wíe lówun ɔtsɩ ámʋ a, mʋ asʋ́n lɔwa mʋ nwɛ, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Másu!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Mʋ́ʋ́ ɔlɔyɔ́pʋ ɩbɩ da akpa amʋ, asʋrápʋ́ amʋ besi lɩɩ́. Ɩnʋ ɔlɛbláa fúli amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔyasubi, ndɛ fʋ́ bláa mbɛ́ɛ, kʋsʋ!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ɩnʋ fúli amʋ lɔ́kʋsʋ́ tsíá, wá tɔɩ́ bɩ. Yesu lɔ́pʋ mʋ wá mʋ yin ɩbɩtɔ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ifú lɛkɩtá ahá ámʋ fɛ́ɛ́, bɛkanfʋ́ Bulu bɛɛ, “Bulu labɔbʋá mʋ ahá! Mʋ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋ lalɩn anɩtɔ!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yesu ɩwɩ asʋ́n ánfɩ lɛklɛɩ́ wá Yudea ɔmá pʋ́ awúlu ánɩ́ ɩbʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ fɛ́ɛ́tɔ́.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ bɛyɛ́bláa mʋ asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɔwa amʋ́tɔ́ abanyɔ́ sɩ́sɩ́ Yesu ɔbɛ́ɛ,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 bʋyɛ́fɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Fʋ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́ba amʋ nɩ, ntɛ́ɛ akɩ́ɩ ɔha bambá ɔkpa?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Brɛ́á ahá ámʋ bɛba bowie Yesu wá á, bɛbláa mʋ bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane ɔbɛ́ɛ abɛ́fɩtɛ́ fʋ́ anɩaa, ‘Fʋ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́ba amʋ nɩ, ntɛ́ɛ akɩ́ɩ ɔha bambá ɔkpa?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Yesu lɛ́tsa alɔpʋ pʋ́ ahá ánɩ́ ɩwɩ dɛ́ amʋ́ ɔsɩn tsɔtsɔɔtsɔ alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Olegya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ, bwíí ansibi abwiepʋ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ ansíbi.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ɩnʋ ɔlɛlɛ Yohane akasɩ́pʋ́ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyinki yɛbláa Yohane tɔ́á mlɩlabowun pʋ́ mʋ́a mlɩlabonu. Mlɩlabowun ánɩ́ ansibi abwiepʋ́ bʋdɛ atɔ́ wúun, abɔ bʋna. Ɩlɔ pɛpɛ alɔpʋ́ ɩwɩ dɛplɩ́ɩ, ɩsʋ atínpʋ bʋdɛ asʋ́n nu. Afúli bʋdetsinkí, ahiánfɔ ɛ́ bʋdɛ asʋn wankláán ámʋ nu.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Bulu obóyulá ɔhá ánɩ́ mɩ́ bwɛhɛ́ mɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Brɛ́á abí ámʋ́ʋ́ Yohane lɔ́wa sumbí ámʋ beyinkí bɔyɔ́ á, Yesu lɔ́wa tɔɩ́ tsú Yohane ɩwɩ súná ɔdɔm amʋ bɩ. Ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á mlɩlɛ́dalɩ yɔ dimbísʋ́ ɩnʋ á, ntɔ ɔkɩ́kpa mlɩlɔ́yɔ? Fɩtáa ánɩ́ afú dɛ mʋ́ tsʋ́ʋn lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ!
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Nɩ́ megyí mʋ́ á, ntɔ kóún ɔkɩ́kpa mlɩlɔ́yɔ? Ɔhá ánɩ́ ɔdɩdɩ́ ntsrim. Ɛkɛkɛɛkɛ! Ahá ánɩ́ bʋtɛdɩ́dá tati ámʋ odu gyi ɔdwɛ á, awíe wóyí bʋtetsíá.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Mlɩbla mɩ! Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ mlɩlɛ́dalɩ yɛ́kɩ? Ee, Yohane nɩ. Ɔdʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Mʋ ɩwɩ asʋ́n Bulu lɛ́blɩ́ bɔwanlɩ́n mʋ́ tswɩ bɛɛ, ‘Kɩ, ndɛ obí wa gya fʋ nkpá. Mʋ ɔbɛ́la ɔkpa há fʋ́ nɩ́.’ ”
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Yesu lɔ́yɔ mʋ asʋ́nsʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔha tsɩhɛ́ lakɛn kwɩɩ́ mɔ́fʋn mʋ, támɛ mʋ ɛ́ ɔmɔfʋn Bulu iwíegyí ámʋtɔ ɔkʋsʋ kʋ́ráá.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Aha ánɩ́ bonu Yesu asʋ́n ánfɩ pʋ́ lampóo ahɔ́pʋ kʋ́ráá bowun ánɩ́ Bulu asʋ́n da ɔkpa. Botsulá há Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lɔ́bɔ amʋ́ asú.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Támɛ Farisifɔ pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ mʋ́ bʋmɛha Yohane ɔbɔ amʋ́ asú. Bekiná tɔ́á Bulu lɛ́hɩhɩ́ɛ ha amʋ́ bwɛ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yesu lɔ́yɔ mʋ asʋ́nsʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi ánfɩ á, amɛndɩ nɔ́pʋkápʋ́ ndɛmba-abí ánfɩ? Ntɔ bɛlɩan?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Bʋgyi fɛ́ nyebíá bʋtsie dɩnsʋ bʋdɛ aba kpolí, blɩ́ bɛɛ, ‘Anɩlapléí ansigyísʋ́, mlɩmɛ́tsa. Mʋ́ sʋ anɩlawá awɩrɛhɔ ɩlʋ, támɛ mlɩmósú.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Mlɩgyí fɛ́ nyebí ánfɩ, tsúfɛ́ Yohane lɛ́ba á, oletsiá klɩ́ ɔnɔ́, omonu ntá, támɛ mlɩaa, ‘Ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ!’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ naba ndɛ atɔ́ gyí, ndɛ ntá núu. Mʋ́ ɛ́ mlɩaa, ‘Mlɩkɩ opotsuapʋ pʋ́ nta ɔbʋpʋ́. Lakpan abwɛpʋ́ pʋ́ lampóo ahɔ́pʋ onyawíe.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Támɛ ɔhá ánɩ́ ɔbʋ Bulu nyánsa á, mʋ tsíátɔ́ tɛlɛ́ mʋ́ ɔwan.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Farisiyin ɔkʋ lɛ́tɩ Yesu atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́. Brɛ́á Yesu tsie ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ á,
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 ɔtsɩ ɔkʋá ɔbʋ wúlu amʋtɔ, ogyi lakpan ɔbwɛpʋ́ lónu Yesu nka ánɩ́ batswɩ ɔpʋ́nʋ́ há mʋ Farisiyin amʋ wóyítɔ́. Ɩnʋ olotsu mʋ ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ bíá prɛntʋa wankláán ɔbɔ ba ɩnʋ.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ɔlɛbɛda akpawunu Yesu ayabiasɩ, ɔlɛkpa isú yi woo. Ɔlɔpʋ mʋ ntsú fwɩ́ Yesu ayabiasɩ, pʋ́ mʋ nwunsʋ-imi tsítsi mʋ́. Ɔlɔkʋlá Yesu ayabi pútá, tsɛ́ɩ́ ofobí fánfán ámʋ wʋ́lɩ́ mʋ ayabisʋ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Brɛ́á Farisiyin amʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ Yesu amʋ lówun ɩ́nɩ á, ɔlɛblɩ́ wá nwuntɔ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ oyin ánfɩ gyí lɛ́lɛ́ á, tɛkɩ alawun ɔhá oduá ɔtsɩ ánfɩ gyí asa ɔdɛpʋ ɩbɩ da mʋ, tsúfɛ́ lakpan ɔbwɛpʋ́ ogyi.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yesu lɛ́bláa oyin ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Simon, mbʋ asʋankʋ bláa fʋ.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ahá abanyɔ́ akʋ bɛpan sika oyin ɔkʋ wá. Ɔkʋlɛ lɛ́pan blɩba-anu (5,000,000), ɔkʋlɛ ɛ́ lɛ́pan mpɩ́m lafanu (500,000).
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Bʋmenyá kɔ́ba amʋ ká. Mʋ́ sʋ oyin ámʋ lésikíé amʋ́ abanyɔ́ fɛ́ɛ́. Bla mɩ, amʋ́tɔ́ ɔmɔmʋ ɔbɔ́dwɛ oyin ámʋ dʋn?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nahogyiá ɔmʋamʋ́ʋ́ mʋ ɩkɔ tsɔ dʋn amʋ.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ɩnʋ Yesu léyinkí kɩ ɔtsɩ ámʋ, ɔlɛbláa Simon ɔbɛ́ɛ, “Fawun ɔtsɩ ánfɩ? Nɛba fʋ́ wóyítɔ́ a, fʋmɛha mɩ́ ntsu anfwɩ ayabiasɩ. Támɛ ɔtsɩ ánfɩ mʋ́ lapʋ́ mʋ ntsú fwɩ́ mɩ́ ayabiasɩ, pʋ́ mʋ nwunsʋ-imi tsítsi mʋ́.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Fʋmɛlatá mɩ́ pútá, támɛ tsú brɛ́á nɛba nfɩ ɔpá á, ɔtsɩ ánfɩ mɔ́kʋ́sí mɩ́ ayabi kʋlá pútá.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Fʋmɛtsɛɩ́ ofobí wʋ́lɩ́ mɩ́ nwuntɔ, támɛ mʋ mʋ́ alatsɛ́ɩ́ ofobí fánfán wʋ́lɩ́ mɩ́ ayabisʋ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Mʋ́ sʋ ndɛ fʋ́ bláa mbɛ́ɛ, ɔdwɛ tsɔtsɔɔtsɔ ánfɩ alalɛ́ súná mɩ́ ánfɩ idesuná ánɩ́ Bulu lasí mʋ lakpan tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ fɛ́ɛ́ kíé mʋ. Támɛ ɔhá ánɩ́ Bulu osíi lakpan kpalobí kíé á, ɔdwɛ kpalobí ɔtɛlɛ́ súná.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa ɔtsɩ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nasí fʋ́ lakpan fɛ́ɛ́ kíé fʋ́.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ahá ámʋ́ʋ́ amʋ́a Yesu bʋtsie ɔpʋ́nʋ́asɩ ámʋ, bɛblɩ́ wá nwuntɔ bɛɛ, “Ma gyí oyin ánfɩ ɔbɛ́ɛ mʋna mʋdɛ ahá lakpan sikíé amʋ́.”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa ɔtsɩ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ hógyi lahɔ fʋ nkpa. Natɩ iwilwiitɔ.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.