Lucas 5

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu lɩ́ɩ́ Genesaret paatɩ ɔnɔ́, ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛba boputá mʋ ánɩ́ bónu Bulu asʋ́n.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Olowun nklʋn anyɔ paatɩ ámʋ ɔnɔ́. Aye alɛpʋ́ ámʋ bakplɩ́ yɔ́ bʋdɛ amʋ́ asawutɔ da. Aye alɛpʋ́ ámʋ bʋdɛ amʋ́ asawutɔ da.|src="lb00211b.tif" size="span" loc="LUK5:1-11" copy="Louise Bass, The Bible Society, London" ref="Luka 5:2"
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Yesu lɔ́dʋ wíé kʋlɛá igyi Simon klɛ́tɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Simon ɔbɛ́ɛ, osún mʋ́ kpalobí dɩnka ntsusʋ. Ɩnʋ oletsiá mʋ́tɔ́ súná ahá ámʋ atɔ́.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Brɛ́á ɔlɔtɔɩ́ tá á, ɔlɛbláa Simon ɔbɛ́ɛ, “Mlɩpla ɔklʋn amʋ ya okluklúkpá, amlɩyɔtswɩ asawu lɛ aye.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Mʋ́ʋ́ Simon lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, anɩlɔ́bwɛ kásíán ígye onyé fɛ́ɛ́, anɩménya tɔtɔ. Támɛ ɩ́nɩá fɛɛ ayɔ́, sʋ nɔ́yɔtswɩ asawu amʋ.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Brɛ́á bɔyɔ́tswɩ asawu amʋ a, bɛlɛ aye tsɔtsɔɔtsɔ. Mʋ́ sʋ asawu amʋ lɔ́wa tɩtɩ́ɩ bɩ.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Ɩnʋ bɔbwɛ ɩbɩ tɩ́ amʋ́ agyʋ́má ayɔbá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɔklʋn nyɔɔsɩtɔ ámʋ bɛɛ bʋbɛ́tsa amʋ́. Bɛba bɛtsa amʋ́, bɛlɛ aye amʋ bʋ́lá nklʋn anyɔ ámʋ dɛ́dɛ́ɛ́dɛ́, ideklé ɩmɛ.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Brɛ́á Simon Petro lówun mʋ́ alɩ á, ɔlɛda akpawunu Yesu ayabitɔ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, mákpʋkpɛ́ mantáa mɩ! Lakpan ɔbwɛpʋ́ ngyi.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Tsúfɛ́ aye amʋ́ʋ́ balɛ́ ámʋ lɔwa mʋa mʋ aba ámʋ wánwan.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Alɩ kɛ́n ɩlɔwa Sebedeo abí Yakobo mʋa Yohane, bʋgyi Simon agyʋ́má ayɔbá ámʋ ɛ́ wánwan nɩ́.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Simon mʋa mʋ aba ámʋ benya plá nklʋn amʋ besi otsubúnɔ alɩ, besi tógyítɔ́ tswɩ, kplá buo Yesu.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu bʋ wúlu kʋsʋ, ɩlɔ pɛpɛ ɔlɔpʋ́ ɔkʋ lówun mʋ. Ɩnʋ ɔlɛbɛda akpawunu, pʋ́ ɔsʋkpɩ yi ɔsʋlʋ́tɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, nɩ́ fótsulá á, fɛ́talɩ́ há mɩ́ ɩwɩ bɛ́plɩ.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Yesu lɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ da mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natsúlá, fʋ́ ɩwɩ ɩplɩ́ɩ.” Ɩnʋnʋ ɩlɔ ámʋ lɛ́ŋa lɛ mʋ ɩwɩ.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Ɩnʋ Yesu lɛ́da mʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábla ɔhaa. Natɩ laa afʋpʋ fʋ́ ɩwɩ yosuná Bulu igyí ɔhapʋ́, afʋha mʋ ɩwɩgyʋrátɔ amʋ́ʋ́ Mose mbla losuná tsú ɩlɔ pɛpɛtsa ɩwɩ ámʋ. Igyi adánsɩɛ suna ahá ánɩ́ fʋ́ ɩwɩ laplɩ́ɩ.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Támɛ Yesu ɩwɩ asʋ́n lɛ́trá klɛɩ́ yɔ́ ntɩ́nɛ́ dɩ́nká mʋ́sʋ́. Ɔdɔm bɛba mʋ atosunáhɛ́ onukpá, ɔtsa amʋ́tɔ́ alɔpʋ ɛ́ ɩlɔ.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Támɛ oletsiá dálɩ amʋ́tɔ́ brɛ́ kʋ yɔ́ dimbísʋ́ ɔtɩnɛkʋ mʋ nkʋlɛ yɔ́bɔ mpáɩ.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu dɛ́ atɔ́ suná. Farisifɔ, Mose mbla asunápʋ́ akʋá botsú Galilea pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ pʋ́ Yerusalem bɛba betsiá asɩ ɩnʋ. Bulu túmi bʋ Yesutɔ há ɩlɔtsa.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Ɩnʋ á, ayin akʋ bɔsʋrá tsukʋlɛ osínpʋ akpasʋ ba. Bekleá bɔ́pʋ mʋ wíé wóyítɔ́, pʋ́ mʋ tswɩ Yesu ansɩ́tɔ́.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Ɔdɔm amʋ sʋ bʋmenya ɔkpa. Ɩ́nɩ sʋ bɔyɔ́dʋ obu ámʋ awunso, dá mʋ́ ɔtɩnɛkʋ tíí, bɛkplɩ́a akpa amʋ tswɩ ahá ámʋtɔ Yesu ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ bahɔ mʋ gyi a, ɔlɛbláa tsukʋlɛ osínpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Opíó, nasí fʋ́ lakpan kíé fʋ́.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ ámʋ bɛblɩ́ wá nwuntɔ bɛɛ, “Ma gyí oyin ánfɩ ɔdɛ abususʋ blɩ́ ánfɩ? Ma ɔbɛ́talɩ́ sí lakpan kíé ahá dʋn Bulu nkʋlɛ?”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɩ́nɩ odu gywɩɩ́n?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Mɔmʋ lɔ́pɔn ha blɩ́? ‘Nasí fʋ́ lakpan kíé fʋ́.’ lóó, ntɛ́ɛ ‘Kʋsʋ tsu fʋ́ akpa afʋnatɩ?’
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Támɛ ndekléá mlɩbɩ́ɩ ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mbʋ túmi ɔyɩ́ ánfɩtɔ sí ahá lakpan kíé amʋ́.” Ɩnʋ ɔlɛbláa tsukʋlɛ osínpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ fʋ́ bláa mbɛ́ɛ, kʋsʋ. Tsu fʋ́ akpa afʋnatɩ yɔ wóyí!”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ɩnʋnʋʋnʋ tsukʋlɛ osínpʋ amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, tsú mʋ akpa, ɔlɔpʋ ɔkpa ɔyɔ́ wóyí ɔdɛ Bulu kanfʋ́.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Ɔnɔ́ lobwie ahá ámʋ fɛ́ɛ́. Ifú lowie amʋ́ fɛ́ɛ́tɔ́, bɛkanfʋ́ Bulu bɛɛ, “Ndɛ anɩlawun ofúla!”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Mʋ́ ɔma brɛ́á Yesu lɛ́dalɩ ɩnʋ á, olowun lampóo ɔhɔ́pʋ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Lewi, tsie mʋ lampóo ɔhɔ́kpa. Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Ɩnʋ Lewi lɔ́kʋsʋ́, sí mʋ tógyítɔ́ ɔmagyáa, yóbuo mʋ.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Mʋ́ ɔma a, Lewi lɔ́tswɩ ɔpʋ́nʋ́ mʋ wóyítɔ́ há Yesu. Lampóo ahɔ́pʋ tsɔtsɔɔtsɔ pʋ́ aha bambá ɛ́ bɛba atɔ́ ámʋ ogyíkpá.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Farisifɔ pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ ánɩ́ bʋbʋ Farisifɔ ámʋtɔ bɛfɩtɛ́ Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩa lampóo ahɔ́pʋ pʋ́ lakpan abwɛpʋ́ mlɩdɛ́ ɩbɩ wa gyi atɔ́, mlɩdɛ́ ntá nú?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɔpʋ léhián ɩlɔ ɔtsapʋ́, megyí ahá ánɩ́ ɩwɩ bʋ amʋ́ ɔnlɩn.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Mmɛba aha wankláán ɔtɩkpá. Mboún lakpan abwɛpʋ́ ɔtɩkpá nɛba, mɛ́nɩ bɛ́damlí klʋntɔ.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Aha akʋ bɛbláa Yesu bɛɛ, “Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane akasɩ́pʋ́ bʋtetsíá klɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ. Farisifɔ akasɩ́pʋ́ ɛ́ bʋtɔbwɛ́ alɩ, támɛ fʋ́ akasɩ́pʋ́ mʋ́ bʋdegyí, bʋdenúu.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔtsɩ ɔkpaɩ́npʋ́ anyawíe bɛ́klɩ́ ɔnɔ́ brɛ́á ɔbʋ amʋ́ wá? Ɛkɛkɛɛkɛ!
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Támɛ ɛkɛ ɔkʋ bɛ́ba ánɩ́ bɛ́kpa mʋ nátɩ́ sí amʋ́. Alɩ nkɛ ámʋtɔ bɛ́klɩ́ ɔnɔ́ nɩ́.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Ɩnʋ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Ɔhaa tamapʋ́ tati pɔpwɛ tan tati dada. Nɩ́ ɔbwɛ́ mʋ́ alɩ á, alayíntá pɔpwɛ amʋ, pɔpwɛ amʋ pʋ́ dada amʋ ansɩ́ ɛ́ ɩmɛ́ɛkanáa aba.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Alɩ kɛ́n bʋtamapʋ́ nta pɔpwɛ wá ɔwʋlʋ́-kpákpá kɛntɛ wuhɛ́tɔ́ nɩ́. Nta pɔpwɛ amʋ ibófu fá kɛntɛ amʋ tsítsá, yíntá kɛntɛ amʋ ɛ́.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Ɩ́nɩ sʋ ɔwʋlʋ́-kpákpá kɛntɛ pɔpwɛtɔ bʋ́tɔpʋ́ nta pɔpwɛ wá.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ɔhaa tamafɩ́tɛ́ nta pɔpwɛsʋ brɛ́á alanu dánhɛ. Tsúfɛ́ ɔtɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɩdánhɛ amʋ bʋ alɛ́ dʋn.’ ”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.