Lucas 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Roma owíe dɛhɛn Augusto lɔ́wa mbla ɔbɛ́ɛ, bʋkláa ahá ánɩ́ bʋbʋ Romafɔ asɩ fɛ́ɛ́, abʋwanlɩn amʋ́ adá.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Mʋ́gyí ahákla gyankpapʋ nɩ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Kirenio dɛ́ Siria ɔmásʋ́ gyí.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ɩ́nɩ sʋ ɔhagyíɔha lɔ́yɔ dá ɔwanlɩ́nkpá mʋ onutó wúlutɔ.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Yosef ɛ́ lɔ́kʋsʋ́ tsú Nasaret wúlu ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ dʋ́ yɔ́ Yudea ɔmátɔ́, Owíe Dawid wúlutɔ Betlehem. Tsúfɛ́ Owíe Dawid mʋ na ógyi.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Mʋa Maria amʋ́ʋ́ bapʋ́há mʋ bɛɛ otsía, ɔna odwinsʋ ámʋ nyɔ lɔ́yɔ dá ámʋ ɔwanlɩ́nkpá.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Brɛ́á bʋbʋ Betlehem ɩnʋ á, ɩkwɩ́ɩ lɛkan Maria,
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 ɔlɔkwɩɩ́ mʋ bitɩ́, ogyi oyin. Ɔlɛkɩklɩ́ɩ mʋ wá tatidatɔ, pʋ́ mʋ tswɩ mbwɩ atogyihɛ dákatɔ, tsúfɛ́ bʋmenya otsiákpá afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá. Maria lɛ́kɩklɩ́ɩ Yesu wá tatidatɔ, pʋ́ mʋ tswɩ mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.|src="CN01617b.tif" size="span" loc="LUK2:1-7" copy="David C. Cook Foundation" ref="Luka 2:7"
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, akúfa akpapʋ́ akʋ bʋbʋ ɩnʋ fʋ́n dimbítɔ́, bʋdɛ amʋ́ akúfa ɩwɩ gyo onyé.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná amʋ́, Bulu numnyam lɔ́wankɩ́ wʋ́lɩ́ amʋ́sʋ́. Mʋ́ sʋ ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Ɩnʋ á, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmánya ifú! Mlɩkɩ, napʋ́ asʋn wankláán ánɩ́ ɩbɔ́wa mlɩa ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ ansigyí ba mlɩ.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Ndɛ bakwɩ́ɩ́ nkpa Ɔhɔ́pʋ, anɩ Wíe Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) há mlɩ Owíe Dawid wúlutɔ!
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Tɔ́á mlɔ́pʋbɩ́ mʋ gyí, mlówun kebi bɔbwɛ ɔkʋá bapʋ́ tatida kɩ́klɩ mʋ ɩwɩ, ɔda mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, Bulu-abɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɛba bɛtsɩá Bulu-ɔbɔpʋ amʋtɔ, bʋdɛ Bulu kanfʋ́ bɛɛ,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Mlɩha apʋ numnyam ha Buluá ɔbʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Brɛ́á Bulu-abɔpʋ amʋ beyinkí yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ á, akúfa akpapʋ́ ámʋ bɛbláa aba bɛɛ, “Mlɩha ayɔ Betlehem, ayɛkɩ ɩtɔ́ ánfɩ ɩlaba, Bulu lalɛ́ súná anɩ ánfɩ.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ɩ́nɩ sʋ bɔwa ɔsa yɔ́. Lɛ́lɛ́ á, bowun Maria mʋa Yosef pʋ́ kebi bɔbwɛ amʋ, ɔda mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Brɛ́á bowun kebi ámʋ a, bɛlɛ mʋ ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu ámʋ blɩ́.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Akúfa akpapʋ́ asʋ́n ánfɩ lɔ́wa ahá ánɩ́ bonu mʋ́ fɛ́ɛ́ wánwan.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Támɛ Maria mʋ́ lɛ́kɩtá asʋ́n ámʋ fɛ́ɛ́ wá nwuntɔ, tsíá gywɩɩ́n mʋ́ ɩwɩ.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Brɛ́á akúfa akpapʋ́ ámʋ beyinkí bɔyɔ́ á, bʋna bʋdɛ Bulu adábi da, kánfʋ́ mʋ, asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu pʋ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ bayówun fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ámʋ sʋ.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Kebi ámʋ obuto ɔlɛkɛ́ á, bɛtɩn mʋ keté, dɩ́nká mʋ dá Yesu. Ɩdá ánfɩ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́ha mʋ asa mʋ yin lénya mʋ ɔmɛ́ nɩ́.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Brɛ́á mʋ akwɩɩ́pʋ́ bɔ́gyʋráa ɩwɩ Mose Mbla ɔnɔ́ lɔfʋn a, bɔpʋ mʋ dʋ́ yɔ́ Yerusalem, pʋ́ mʋ yɔ́pʋ wá Bulu ɩbɩtɔ.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 (Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla ámʋtɔ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ Israelfɔ bɔ́pʋ amʋ́ bitɩ́ okugyíɔkʋ há Bulu.”)
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Mʋ́ sʋ bɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ ámʋ Mbla ámʋ ɔnɔ́. Abrɔ́dʋma anyɔ ntɛ́ɛ aklobi anyɔ bɔpʋbɔ́ alɩ afɔdɩɛ ánfɩ há Bulu.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, oyin dɛhɛn ɔkʋ bʋ Yerusalem, bʋtɛtɩ́ mʋ Simeon. Yilé ɔbwɛpʋ́ ógyi, otenyá Bulu ifú. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bʋ mʋsʋ, otsie ogyo brɛ́á Bulu ɔbɔ́pʋ Ɔlɛpʋ́ ba mʋ ahá Israelfɔ.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́lɛ súná mʋ ánɩ́ omóowu, yɔ́fʋn brɛ́á alawun Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) asa.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́ha Simeon lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu akwɩɩ́pʋ́ baba mʋ amándɩ́ɛ́ ánfɩ ɔbwɛkpá fɛ́ alɩá Mose Mbla ámʋ lɛblɩ́.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Ɩnʋ Simeon lɔ́hɔ kebi bɔbwɛ amʋ, ɔlɛkanfʋ́ Bulu ɔbɛ́ɛ,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Mɩ́ Wíé! Asʋ́n ámʋ́ʋ́ fɛblɩ́ tswɩ amʋ ɩlaba mʋ́tɔ́.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Tsúfɛ́ mɩ́ onutó napʋ́ mɩ́ ansíbi wun Ɔlɛpʋ́ ámʋ.
30 Vi a tua salvação,
31 Fʋ́ onutó falá mʋ bwɛ́ ahá fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Wankɩ ogyi, ɔbɛ́lɛ fʋ́ súná ahá ánɩ́ bʋmegyí Israelfɔ,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Asʋ́n ánfɩ Simeon lɛ́blɩ́ tsú kebi bɔbwɛ anfɩ ɩwɩ lɛha ɔnɔ́ lobwie mʋ akwɩɩ́pʋ́.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Simeon lóyulá amʋ́, ɔlɛbláa obí mʋ yin Maria ɔbɛ́ɛ, “Ɩna kebi ánfɩ sʋ Israelfɔ ɔfan bɛ́dɩda, ɔfan ɛ́ bɛ́lɩɩ́. Osúna ogyi tsú Bulusʋ, ahá bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Ɩ́nɩ sʋ Bulu ɔbɛ́ha ahá tsɔtsɔɔtsɔ klʋnsʋ asʋ́n bɛ́lɩn ɔwan. Fʋ́ ɛ́ á, awɩrɛhɔ bɛ́hɩɛ kɩ́tá fʋ́ klʋn. Ɩbɔ́hɔ fʋ ɔsɩn fɛ́ ɔdayí ɩya anyɔ bakpíé yi fʋ.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ɔtsɩ dɛhɛn ɔkʋá ogyi Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɛ́ bʋ ɩnʋ. Mʋ dá gyí Hana. Mʋ sɩ gyí Fanuel, otsú Asa abusuantɔ. Ɔtsɩ dɛhɛn anfɩ mʋa mʋ kulu betsiá aba nfinsienɔ́, mʋ kulu lówu.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Olosu ɩsʋra alɩɩ bɔfʋn brɛ́á ɔlɔhɔ nfí adukwe-na (84). Ɔlɔpʋ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ mlí mʋ ɔdɩkpa, ɔdɛ Bulu súm, klɩ́ ɔnɔ́, bɔ́ mpáɩ ɔpa mʋ́a onyé.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Mʋ ɛ́ ɔlɛdalɩ ba bɛkanfʋ́ Bulu, blɩ́ kebi bɔbwɛ amʋ ɩwɩ asʋ́n súná ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ Yerusalemfɔ ɩwɩgyí ɔkpa kɩ́ɩ amʋ.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Brɛ́á Yesu akwɩɩ́pʋ́ bɔbwɛ amándɩ́ɛ́ ámʋ tá Bulu mbla ámʋ ɔnɔ́ á, beyinkí kplɩ́ yɔ́ amʋ́ wúlutɔ Nasaret, Galilea ɔsʋlʋ́sʋ.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Kebi ámʋ lɛ́dan, nyá ɔwʋnlɩ́n, nyá nyánsa, Bulu ɛ́ lóyulá mʋ.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Yesu akwɩɩ́pʋ́ bʋtetsíá yɔ́ Yerusalem yégyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ofífígyíofí.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Brɛ́á Yesu lɔ́hɔ nfí dúanyɔ á, mʋa amʋ́nyɔ bɔyɔ nkɛ ámʋ ogyíkpá fɛ́ alɩá bʋtɔyɔ́ yáɩ́.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Brɛ́á begyi nkɛ ámʋ tá beyinkí á, Yesu akwɩɩ́pʋ́ bʋmɛbɩ ánɩ́ alasin ɩnʋ.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Bʋkɩ bɛɛ mʋa mʋ abanyɔ ná. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ ɛkɛwʋ́lɛ owítɔ́ asa bɔwa mʋ dunká apíó abatɔ bɩ.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Brɛ́á bodunká mʋ kásíán á, beyinkí yɔ́ Yerusalem, yódunká mʋ.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ɛkɛ sáásɩ́ a, boyówotií mʋsʋ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ. Otsie Mose mbla asunápʋ́ wá, ɔdɛ asʋ yáa amʋ́ asʋ́ntɔ́, ɔdɛ amʋ́ asʋ́n fɩtɛ́.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ɔnɔ́ lobwie ahá ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ fɛ́ɛ́, tsú alɩá ɔdɛ asʋ́n ámʋ asɩ nu pʋ́ alɩá ɔdɛ mʋ́ ɔnɔ́ lɛ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ɔnɔ́ lobwie mʋ akwɩɩ́pʋ́ brɛ́á bowun mʋ. Mʋ yin lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí, ntogyi sʋ fabwɛ́ anɩ alɩ? Mɩ́a fʋ́ sɩ́nyɔ ansɩ́ lapɛ́ anɩdɛ́ fʋ́ dunká.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ mlɩdɛ́ mɩ́ dunká? Ilehián ánɩ́ mlɛ́bɩ ánɩ́ mɩ́ Sɩ́ wóyítɔ́ nétsiá.”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Támɛ mʋ akwɩɩ́pʋ́ bʋmonu asʋ́n ánɩ́ ɔdɛ amʋ́ bláa asɩ.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Mʋa amʋ́nyɔ beyinkí yɔ́ Nasaret, ɔlɛba ɩwɩasɩ há amʋ́. Maria lɛ́kɩtá asʋ́n ámʋ fɛ́ɛ́ wá kpawunutɔ, tsíá gywɩɩ́n mʋ́ ɩwɩ.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yesu lɛ́dan, wa ɔwʋnlɩ́n, nyá nyánsa, Bulu mʋ́a anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́ legyi mʋ ɩwɩ.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.