Lucas 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Roma owíe dɛhɛn Augusto lɔ́wa mbla ɔbɛ́ɛ, bʋkláa ahá ánɩ́ bʋbʋ Romafɔ asɩ fɛ́ɛ́, abʋwanlɩn amʋ́ adá.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Mʋ́gyí ahákla gyankpapʋ nɩ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Kirenio dɛ́ Siria ɔmásʋ́ gyí.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Ɩ́nɩ sʋ ɔhagyíɔha lɔ́yɔ dá ɔwanlɩ́nkpá mʋ onutó wúlutɔ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yosef ɛ́ lɔ́kʋsʋ́ tsú Nasaret wúlu ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ dʋ́ yɔ́ Yudea ɔmátɔ́, Owíe Dawid wúlutɔ Betlehem. Tsúfɛ́ Owíe Dawid mʋ na ógyi.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Mʋa Maria amʋ́ʋ́ bapʋ́há mʋ bɛɛ otsía, ɔna odwinsʋ ámʋ nyɔ lɔ́yɔ dá ámʋ ɔwanlɩ́nkpá.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Brɛ́á bʋbʋ Betlehem ɩnʋ á, ɩkwɩ́ɩ lɛkan Maria,
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 ɔlɔkwɩɩ́ mʋ bitɩ́, ogyi oyin. Ɔlɛkɩklɩ́ɩ mʋ wá tatidatɔ, pʋ́ mʋ tswɩ mbwɩ atogyihɛ dákatɔ, tsúfɛ́ bʋmenya otsiákpá afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá. Maria lɛ́kɩklɩ́ɩ Yesu wá tatidatɔ, pʋ́ mʋ tswɩ mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.|src="CN01617b.tif" size="span" loc="LUK2:1-7" copy="David C. Cook Foundation" ref="Luka 2:7"
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, akúfa akpapʋ́ akʋ bʋbʋ ɩnʋ fʋ́n dimbítɔ́, bʋdɛ amʋ́ akúfa ɩwɩ gyo onyé.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná amʋ́, Bulu numnyam lɔ́wankɩ́ wʋ́lɩ́ amʋ́sʋ́. Mʋ́ sʋ ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Ɩnʋ á, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmánya ifú! Mlɩkɩ, napʋ́ asʋn wankláán ánɩ́ ɩbɔ́wa mlɩa ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ ansigyí ba mlɩ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Ndɛ bakwɩ́ɩ́ nkpa Ɔhɔ́pʋ, anɩ Wíe Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) há mlɩ Owíe Dawid wúlutɔ!
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Tɔ́á mlɔ́pʋbɩ́ mʋ gyí, mlówun kebi bɔbwɛ ɔkʋá bapʋ́ tatida kɩ́klɩ mʋ ɩwɩ, ɔda mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, Bulu-abɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɛba bɛtsɩá Bulu-ɔbɔpʋ amʋtɔ, bʋdɛ Bulu kanfʋ́ bɛɛ,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Mlɩha apʋ numnyam ha Buluá ɔbʋ ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́!
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Brɛ́á Bulu-abɔpʋ amʋ beyinkí yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ á, akúfa akpapʋ́ ámʋ bɛbláa aba bɛɛ, “Mlɩha ayɔ Betlehem, ayɛkɩ ɩtɔ́ ánfɩ ɩlaba, Bulu lalɛ́ súná anɩ ánfɩ.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ɩ́nɩ sʋ bɔwa ɔsa yɔ́. Lɛ́lɛ́ á, bowun Maria mʋa Yosef pʋ́ kebi bɔbwɛ amʋ, ɔda mbwɩ atogyihɛ dákatɔ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Brɛ́á bowun kebi ámʋ a, bɛlɛ mʋ ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu ámʋ blɩ́.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Akúfa akpapʋ́ asʋ́n ánfɩ lɔ́wa ahá ánɩ́ bonu mʋ́ fɛ́ɛ́ wánwan.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Támɛ Maria mʋ́ lɛ́kɩtá asʋ́n ámʋ fɛ́ɛ́ wá nwuntɔ, tsíá gywɩɩ́n mʋ́ ɩwɩ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Brɛ́á akúfa akpapʋ́ ámʋ beyinkí bɔyɔ́ á, bʋna bʋdɛ Bulu adábi da, kánfʋ́ mʋ, asʋ́n ámʋ́ʋ́ bonu pʋ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ bayówun fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ámʋ sʋ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Kebi ámʋ obuto ɔlɛkɛ́ á, bɛtɩn mʋ keté, dɩ́nká mʋ dá Yesu. Ɩdá ánfɩ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́ha mʋ asa mʋ yin lénya mʋ ɔmɛ́ nɩ́.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Brɛ́á mʋ akwɩɩ́pʋ́ bɔ́gyʋráa ɩwɩ Mose Mbla ɔnɔ́ lɔfʋn a, bɔpʋ mʋ dʋ́ yɔ́ Yerusalem, pʋ́ mʋ yɔ́pʋ wá Bulu ɩbɩtɔ.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 (Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla ámʋtɔ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ Israelfɔ bɔ́pʋ amʋ́ bitɩ́ okugyíɔkʋ há Bulu.”)
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Mʋ́ sʋ bɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ ámʋ Mbla ámʋ ɔnɔ́. Abrɔ́dʋma anyɔ ntɛ́ɛ aklobi anyɔ bɔpʋbɔ́ alɩ afɔdɩɛ ánfɩ há Bulu.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, oyin dɛhɛn ɔkʋ bʋ Yerusalem, bʋtɛtɩ́ mʋ Simeon. Yilé ɔbwɛpʋ́ ógyi, otenyá Bulu ifú. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bʋ mʋsʋ, otsie ogyo brɛ́á Bulu ɔbɔ́pʋ Ɔlɛpʋ́ ba mʋ ahá Israelfɔ.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́lɛ súná mʋ ánɩ́ omóowu, yɔ́fʋn brɛ́á alawun Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) asa.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ lɛ́ha Simeon lɔ́yɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu akwɩɩ́pʋ́ baba mʋ amándɩ́ɛ́ ánfɩ ɔbwɛkpá fɛ́ alɩá Mose Mbla ámʋ lɛblɩ́.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Ɩnʋ Simeon lɔ́hɔ kebi bɔbwɛ amʋ, ɔlɛkanfʋ́ Bulu ɔbɛ́ɛ,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Mɩ́ Wíé! Asʋ́n ámʋ́ʋ́ fɛblɩ́ tswɩ amʋ ɩlaba mʋ́tɔ́.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Tsúfɛ́ mɩ́ onutó napʋ́ mɩ́ ansíbi wun Ɔlɛpʋ́ ámʋ.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Fʋ́ onutó falá mʋ bwɛ́ ahá fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Wankɩ ogyi, ɔbɛ́lɛ fʋ́ súná ahá ánɩ́ bʋmegyí Israelfɔ,
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Asʋ́n ánfɩ Simeon lɛ́blɩ́ tsú kebi bɔbwɛ anfɩ ɩwɩ lɛha ɔnɔ́ lobwie mʋ akwɩɩ́pʋ́.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simeon lóyulá amʋ́, ɔlɛbláa obí mʋ yin Maria ɔbɛ́ɛ, “Ɩna kebi ánfɩ sʋ Israelfɔ ɔfan bɛ́dɩda, ɔfan ɛ́ bɛ́lɩɩ́. Osúna ogyi tsú Bulusʋ, ahá bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ɩ́nɩ sʋ Bulu ɔbɛ́ha ahá tsɔtsɔɔtsɔ klʋnsʋ asʋ́n bɛ́lɩn ɔwan. Fʋ́ ɛ́ á, awɩrɛhɔ bɛ́hɩɛ kɩ́tá fʋ́ klʋn. Ɩbɔ́hɔ fʋ ɔsɩn fɛ́ ɔdayí ɩya anyɔ bakpíé yi fʋ.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ɔtsɩ dɛhɛn ɔkʋá ogyi Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɛ́ bʋ ɩnʋ. Mʋ dá gyí Hana. Mʋ sɩ gyí Fanuel, otsú Asa abusuantɔ. Ɔtsɩ dɛhɛn anfɩ mʋa mʋ kulu betsiá aba nfinsienɔ́, mʋ kulu lówu.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Olosu ɩsʋra alɩɩ bɔfʋn brɛ́á ɔlɔhɔ nfí adukwe-na (84). Ɔlɔpʋ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ mlí mʋ ɔdɩkpa, ɔdɛ Bulu súm, klɩ́ ɔnɔ́, bɔ́ mpáɩ ɔpa mʋ́a onyé.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Mʋ ɛ́ ɔlɛdalɩ ba bɛkanfʋ́ Bulu, blɩ́ kebi bɔbwɛ amʋ ɩwɩ asʋ́n súná ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ Yerusalemfɔ ɩwɩgyí ɔkpa kɩ́ɩ amʋ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Brɛ́á Yesu akwɩɩ́pʋ́ bɔbwɛ amándɩ́ɛ́ ámʋ tá Bulu mbla ámʋ ɔnɔ́ á, beyinkí kplɩ́ yɔ́ amʋ́ wúlutɔ Nasaret, Galilea ɔsʋlʋ́sʋ.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Kebi ámʋ lɛ́dan, nyá ɔwʋnlɩ́n, nyá nyánsa, Bulu ɛ́ lóyulá mʋ.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yesu akwɩɩ́pʋ́ bʋtetsíá yɔ́ Yerusalem yégyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ofífígyíofí.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Brɛ́á Yesu lɔ́hɔ nfí dúanyɔ á, mʋa amʋ́nyɔ bɔyɔ nkɛ ámʋ ogyíkpá fɛ́ alɩá bʋtɔyɔ́ yáɩ́.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Brɛ́á begyi nkɛ ámʋ tá beyinkí á, Yesu akwɩɩ́pʋ́ bʋmɛbɩ ánɩ́ alasin ɩnʋ.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Bʋkɩ bɛɛ mʋa mʋ abanyɔ ná. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ ɛkɛwʋ́lɛ owítɔ́ asa bɔwa mʋ dunká apíó abatɔ bɩ.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Brɛ́á bodunká mʋ kásíán á, beyinkí yɔ́ Yerusalem, yódunká mʋ.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Ɛkɛ sáásɩ́ a, boyówotií mʋsʋ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ. Otsie Mose mbla asunápʋ́ wá, ɔdɛ asʋ yáa amʋ́ asʋ́ntɔ́, ɔdɛ amʋ́ asʋ́n fɩtɛ́.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ɔnɔ́ lobwie ahá ánɩ́ bʋbʋ ɩnʋ fɛ́ɛ́, tsú alɩá ɔdɛ asʋ́n ámʋ asɩ nu pʋ́ alɩá ɔdɛ mʋ́ ɔnɔ́ lɛ.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ɔnɔ́ lobwie mʋ akwɩɩ́pʋ́ brɛ́á bowun mʋ. Mʋ yin lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí, ntogyi sʋ fabwɛ́ anɩ alɩ? Mɩ́a fʋ́ sɩ́nyɔ ansɩ́ lapɛ́ anɩdɛ́ fʋ́ dunká.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ mlɩdɛ́ mɩ́ dunká? Ilehián ánɩ́ mlɛ́bɩ ánɩ́ mɩ́ Sɩ́ wóyítɔ́ nétsiá.”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Támɛ mʋ akwɩɩ́pʋ́ bʋmonu asʋ́n ánɩ́ ɔdɛ amʋ́ bláa asɩ.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Mʋa amʋ́nyɔ beyinkí yɔ́ Nasaret, ɔlɛba ɩwɩasɩ há amʋ́. Maria lɛ́kɩtá asʋ́n ámʋ fɛ́ɛ́ wá kpawunutɔ, tsíá gywɩɩ́n mʋ́ ɩwɩ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu lɛ́dan, wa ɔwʋnlɩ́n, nyá nyánsa, Bulu mʋ́a anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́ legyi mʋ ɩwɩ.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.