Lucas 24
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́tɔ́ ɛkɛ gyankpapʋ bakɛ a, atsɩ ámʋ bɔkʋsʋ́ tsú afá ámʋ́ʋ́ bɔkwɛ yáɩ́ ámʋ yɔ́ Yesu ntsán ámʋ asɩ.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Bowun ánɩ́ bamína ibwi ámʋ́ʋ́ bɔpʋtin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋ lɛ́ ɩnʋ.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Mʋ́ sʋ bebitíwíé ɔbɔ́ ámʋtɔ, támɛ bʋmowun Yesu fúli amʋ.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Besi bʋlɩɩ́, bʋdɛ nwuntɔ bu. Bɛkɩ a, ayin abanyɔ́ akʋ lɩ́ɩ́ amʋ́ wá ɩnʋ á. Amʋ́ atadɩɛ dɛ ogyá kpa.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ifú lɛkɩtá atsɩ ámʋ, bɛda akpawunu pʋ́ ansɩ́tɔ́ bun ɔsʋlʋ́tɔ. Támɛ ayin ámʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɔkɩankpapʋ dunká afúlitɔ?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ɔma nfɩ, alakʋ́sʋ́! Mlɩkaɩn asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mlɩ brɛ́á mlɩa mʋnyɔ mlɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ámʋsʋ.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Ɔbɛ́ɛ, ‘Ilehián ánɩ́ bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há lakpan abwɛpʋ́. Bɛ́da mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, nɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Ɩnʋ atsɩ ámʋ bɛkaɩ́n Yesu asʋ́n ánfɩsʋ.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Beyinkí tsú ntsán ámʋ asɩ bɛbláa sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha atráhɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ tɔ́á bayówun.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Atsɩá bɔyɔ ntsán ámʋ asɩ gyí, Magdalayintse Maria, Yohana pʋ́ Yakobo mʋ yin Maria. Amʋ́a atsɩ akʋá bʋbʋ amʋ́tɔ́ lɛ́kla asʋ́n ánfɩ suná sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Asʋ́n ámʋ lɔbwɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ fɛ́ mimlála. Mʋ́ sʋ bʋmɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Támɛ Petro mʋ́ lɔ́kʋsʋ́, tsíí ɔsrɩ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ. Olobun kpɛlɛ́kɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ. Tati ámʋ́ʋ́ bɔpʋpúlá Yesu nkʋlɛ olowun ánɩ́ ɩda ɩfʋ́ntɔ́. Oleyinkí yɔ́ wóyítɔ́, ɔdɛ nwuntɔ bu tsú asʋ́n ánfɩ ɩlaba anfɩ ɩwɩ.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ɛkɛ ámʋ kɛ́n á, abúopʋ amʋ abanyɔ́ bɛnatɩ́ bɔyɔ́ wúlu kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Emaustɔ. Tsú Yerusalem ya ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ máɩlɩ asienɔ́.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Amʋ́ nkʋlɛ bʋna bʋdɛ nkɔmbɔ gyí tsu asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩlaba amʋ ɩwɩ.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Brɛ́á bʋdɛ mʋ́tɔ́ yɔ á, Yesu onutó ɛ́ lɔ́bɔtʋ amʋ́, mʋa amʋ́nyɔ bʋna.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Bulu létin amʋ́ ansɩ́. Mʋ́ sʋ bʋmɛbɩ mʋ.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ ɩwɩ nkɔmbɔ mlɩná mlɩdégyí alɩ?”
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Kleopa lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ nkʋlɛ gyí ɔfɔɔ́ Yerusalem wúlutɔ, fʋ́meyín asʋ́n ánɩ́ ɩlaba ɩnʋ nkɛ ánfɩtɔ?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ igyi?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Anɩ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ wúlu ahandɛ bapʋ́ mʋ há ahá, bahá mʋ lowu ɩpɔ́n, dá mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tɛkɩ mʋgyí ɔhá ánɩ́ anɩlɛ́kɩ ɔkpa anɩaa, ɔbɛ́ha anɩ Israelfɔ abégyi ɩwɩ nɩ́. Ndɛ ɛkɛ sáásɩ́ ɔpá asʋ́n ánfɩ lɛ́bá.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 — ausente —
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ɩ́nɩ sʋ anɩtɔ akʋ ɛ́ basrɩ́ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ, bayówun mʋ́ fɛ́ alɩá atsɩ ámʋ bɛba bɛblɩ́. Amʋ́ ɛ́ bʋmowun fúli amʋ.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlémimlá o! Mlɩ agywɩɩn tamayɔ́ agyʋ́má ɔsasʋ. Nkálɩ igyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ tswɩ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi?
25 Então Jesus lhes disse:
26 Mlɩméyín mlɩaa, ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn, asa obénya mʋ numnyam?”
26 Pois era preciso que o
27 Ɩnʋ Yesu lɛ́lɛ mʋ ɩwɩ asʋ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ, tsú Mosesʋ bɔtʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ asɩ súná amʋ́.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Brɛ́á bowie wúlu amʋtɔ bɔyɔ́ á, Yesu lɔ́bwɛ fɛ́ ɔdɛtsʋ́ʋn ɔyɔ́ ɔtɩnɛ bambá.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Támɛ abúopʋ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ sɩ́, owí lapɔn, dɩ anɩ wá ndɛ.” Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́baɩ́ yɔ́ amʋ́ wá.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, dá Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ɩnʋnʋ amʋ́ ansɩ́sʋ́ lɛtɩtɩ́ɩ amʋ́, bɛbɩ mʋ, támɛ ɔlɔfwɩ sí amʋ́.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ansɩ́ mɛhɩɛ gyí anɩ brɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩa mʋnyɔ anɩná, ɔdɛ anɩ asʋ́n bláa, ɔdɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ lɛ súná anɩ ámʋ?”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Bɔkʋsʋ́ ɩnʋnʋ yínkí ba Yerusalem. Bɛba a, sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha tráhɛ bafia,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 bʋ́dɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, anɩ Wíe lakʋ́sʋ́. Alalɛ́ ɩwɩ ɔwan súná Simon!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Mʋ́ sʋ ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bɛblɩ́ tɔ́á bayówun ɔkpatɔ. Tɔ́á bɔpʋbɩ́ mʋ gyí bodobodo amʋ́ʋ́ oleye ha amʋ́ ámʋ.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Ahá abanyɔ́ ámʋ bʋbʋ mʋ́sʋ́ bʋdɛtɔɩ́ alɩ á, Yesu onutó lɛ́ba bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Opúni letsií amʋ́, bɔwan. Ɩlɔbwɛ amʋ́ fɛ́ fúli bʋdewúun.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya, mlɩdɛ́ nwɛ́ɛn gyí mlɩ klʋntɔ alɩ?
38 Mas ele disse:
39 Mlɩkɩ mɩ́ ɩbɩ, amlɩkɩ mɩ́ ayabiasɩ. Megyí mɩ́ onutó nɩ́? Mlɩkɩta mɩ́ amlɩkɩ. Fúli má ɔyʋlʋ́ʋ mʋ́a awú fɛ́ alɩá mbʋ.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Brɛ́á ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi súná amʋ́.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́, asʋ́n ámʋ ɛ́ lɔ́wa amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bʋmohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ mʋ nɩ. Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbʋ atogyihɛ kʋ nfɩ?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Bɛha mʋ iye tɔhɛ́ itin kʋ,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ɔlɔhɔ mʋ́, wɩ́ mʋ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ gyí asʋ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ brɛ́á mbʋ mlɩ wá nɩ́. Nɛbláa mlɩ mbɛ́ɛ, ilehián ánɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n kugyíkʋá bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ nwʋlʋ́ pʋ́ Israelfɔ ɩlʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ fɛ́ɛ́ bɛ́ba mʋ́tɔ́.”
44 Depois disse:
45 Ɩnʋ olobwií amʋ́ agywɩɩn, mɛ́nɩ bónu Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bɔwanlɩ́n tswɩ bɛɛ, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) amʋ obówun ɩwɩɔsɩn, wú. Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mʋ mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ tsú afúlitɔ.
46 e disse:
47 Mʋ́ ɔma a, ahá bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan mɩ́ ɩdátɔ́ há ɔmá fɛ́ɛ́ bɛɛ bʋdámli klʋntɔ, fɛ́kɩ Bulu obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́. Béfi mʋ́ asɩ tsú Yerusalem.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Mlɩgyí mɩ́ adansɩfɔ há asʋ́n ánfɩ nɩ́.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mlɩ ámʋ sɩ́sɩ́ mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɩtsia wúlu anfɩtɔ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ obótsu ɔsʋ́sʋ́ bá bɛha mlɩ túmi.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɛkpa amʋ́ dálɩ, bɔyɔ Betania wúlutɔ. Ɩnʋ olotsu ɩbɩ fʋ́á, yúlá amʋ́.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Brɛ́á ɔdɛ amʋ́ yulá á, mʋa amʋ́nyɔ nsɩnɛ́ lɔ́wa ɩfɔ́ wa bɩ, Bulu lótsu mʋ ya ɔsʋ́sʋ́.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ɩnʋ bɛda akpawunu súm mʋ, bɔpʋ ansigyí kpɔnkpɔntɩ yínkí yétsiá Yerusalem.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Betsiá yɔ́ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ brégyíbrɛ́, yɛ́kanfʋ́ Bulu.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.