Lucas 24
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́tɔ́ ɛkɛ gyankpapʋ bakɛ a, atsɩ ámʋ bɔkʋsʋ́ tsú afá ámʋ́ʋ́ bɔkwɛ yáɩ́ ámʋ yɔ́ Yesu ntsán ámʋ asɩ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Bowun ánɩ́ bamína ibwi ámʋ́ʋ́ bɔpʋtin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋ lɛ́ ɩnʋ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Mʋ́ sʋ bebitíwíé ɔbɔ́ ámʋtɔ, támɛ bʋmowun Yesu fúli amʋ.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Besi bʋlɩɩ́, bʋdɛ nwuntɔ bu. Bɛkɩ a, ayin abanyɔ́ akʋ lɩ́ɩ́ amʋ́ wá ɩnʋ á. Amʋ́ atadɩɛ dɛ ogyá kpa.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ifú lɛkɩtá atsɩ ámʋ, bɛda akpawunu pʋ́ ansɩ́tɔ́ bun ɔsʋlʋ́tɔ. Támɛ ayin ámʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɔkɩankpapʋ dunká afúlitɔ?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ɔma nfɩ, alakʋ́sʋ́! Mlɩkaɩn asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mlɩ brɛ́á mlɩa mʋnyɔ mlɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ámʋsʋ.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ɔbɛ́ɛ, ‘Ilehián ánɩ́ bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há lakpan abwɛpʋ́. Bɛ́da mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, nɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ɩnʋ atsɩ ámʋ bɛkaɩ́n Yesu asʋ́n ánfɩsʋ.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Beyinkí tsú ntsán ámʋ asɩ bɛbláa sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha atráhɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ tɔ́á bayówun.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Atsɩá bɔyɔ ntsán ámʋ asɩ gyí, Magdalayintse Maria, Yohana pʋ́ Yakobo mʋ yin Maria. Amʋ́a atsɩ akʋá bʋbʋ amʋ́tɔ́ lɛ́kla asʋ́n ánfɩ suná sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Asʋ́n ámʋ lɔbwɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ fɛ́ mimlála. Mʋ́ sʋ bʋmɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Támɛ Petro mʋ́ lɔ́kʋsʋ́, tsíí ɔsrɩ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ. Olobun kpɛlɛ́kɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ. Tati ámʋ́ʋ́ bɔpʋpúlá Yesu nkʋlɛ olowun ánɩ́ ɩda ɩfʋ́ntɔ́. Oleyinkí yɔ́ wóyítɔ́, ɔdɛ nwuntɔ bu tsú asʋ́n ánfɩ ɩlaba anfɩ ɩwɩ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ɛkɛ ámʋ kɛ́n á, abúopʋ amʋ abanyɔ́ bɛnatɩ́ bɔyɔ́ wúlu kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Emaustɔ. Tsú Yerusalem ya ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ máɩlɩ asienɔ́.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Amʋ́ nkʋlɛ bʋna bʋdɛ nkɔmbɔ gyí tsu asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩlaba amʋ ɩwɩ.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Brɛ́á bʋdɛ mʋ́tɔ́ yɔ á, Yesu onutó ɛ́ lɔ́bɔtʋ amʋ́, mʋa amʋ́nyɔ bʋna.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Bulu létin amʋ́ ansɩ́. Mʋ́ sʋ bʋmɛbɩ mʋ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ ɩwɩ nkɔmbɔ mlɩná mlɩdégyí alɩ?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Kleopa lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ nkʋlɛ gyí ɔfɔɔ́ Yerusalem wúlutɔ, fʋ́meyín asʋ́n ánɩ́ ɩlaba ɩnʋ nkɛ ánfɩtɔ?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ igyi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Anɩ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ wúlu ahandɛ bapʋ́ mʋ há ahá, bahá mʋ lowu ɩpɔ́n, dá mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tɛkɩ mʋgyí ɔhá ánɩ́ anɩlɛ́kɩ ɔkpa anɩaa, ɔbɛ́ha anɩ Israelfɔ abégyi ɩwɩ nɩ́. Ndɛ ɛkɛ sáásɩ́ ɔpá asʋ́n ánfɩ lɛ́bá.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ɩ́nɩ sʋ anɩtɔ akʋ ɛ́ basrɩ́ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ, bayówun mʋ́ fɛ́ alɩá atsɩ ámʋ bɛba bɛblɩ́. Amʋ́ ɛ́ bʋmowun fúli amʋ.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlémimlá o! Mlɩ agywɩɩn tamayɔ́ agyʋ́má ɔsasʋ. Nkálɩ igyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ tswɩ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi?
25 Então ele lhes disse:
26 Mlɩméyín mlɩaa, ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn, asa obénya mʋ numnyam?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ɩnʋ Yesu lɛ́lɛ mʋ ɩwɩ asʋ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ, tsú Mosesʋ bɔtʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ asɩ súná amʋ́.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Brɛ́á bowie wúlu amʋtɔ bɔyɔ́ á, Yesu lɔ́bwɛ fɛ́ ɔdɛtsʋ́ʋn ɔyɔ́ ɔtɩnɛ bambá.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Támɛ abúopʋ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ sɩ́, owí lapɔn, dɩ anɩ wá ndɛ.” Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́baɩ́ yɔ́ amʋ́ wá.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, dá Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ɩnʋnʋ amʋ́ ansɩ́sʋ́ lɛtɩtɩ́ɩ amʋ́, bɛbɩ mʋ, támɛ ɔlɔfwɩ sí amʋ́.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ansɩ́ mɛhɩɛ gyí anɩ brɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩa mʋnyɔ anɩná, ɔdɛ anɩ asʋ́n bláa, ɔdɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ lɛ súná anɩ ámʋ?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Bɔkʋsʋ́ ɩnʋnʋ yínkí ba Yerusalem. Bɛba a, sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha tráhɛ bafia,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 bʋ́dɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, anɩ Wíe lakʋ́sʋ́. Alalɛ́ ɩwɩ ɔwan súná Simon!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Mʋ́ sʋ ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bɛblɩ́ tɔ́á bayówun ɔkpatɔ. Tɔ́á bɔpʋbɩ́ mʋ gyí bodobodo amʋ́ʋ́ oleye ha amʋ́ ámʋ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Ahá abanyɔ́ ámʋ bʋbʋ mʋ́sʋ́ bʋdɛtɔɩ́ alɩ á, Yesu onutó lɛ́ba bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Opúni letsií amʋ́, bɔwan. Ɩlɔbwɛ amʋ́ fɛ́ fúli bʋdewúun.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya, mlɩdɛ́ nwɛ́ɛn gyí mlɩ klʋntɔ alɩ?
38 Mas ele lhes disse:
39 Mlɩkɩ mɩ́ ɩbɩ, amlɩkɩ mɩ́ ayabiasɩ. Megyí mɩ́ onutó nɩ́? Mlɩkɩta mɩ́ amlɩkɩ. Fúli má ɔyʋlʋ́ʋ mʋ́a awú fɛ́ alɩá mbʋ.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Brɛ́á ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi súná amʋ́.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́, asʋ́n ámʋ ɛ́ lɔ́wa amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bʋmohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ mʋ nɩ. Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbʋ atogyihɛ kʋ nfɩ?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Bɛha mʋ iye tɔhɛ́ itin kʋ,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 ɔlɔhɔ mʋ́, wɩ́ mʋ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ gyí asʋ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ brɛ́á mbʋ mlɩ wá nɩ́. Nɛbláa mlɩ mbɛ́ɛ, ilehián ánɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n kugyíkʋá bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ nwʋlʋ́ pʋ́ Israelfɔ ɩlʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ fɛ́ɛ́ bɛ́ba mʋ́tɔ́.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ɩnʋ olobwií amʋ́ agywɩɩn, mɛ́nɩ bónu Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bɔwanlɩ́n tswɩ bɛɛ, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) amʋ obówun ɩwɩɔsɩn, wú. Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mʋ mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ tsú afúlitɔ.
46 E disse-lhes:
47 Mʋ́ ɔma a, ahá bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan mɩ́ ɩdátɔ́ há ɔmá fɛ́ɛ́ bɛɛ bʋdámli klʋntɔ, fɛ́kɩ Bulu obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́. Béfi mʋ́ asɩ tsú Yerusalem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Mlɩgyí mɩ́ adansɩfɔ há asʋ́n ánfɩ nɩ́.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mlɩ ámʋ sɩ́sɩ́ mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɩtsia wúlu anfɩtɔ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ obótsu ɔsʋ́sʋ́ bá bɛha mlɩ túmi.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɛkpa amʋ́ dálɩ, bɔyɔ Betania wúlutɔ. Ɩnʋ olotsu ɩbɩ fʋ́á, yúlá amʋ́.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Brɛ́á ɔdɛ amʋ́ yulá á, mʋa amʋ́nyɔ nsɩnɛ́ lɔ́wa ɩfɔ́ wa bɩ, Bulu lótsu mʋ ya ɔsʋ́sʋ́.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ɩnʋ bɛda akpawunu súm mʋ, bɔpʋ ansigyí kpɔnkpɔntɩ yínkí yétsiá Yerusalem.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Betsiá yɔ́ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ brégyíbrɛ́, yɛ́kanfʋ́ Bulu.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.