Lucas 24
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́tɔ́ ɛkɛ gyankpapʋ bakɛ a, atsɩ ámʋ bɔkʋsʋ́ tsú afá ámʋ́ʋ́ bɔkwɛ yáɩ́ ámʋ yɔ́ Yesu ntsán ámʋ asɩ.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Bowun ánɩ́ bamína ibwi ámʋ́ʋ́ bɔpʋtin ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋ lɛ́ ɩnʋ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Mʋ́ sʋ bebitíwíé ɔbɔ́ ámʋtɔ, támɛ bʋmowun Yesu fúli amʋ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Besi bʋlɩɩ́, bʋdɛ nwuntɔ bu. Bɛkɩ a, ayin abanyɔ́ akʋ lɩ́ɩ́ amʋ́ wá ɩnʋ á. Amʋ́ atadɩɛ dɛ ogyá kpa.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ifú lɛkɩtá atsɩ ámʋ, bɛda akpawunu pʋ́ ansɩ́tɔ́ bun ɔsʋlʋ́tɔ. Támɛ ayin ámʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɔkɩankpapʋ dunká afúlitɔ?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ɔma nfɩ, alakʋ́sʋ́! Mlɩkaɩn asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mlɩ brɛ́á mlɩa mʋnyɔ mlɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ ámʋsʋ.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Ɔbɛ́ɛ, ‘Ilehián ánɩ́ bɛ́lɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ há lakpan abwɛpʋ́. Bɛ́da mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, nɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Ɩnʋ atsɩ ámʋ bɛkaɩ́n Yesu asʋ́n ánfɩsʋ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Beyinkí tsú ntsán ámʋ asɩ bɛbláa sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha atráhɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ tɔ́á bayówun.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Atsɩá bɔyɔ ntsán ámʋ asɩ gyí, Magdalayintse Maria, Yohana pʋ́ Yakobo mʋ yin Maria. Amʋ́a atsɩ akʋá bʋbʋ amʋ́tɔ́ lɛ́kla asʋ́n ánfɩ suná sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Asʋ́n ámʋ lɔbwɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ fɛ́ mimlála. Mʋ́ sʋ bʋmɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Támɛ Petro mʋ́ lɔ́kʋsʋ́, tsíí ɔsrɩ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ. Olobun kpɛlɛ́kɩ ɔbɔ́ ámʋtɔ. Tati ámʋ́ʋ́ bɔpʋpúlá Yesu nkʋlɛ olowun ánɩ́ ɩda ɩfʋ́ntɔ́. Oleyinkí yɔ́ wóyítɔ́, ɔdɛ nwuntɔ bu tsú asʋ́n ánfɩ ɩlaba anfɩ ɩwɩ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ɛkɛ ámʋ kɛ́n á, abúopʋ amʋ abanyɔ́ bɛnatɩ́ bɔyɔ́ wúlu kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Emaustɔ. Tsú Yerusalem ya ɩnʋ bɔ́bwɛ fɛ́ máɩlɩ asienɔ́.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Amʋ́ nkʋlɛ bʋna bʋdɛ nkɔmbɔ gyí tsu asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩlaba amʋ ɩwɩ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Brɛ́á bʋdɛ mʋ́tɔ́ yɔ á, Yesu onutó ɛ́ lɔ́bɔtʋ amʋ́, mʋa amʋ́nyɔ bʋna.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Bulu létin amʋ́ ansɩ́. Mʋ́ sʋ bʋmɛbɩ mʋ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ ɩwɩ nkɔmbɔ mlɩná mlɩdégyí alɩ?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Kleopa lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ nkʋlɛ gyí ɔfɔɔ́ Yerusalem wúlutɔ, fʋ́meyín asʋ́n ánɩ́ ɩlaba ɩnʋ nkɛ ánfɩtɔ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ igyi?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Anɩ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ wúlu ahandɛ bapʋ́ mʋ há ahá, bahá mʋ lowu ɩpɔ́n, dá mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Tɛkɩ mʋgyí ɔhá ánɩ́ anɩlɛ́kɩ ɔkpa anɩaa, ɔbɛ́ha anɩ Israelfɔ abégyi ɩwɩ nɩ́. Ndɛ ɛkɛ sáásɩ́ ɔpá asʋ́n ánfɩ lɛ́bá.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ɩ́nɩ sʋ anɩtɔ akʋ ɛ́ basrɩ́ yɔ́ ntsán ámʋ asɩ, bayówun mʋ́ fɛ́ alɩá atsɩ ámʋ bɛba bɛblɩ́. Amʋ́ ɛ́ bʋmowun fúli amʋ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlémimlá o! Mlɩ agywɩɩn tamayɔ́ agyʋ́má ɔsasʋ. Nkálɩ igyi sʋ́ mlɩmɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ tswɩ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi?
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Mlɩméyín mlɩaa, ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn, asa obénya mʋ numnyam?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ɩnʋ Yesu lɛ́lɛ mʋ ɩwɩ asʋ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ, tsú Mosesʋ bɔtʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́sʋ́ asɩ súná amʋ́.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Brɛ́á bowie wúlu amʋtɔ bɔyɔ́ á, Yesu lɔ́bwɛ fɛ́ ɔdɛtsʋ́ʋn ɔyɔ́ ɔtɩnɛ bambá.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Támɛ abúopʋ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ sɩ́, owí lapɔn, dɩ anɩ wá ndɛ.” Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́baɩ́ yɔ́ amʋ́ wá.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, dá Bulu ɩpán. Mʋ́ʋ́ olebiabía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ɩnʋnʋ amʋ́ ansɩ́sʋ́ lɛtɩtɩ́ɩ amʋ́, bɛbɩ mʋ, támɛ ɔlɔfwɩ sí amʋ́.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ansɩ́ mɛhɩɛ gyí anɩ brɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩa mʋnyɔ anɩná, ɔdɛ anɩ asʋ́n bláa, ɔdɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ lɛ súná anɩ ámʋ?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Bɔkʋsʋ́ ɩnʋnʋ yínkí ba Yerusalem. Bɛba a, sumbí ayɔpʋ́ dúɔkʋn ámʋ pʋ́ aha tráhɛ bafia,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 bʋ́dɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, anɩ Wíe lakʋ́sʋ́. Alalɛ́ ɩwɩ ɔwan súná Simon!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Mʋ́ sʋ ahá abanyɔ́ ámʋ ɛ́ bɛblɩ́ tɔ́á bayówun ɔkpatɔ. Tɔ́á bɔpʋbɩ́ mʋ gyí bodobodo amʋ́ʋ́ oleye ha amʋ́ ámʋ.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ahá abanyɔ́ ámʋ bʋbʋ mʋ́sʋ́ bʋdɛtɔɩ́ alɩ á, Yesu onutó lɛ́ba bɛlɩɩ́ amʋ́ nsɩnɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩwɩ ilwíi mlɩ.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Opúni letsií amʋ́, bɔwan. Ɩlɔbwɛ amʋ́ fɛ́ fúli bʋdewúun.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya, mlɩdɛ́ nwɛ́ɛn gyí mlɩ klʋntɔ alɩ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Mlɩkɩ mɩ́ ɩbɩ, amlɩkɩ mɩ́ ayabiasɩ. Megyí mɩ́ onutó nɩ́? Mlɩkɩta mɩ́ amlɩkɩ. Fúli má ɔyʋlʋ́ʋ mʋ́a awú fɛ́ alɩá mbʋ.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Brɛ́á ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɔpʋ mʋ ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi súná amʋ́.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́, asʋ́n ámʋ ɛ́ lɔ́wa amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bʋmohogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ mʋ nɩ. Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbʋ atogyihɛ kʋ nfɩ?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bɛha mʋ iye tɔhɛ́ itin kʋ,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ɔlɔhɔ mʋ́, wɩ́ mʋ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ gyí asʋ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ brɛ́á mbʋ mlɩ wá nɩ́. Nɛbláa mlɩ mbɛ́ɛ, ilehián ánɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n kugyíkʋá bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ nwʋlʋ́ pʋ́ Israelfɔ ɩlʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ fɛ́ɛ́ bɛ́ba mʋ́tɔ́.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ɩnʋ olobwií amʋ́ agywɩɩn, mɛ́nɩ bónu Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ asɩ.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bɔwanlɩ́n tswɩ bɛɛ, Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) amʋ obówun ɩwɩɔsɩn, wú. Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a mʋ mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ tsú afúlitɔ.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Mʋ́ ɔma a, ahá bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan mɩ́ ɩdátɔ́ há ɔmá fɛ́ɛ́ bɛɛ bʋdámli klʋntɔ, fɛ́kɩ Bulu obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́. Béfi mʋ́ asɩ tsú Yerusalem.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mlɩgyí mɩ́ adansɩfɔ há asʋ́n ánfɩ nɩ́.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mlɩ ámʋ sɩ́sɩ́ mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɩtsia wúlu anfɩtɔ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ obótsu ɔsʋ́sʋ́ bá bɛha mlɩ túmi.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, ɔlɛkpa amʋ́ dálɩ, bɔyɔ Betania wúlutɔ. Ɩnʋ olotsu ɩbɩ fʋ́á, yúlá amʋ́.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Brɛ́á ɔdɛ amʋ́ yulá á, mʋa amʋ́nyɔ nsɩnɛ́ lɔ́wa ɩfɔ́ wa bɩ, Bulu lótsu mʋ ya ɔsʋ́sʋ́.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ɩnʋ bɛda akpawunu súm mʋ, bɔpʋ ansigyí kpɔnkpɔntɩ yínkí yétsiá Yerusalem.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Betsiá yɔ́ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ brégyíbrɛ́, yɛ́kanfʋ́ Bulu.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.