Lucas 22

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Israelfɔ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ, igyi amʋ́sʋ́ Katsʋn Nkɛ ámʋ gyí ɩbá bɔfʋn.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ bodunká ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ kɩ́tá Yesu ŋáintɔ, mɔ́ mʋ, tsúfɛ́ bʋdɛ ahá ámʋ ifú nya.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ɩnʋ Ɔbʋnsám lówie Yuda Iskariot, ogyi Yesu akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛtɔ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Mʋ́ sʋ ɔlɔyɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ dɛhɛn wá, bɛkɩtá agywɩɩn alɩá ɔbɛ́lɛ Yesu há amʋ́.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ansɩ́ légyi amʋ́. Mʋ́ sʋ botsulá ánɩ́ bɛ́ka mʋ ɩkɔ.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yuda lótsulá. Mʋ́ sʋ olodunká ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ hɩ́ɛ́ɛ́ lɛ́ Yesu há amʋ́, brɛ́á ahá tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ bʋma ɩnʋ.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛá bʋtɔmɔ́ Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ akúfa lɔfʋn.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Yesu lɔ́wa Petro mʋa Yohane ɔbɛ́ɛ, bʋyɔ́bwɛ Israelfɔsʋ Katsʋn atogyihɛ amʋ yaɩ ha amʋ́.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Petro mʋa Yohane bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, nkʋ́nʋ ayɔ́bwɛ mʋ́ yaɩ?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlowíé wúlu ɔnɔ́ á, mléfia oyin ɔkʋá ɔsʋ ntsu-ɔlɔ́. Mlɩbuo mʋ yɔ wóyítɔ́.
10 Jesus respondeu:
11 Mlowíé á, mlɩfɩtɛ wóyí mʋ wie amʋ mlɩaa, ‘Osunápʋ́ ɔbɛ́ɛ, afɩ́tɛ fʋ́, nkʋ́nʋ afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá bʋ, ánɩ́ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abɛ́ba begyi Katsʋn atogyihɛ amʋ?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Obósuná mlɩ abansʋ́rʋ yílé kʋá balá mʋ́tɔ́ yáɩ́. Mlɩbwɛ atɔ́ ámʋ yaɩ ɩnʋ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Petro mʋa Yohane bɔpʋ ɔkpa. Boyówun tógyítɔ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́, bɔbwɛ Katsʋn atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Atɔ́ ámʋ gyíbɩ lɔfʋn, Yesu mʋa mʋ sumbí ayɔpʋ́ bɛba betsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nhɩ́ɛ́ ndeklé mbɛ́ɛ, mɩ́a mlɩnyɔ abégyi Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ anfɩ asa mɩ́ anwun ɩwɩɔsɩn.
15 e lhes disse:
16 Tsúfɛ́ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mmɛ́ɛtrá gyi mʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ yɔ́fʋn ɛkɛá ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ atogyihɛ anfɩ ɩlɩɩ́ há ámʋ laba mʋ́tɔ́ Bulu iwíegyí amʋtɔ.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, dá Bulu ɩpán, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ amlɩnu ha aba.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Tsúfɛ́ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ ɛkɛkɛɛkɛ yɔ́fʋn brɛ́á Bulu iwíegyí ámʋ ɩbɛ́ba.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ɩnʋ ɔlɛlɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há amʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɔyʋlʋ́á mlɩ sʋ nasí há nɩ́. Mlɩtsia bwɛ ɩ́nɩ pʋkaɩn mɩ́sʋ́.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Alɩ kɛ́n, brɛ́á begyi atɔ́ ámʋ tá á, olotsu ntá-ɛwɛ ámʋ há amʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntá-ɛwɛ ánfɩ gyí Bulu ntam pɔpwɛ ánɩ́ nɛ́tsɛɩ́ mɩ́ obugya wʋ́lɩ́ pʋ́sí mʋ́sʋ́ há mlɩ nɩ́.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Ɩ́nɩá ndɛblɩ́ á, mɩ́a ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɩbɩ da ɔlɛpɛ ɔkʋlɛtɔ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ.”
22 Pois o
23 Ɩnʋ befi asɩ bʋdɛ aba fɩtɛ́ bɛɛ, “Ngya anɩtɔ ma ɔbɔ́bwɛ ɩ́nɩ?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Nwɛ́ɛngyí lɛ́ba sumbí ayɔpʋ́ ámʋtɔ, amʋ́tɔ́ ɔmʋá ɔbɔ́bwɛ ɔhandɛ sʋ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔmátɔ́fɔ awíe bʋbʋ túmi amʋ́ ahásʋ. Ahá ámʋ bʋtɛtɩ́ amʋ́ ahandɛ bɛɛ, ‘Bʋalɛ agyípʋ́.’
25 Então Jesus disse:
26 Támɛ mlɩtɔ mʋ́ á, ɩmába alɩ. Ɔhá ánɩ́ odekléá ɔbɔ́bwɛ mlɩtɔ ɔhandɛ ɔbwɛ́ɛ mʋ ɩwɩ ɔtráhɛ. Ɔhá ánɩ́ odeklé ɔbɛ́ɛ, mɔ́bwɛ mlɩ nkpá ogyápʋ ɛ́ ɔbwɛ́ɛ mʋ ɩwɩ fɛ́ osúmpʋ́.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ma dʋ́n mʋ ba? Ɔhá ánɩ́ otsie ɔpʋ́nʋ́asɩ lóó, ntɛ́ɛ ɔhá ánɩ́ odesúm ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ? Megyí ɔhá ámʋ́ʋ́ otsie mʋ́ asɩ ámʋ dʋn? Támɛ mbʋ mlɩtɔ fɛ́ osúmpʋ́.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Mlɩlɔ́wa klʋn buo mɩ mɩ́ ɩsɔ́kɩ fɛ́ɛ́tɔ́ nɩ.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Alɩ ámʋ́ʋ́ mɩ́ Sɩ́ layáɩ́ mɩ́ owíe amʋ a, alɩ́ mɩ́ ɛ́ ndɛ mlɩ yaɩ́ nɩ́,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 mɛ́nɩ mlétsiá mɩ́ ɔpʋ́nʋ́asɩ, gyi atɔ́, nú ntá mɩ́ iwíe ogyíkpá ɩnʋ. Mlétsiá awíe mbíásʋ́, gyi Israel abusuan dúanyɔ ámʋ asʋ́n.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Yesu lɛ́bláa Simon Petro ɔbɛ́ɛ, “Simon, Simon! Kɩ, Ɔbʋnsám dɛ́ ɔkpa kʋlɩ́ ɔbɛ́ɛ, obófuní mlɩ fɛ́ ayó.
31 Jesus continuou:
32 Támɛ nakókóli Bulu há fʋ́ mbɛ́ɛ, fʋmádɩda hógyitɔ. Nɩ́ feyínkí ba mɩ́ wá á, wa fʋ́ aba ámʋ ɛ́ ɔwʋnlɩ́n.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé natsúlá, nɩ́ obu igyi kʋ́ráá mɩ́a fʋnyɔ abɛ́dɩ. Nɩ́ lowu ígyi ɛ́ á, mɩ́a fʋnyɔ abówu.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Petro, ndɛ fʋ́ bláa mbɛ́ɛ, ndɛ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á nɔwa mlɩ sumbí, mlɩmɛ́dɛ́ sika akɛntɛ, mlɩmɛ́dɛ́ akpankogyo ntɛ́ɛ ntʋkʋta nyɔɔsɩ a, tɔkʋ lehián mlɩ?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Támɛ séi mʋ́ á, fʋ́á fʋ́bʋ sika kɛntɛ, ntɛ́ɛ akpankogyo a, tsu kɩta. Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ má ɔdayí ɩya anyɔ á, ɔfɛ́ mʋ tati pʋhɔ kʋ!
36 Então Jesus disse:
37 Tsúfɛ́ ilehián ánɩ́ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩbʋ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́tɔ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́. Bɔwanlɩ́n bɛɛ, ‘Bɛkla mʋ wá lakpan abwɛpʋ́tɔ́.’ Tsúfɛ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n tsú mɩ́ ɩwɩ ámʋ ɩbá lafʋn ta.”
37 Pois as
38 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe, kɩ, ndayí anyɔ nɩ́.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yesu lɛ́dalɩ wúlutɔ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ, fɛ́ alɩá otetsíá yɔ́ ɩnʋ yáɩ́. Mʋ akasɩ́pʋ́ ɛ́ bobuo mʋ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Brɛ́á bowie ɩnʋ á, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Mʋ́ʋ́ ɔlɛdalɩ amʋ́tɔ́ yɔ́ nkpá kpalobí fɛ́ nfɩ mʋ́a nfɩ, yɛ́da akpawunu bɔ́ mpáɩ ɔbɛ́ɛ,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Mɩ́ Sɩ́, nɩ́ fótsulá á, ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ. Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mʋ́a fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́.”
42 dizendo:
43 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ bá bɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná mʋ, wá mʋ ɔwʋnlɩ́n.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mʋ háan. Mʋ́ sʋ ɔlɔbɔ mpáɩ kínkíínkín. Ɩlɛha mʋ apípi lemlí fɛ́ obugya, ɩdɛtɩ́ɩn da ɔsʋlʋ́tɔ ta-ta-ta.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Brɛ́á ɔlɔkʋsʋ́ tsú mpáɩ ámʋ ɔbɔkpá, yínkí ba akasɩ́pʋ́ amʋ wá á, olowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Awɩrɛhɔ dɛ amʋ́. Mʋ́ sʋ ɩwɩ lawú amʋ́.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́dɩdɩ? Mlɩkʋsʋ amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ.”
46 E disse:
47 Yesu ɔnɔ́ mesi, ɔdɔm bowotií amʋ́sʋ́. Akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda gyá amʋ́ nkpá. Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ tʋ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, amʋlata mʋ puta,
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 támɛ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yuda, latá fɛ́latá mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ pútá, pʋ́lɛ́ mɩ́ há?”
48 Mas Jesus disse:
49 Akasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bʋbʋ Yesu wá ámʋ bowun tɔ́á ɩbá. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Akɔ́ɔ amʋ́? Anɩbʋ ndayí.”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ɩnʋ amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmpʋ́ ɔkʋ gyɔpɩ-ɩsʋ lɛ́.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Yesu lɛ́bláa ɔkasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mábwɛ! Isíi mlɩ ɔka!” Ɩnʋ ɔlɔpʋ ɩbɩ da osúmpʋ́ amʋ ɩsʋ ámʋ, ileyinkí tsá.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn, Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ ahandɛ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ́ʋ́ bɛba mʋ ɔkɩtákpá amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ekekegyíɛkɛ, mlɩmɔ́pʋ ɩbɩ da mɩ ɛkɛkɛɛkɛ. Támɛ mlɩ brɛ́ nɩ́, oklún túmi dɛ́ iwíe gyí.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ɩnʋ ahá ámʋ bɛkɩtá Yesu, kpá mʋ ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyítɔ́. Petro lɛ́pɛtɩ́ obuo amʋ́ ɔma tsútsúútsú.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Támɛ brɛ́á bosun agyabi wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, bʋtsie mʋ́ asɩ á, Petro léyétsiá amʋ́ wá.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Otsibi ɔkʋá ogyi osúmpʋ́ ɩnʋ lówun ánɩ́ Petro tsie ogyá ámʋ asɩ, ɔlɛkɩ mʋ díín, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ánfɩ ɛ́ buo Yesu!”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Támɛ Petro lɔ́pʋ ɔnɔlɩ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔtsɩ, mmeyín mʋ ɔtɩnɛtɩnɛ!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ɩlɔbwɛ kpalobí á, ɔha ɔkʋ ɛ́ lówun Petro, ɔlɛbláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ ɛ́ fʋ́bʋ amʋ́tɔ́.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Fɛ́ dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ ɔma a, ɔha bambá ɛ́ lɛ́ba botsulá mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Lɛ́lɛ́, oyin ánfɩ ɛ́ létsiá mʋ wá, tsúfɛ́ Galileayin ogyi.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Támɛ Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Agya! Kɩ, mmeyín asʋ́n ánfɩ ɩwɩ kʋkʋ.”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Anɩ Wíe Yesu lɛ́damlí kɩ Petro. Ɩnʋ Petro lɛ́kaɩ́n asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ onyenɩ.” ámʋsʋ.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ɩnʋ ɔlɛdalɩ yɔ́ kpankpá hɩ́ɛ́ yósu.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Yesusʋ akɩ́pʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ ahinlá bwɛ, bʋdɛ mʋ da.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Bɔpʋ atɔ́ klɩ́ mʋ ansíbi, fɩ́tɛ́ mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́, maládá fʋ́? Bla anɩ.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Bɛkpa mʋ asiabí, bláa mʋ nyányála.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Yudafɔ ahandɛ, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Mose mbla asunápʋ́ amʋ befia ɔyɩ kɛhɛ nyankɩ-nyankɩ, bɛbɩtɩ́a Yesu bɛlɩɩ́ amʋ́ ansɩ́tɔ́.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Bɛbláa Yesu bɛɛ, “Nɩ́ fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) a, bla anɩ.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Nɩ́ nɛfɩtɛ́ mlɩ asʋankʋ ɛ́ á, mlɩmɛ́ɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Támɛ tsú séi pʋ́ya a, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nétsiá Bulu Otúmípʋ amʋ gyɔpɩsʋ.”
69 Mas de agora em diante o
70 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Mʋ́ sʋ fʋ́gyí Bulu mʋ Bi ámʋ nɩ?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ abɛ́trá dunká adansɩfɔ bámbá? Mʋ́ anɩlanú tsú mʋ onutó ɔnɔ́ á.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.