Lucas 14

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Farisifɔ ɔhandɛ ɔkʋ lɛ́tɩ Yesu atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Ahá bɔpʋ ansɩ́ yi Yesusʋ, bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Ɩnʋ oyin ɔkʋá alapúnyá lɛ́ba Yesu wá.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ mbla lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ bʋtsáa ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ lóó, ntɛ́ɛ ɩmɛha ɔkpa?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ móbwií ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́kɩtá oyin ámʋ, tsá mʋ ɩlɔ, olesi mʋ ɔlɛnatɩ́.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɔ ma mʋ bi ntɛ́ɛ mʋ ɔnantswie ɔbɛ́kpadá wíé ibúntɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, ɔmɔ́ɔkɔsɩ́ lɛ́ mʋ?”
5 Aí disse:
6 Bʋmɛtalɩ́ lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.
6 E eles não puderam responder.
7 Ɩnʋ Yesu lówun ánɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bɛtɩ atɔ́ ogyíkpá ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bʋdɛ otsiákpá yilé dunká bétsiá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Nɩ́ ɔkʋ ɔtɩ́ fʋ́ ɔká otsiákpá a, máyétsiá ɔfʋákpá. Fíalɩ ɔlɛtɩ ɔhandɛ ɔkʋá ɔdʋn fʋ.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Ɩnʋ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mlɩ ámʋ ɔbɛbláa fʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, kʋsʋ pʋ obíá ha ɔhá ánfɩ.’ Ɩnʋ pɛ́lɩ bɛ́kɩtá fʋ́, fɛ́pɛtɩ́ yódunká ɔtɩnɛkʋ tsíá.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Mʋ́ sʋ nɩ́ ɔha ɔtɩ́ fʋ́ atɔ́ ogyíkpá a, yetsiá obíá kusubisʋ mboún, ɔhá ámʋ ɔbɛbláa fʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, betsiá ɔfʋákpá nfɩ.’ Ɩ́nɩ obótsu fʋ́ ansɩ́tɔ́ fʋ́á ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Tsúfɛ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ ototsú ɩwɩ á, Bulu tɛba mʋ asɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɛba ɩwɩasɩ ɛ́ á, Bulu totsú mʋ fʋ́á.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Yesu lɛ́bláa ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mʋ atɔ́ ogyíkpá amʋ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ fɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́ ɔpa onyé á, mátɩ fʋ́ anyawíe, fʋ́ apíó, fʋ́ abusuanfɔ ntɛ́ɛ ɩwɩ anyapʋ́á bʋtsie mantáa fʋ́. Nɩ́ fɔbwɛ́ mʋ́ alɩ á, amʋ́ ɛ́ bɛ́latɩ́ fʋ́ amʋ́ klɛ asɩ ká ɩkɔ.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Mboún tɩ ahiánfɔ, tsukʋlɛ asínpʋ, abubúpʋ pʋ́ ansibi abwiepʋ́.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Bulu obóyulá fʋ́, tsúfɛ́ bʋma tɔtɔá bɔ́pʋká fʋ́ ɩkɔ. Bulu ɔbɛ́ka fʋ́ ɩkɔ ɛkɛá ɔbɔ́kʋsʋ́a aha yilé tsú afúlitɔ.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Ahá ámʋ́ʋ́ amʋ́a Yesu bʋtsie ɔpʋ́nʋ́asɩ ámʋtɔ ɔkʋlɛ lónu mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ansɩ́ bégyi ahá ánɩ́ bégyi atɔ́ Bulu ɔpʋ́nʋ́ ɔtswɩ́kɛ mʋ iwíegyí ámʋtɔ!”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lɔ́tswɩ ɔpʋ́nʋ́ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ, ɔlɛtɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔ.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Brɛ́á bɛnɩná atogyihɛ amʋ tá á, ɔlɔwa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋyɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ ámʋ bɛɛ, ‘Babwɛ́ tá!’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛblɩ́ bɛɛ amʋ́ ɩbɩ dɛ. Ogyankpapʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Nahɔ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ. Ilehián ánɩ́ nɛ́yɛ́kɩ mʋ́. Mʋ́ sʋ mlɩkɩta mʋ́tɔ́ ha mɩ.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Onyɔɔsɩ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nahɔ nnantswie yínhɛ́ idú, bópulipúli mɩ́ ndɔtɔ há mɩ́. Nɛyɛ́kapʋ́ amʋ́ kɩ. Mʋ́ sʋ mlɩkɩta mʋ́tɔ́ ha mɩ.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ɔbambá ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nwɛ́ɛn kótóó netsiá ɔká. Mʋ́ sʋ mmɛ́ɛtalɩ́ ba.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Ɩnʋ osúmpʋ́ amʋ léyinkí bɛbláa mʋ wie. Ɔblɔ́ lɛkɩtá mʋ wie amʋ, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa ɔsa srɩ yeki dɩnsʋ pʋ́ brɔnʋsʋ, afʋkpa ahiánfɔ, tsukʋlɛ asínpʋ, ansibi abwiepʋ́ pʋ́ abubúpʋ ba.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ɩmɔwa ɔpá osúmpʋ́ amʋ lɛ́ba bɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, nayɔ́ sumbí ámʋ, támɛ otsiákpá trá da.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Mʋ wie amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Tsʋn mmuátse mʋ́a nkpakwí fɛ́ɛ́. Tɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ fówun fɛɛ ɔbá, mɛ́nɩ ahá bɔ́bʋlá mɩ́ wóyítɔ́.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Nɛkásɛ, ahá ámʋ́ʋ́ nɛhɩɛ tɩ́ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɛ́ɛda mɩ́ atɔ́ ánfɩ ɔnɔ́!’ ”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Yesu mʋa ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ámʋ ná bɔyɔ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛdamlí bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá, támɛ ɔdɛ mʋ sɩ, mʋ yin, mʋ otsiába, mʋ abí, mʋ apíó, mʋ onutó kʋ́ráá ɩwɩ dwɛ dʋn mɩ á, ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ɔhá ánɩ́ omotsu mʋ oyikpalíhɛ bobuo mɩ mɔ́fʋn ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Mlɩtɔ ɔmɔmʋ bʋ́ ɩnʋ, nɩ́ obéyi obu kpɔnkpɔntɩ á, oméetsiá asɩ kɩ tɔ́á obéyintá, wun ánɩ́ mʋ kɔ́ba bɔ́fʋn?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Nɩ́ ɔmɛkɩ mʋ́ alɩ, asa ɔlɔkʋsʋ́ wá obu ámʋ ntswɩasɩ, pwɛ́ mʋ́ fʋn ɔkpatɔ, ɔmɛtalɩ́ mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ á, obu ámʋ awúnpʋ fɛ́ɛ́ bɔ́mɔsɩ́ mʋ.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Bɛ́blɩ́ bɛɛ, ‘Oyin ánfɩ lɔ́kʋsʋ́ ɔdɛ obu yíi, ɔmɛtalɩ́ mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Ntɛ́ɛ owíe ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋá nɩ́ owíe ɔkʋ dɛ́ akɔpʋ́ mpɩ́m-adʋanyɔ (20,000) ɔbá bɔkɔ mʋ a, oméetsiá asɩ kɩ alɩá ɔbɔ́bwɛ ɔbɔ́pʋ mʋ ɩsá akɔpʋ́ mpɩ́m-dú (10,000) yéfia amʋ́?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Nɩ́ owun ánɩ́ ɔmɛ́ɛtalɩ́ á, ɔbɔ́wa abí ɔsasʋ bóyókokóli mʋ há ɩkʋlɛbwɛ, brɛ́á bʋmɔkʋ́nyá kpʋ́kpɛ́ ba.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Ɩ́nɩ sʋ mlɩtɔ ɔhá ánɩ́ omesi mʋ tógyítɔ́ ɔmagyáa ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Nfɔ́lɩ bʋ alɛ́, támɛ nɩ́ ɩtá ɔdwɛ á, ntɔ bɛ́lapʋ́wá mʋ́ ɔdwɛ?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ɩtráa ma alɛ há tɔtɔɔtɔ bwɛ. Tsɛɩ́ bʋtɛtsɛ́ɩ́ mʋ́ tsítsá wúnasʋ. Ɔhá ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu asʋ́n ánfɩ.”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.