Lucas 14
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC
1 Farisifɔ ɔhandɛ ɔkʋ lɛ́tɩ Yesu atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Ahá bɔpʋ ansɩ́ yi Yesusʋ, bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ɩnʋ oyin ɔkʋá alapúnyá lɛ́ba Yesu wá.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu lɛ́fɩtɛ́ Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ mbla lɛ́ha ɔkpa ánɩ́ bʋtsáa ɩlɔ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ lóó, ntɛ́ɛ ɩmɛha ɔkpa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ móbwií ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́kɩtá oyin ámʋ, tsá mʋ ɩlɔ, olesi mʋ ɔlɛnatɩ́.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɔ ma mʋ bi ntɛ́ɛ mʋ ɔnantswie ɔbɛ́kpadá wíé ibúntɔ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, ɔmɔ́ɔkɔsɩ́ lɛ́ mʋ?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Bʋmɛtalɩ́ lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Ɩnʋ Yesu lówun ánɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bɛtɩ atɔ́ ogyíkpá ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bʋdɛ otsiákpá yilé dunká bétsiá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Nɩ́ ɔkʋ ɔtɩ́ fʋ́ ɔká otsiákpá a, máyétsiá ɔfʋákpá. Fíalɩ ɔlɛtɩ ɔhandɛ ɔkʋá ɔdʋn fʋ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Ɩnʋ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mlɩ ámʋ ɔbɛbláa fʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, kʋsʋ pʋ obíá ha ɔhá ánfɩ.’ Ɩnʋ pɛ́lɩ bɛ́kɩtá fʋ́, fɛ́pɛtɩ́ yódunká ɔtɩnɛkʋ tsíá.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Mʋ́ sʋ nɩ́ ɔha ɔtɩ́ fʋ́ atɔ́ ogyíkpá a, yetsiá obíá kusubisʋ mboún, ɔhá ámʋ ɔbɛbláa fʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, betsiá ɔfʋákpá nfɩ.’ Ɩ́nɩ obótsu fʋ́ ansɩ́tɔ́ fʋ́á ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Tsúfɛ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ ototsú ɩwɩ á, Bulu tɛba mʋ asɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɛba ɩwɩasɩ ɛ́ á, Bulu totsú mʋ fʋ́á.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yesu lɛ́bláa ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ mʋ atɔ́ ogyíkpá amʋ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ fɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́ ɔpa onyé á, mátɩ fʋ́ anyawíe, fʋ́ apíó, fʋ́ abusuanfɔ ntɛ́ɛ ɩwɩ anyapʋ́á bʋtsie mantáa fʋ́. Nɩ́ fɔbwɛ́ mʋ́ alɩ á, amʋ́ ɛ́ bɛ́latɩ́ fʋ́ amʋ́ klɛ asɩ ká ɩkɔ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Mboún tɩ ahiánfɔ, tsukʋlɛ asínpʋ, abubúpʋ pʋ́ ansibi abwiepʋ́.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Bulu obóyulá fʋ́, tsúfɛ́ bʋma tɔtɔá bɔ́pʋká fʋ́ ɩkɔ. Bulu ɔbɛ́ka fʋ́ ɩkɔ ɛkɛá ɔbɔ́kʋsʋ́a aha yilé tsú afúlitɔ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Ahá ámʋ́ʋ́ amʋ́a Yesu bʋtsie ɔpʋ́nʋ́asɩ ámʋtɔ ɔkʋlɛ lónu mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ansɩ́ bégyi ahá ánɩ́ bégyi atɔ́ Bulu ɔpʋ́nʋ́ ɔtswɩ́kɛ mʋ iwíegyí ámʋtɔ!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lɔ́tswɩ ɔpʋ́nʋ́ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ, ɔlɛtɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔ.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Brɛ́á bɛnɩná atogyihɛ amʋ tá á, ɔlɔwa mʋ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋyɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ ámʋ bɛɛ, ‘Babwɛ́ tá!’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛblɩ́ bɛɛ amʋ́ ɩbɩ dɛ. Ogyankpapʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Nahɔ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ. Ilehián ánɩ́ nɛ́yɛ́kɩ mʋ́. Mʋ́ sʋ mlɩkɩta mʋ́tɔ́ ha mɩ.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Onyɔɔsɩ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nahɔ nnantswie yínhɛ́ idú, bópulipúli mɩ́ ndɔtɔ há mɩ́. Nɛyɛ́kapʋ́ amʋ́ kɩ. Mʋ́ sʋ mlɩkɩta mʋ́tɔ́ ha mɩ.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ɔbambá ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nwɛ́ɛn kótóó netsiá ɔká. Mʋ́ sʋ mmɛ́ɛtalɩ́ ba.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Ɩnʋ osúmpʋ́ amʋ léyinkí bɛbláa mʋ wie. Ɔblɔ́ lɛkɩtá mʋ wie amʋ, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa ɔsa srɩ yeki dɩnsʋ pʋ́ brɔnʋsʋ, afʋkpa ahiánfɔ, tsukʋlɛ asínpʋ, ansibi abwiepʋ́ pʋ́ abubúpʋ ba.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Ɩmɔwa ɔpá osúmpʋ́ amʋ lɛ́ba bɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, nayɔ́ sumbí ámʋ, támɛ otsiákpá trá da.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Mʋ wie amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Tsʋn mmuátse mʋ́a nkpakwí fɛ́ɛ́. Tɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ fówun fɛɛ ɔbá, mɛ́nɩ ahá bɔ́bʋlá mɩ́ wóyítɔ́.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Nɛkásɛ, ahá ámʋ́ʋ́ nɛhɩɛ tɩ́ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɛ́ɛda mɩ́ atɔ́ ánfɩ ɔnɔ́!’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yesu mʋa ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ámʋ ná bɔyɔ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛdamlí bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá, támɛ ɔdɛ mʋ sɩ, mʋ yin, mʋ otsiába, mʋ abí, mʋ apíó, mʋ onutó kʋ́ráá ɩwɩ dwɛ dʋn mɩ á, ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ɔhá ánɩ́ omotsu mʋ oyikpalíhɛ bobuo mɩ mɔ́fʋn ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Mlɩtɔ ɔmɔmʋ bʋ́ ɩnʋ, nɩ́ obéyi obu kpɔnkpɔntɩ á, oméetsiá asɩ kɩ tɔ́á obéyintá, wun ánɩ́ mʋ kɔ́ba bɔ́fʋn?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Nɩ́ ɔmɛkɩ mʋ́ alɩ, asa ɔlɔkʋsʋ́ wá obu ámʋ ntswɩasɩ, pwɛ́ mʋ́ fʋn ɔkpatɔ, ɔmɛtalɩ́ mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ á, obu ámʋ awúnpʋ fɛ́ɛ́ bɔ́mɔsɩ́ mʋ.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Bɛ́blɩ́ bɛɛ, ‘Oyin ánfɩ lɔ́kʋsʋ́ ɔdɛ obu yíi, ɔmɛtalɩ́ mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Ntɛ́ɛ owíe ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋá nɩ́ owíe ɔkʋ dɛ́ akɔpʋ́ mpɩ́m-adʋanyɔ (20,000) ɔbá bɔkɔ mʋ a, oméetsiá asɩ kɩ alɩá ɔbɔ́bwɛ ɔbɔ́pʋ mʋ ɩsá akɔpʋ́ mpɩ́m-dú (10,000) yéfia amʋ́?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nɩ́ owun ánɩ́ ɔmɛ́ɛtalɩ́ á, ɔbɔ́wa abí ɔsasʋ bóyókokóli mʋ há ɩkʋlɛbwɛ, brɛ́á bʋmɔkʋ́nyá kpʋ́kpɛ́ ba.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Ɩ́nɩ sʋ mlɩtɔ ɔhá ánɩ́ omesi mʋ tógyítɔ́ ɔmagyáa ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mɩ́ ɔkasɩ́pʋ́.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Nfɔ́lɩ bʋ alɛ́, támɛ nɩ́ ɩtá ɔdwɛ á, ntɔ bɛ́lapʋ́wá mʋ́ ɔdwɛ?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ɩtráa ma alɛ há tɔtɔɔtɔ bwɛ. Tsɛɩ́ bʋtɛtsɛ́ɩ́ mʋ́ tsítsá wúnasʋ. Ɔhá ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu asʋ́n ánfɩ.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.