Lucas 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ alɩ brɛ́ ámʋtɔ akʋ bɛbláa Yesu bɛɛ, Pilato lamɔ́ Galileafɔ akʋ brɛ́á bʋdɛ afɔdɩɛ bɔ há Bulu, Yerusalem Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ, há obugya lada afɔdɩɛ ámʋ.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ́ mlɩaa, Galileafɔ ánfɩ bʋgyi lakpan abwɛpʋ́ dʋn Galileafɔ atráhɛ, sʋ́ bowun ɩwɩɔsɩn ánfɩ odu?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi! Nɩ́ mlɩ ɛ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ fɛ́ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ntɛ́ɛ ahá dúkwe ámʋ́ʋ́ abansʋ́rʋ lobwie dá mɔ́ Siloam ɔmanti ánɩ́ ɩbʋ Yerusalemtɔ ámʋ mɛ́, mlɩkɩ́ mlɩaa, lakpan abwɛpʋ́ bʋgyi dʋn aha atráhɛ ánɩ́ betsiá Yerusalem alɩ brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi. Nɩ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lótswíe pɔntɔ mʋ ndɔtɔ. Ɛkɛ ɔkʋ ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ, abí kʋ ɩdɩn mʋ́tɔ́. Ɔlɔyɔ á, kʋkʋ mɛdɩ́n mʋ́tɔ́.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛbláa mʋ ɔpayin ɔbɛ́ɛ, ‘Nfinsa nɩ́, nna oyí ánfɩ asɩ. Mmɔkʋ́wun kʋkʋʋkʋ mʋ́tɔ́. Ntogyi sʋ́ ɩbɛ́trá lɩɩ́ yíntá ɔsʋlʋ́ʋ? Kun mʋ́ da!’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Támɛ ɔpayin amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, fʋ́ mʋ́ si mʋ́ ɩtra lɩɩ ofi ɔkʋlɛ, ampulipuli mʋ́ asɩ, kpa wúna wa mʋ́ asɩ.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Nɩ́ ofíébá iloswie á, ɩbʋ alɛ́, támɛ nɩ́ imoswie á, nakun mʋ́ dá.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Yesu lɔ́yɔ ɔdɛ atɔ́ suná Yudafɔ ofíakpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ɩkʋ.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ɔtsɩ ɔkʋá ɔŋɛ laláhɛ lɔ́wa mʋ ɩlɔ nfí dúkwe nɩ́, ɩlahá mʋ alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́ bʋ ɩnʋ. Ɔtsɩá alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́.|src="AB02876b.tif" size="col" loc="LUK13:10-17" copy="John Lear, American Bible Society" ref="Luka 13:11"
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Brɛ́á Yesu lówun mʋ á, ɔlɛtɩ mʋ bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ yín, ɩwɩ ɩwá fʋ́ ɔnlɩn!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ɩnʋ ɔlɔpʋ ɩbɩ da ɔtsɩ ámʋ. Ɩnʋnʋ olotswií lɩ́ɩ́ kánfʋ́ Bulu.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ofíakpa ɔhandɛ amʋ lénya ɔblɔ́ ánɩ́ Yesu latsá ɔha ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkensíé bʋ ɩnʋ há agyʋ́má yɔ. Mlɩba nkɛ ámʋtɔ, abʋtsa mlɩ ɩlɔ. Megyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́!”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Anɩ Wíe Yesu lɛ́lɛ mɔ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́! Mlɩtɔ okugyíɔkʋ tɔwɔ́ɩ́ mʋ nnantswie ntɛ́ɛ afrímú lɛ́ ɩbantɔ, pʋ́ amʋ́ ya ntsu onúkpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Mʋ́ ɩma alɛá mɩ́ mʋ́ nɛ́sankɩ́ Abraham mʋ na ánfɩ Ɔbʋnsám lakɩ́klɩ mʋ nfí dúkwe kɛ́kɛ́ ánfɩ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ lɛ́ha pɛ́lɩ lɛ́kɩtá mʋ alupʋ́ ámʋ, ansɩ́ légyi atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, ofúla kpɔnkpɔntɩ ámʋ́ʋ́ ɔdɛbwɛ ámʋ sʋ.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ Bulu iwíegyí ámʋ lɛlɩan? Ntɛ́ɛ ntɔ nɔ́pʋkápʋ́ mʋ?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Igyi fɛ́ takyí-akpin ibí, oyin ɔkʋ lódu wá mʋ ndɔtɔ. Ɩlɛdan mlí oyi yilé, mbubwi bʋtogyónká mʋ́ abámbitɔ.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Yesu lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mpʋ́kapʋ Bulu iwíegyí ámʋ?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Igyi fɛ́ Bodobodotu-afá ánɩ́ ɔtsɩ ɔkʋ lɔ́pʋtsɩ́á bodobodo nfúó kɛntɛ kʋlɛ, ɩlɛha mʋ́ ilotu.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Brɛ́á Yesu ɔyɔ́ Yerusalem a, ɔlɔtsʋn nkudasɩ pʋ́ awúlusʋ. Ɔna ɔdɛ amʋ́ atɔ́ suná.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ɔha ɔkʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ahá kpalobí kʋ obénya nkpa?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩtsʋn obu-ɔnɔ́ kplánhɛ amʋtɔ. Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔ́bɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ bɔ́tsʋn wie ɩnʋ, támɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Támɛ nɩ́ wóyí mʋ wie ɔkʋ́sʋ́ fin obu ámʋ, mlɛbá bɛlɩɩ́ klʋn ɔma, dá klʋn amʋsʋ mlɩaa, ‘Owíé, finki ha anɩ!’ á, ɔbɛ́bláa mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ, mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Ɩnʋ́ mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Anɩa fʋnyɔ létsiá gyi atɔ́, nú ntá, fetsiá súná atɔ́ anɩ dɩnsʋ!’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Támɛ ɔbɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ. Mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú. Mlɩnatɩ tɛɩ mɩ́sʋ́, mlɩ lalahɛ abwɛpʋ́ fɛ́ɛ́!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Nɩ́ mlowun Abraham, Isak, Yakob pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bʋbʋ Bulu iwíe ogyíkpá, támɛ bʋmɛha mlɩ mʋ́ ɔkpa amlɩwie ɩnʋ á, ɩnʋ́ mlósu kpisíi nɩ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Ahá bótsu owí ɔdalɩkpa pʋ́ owí ɔkplɩ́wíékpá, bɩnasʋ mʋ́a gyɔpɩsʋ ba betsiá atɔ́ ogyíkpá Bulu iwíegyí ámʋtɔ.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ɔnɔkwalɩ, amapʋ akʋ bémlí agyankpapʋ. Agyankpapʋ akʋ ɛ́ bémlí amapʋ.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ɩnʋ Farisifɔ akʋ bɛba Yesu wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Dalɩ Galilea ɔmátɔ́ nfɩ, tsúfɛ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode dékléá ɔbɔ́mɔ fʋ́.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɛbláa ɔkpataku ámʋ mlɩaa, ‘Négya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ, tsá ahá ɩlɔ ndɛ, gya lɛ ɔkɛ, mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ kláɩ.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Támɛ ilehián ánɩ́ nɔ́yɔ mɩ́ ɔnátɩ amʋsʋ ndɛ, ɔkɛ mʋ́a kláɩ. Tsúfɛ́ ɔkpa má ɩnʋá bɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋkʋ ɔtɩnɛtɩnɛ, dʋn Yerusalem!
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Óo Yerusalemfɔ, Yerusalemfɔ! Mlɩtɔ́mɔ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́, dá abí ánɩ́ Bulu lawá sɩ́sɩ́ mlɩ abwi mɔ́ nɩ́. Ntekleá nóbun mlɩ abísʋ́ brégyíbrɛ́, fɛ́ alɩá batɛ tobun mʋ abísʋ́, támɛ mlɩtamahá mɩ́ ɔkpa.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Mlɩkɩ, Bulu obési mlɩ ɔtswɛ́kpa tswɩ mlɩ. Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ, yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Bulu oyúla ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbá mʋ dátɔ́’ ámʋ.”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.