Lucas 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI
1 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ alɩ brɛ́ ámʋtɔ akʋ bɛbláa Yesu bɛɛ, Pilato lamɔ́ Galileafɔ akʋ brɛ́á bʋdɛ afɔdɩɛ bɔ há Bulu, Yerusalem Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ, há obugya lada afɔdɩɛ ámʋ.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ́ mlɩaa, Galileafɔ ánfɩ bʋgyi lakpan abwɛpʋ́ dʋn Galileafɔ atráhɛ, sʋ́ bowun ɩwɩɔsɩn ánfɩ odu?
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi! Nɩ́ mlɩ ɛ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ fɛ́ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ntɛ́ɛ ahá dúkwe ámʋ́ʋ́ abansʋ́rʋ lobwie dá mɔ́ Siloam ɔmanti ánɩ́ ɩbʋ Yerusalemtɔ ámʋ mɛ́, mlɩkɩ́ mlɩaa, lakpan abwɛpʋ́ bʋgyi dʋn aha atráhɛ ánɩ́ betsiá Yerusalem alɩ brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi. Nɩ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.”
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lótswíe pɔntɔ mʋ ndɔtɔ. Ɛkɛ ɔkʋ ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ, abí kʋ ɩdɩn mʋ́tɔ́. Ɔlɔyɔ á, kʋkʋ mɛdɩ́n mʋ́tɔ́.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛbláa mʋ ɔpayin ɔbɛ́ɛ, ‘Nfinsa nɩ́, nna oyí ánfɩ asɩ. Mmɔkʋ́wun kʋkʋʋkʋ mʋ́tɔ́. Ntogyi sʋ́ ɩbɛ́trá lɩɩ́ yíntá ɔsʋlʋ́ʋ? Kun mʋ́ da!’
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Támɛ ɔpayin amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, fʋ́ mʋ́ si mʋ́ ɩtra lɩɩ ofi ɔkʋlɛ, ampulipuli mʋ́ asɩ, kpa wúna wa mʋ́ asɩ.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Nɩ́ ofíébá iloswie á, ɩbʋ alɛ́, támɛ nɩ́ imoswie á, nakun mʋ́ dá.’ ”
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Yesu lɔ́yɔ ɔdɛ atɔ́ suná Yudafɔ ofíakpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ɩkʋ.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Ɔtsɩ ɔkʋá ɔŋɛ laláhɛ lɔ́wa mʋ ɩlɔ nfí dúkwe nɩ́, ɩlahá mʋ alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́ bʋ ɩnʋ. Ɔtsɩá alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́.|src="AB02876b.tif" size="col" loc="LUK13:10-17" copy="John Lear, American Bible Society" ref="Luka 13:11"
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Brɛ́á Yesu lówun mʋ á, ɔlɛtɩ mʋ bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ yín, ɩwɩ ɩwá fʋ́ ɔnlɩn!”
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Ɩnʋ ɔlɔpʋ ɩbɩ da ɔtsɩ ámʋ. Ɩnʋnʋ olotswií lɩ́ɩ́ kánfʋ́ Bulu.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Ofíakpa ɔhandɛ amʋ lénya ɔblɔ́ ánɩ́ Yesu latsá ɔha ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkensíé bʋ ɩnʋ há agyʋ́má yɔ. Mlɩba nkɛ ámʋtɔ, abʋtsa mlɩ ɩlɔ. Megyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́!”
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Anɩ Wíe Yesu lɛ́lɛ mɔ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́! Mlɩtɔ okugyíɔkʋ tɔwɔ́ɩ́ mʋ nnantswie ntɛ́ɛ afrímú lɛ́ ɩbantɔ, pʋ́ amʋ́ ya ntsu onúkpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Mʋ́ ɩma alɛá mɩ́ mʋ́ nɛ́sankɩ́ Abraham mʋ na ánfɩ Ɔbʋnsám lakɩ́klɩ mʋ nfí dúkwe kɛ́kɛ́ ánfɩ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?”
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ lɛ́ha pɛ́lɩ lɛ́kɩtá mʋ alupʋ́ ámʋ, ansɩ́ légyi atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, ofúla kpɔnkpɔntɩ ámʋ́ʋ́ ɔdɛbwɛ ámʋ sʋ.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ Bulu iwíegyí ámʋ lɛlɩan? Ntɛ́ɛ ntɔ nɔ́pʋkápʋ́ mʋ?
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Igyi fɛ́ takyí-akpin ibí, oyin ɔkʋ lódu wá mʋ ndɔtɔ. Ɩlɛdan mlí oyi yilé, mbubwi bʋtogyónká mʋ́ abámbitɔ.”
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Yesu lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mpʋ́kapʋ Bulu iwíegyí ámʋ?
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Igyi fɛ́ Bodobodotu-afá ánɩ́ ɔtsɩ ɔkʋ lɔ́pʋtsɩ́á bodobodo nfúó kɛntɛ kʋlɛ, ɩlɛha mʋ́ ilotu.”
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Brɛ́á Yesu ɔyɔ́ Yerusalem a, ɔlɔtsʋn nkudasɩ pʋ́ awúlusʋ. Ɔna ɔdɛ amʋ́ atɔ́ suná.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Ɔha ɔkʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ahá kpalobí kʋ obénya nkpa?”
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 “Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩtsʋn obu-ɔnɔ́ kplánhɛ amʋtɔ. Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔ́bɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ bɔ́tsʋn wie ɩnʋ, támɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Támɛ nɩ́ wóyí mʋ wie ɔkʋ́sʋ́ fin obu ámʋ, mlɛbá bɛlɩɩ́ klʋn ɔma, dá klʋn amʋsʋ mlɩaa, ‘Owíé, finki ha anɩ!’ á, ɔbɛ́bláa mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ, mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú.’
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Ɩnʋ́ mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Anɩa fʋnyɔ létsiá gyi atɔ́, nú ntá, fetsiá súná atɔ́ anɩ dɩnsʋ!’
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Támɛ ɔbɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ. Mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú. Mlɩnatɩ tɛɩ mɩ́sʋ́, mlɩ lalahɛ abwɛpʋ́ fɛ́ɛ́!’
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Nɩ́ mlowun Abraham, Isak, Yakob pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bʋbʋ Bulu iwíe ogyíkpá, támɛ bʋmɛha mlɩ mʋ́ ɔkpa amlɩwie ɩnʋ á, ɩnʋ́ mlósu kpisíi nɩ.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Ahá bótsu owí ɔdalɩkpa pʋ́ owí ɔkplɩ́wíékpá, bɩnasʋ mʋ́a gyɔpɩsʋ ba betsiá atɔ́ ogyíkpá Bulu iwíegyí ámʋtɔ.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Ɔnɔkwalɩ, amapʋ akʋ bémlí agyankpapʋ. Agyankpapʋ akʋ ɛ́ bémlí amapʋ.”
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Ɩnʋ Farisifɔ akʋ bɛba Yesu wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Dalɩ Galilea ɔmátɔ́ nfɩ, tsúfɛ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode dékléá ɔbɔ́mɔ fʋ́.”
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɛbláa ɔkpataku ámʋ mlɩaa, ‘Négya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ, tsá ahá ɩlɔ ndɛ, gya lɛ ɔkɛ, mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ kláɩ.’
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Támɛ ilehián ánɩ́ nɔ́yɔ mɩ́ ɔnátɩ amʋsʋ ndɛ, ɔkɛ mʋ́a kláɩ. Tsúfɛ́ ɔkpa má ɩnʋá bɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋkʋ ɔtɩnɛtɩnɛ, dʋn Yerusalem!
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 “Óo Yerusalemfɔ, Yerusalemfɔ! Mlɩtɔ́mɔ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́, dá abí ánɩ́ Bulu lawá sɩ́sɩ́ mlɩ abwi mɔ́ nɩ́. Ntekleá nóbun mlɩ abísʋ́ brégyíbrɛ́, fɛ́ alɩá batɛ tobun mʋ abísʋ́, támɛ mlɩtamahá mɩ́ ɔkpa.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Mlɩkɩ, Bulu obési mlɩ ɔtswɛ́kpa tswɩ mlɩ. Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ, yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Bulu oyúla ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbá mʋ dátɔ́’ ámʋ.”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.