Lucas 13

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ alɩ brɛ́ ámʋtɔ akʋ bɛbláa Yesu bɛɛ, Pilato lamɔ́ Galileafɔ akʋ brɛ́á bʋdɛ afɔdɩɛ bɔ há Bulu, Yerusalem Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ, há obugya lada afɔdɩɛ ámʋ.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ́ mlɩaa, Galileafɔ ánfɩ bʋgyi lakpan abwɛpʋ́ dʋn Galileafɔ atráhɛ, sʋ́ bowun ɩwɩɔsɩn ánfɩ odu?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi! Nɩ́ mlɩ ɛ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ fɛ́ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ntɛ́ɛ ahá dúkwe ámʋ́ʋ́ abansʋ́rʋ lobwie dá mɔ́ Siloam ɔmanti ánɩ́ ɩbʋ Yerusalemtɔ ámʋ mɛ́, mlɩkɩ́ mlɩaa, lakpan abwɛpʋ́ bʋgyi dʋn aha atráhɛ ánɩ́ betsiá Yerusalem alɩ brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, megyí alɩ ígyi. Nɩ́ mlɩmɛ́damlí klʋntɔ á, mlɩ ɛ́ mlówu fɛ́ amʋ́.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Oyin ɔkʋ lótswíe pɔntɔ mʋ ndɔtɔ. Ɛkɛ ɔkʋ ɔlɔyɔ yɛ́kɩ bɛɛ, abí kʋ ɩdɩn mʋ́tɔ́. Ɔlɔyɔ á, kʋkʋ mɛdɩ́n mʋ́tɔ́.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛbláa mʋ ɔpayin ɔbɛ́ɛ, ‘Nfinsa nɩ́, nna oyí ánfɩ asɩ. Mmɔkʋ́wun kʋkʋʋkʋ mʋ́tɔ́. Ntogyi sʋ́ ɩbɛ́trá lɩɩ́ yíntá ɔsʋlʋ́ʋ? Kun mʋ́ da!’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Támɛ ɔpayin amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, fʋ́ mʋ́ si mʋ́ ɩtra lɩɩ ofi ɔkʋlɛ, ampulipuli mʋ́ asɩ, kpa wúna wa mʋ́ asɩ.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Nɩ́ ofíébá iloswie á, ɩbʋ alɛ́, támɛ nɩ́ imoswie á, nakun mʋ́ dá.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Yesu lɔ́yɔ ɔdɛ atɔ́ suná Yudafɔ ofíakpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ ɩkʋ.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Ɔtsɩ ɔkʋá ɔŋɛ laláhɛ lɔ́wa mʋ ɩlɔ nfí dúkwe nɩ́, ɩlahá mʋ alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́ bʋ ɩnʋ. Ɔtsɩá alaklo, ɔmɛtálɩ́ bwíí nátɩ́.|src="AB02876b.tif" size="col" loc="LUK13:10-17" copy="John Lear, American Bible Society" ref="Luka 13:11"
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Brɛ́á Yesu lówun mʋ á, ɔlɛtɩ mʋ bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ yín, ɩwɩ ɩwá fʋ́ ɔnlɩn!”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ɩnʋ ɔlɔpʋ ɩbɩ da ɔtsɩ ámʋ. Ɩnʋnʋ olotswií lɩ́ɩ́ kánfʋ́ Bulu.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ofíakpa ɔhandɛ amʋ lénya ɔblɔ́ ánɩ́ Yesu latsá ɔha ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkensíé bʋ ɩnʋ há agyʋ́má yɔ. Mlɩba nkɛ ámʋtɔ, abʋtsa mlɩ ɩlɔ. Megyí ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́!”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Anɩ Wíe Yesu lɛ́lɛ mɔ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Apinabwɛbí abwɛpʋ́! Mlɩtɔ okugyíɔkʋ tɔwɔ́ɩ́ mʋ nnantswie ntɛ́ɛ afrímú lɛ́ ɩbantɔ, pʋ́ amʋ́ ya ntsu onúkpa ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Mʋ́ ɩma alɛá mɩ́ mʋ́ nɛ́sankɩ́ Abraham mʋ na ánfɩ Ɔbʋnsám lakɩ́klɩ mʋ nfí dúkwe kɛ́kɛ́ ánfɩ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ lɛ́ha pɛ́lɩ lɛ́kɩtá mʋ alupʋ́ ámʋ, ansɩ́ légyi atráhɛ amʋ fɛ́ɛ́, ofúla kpɔnkpɔntɩ ámʋ́ʋ́ ɔdɛbwɛ ámʋ sʋ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ Bulu iwíegyí ámʋ lɛlɩan? Ntɛ́ɛ ntɔ nɔ́pʋkápʋ́ mʋ?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Igyi fɛ́ takyí-akpin ibí, oyin ɔkʋ lódu wá mʋ ndɔtɔ. Ɩlɛdan mlí oyi yilé, mbubwi bʋtogyónká mʋ́ abámbitɔ.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yesu lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mpʋ́kapʋ Bulu iwíegyí ámʋ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Igyi fɛ́ Bodobodotu-afá ánɩ́ ɔtsɩ ɔkʋ lɔ́pʋtsɩ́á bodobodo nfúó kɛntɛ kʋlɛ, ɩlɛha mʋ́ ilotu.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Brɛ́á Yesu ɔyɔ́ Yerusalem a, ɔlɔtsʋn nkudasɩ pʋ́ awúlusʋ. Ɔna ɔdɛ amʋ́ atɔ́ suná.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ɔha ɔkʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ahá kpalobí kʋ obénya nkpa?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩtsʋn obu-ɔnɔ́ kplánhɛ amʋtɔ. Tsúfɛ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔ́bɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ bɔ́tsʋn wie ɩnʋ, támɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Támɛ nɩ́ wóyí mʋ wie ɔkʋ́sʋ́ fin obu ámʋ, mlɛbá bɛlɩɩ́ klʋn ɔma, dá klʋn amʋsʋ mlɩaa, ‘Owíé, finki ha anɩ!’ á, ɔbɛ́bláa mlɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ, mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Ɩnʋ́ mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Anɩa fʋnyɔ létsiá gyi atɔ́, nú ntá, fetsiá súná atɔ́ anɩ dɩnsʋ!’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Támɛ ɔbɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Mmeyín mlɩ. Mmeyín ɔtɩ́nɛ́á mlotsú. Mlɩnatɩ tɛɩ mɩ́sʋ́, mlɩ lalahɛ abwɛpʋ́ fɛ́ɛ́!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Nɩ́ mlowun Abraham, Isak, Yakob pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bʋbʋ Bulu iwíe ogyíkpá, támɛ bʋmɛha mlɩ mʋ́ ɔkpa amlɩwie ɩnʋ á, ɩnʋ́ mlósu kpisíi nɩ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ahá bótsu owí ɔdalɩkpa pʋ́ owí ɔkplɩ́wíékpá, bɩnasʋ mʋ́a gyɔpɩsʋ ba betsiá atɔ́ ogyíkpá Bulu iwíegyí ámʋtɔ.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Ɔnɔkwalɩ, amapʋ akʋ bémlí agyankpapʋ. Agyankpapʋ akʋ ɛ́ bémlí amapʋ.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ɩnʋ Farisifɔ akʋ bɛba Yesu wá bɛbláa mʋ bɛɛ, “Dalɩ Galilea ɔmátɔ́ nfɩ, tsúfɛ́ ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Herode dékléá ɔbɔ́mɔ fʋ́.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɛbláa ɔkpataku ámʋ mlɩaa, ‘Négya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ, tsá ahá ɩlɔ ndɛ, gya lɛ ɔkɛ, mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ kláɩ.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Támɛ ilehián ánɩ́ nɔ́yɔ mɩ́ ɔnátɩ amʋsʋ ndɛ, ɔkɛ mʋ́a kláɩ. Tsúfɛ́ ɔkpa má ɩnʋá bɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋkʋ ɔtɩnɛtɩnɛ, dʋn Yerusalem!
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Óo Yerusalemfɔ, Yerusalemfɔ! Mlɩtɔ́mɔ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́, dá abí ánɩ́ Bulu lawá sɩ́sɩ́ mlɩ abwi mɔ́ nɩ́. Ntekleá nóbun mlɩ abísʋ́ brégyíbrɛ́, fɛ́ alɩá batɛ tobun mʋ abísʋ́, támɛ mlɩtamahá mɩ́ ɔkpa.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Mlɩkɩ, Bulu obési mlɩ ɔtswɛ́kpa tswɩ mlɩ. Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ, yɔ́fʋn ɛkɛá mlɛ́blɩ́ mlɩaa, ‘Bulu oyúla ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbá mʋ dátɔ́’ ámʋ.”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.