Lucas 12

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Igyi alɩ, brɛ́á ahá mpɩ́m-mpɩ́m bɛba befia ɩnʋ, bʋdɛ aba ayabiasɩ tsatsáa a, Yesu légyankpá dá mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán Farisifɔ Bodobodotu-afásʋ́, tsúfɛ́ apinabwɛbí abwɛpʋ́ bʋgyi.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Tɔtɔ má ɩnʋá babun atɔ́ mʋ́sʋ́ ánɩ́ bʋmóobwií mʋ́sʋ́. Tógyítɔ́ ɛ́ ma ɩnʋá ileŋaín ánɩ́ ɩmɛ́ɛlɩn ɔwan.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Bɛ́da asʋ́n ánɩ́ mlɩlɛ́blɩ́ nklobítɔ ɔkan. Kugyíkʋá igyi, ɩplɔ́ bóbon.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Apíó aba, ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmánya nyankpʋsa ifú. Ɔbɛ́talɩ́ mɔ́ mlɩ ɔyʋlʋ́ʋ, támɛ ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mlɩ tɔtɔ mʋ́ ɔma.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Nósuná mlɩ ɔhá ánɩ́ mlɩnyá ifú. Mʋgyí Bulu. Mʋ ɔmɔ́ mlɩ ɔma a, ɔbʋ túmi tswɩ mlɩ ɔkláa ɛ́ wá ɩsʋbɩtɩ́ ogyá ánɩ́ ɩtamaduntɔ. Ee! Mʋ mlɩnyá ifú nɩ́!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “Afɩnɩ bʋtɔkʋkʋ fɛ akénsire anu kɛ́kɛ́? Megyí kɔ́ba ana? Amʋ́ kʋ́ráá á, Bulu tamatan ɔkʋkʋsʋ,
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 mɛ́nɩ bɛɛ mlɩá Bulu yin mlɩ nwunsʋ imi kʋ́ráá klátɔ. Mʋ́ sʋ mlɩmánya ifú. Mlɩbʋ ibíá dʋn akénsire tsɔtsɔɔtsɔ!
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ ɔkʋ lɛ́talɩ́ gyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ ahátɔ á, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ négyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ Bulu-abɔpʋ ansɩ́tɔ́.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Támɛ nɩ́ ɔkʋ lékiná mɩ́ ahátɔ á, mɩ́ ɛ́ nékiná mʋ Bulu-abɔpʋ ansɩ́tɔ́.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɛblɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɩwɩ asʋn laláhɛ a, Bulu ɔbɛ́talɩ́ sikíé mʋ. Támɛ nɩ́ ɔkʋ lɛ́blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ abususʋ a, Bulu méesikíé ndɛ, oméesikíé mʋ ɔkɛ.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Nɩ́ bɛkpá mlɩ ya Yudafɔ ofíakpa, ntɛ́ɛ ɔmásʋ́ agyípʋ́ pʋ́ awíe ansɩ́tɔ́ á, mlɩmágywɩ́ɩn asʋ́n ánɩ́ mlɛ́blɩ́ pʋ́ká ɩwɩ lɛ́ ntɛ́ɛ alɩá mlɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Tsúfɛ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ obósuná mlɩ alɩá mlɛ́blɩ́ alɩ brɛ́ ámʋtɔ.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Ɔdɔm amʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, bla mɩ́ dɛ́hɛn, ɔha mɩ́a mʋnyɔ aye atɔ́á anɩ sɩ́ lési yáɩ́ anɩtɔ.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Támɛ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Agya, ma lɛ́yaɩ́ mɩ́ asʋ́n ogyípʋ́ ntɛ́ɛ atɔ́tɔ́ oyépʋ há mlɩ?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán ɔnsɩ́pɛwasʋ, tsúfɛ́ nyankpʋsa nkpa ɩma atonyahɛ́ tsɔtsɔɔtsɔtɔ.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Ɩnʋ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Osikani ɔkʋ ndɔtɔ atɔ́ lɛhɩɛ wá alɛ́ ofi ɔkʋ.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Nkálɩ nɔ́bwɛ mɩ́ atɔ́-abí? Mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋyáɩ́.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Ɩnʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nyin tɔ́á nɔ́bwɛ. Nóbwie mɩ́ ɩdan, láwá akpɔnkpɔntɩ. Mʋ́tɔ́ nɔ́pʋ mɩ́ atɩ́kɔ pʋ́ mɩ́ ntobí ámʋ wá nɩ́.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Fówun nabláa mɩ́ ɔkláa mbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɔkláa, ɩklʋn ɩdɩ́ fʋ́ asɩ. Kɩ, fʋbʋ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔá ɩda ha fʋ́ nfí-nfí. Gyi, afʋnu, ansɩ́ igyi fʋ.” ’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Ɩnʋ Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔha mimláhɛ! Onyenɩ ndɛ fʋ́ ɔkláa hɔ́ɔ lɛ fʋ́ ɩbɩtɔ. Ma obégyi atɔ́ ánfɩ fakle yáɩ́ ánfɩ fɛ́ɛ́?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ́ bɔ́bwɛ ɔhá ánɩ́ olekle atɔ́ yáɩ́ há mʋ ɩwɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ, támɛ ɔma tɔtɔ Bulu wá nɩ́.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmáhan ɩwɩ tɔ́á mlégyi, tɔ́á mlónu pʋ́ tɔ́á mlɛ́dɩdá sʋ.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Nyankpʋsa nkpa dehián dʋn atogyihɛ. Mʋ ɔyʋlʋ́ʋ ɛ́ ɩdʋn atɔ dɩdáhɛ́.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Mlɩkɩ aklankpa. Bʋtamadú, bʋtamasɩ́ɛ́tɩ́ wá ɩdantɔ. Bʋma ɩdan ntɛ́ɛ ɩfa, támɛ Bulu tɛhá amʋ́ atogyihɛ. Mlɩmá labi dʋn mbubwi?
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Mlɩtɔ ma ɔbɛ́talɩ́ han ɩwɩ pʋ́ brɛ́ kpalobí tsɩ́a mʋ nkɛtɔ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Nɩ́ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ ɩtɔ́ túkúrííbi ánfɩ kʋ́ráá á, ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɩwɩ háan tráhɛ amʋsʋ?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Mlɩkɩ alɩá pututɔ-oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ tɛdan. Ɩtamayɔ́ agyʋ́má ntɛ́ɛ lʋ́ atati. Támɛ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Owíe Salomo, mʋ inya fɛ́ɛ́tɔ́ a, ɔmɛtalɩ́ hɩ́hɩɛ ɩwɩ wá akɩ́lɛ fɛ́ oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ anfɩtɔ kʋkʋ.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Nɩ́ Bulu dɛ́ ɩfá ánɩ́ ndɛ ɩlɩɩ́, ɔkɛ ɩlawú, bawá mʋ́ ogyá tati dɩdá á, ɔmɛ́ɛtalɩ́ dɩ́dá mlɩ atati dʋn mʋ́? Ntogyi sʋ́ mlɩ hógyi mɔtsɔ́ alɩ?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 “Mʋ́ sʋ mlɩmágywɩ́ɩn tɔ́á mlégyi ntɛ́ɛ tɔ́á mlónu ɩwɩ, ɩha mlɩ ansɩ́ ɩpɛ.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Tsúfɛ́ ɩ́nɩ aná ɔmá-ɔmá bʋtɛsrɩ́ gya nɩ. Mlɩ Sɩ́ ámʋ yin ánɩ́ ɩdɛ mlɩ hián.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Ɩtɔ́á mlɩgyánkpa dunka gyí Bulu iwíegyí, Bulu ɔbɔ́pʋ ɩ́nɩ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mlɩ.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Ɔpasua túkúrííbi, mlɩmánya ifú. Tsúfɛ́ ɩbʋ mlɩ Sɩ́ ámʋ ɔdwɛ ánɩ́ ɔbɔ́pʋ iwíe ogyíkpá amʋ há mlɩ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Mlɩfɛ mlɩ ɩwɩsʋ atɔ́, amlɩpʋ kɔ́ba amʋ kie ahá ánɩ́ bʋma tɔtɔ. Mlɩbɩn akɛntɛá iméeyintá ha mlɩ ɩwɩ. Mʋ́gyí, mlɩyaɩ mlɩ siadɩɛ ɔsʋ́sʋ́. Ɩnʋ mʋ́ á, kʋkʋ mɛ́ɛdalɩ mʋ́tɔ́, tsúfɛ́ awikplu bʋma ɩnʋ, atɛ́plɛ ɛ́ bʋtamawɩ́ atɔ́ ɩnʋ.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Tsúfɛ́ ɔtɩ́nɛ́á fʋ́ siadɩɛ bʋ a, ɩnʋ́ fʋ́ agywɩɩn tetsíá.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Mlɩwa atadɩɛ, amlɩnywɛ mlɩ nkandɩ́ɛ.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Mlɩbwɛ ɩwɩ fɛ́ asúmpʋ́á bʋdɛ amʋ́ wíe ɔkpa kɩ́ɩ, obótsu ɔká otsiákpá ba. Fɛ́kɩ nɩ́ ɔbá bɛda klʋnsʋ á, béfinkí há mʋ.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ansɩ́ bégyi asúmpʋ́ oduá amʋ́ wíe ɔbɛ́ba bɔtʋ amʋ́ bʋtsie bʋgyo mʋ. Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Amʋ́ wíe amʋ ɔbɛ́sabáa tati, há amʋ́ bétsiá ɔpʋ́nʋ́asɩ, mʋ onutó ɔbɔ́kɔnkɩ́ atogyihɛ amʋ há amʋ́.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Ansɩ́ bégyi amʋ́, nɩ́ ɔbá bɔtʋ amʋ́ bʋtsie bʋgyo mʋ, ɔyɩ́nsɩnɛ́ ntɛ́ɛ bakɛ.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Támɛ mlɩnu asʋ́n ánfɩ. Nɩ́ wóyí mʋ wie yin brɛ́á owikplu ɔbɛ́ba mʋ wóyítɔ́ a, tɛkɩ omesi wóyí ámʋ tswɩ, owikplu móbwie wíé wí mʋ atɔ́.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Mlɩ ɛ́ mlɩgyo, tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́ba brɛ́á mlɩ ansɩ́ mɛdɩ́n mɩ́sʋ́.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ nkʋlɛ fʋdɛ yébi anfɩ ha lóó, ntɛ́ɛ anɩa ahá ánfɩ fɛ́ɛ́?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma mɛɛ gyí osúmpʋ́á ɔlɛtɩn ansɩ́, ɔbʋ ɔnɔkwalɩ? Mʋ ɩbɩtɔ mʋ wie tɔpʋ́ mʋ aba atráhɛ wá, ɔbɛ́ɛ ɔhá amʋ́ atogyihɛ dɩnka brɛ́sʋ́.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Ansɩ́ bégyi osúmpʋ́ amʋ nɩ́ mʋ wie amʋ ɔbá bowun ánɩ́ lɛ́lɛ́ ɔdɛ mʋ́ bwɛ.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mʋ wie amʋ ɔbɔ́pʋ mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ wá mʋ ɩbɩtɔ.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Támɛ nɩ́ osúmpʋ́ amʋ lɛ́blɩ́ wá nwuntɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíe ɩbábɩ mɔkʋ́fʋn, ɔbɔ́wa ɔpá.’ Ɩ́nɩ sʋ olefi asɩ ɔdɛ mʋ aba asúmpʋ́ atsɩ mʋ́a ayin da, ɔdɛ atɔ́ gyí si amʋ́, ɔdɛ ntá núu bʋ á,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 mʋ wie amʋ ɔbɛ́ba bofwie mʋtɔ ɛkɛá ɔmɛdɩ́n ansɩ́. Mʋ wie amʋ ɔbɛ́hɩɛ tɩ́tɩ mʋtɔ, trá bɩtɩ́ mʋa ahá ánɩ́ bɔmɔhɔ mʋ gyi ɩsʋ kɛ́kɛ́ɛ.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Osúmpʋ́ oduá oyin tɔ́á igyi mʋ wie apɛ́, támɛ ɔmɛla ɩwɩ bwɛ́ yáɩ́ á, mʋ wie ɔbɛ́hɩɛ pɩ́tɩ́ mʋ atɔ́ wankláán.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Támɛ osúmpʋ́á omeyín mʋ wie apɛ́, ɔlɔbwɛ tɔ́á ilehián ha atɔ́ pɩtɩ́ á, mʋ wie ɔbɛ́pɩtɩ́ mʋ kpalobí. Bulu tɛfɩ́tɛ́ tsɔtsɔ tsú ɔhá ánɩ́ ɔlɛha mʋ tsɔtsɔ wá, ɔtɛfɩ́tɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ tsú ɔhá ánɩ́ ɔlɛha tsɔtsɔɔtsɔ wá.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Ogyá ɔdʋdákpá nɛba ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Nɩ́ mɩ́ nkʋlɛ sʋ mʋ́ á, tɛkɩ idetsií dodoodo.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Asúbɔ kʋ ɩda mɩsʋá bɔ́bɔ mɩ́. Mɩ́ klʋn mɛ́ɛdɩ mɩ́ asɩ yɔ́fʋn brɛ́á ɩlamɔ́ ɔnɔ́.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ iwilwii nɔpʋba ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Megyí iwilwii, ahá nsɩnɛ́ yintá nɔpʋba.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Tsúfɛ́ tsú séi pʋ́ya a, wóyí ánɩ́ ahá abanú bʋbʋ mʋ́tɔ́ á, abasá bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ abanyɔ́sʋ́. Abanyɔ́ ɛ́ bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ abasásʋ́.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Abi yinhɛ́ mʋ́a amʋ́ asɩ́ nsɩnɛ́ béyintá. Abi tsɩhɛ́ mʋ́a amʋ́ ayín ɛ́ nsɩnɛ́ béyintá. Osia tsɩhɛ́ mʋ́a mʋ sia tsɩ́hɛ́ nsɩnɛ́ ɛ́ béyintá.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Yesu lɛ́trá bláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nyankpʋ obílá bʋsʋ á, mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, ndɛ nyankpʋ obótswie, lɛ́lɛ́ ototswie.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Nɩ́ nsaɩntɔ itsú fʋ́á á, mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, ndɛ owí ɔbɛ́lɩn, lɛ́lɛ́ ɩtɛlɩn.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Apinabwɛbí abwɛpʋ́! Mlɩyin alɩá bʋtɛlɛ́ ɔsʋlʋ́sʋ pʋ́ nwʋlʋ́táasʋ atɔ́ asɩ. Ntogyi sʋ́ mlɩmɛ́tálɩ́ nú ɩtɔ́ ánfɩ ɩdɛbá séi ánfɩ mʋ́ asɩ?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Ntogyi sʋ́ mlɩtamatálɩ́ gyí asʋ́n wankláán há mlɩ ɩwɩ?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Nɩ́ ɔkʋ ɔsáma fʋ á, wa ɔsa ha amlɩblɩ mʋ́ wóyítɔ́, mɛ́nɩ fʋ́ onyabá mɔ́ɔpʋ fʋ́ ya asʋ́n ogyíkpá. Fówun asʋ́n ogyípʋ́ méegyi fʋ́ asʋ́n, pʋ́ fʋ́ wá prósiyin ɩbɩtɔ, ɔwa fʋ́ obu.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Nɩ́ megyí alɩ á, mmɛ́ɛmlɛ́ fʋ́, nkɛ́tɩ faká tógyítɔ́ tá asa fɛ́dalɩ ɩnʋ.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.