Lucas 12

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Igyi alɩ, brɛ́á ahá mpɩ́m-mpɩ́m bɛba befia ɩnʋ, bʋdɛ aba ayabiasɩ tsatsáa a, Yesu légyankpá dá mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán Farisifɔ Bodobodotu-afásʋ́, tsúfɛ́ apinabwɛbí abwɛpʋ́ bʋgyi.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Tɔtɔ má ɩnʋá babun atɔ́ mʋ́sʋ́ ánɩ́ bʋmóobwií mʋ́sʋ́. Tógyítɔ́ ɛ́ ma ɩnʋá ileŋaín ánɩ́ ɩmɛ́ɛlɩn ɔwan.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Bɛ́da asʋ́n ánɩ́ mlɩlɛ́blɩ́ nklobítɔ ɔkan. Kugyíkʋá igyi, ɩplɔ́ bóbon.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 “Apíó aba, ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmánya nyankpʋsa ifú. Ɔbɛ́talɩ́ mɔ́ mlɩ ɔyʋlʋ́ʋ, támɛ ɔmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ mlɩ tɔtɔ mʋ́ ɔma.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Nósuná mlɩ ɔhá ánɩ́ mlɩnyá ifú. Mʋgyí Bulu. Mʋ ɔmɔ́ mlɩ ɔma a, ɔbʋ túmi tswɩ mlɩ ɔkláa ɛ́ wá ɩsʋbɩtɩ́ ogyá ánɩ́ ɩtamaduntɔ. Ee! Mʋ mlɩnyá ifú nɩ́!
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 “Afɩnɩ bʋtɔkʋkʋ fɛ akénsire anu kɛ́kɛ́? Megyí kɔ́ba ana? Amʋ́ kʋ́ráá á, Bulu tamatan ɔkʋkʋsʋ,
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 mɛ́nɩ bɛɛ mlɩá Bulu yin mlɩ nwunsʋ imi kʋ́ráá klátɔ. Mʋ́ sʋ mlɩmánya ifú. Mlɩbʋ ibíá dʋn akénsire tsɔtsɔɔtsɔ!
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 “Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ ɔkʋ lɛ́talɩ́ gyi mɩ́ ɩwɩ adánsɩɛ ahátɔ á, mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ négyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ Bulu-abɔpʋ ansɩ́tɔ́.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Támɛ nɩ́ ɔkʋ lékiná mɩ́ ahátɔ á, mɩ́ ɛ́ nékiná mʋ Bulu-abɔpʋ ansɩ́tɔ́.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɛblɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɩwɩ asʋn laláhɛ a, Bulu ɔbɛ́talɩ́ sikíé mʋ. Támɛ nɩ́ ɔkʋ lɛ́blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɩwɩ abususʋ a, Bulu méesikíé ndɛ, oméesikíé mʋ ɔkɛ.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 “Nɩ́ bɛkpá mlɩ ya Yudafɔ ofíakpa, ntɛ́ɛ ɔmásʋ́ agyípʋ́ pʋ́ awíe ansɩ́tɔ́ á, mlɩmágywɩ́ɩn asʋ́n ánɩ́ mlɛ́blɩ́ pʋ́ká ɩwɩ lɛ́ ntɛ́ɛ alɩá mlɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Tsúfɛ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ obósuná mlɩ alɩá mlɛ́blɩ́ alɩ brɛ́ ámʋtɔ.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Ɔdɔm amʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, bla mɩ́ dɛ́hɛn, ɔha mɩ́a mʋnyɔ aye atɔ́á anɩ sɩ́ lési yáɩ́ anɩtɔ.”
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Támɛ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Agya, ma lɛ́yaɩ́ mɩ́ asʋ́n ogyípʋ́ ntɛ́ɛ atɔ́tɔ́ oyépʋ há mlɩ?”
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ wankláán ɔnsɩ́pɛwasʋ, tsúfɛ́ nyankpʋsa nkpa ɩma atonyahɛ́ tsɔtsɔɔtsɔtɔ.”
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Ɩnʋ ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ, “Osikani ɔkʋ ndɔtɔ atɔ́ lɛhɩɛ wá alɛ́ ofi ɔkʋ.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Nkálɩ nɔ́bwɛ mɩ́ atɔ́-abí? Mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋyáɩ́.’
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Ɩnʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nyin tɔ́á nɔ́bwɛ. Nóbwie mɩ́ ɩdan, láwá akpɔnkpɔntɩ. Mʋ́tɔ́ nɔ́pʋ mɩ́ atɩ́kɔ pʋ́ mɩ́ ntobí ámʋ wá nɩ́.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Fówun nabláa mɩ́ ɔkláa mbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɔkláa, ɩklʋn ɩdɩ́ fʋ́ asɩ. Kɩ, fʋbʋ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔá ɩda ha fʋ́ nfí-nfí. Gyi, afʋnu, ansɩ́ igyi fʋ.” ’
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Ɩnʋ Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔha mimláhɛ! Onyenɩ ndɛ fʋ́ ɔkláa hɔ́ɔ lɛ fʋ́ ɩbɩtɔ. Ma obégyi atɔ́ ánfɩ fakle yáɩ́ ánfɩ fɛ́ɛ́?’ ”
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ́ bɔ́bwɛ ɔhá ánɩ́ olekle atɔ́ yáɩ́ há mʋ ɩwɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ, támɛ ɔma tɔtɔ Bulu wá nɩ́.”
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩmáhan ɩwɩ tɔ́á mlégyi, tɔ́á mlónu pʋ́ tɔ́á mlɛ́dɩdá sʋ.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Nyankpʋsa nkpa dehián dʋn atogyihɛ. Mʋ ɔyʋlʋ́ʋ ɛ́ ɩdʋn atɔ dɩdáhɛ́.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Mlɩkɩ aklankpa. Bʋtamadú, bʋtamasɩ́ɛ́tɩ́ wá ɩdantɔ. Bʋma ɩdan ntɛ́ɛ ɩfa, támɛ Bulu tɛhá amʋ́ atogyihɛ. Mlɩmá labi dʋn mbubwi?
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Mlɩtɔ ma ɔbɛ́talɩ́ han ɩwɩ pʋ́ brɛ́ kpalobí tsɩ́a mʋ nkɛtɔ?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Nɩ́ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ ɩtɔ́ túkúrííbi ánfɩ kʋ́ráá á, ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ɩwɩ háan tráhɛ amʋsʋ?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Mlɩkɩ alɩá pututɔ-oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ tɛdan. Ɩtamayɔ́ agyʋ́má ntɛ́ɛ lʋ́ atati. Támɛ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Owíe Salomo, mʋ inya fɛ́ɛ́tɔ́ a, ɔmɛtalɩ́ hɩ́hɩɛ ɩwɩ wá akɩ́lɛ fɛ́ oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ anfɩtɔ kʋkʋ.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Nɩ́ Bulu dɛ́ ɩfá ánɩ́ ndɛ ɩlɩɩ́, ɔkɛ ɩlawú, bawá mʋ́ ogyá tati dɩdá á, ɔmɛ́ɛtalɩ́ dɩ́dá mlɩ atati dʋn mʋ́? Ntogyi sʋ́ mlɩ hógyi mɔtsɔ́ alɩ?
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 “Mʋ́ sʋ mlɩmágywɩ́ɩn tɔ́á mlégyi ntɛ́ɛ tɔ́á mlónu ɩwɩ, ɩha mlɩ ansɩ́ ɩpɛ.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Tsúfɛ́ ɩ́nɩ aná ɔmá-ɔmá bʋtɛsrɩ́ gya nɩ. Mlɩ Sɩ́ ámʋ yin ánɩ́ ɩdɛ mlɩ hián.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Ɩtɔ́á mlɩgyánkpa dunka gyí Bulu iwíegyí, Bulu ɔbɔ́pʋ ɩ́nɩ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mlɩ.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Ɔpasua túkúrííbi, mlɩmánya ifú. Tsúfɛ́ ɩbʋ mlɩ Sɩ́ ámʋ ɔdwɛ ánɩ́ ɔbɔ́pʋ iwíe ogyíkpá amʋ há mlɩ.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Mlɩfɛ mlɩ ɩwɩsʋ atɔ́, amlɩpʋ kɔ́ba amʋ kie ahá ánɩ́ bʋma tɔtɔ. Mlɩbɩn akɛntɛá iméeyintá ha mlɩ ɩwɩ. Mʋ́gyí, mlɩyaɩ mlɩ siadɩɛ ɔsʋ́sʋ́. Ɩnʋ mʋ́ á, kʋkʋ mɛ́ɛdalɩ mʋ́tɔ́, tsúfɛ́ awikplu bʋma ɩnʋ, atɛ́plɛ ɛ́ bʋtamawɩ́ atɔ́ ɩnʋ.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Tsúfɛ́ ɔtɩ́nɛ́á fʋ́ siadɩɛ bʋ a, ɩnʋ́ fʋ́ agywɩɩn tetsíá.
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Mlɩwa atadɩɛ, amlɩnywɛ mlɩ nkandɩ́ɛ.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Mlɩbwɛ ɩwɩ fɛ́ asúmpʋ́á bʋdɛ amʋ́ wíe ɔkpa kɩ́ɩ, obótsu ɔká otsiákpá ba. Fɛ́kɩ nɩ́ ɔbá bɛda klʋnsʋ á, béfinkí há mʋ.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ansɩ́ bégyi asúmpʋ́ oduá amʋ́ wíe ɔbɛ́ba bɔtʋ amʋ́ bʋtsie bʋgyo mʋ. Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Amʋ́ wíe amʋ ɔbɛ́sabáa tati, há amʋ́ bétsiá ɔpʋ́nʋ́asɩ, mʋ onutó ɔbɔ́kɔnkɩ́ atogyihɛ amʋ há amʋ́.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Ansɩ́ bégyi amʋ́, nɩ́ ɔbá bɔtʋ amʋ́ bʋtsie bʋgyo mʋ, ɔyɩ́nsɩnɛ́ ntɛ́ɛ bakɛ.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Támɛ mlɩnu asʋ́n ánfɩ. Nɩ́ wóyí mʋ wie yin brɛ́á owikplu ɔbɛ́ba mʋ wóyítɔ́ a, tɛkɩ omesi wóyí ámʋ tswɩ, owikplu móbwie wíé wí mʋ atɔ́.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Mlɩ ɛ́ mlɩgyo, tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́ba brɛ́á mlɩ ansɩ́ mɛdɩ́n mɩ́sʋ́.”
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ nkʋlɛ fʋdɛ yébi anfɩ ha lóó, ntɛ́ɛ anɩa ahá ánfɩ fɛ́ɛ́?”
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma mɛɛ gyí osúmpʋ́á ɔlɛtɩn ansɩ́, ɔbʋ ɔnɔkwalɩ? Mʋ ɩbɩtɔ mʋ wie tɔpʋ́ mʋ aba atráhɛ wá, ɔbɛ́ɛ ɔhá amʋ́ atogyihɛ dɩnka brɛ́sʋ́.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Ansɩ́ bégyi osúmpʋ́ amʋ nɩ́ mʋ wie amʋ ɔbá bowun ánɩ́ lɛ́lɛ́ ɔdɛ mʋ́ bwɛ.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mʋ wie amʋ ɔbɔ́pʋ mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ wá mʋ ɩbɩtɔ.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Támɛ nɩ́ osúmpʋ́ amʋ lɛ́blɩ́ wá nwuntɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíe ɩbábɩ mɔkʋ́fʋn, ɔbɔ́wa ɔpá.’ Ɩ́nɩ sʋ olefi asɩ ɔdɛ mʋ aba asúmpʋ́ atsɩ mʋ́a ayin da, ɔdɛ atɔ́ gyí si amʋ́, ɔdɛ ntá núu bʋ á,
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 mʋ wie amʋ ɔbɛ́ba bofwie mʋtɔ ɛkɛá ɔmɛdɩ́n ansɩ́. Mʋ wie amʋ ɔbɛ́hɩɛ tɩ́tɩ mʋtɔ, trá bɩtɩ́ mʋa ahá ánɩ́ bɔmɔhɔ mʋ gyi ɩsʋ kɛ́kɛ́ɛ.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 “Osúmpʋ́ oduá oyin tɔ́á igyi mʋ wie apɛ́, támɛ ɔmɛla ɩwɩ bwɛ́ yáɩ́ á, mʋ wie ɔbɛ́hɩɛ pɩ́tɩ́ mʋ atɔ́ wankláán.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Támɛ osúmpʋ́á omeyín mʋ wie apɛ́, ɔlɔbwɛ tɔ́á ilehián ha atɔ́ pɩtɩ́ á, mʋ wie ɔbɛ́pɩtɩ́ mʋ kpalobí. Bulu tɛfɩ́tɛ́ tsɔtsɔ tsú ɔhá ánɩ́ ɔlɛha mʋ tsɔtsɔ wá, ɔtɛfɩ́tɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ tsú ɔhá ánɩ́ ɔlɛha tsɔtsɔɔtsɔ wá.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 “Ogyá ɔdʋdákpá nɛba ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Nɩ́ mɩ́ nkʋlɛ sʋ mʋ́ á, tɛkɩ idetsií dodoodo.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Asúbɔ kʋ ɩda mɩsʋá bɔ́bɔ mɩ́. Mɩ́ klʋn mɛ́ɛdɩ mɩ́ asɩ yɔ́fʋn brɛ́á ɩlamɔ́ ɔnɔ́.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ iwilwii nɔpʋba ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Megyí iwilwii, ahá nsɩnɛ́ yintá nɔpʋba.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Tsúfɛ́ tsú séi pʋ́ya a, wóyí ánɩ́ ahá abanú bʋbʋ mʋ́tɔ́ á, abasá bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ abanyɔ́sʋ́. Abanyɔ́ ɛ́ bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ abasásʋ́.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Abi yinhɛ́ mʋ́a amʋ́ asɩ́ nsɩnɛ́ béyintá. Abi tsɩhɛ́ mʋ́a amʋ́ ayín ɛ́ nsɩnɛ́ béyintá. Osia tsɩhɛ́ mʋ́a mʋ sia tsɩ́hɛ́ nsɩnɛ́ ɛ́ béyintá.”
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Yesu lɛ́trá bláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nyankpʋ obílá bʋsʋ á, mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, ndɛ nyankpʋ obótswie, lɛ́lɛ́ ototswie.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Nɩ́ nsaɩntɔ itsú fʋ́á á, mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, ndɛ owí ɔbɛ́lɩn, lɛ́lɛ́ ɩtɛlɩn.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Apinabwɛbí abwɛpʋ́! Mlɩyin alɩá bʋtɛlɛ́ ɔsʋlʋ́sʋ pʋ́ nwʋlʋ́táasʋ atɔ́ asɩ. Ntogyi sʋ́ mlɩmɛ́tálɩ́ nú ɩtɔ́ ánfɩ ɩdɛbá séi ánfɩ mʋ́ asɩ?
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 “Ntogyi sʋ́ mlɩtamatálɩ́ gyí asʋ́n wankláán há mlɩ ɩwɩ?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Nɩ́ ɔkʋ ɔsáma fʋ á, wa ɔsa ha amlɩblɩ mʋ́ wóyítɔ́, mɛ́nɩ fʋ́ onyabá mɔ́ɔpʋ fʋ́ ya asʋ́n ogyíkpá. Fówun asʋ́n ogyípʋ́ méegyi fʋ́ asʋ́n, pʋ́ fʋ́ wá prósiyin ɩbɩtɔ, ɔwa fʋ́ obu.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Nɩ́ megyí alɩ á, mmɛ́ɛmlɛ́ fʋ́, nkɛ́tɩ faká tógyítɔ́ tá asa fɛ́dalɩ ɩnʋ.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.