Lucas 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu lɛ́lɛ mʋ akasɩ́pʋ́ aduesienɔ́-nyɔ (72) akʋ ɛ́, ɔlɔwa amʋ́ abanyɔ́-abanyɔ́ ɔbɛ́ɛ bʋgyánkpa yɔ́ wúlugyíwúluá mʋ onutó mɔ́yɔ mʋ́sʋ́.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Atɔ kpɔtɩ́hɛ́ amʋ ɩtsɔ, támɛ mʋ́ akpɔtɩ́pʋ́ bʋmɔtsɔ́. Mʋ́ sʋ mlɩkokoli ndɔ mʋ wie, ɔwa akpɔtɩ́pʋ́ tsɔtsɔ abʋba bɔkpɔtɩ́ mʋ atɔ́ ámʋ.
2 E lhes disse:
3 Mlɩnatɩ, mlɩbɩ ánɩ́ ndɛ mlɩ wa fɛ́ akúfabi ɔyɔ́ adúndutɔ.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Mlɩmátsu sika kɛntɛ, akpankogyo ntɛ́ɛ ntʋkʋta kɩ́tá. Nɩ́ mlɩná ɔkpatɔ á, mlɩmálɩɩ́ tʋ́ntʋn ahá.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Nɩ́ mlowíé wóyígyíwóyítɔ́á a, mlɩgyankpa bla amʋ́ mlɩaa, ‘Bulu ɔhá mlɩ iwilwii.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Nɩ́ wóyí mʋ wie amʋ tekle iwilwii a, mlɩ iwilwii bésin wóyí ámʋsʋ. Támɛ nɩ́ ɔtamakle iwilwii a, ɩbɛ́sankí bá mlɩ wá.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Mlɩtsia wóyí ámʋ́ʋ́ bɔhɔ mlɩ mʋ́tɔ́ ámʋtɔ. Mlɩgyi atɔ́, amlɩnu tógyítɔ́á bɛ́ha mlɩ, tsúfɛ́ agyʋ́má ɔyɔpʋ́ bʋtɛká ɩkɔ. Mlɩmátu láyétsiá wóyí bámbátɔ́.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Nɩ́ mlowíe wúlu kʋsʋ, bɔhɔ mlɩ á, mlɩgyi tɔ́á bɛ́ha mlɩ.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Mlɩtsa alɔpʋ ánɩ́ bʋbʋ wúlu amʋtɔ, amlɩbla wúlu amʋtɔ ahá mlɩaa, ‘Bulu iwíegyí lawíé wóyí tá.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Támɛ nɩ́ mlowíé wúlu kʋsʋ, bʋmɔhɔ mlɩ á, mlɩdalɩ yɛlɩɩ́ brɔnʋsʋ, amlɩblɩ mlɩaa,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Anɩdɛ́ mlɩ wúlutɔ otútúu amʋ́ʋ́ ɩlawʋ́lɩ́ anɩ ayabiasɩ amʋ kʋ́ráá kpakpáa wʋlɩ́. Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ Bulu iwíegyí ámʋ lawíé wóyí tá.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ wúlu amʋtɔ ahá ɩsʋ dʋn Sodomfɔ mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Korasinfɔ, mlɩgyɔwɩ. Betsaidafɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́. Nɩ́ Tiro pʋ́ Sidon awúlu laláhɛ amʋtɔ nɔbwɛ ofúla akpɔnkpɔntɩ ánfɩ nɔbwɛ mlɩtɔ ánfɩ á, tɛkɩ bʋda akpekpetɔ, bakpá nsúó wá nwuntɔ pʋ́súná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ mlɩ ɩsʋ mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ dʋn Tiro mʋ́a Sidonfɔ.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Mlɩ Kapernaumfɔ, mlɩdéklé mlɩaa mlótsu ɩwɩ fʋ́á alɩɩ yɔ́wɔ ɔsʋ́sʋ́? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu ɔbɛ́ba mlɩ asɩ yówie afúlitɔ.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔhɔ mlɩ asʋ́n lahɔ mɩ. Ɔhá ánɩ́ olekiná mlɩ asʋ́n hɔ lakíná mɩ́ asʋ́n hɔ. Ɔhá ánɩ́ olekiná mɩ́ asʋ́n hɔ ɛ́ lakíná mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ asʋ́n hɔ.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Akasɩ́pʋ́ aduesienɔ́-nyɔ ámʋ beyinkí ba ansigyísʋ́. Bɛbláa Yesu bɛɛ, “Anɩ Wíé, nɩ́ akplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ kʋ́ráá fʋ́ dátɔ́ a, bʋtobú anɩ.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nowun ánɩ́ Satan lɛ́kpa tsú ɔsʋ́sʋ́ fɛ́ alɩá nsaɩntɔ tɔfwɩ́ ɩbɩ bɛda ɔsʋlʋ́tɔ pɔ.
18 Jesus lhes disse:
19 Mlɩnu! Nahá mlɩ túmi ánɩ́ mlɩtsatsa awɔ pʋ́ nyankpʋkpíesʋ tsʋn, amlɩgyi Ɔbʋnsám túmi fɛ́ɛ́sʋ́. Tɔtɔɔtɔ mɔ́ɔbwɛ mlɩ.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Támɛ ansɩ́ mágyi mlɩ ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ labú mlɩ. Mboún ansɩ́ igyi mlɩ ánɩ́ Bulu lawánlɩ́n mlɩ adá tswɩ ɔsʋ́sʋ́.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ha ansɩ́ lɛhɩɛ gyi Yesu. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, ɔsʋ́ mʋa asɩ Owíé! Nɛdá fʋ́ ɩpán ánɩ́ falɛ́ tɔ́á fɔpʋŋáín anyansapʋ pʋ́ asʋ́n abɩpʋ́ ɔwan súná ahá ánɩ́ bʋmeyín ɔlala, bʋgyi fɛ́ nyebí. Ee, Mɩ́ Sɩ́! Alɩ́ fʋdeklé fɛɛ ɩbá mʋ́tɔ́ nɩ́.”
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́ lapʋ́ tógyítɔ́ wá mɩ́ ɩbɩtɔ. Ɔhaa méyín ɔhá ánɩ́ Obí ámʋ gyí, nkɛ́tɩ Ɔsɩ́ ámʋ nkʋlɛ. Ɔhaa méyín Ɔsɩ́ ámʋ ɛ́, nkɛ́tɩ Obí ámʋ, pʋ́ ɔhá ánɩ́ Obí ámʋ latsúlá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ súná mʋ.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Brɛ́á ɔhaa má amʋ́ wá á, ɔlɛdamlí kɩ amʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ mʋ́ á, Bulu layúlá mlɩ, mlɩdɛ́ atɔ́ ánfɩ wúun.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ awíe tsɔtsɔɔtsɔ bekle ánɩ́ bówun atɔ́ ánfɩ, abʋnu asʋ́n ánfɩ mlɩdénu, támɛ bʋmenya mʋ́ alɩ.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Mose mbla osunápʋ́ ɔkʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ fɩ́tɛ́ Yesu asʋ́n ánfɩ pʋ́sɔ mʋ kɩ. Ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, ntɔ mbwɛ́ɛ asa anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ Mose Mbla lɛ́blɩ́? Nkálɩ fonu mʋ́ asɩ?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Oyin ámʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Pʋ fʋ́ klʋn, fʋ́ ɔkláa, fʋ́ ɔwʋnlɩ́n pʋ́ fʋ́ agywɩɩn fɛ́ɛ́ dwɛ fʋ́ Wíe Bulu, afʋdwɛ fʋ́ bá fɛ́ fʋ́ ɩwɩ.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ fablɩ́ á. Bwɛ mʋ́, fénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Támɛ oyin ámʋ lékléá obósuná ánɩ́ mʋ́ asʋ́n da ɔkpa. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Ma gyí mɩ́ bá?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ kʋsʋ oyin ɔkʋ lɛ́kplɩ́ tsú Yerusalem ɔyɔ́ Yeriko. Brɛ́á ɔna ɔkpatɔ á, oleyéfia ogyo atswapʋ́ akʋ. Ahá ánfɩ bɛkpa mʋ tati, swɩ́ɩ́ mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́, dá mʋ sian mʋ mɔ, nátɩ́ sí mʋ tswɩ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Bulu igyí ɔhapʋ́ ɔkʋ ná ɔkpa ámʋ kɛ́nsʋ́. Brɛ́á olowun mʋ sɩ́sɩ́ á, ɔlɛbaɩ́ tsʋn ɩfʋ́ntɔ́ nátɩ́ sí mʋ.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Alɩ kɛ́n Lewiyin ɔkʋ ɛ́ lɔ́bɔtʋ mʋ, báɩ́ tsʋn ɩfʋ́ntɔ́ nátɩ́ nɩ́.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Támɛ Samariayin ɔkʋá ɔná ɔkpa ámʋsʋ mʋ́ lɛ́ba bowotií mʋsʋ. Brɛ́á olowun oyin ámʋ a, ɔlɔwa mʋ nwɛ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ɔlɛnatɩ́ yɔ́tʋ mʋ. Ɔlɛtsɛɩ́ nta kpekplé wʋ́lɩ́ mʋ nlɔsʋ, yí ofobí wá mʋ́, klɩ́ mʋ́, tsú mʋ dɩ́nká mʋ afrímúsʋ́, pʋ́ mʋ ya afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá yɛ́kɩ mʋsʋ.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Samariayin amʋ lɛ́lɛ sika futútú anyɔ há afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá ɩnʋsʋ ɔkɩ́pʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Kɩ mʋsʋ ha mɩ. Nɩ́ feyintá tɔkʋ tsɩ́a a, neyínkí nɛ́ka fʋ́.’ ”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ atɔ kɩhɛtɔ á, ahá abasá ánfɩtɔ ɔmɔmʋ gyí oyin ámʋ́ʋ́ olefia ogyo atswapʋ́ ámʋ mʋ ba?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Mose mbla osunápʋ́ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ámʋ́ʋ́ olowun mʋ nwɛ ámʋ.” Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ yɔ afʋyɔbwɛ mʋ́ odu.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bʋna ɔkpatɔ bɔyɔ́ Yerusalem a, bowie wúlu kʋsʋ. Ɔtsɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Marta lɔ́hɔ mʋ ɔfɔɔ́, ɔlɛkpa mʋ ya mʋ wóyítɔ́.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mʋ pio tsɩhɛ́ gyí Maria. Maria anfɩ lébetsiá Yesu ayabiasɩ, ɔdɛ mʋ atosunáhɛ́ nu.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Marta nkʋlɛ dɛ́damlí tsʋn mʋ́tɔ́, alɩá ɩbɔ́bwɛ ɔbɔ́bwɛ amʋ́ afɔɔ́tɔ. Ɩlɔdʋn mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ Yesu wá, yɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, fawun ánɩ́ mɩ́ píó lasí agyʋ́má ámʋ fɛ́ɛ́ tswɩ mɩ nkʋlɛsʋ? Bla mʋ ɔbɛtsa mɩ́.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Óo Marta, Marta! Fʋdɛ fʋ́ ɩwɩ háan ntobí tsɔtsɔɔtsɔ ɩwɩ.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Toku kʋlɛ pɛ́ déhián, Maria lalɛ́ mʋ́á ɩbʋ alɛ́ dʋn. Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ swɩ́ɩ́ mʋ.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.