Lucas 10

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu lɛ́lɛ mʋ akasɩ́pʋ́ aduesienɔ́-nyɔ (72) akʋ ɛ́, ɔlɔwa amʋ́ abanyɔ́-abanyɔ́ ɔbɛ́ɛ bʋgyánkpa yɔ́ wúlugyíwúluá mʋ onutó mɔ́yɔ mʋ́sʋ́.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Atɔ kpɔtɩ́hɛ́ amʋ ɩtsɔ, támɛ mʋ́ akpɔtɩ́pʋ́ bʋmɔtsɔ́. Mʋ́ sʋ mlɩkokoli ndɔ mʋ wie, ɔwa akpɔtɩ́pʋ́ tsɔtsɔ abʋba bɔkpɔtɩ́ mʋ atɔ́ ámʋ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Mlɩnatɩ, mlɩbɩ ánɩ́ ndɛ mlɩ wa fɛ́ akúfabi ɔyɔ́ adúndutɔ.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Mlɩmátsu sika kɛntɛ, akpankogyo ntɛ́ɛ ntʋkʋta kɩ́tá. Nɩ́ mlɩná ɔkpatɔ á, mlɩmálɩɩ́ tʋ́ntʋn ahá.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Nɩ́ mlowíé wóyígyíwóyítɔ́á a, mlɩgyankpa bla amʋ́ mlɩaa, ‘Bulu ɔhá mlɩ iwilwii.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Nɩ́ wóyí mʋ wie amʋ tekle iwilwii a, mlɩ iwilwii bésin wóyí ámʋsʋ. Támɛ nɩ́ ɔtamakle iwilwii a, ɩbɛ́sankí bá mlɩ wá.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Mlɩtsia wóyí ámʋ́ʋ́ bɔhɔ mlɩ mʋ́tɔ́ ámʋtɔ. Mlɩgyi atɔ́, amlɩnu tógyítɔ́á bɛ́ha mlɩ, tsúfɛ́ agyʋ́má ɔyɔpʋ́ bʋtɛká ɩkɔ. Mlɩmátu láyétsiá wóyí bámbátɔ́.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Nɩ́ mlowíe wúlu kʋsʋ, bɔhɔ mlɩ á, mlɩgyi tɔ́á bɛ́ha mlɩ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Mlɩtsa alɔpʋ ánɩ́ bʋbʋ wúlu amʋtɔ, amlɩbla wúlu amʋtɔ ahá mlɩaa, ‘Bulu iwíegyí lawíé wóyí tá.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Támɛ nɩ́ mlowíé wúlu kʋsʋ, bʋmɔhɔ mlɩ á, mlɩdalɩ yɛlɩɩ́ brɔnʋsʋ, amlɩblɩ mlɩaa,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Anɩdɛ́ mlɩ wúlutɔ otútúu amʋ́ʋ́ ɩlawʋ́lɩ́ anɩ ayabiasɩ amʋ kʋ́ráá kpakpáa wʋlɩ́. Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ Bulu iwíegyí ámʋ lawíé wóyí tá.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ wúlu amʋtɔ ahá ɩsʋ dʋn Sodomfɔ mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Korasinfɔ, mlɩgyɔwɩ. Betsaidafɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́. Nɩ́ Tiro pʋ́ Sidon awúlu laláhɛ amʋtɔ nɔbwɛ ofúla akpɔnkpɔntɩ ánfɩ nɔbwɛ mlɩtɔ ánfɩ á, tɛkɩ bʋda akpekpetɔ, bakpá nsúó wá nwuntɔ pʋ́súná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ mlɩ ɩsʋ mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ dʋn Tiro mʋ́a Sidonfɔ.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Mlɩ Kapernaumfɔ, mlɩdéklé mlɩaa mlótsu ɩwɩ fʋ́á alɩɩ yɔ́wɔ ɔsʋ́sʋ́? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu ɔbɛ́ba mlɩ asɩ yówie afúlitɔ.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔhɔ mlɩ asʋ́n lahɔ mɩ. Ɔhá ánɩ́ olekiná mlɩ asʋ́n hɔ lakíná mɩ́ asʋ́n hɔ. Ɔhá ánɩ́ olekiná mɩ́ asʋ́n hɔ ɛ́ lakíná mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ ámʋ asʋ́n hɔ.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Akasɩ́pʋ́ aduesienɔ́-nyɔ ámʋ beyinkí ba ansigyísʋ́. Bɛbláa Yesu bɛɛ, “Anɩ Wíé, nɩ́ akplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ kʋ́ráá fʋ́ dátɔ́ a, bʋtobú anɩ.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nowun ánɩ́ Satan lɛ́kpa tsú ɔsʋ́sʋ́ fɛ́ alɩá nsaɩntɔ tɔfwɩ́ ɩbɩ bɛda ɔsʋlʋ́tɔ pɔ.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Mlɩnu! Nahá mlɩ túmi ánɩ́ mlɩtsatsa awɔ pʋ́ nyankpʋkpíesʋ tsʋn, amlɩgyi Ɔbʋnsám túmi fɛ́ɛ́sʋ́. Tɔtɔɔtɔ mɔ́ɔbwɛ mlɩ.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Támɛ ansɩ́ mágyi mlɩ ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ labú mlɩ. Mboún ansɩ́ igyi mlɩ ánɩ́ Bulu lawánlɩ́n mlɩ adá tswɩ ɔsʋ́sʋ́.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ha ansɩ́ lɛhɩɛ gyi Yesu. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, ɔsʋ́ mʋa asɩ Owíé! Nɛdá fʋ́ ɩpán ánɩ́ falɛ́ tɔ́á fɔpʋŋáín anyansapʋ pʋ́ asʋ́n abɩpʋ́ ɔwan súná ahá ánɩ́ bʋmeyín ɔlala, bʋgyi fɛ́ nyebí. Ee, Mɩ́ Sɩ́! Alɩ́ fʋdeklé fɛɛ ɩbá mʋ́tɔ́ nɩ́.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́ lapʋ́ tógyítɔ́ wá mɩ́ ɩbɩtɔ. Ɔhaa méyín ɔhá ánɩ́ Obí ámʋ gyí, nkɛ́tɩ Ɔsɩ́ ámʋ nkʋlɛ. Ɔhaa méyín Ɔsɩ́ ámʋ ɛ́, nkɛ́tɩ Obí ámʋ, pʋ́ ɔhá ánɩ́ Obí ámʋ latsúlá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ súná mʋ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Brɛ́á ɔhaa má amʋ́ wá á, ɔlɛdamlí kɩ amʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ mʋ́ á, Bulu layúlá mlɩ, mlɩdɛ́ atɔ́ ánfɩ wúun.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ awíe tsɔtsɔɔtsɔ bekle ánɩ́ bówun atɔ́ ánfɩ, abʋnu asʋ́n ánfɩ mlɩdénu, támɛ bʋmenya mʋ́ alɩ.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Mose mbla osunápʋ́ ɔkʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ fɩ́tɛ́ Yesu asʋ́n ánfɩ pʋ́sɔ mʋ kɩ. Ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, ntɔ mbwɛ́ɛ asa anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ Mose Mbla lɛ́blɩ́? Nkálɩ fonu mʋ́ asɩ?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Oyin ámʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Pʋ fʋ́ klʋn, fʋ́ ɔkláa, fʋ́ ɔwʋnlɩ́n pʋ́ fʋ́ agywɩɩn fɛ́ɛ́ dwɛ fʋ́ Wíe Bulu, afʋdwɛ fʋ́ bá fɛ́ fʋ́ ɩwɩ.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ fablɩ́ á. Bwɛ mʋ́, fénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Támɛ oyin ámʋ lékléá obósuná ánɩ́ mʋ́ asʋ́n da ɔkpa. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Ma gyí mɩ́ bá?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ kʋsʋ oyin ɔkʋ lɛ́kplɩ́ tsú Yerusalem ɔyɔ́ Yeriko. Brɛ́á ɔna ɔkpatɔ á, oleyéfia ogyo atswapʋ́ akʋ. Ahá ánfɩ bɛkpa mʋ tati, swɩ́ɩ́ mʋ atɔ́ fɛ́ɛ́, dá mʋ sian mʋ mɔ, nátɩ́ sí mʋ tswɩ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Bulu igyí ɔhapʋ́ ɔkʋ ná ɔkpa ámʋ kɛ́nsʋ́. Brɛ́á olowun mʋ sɩ́sɩ́ á, ɔlɛbaɩ́ tsʋn ɩfʋ́ntɔ́ nátɩ́ sí mʋ.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Alɩ kɛ́n Lewiyin ɔkʋ ɛ́ lɔ́bɔtʋ mʋ, báɩ́ tsʋn ɩfʋ́ntɔ́ nátɩ́ nɩ́.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Támɛ Samariayin ɔkʋá ɔná ɔkpa ámʋsʋ mʋ́ lɛ́ba bowotií mʋsʋ. Brɛ́á olowun oyin ámʋ a, ɔlɔwa mʋ nwɛ.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ɔlɛnatɩ́ yɔ́tʋ mʋ. Ɔlɛtsɛɩ́ nta kpekplé wʋ́lɩ́ mʋ nlɔsʋ, yí ofobí wá mʋ́, klɩ́ mʋ́, tsú mʋ dɩ́nká mʋ afrímúsʋ́, pʋ́ mʋ ya afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá yɛ́kɩ mʋsʋ.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Samariayin amʋ lɛ́lɛ sika futútú anyɔ há afɔɔ́ ɔswɩɩ́kpá ɩnʋsʋ ɔkɩ́pʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Kɩ mʋsʋ ha mɩ. Nɩ́ feyintá tɔkʋ tsɩ́a a, neyínkí nɛ́ka fʋ́.’ ”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ atɔ kɩhɛtɔ á, ahá abasá ánfɩtɔ ɔmɔmʋ gyí oyin ámʋ́ʋ́ olefia ogyo atswapʋ́ ámʋ mʋ ba?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Mose mbla osunápʋ́ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ámʋ́ʋ́ olowun mʋ nwɛ ámʋ.” Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ yɔ afʋyɔbwɛ mʋ́ odu.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Brɛ́á Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bʋna ɔkpatɔ bɔyɔ́ Yerusalem a, bowie wúlu kʋsʋ. Ɔtsɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Marta lɔ́hɔ mʋ ɔfɔɔ́, ɔlɛkpa mʋ ya mʋ wóyítɔ́.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mʋ pio tsɩhɛ́ gyí Maria. Maria anfɩ lébetsiá Yesu ayabiasɩ, ɔdɛ mʋ atosunáhɛ́ nu.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta nkʋlɛ dɛ́damlí tsʋn mʋ́tɔ́, alɩá ɩbɔ́bwɛ ɔbɔ́bwɛ amʋ́ afɔɔ́tɔ. Ɩlɔdʋn mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ Yesu wá, yɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, fawun ánɩ́ mɩ́ píó lasí agyʋ́má ámʋ fɛ́ɛ́ tswɩ mɩ nkʋlɛsʋ? Bla mʋ ɔbɛtsa mɩ́.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Óo Marta, Marta! Fʋdɛ fʋ́ ɩwɩ háan ntobí tsɔtsɔɔtsɔ ɩwɩ.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Toku kʋlɛ pɛ́ déhián, Maria lalɛ́ mʋ́á ɩbʋ alɛ́ dʋn. Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ swɩ́ɩ́ mʋ.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.