João 7

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mʋ́ ɔma a, Yesu létsiá kí Galilea ɔmátɔ́. Omekleá ɔbɔ́yɔ Yudea ɔmátɔ́, tsúfɛ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ abʋmɔ mʋ.
1 Passadas essas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava andar pela Judeia, visto que os judeus queriam matá-lo.
2 Támɛ Yudafɔ Kantankpatɔtsiá Nkegyí lafʋn.
2 E a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Mʋ́ sʋ mʋ apio yinhɛ́ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Natɩ yɔ Yudea nkɛ ámʋ ogyíkpá, mɛ́nɩ fʋ́ abúopʋ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ ɛ́ bówun ofúla ánɩ́ fʋdɛbwɛ.
3 Então os irmãos de Jesus se dirigiram a ele e disseram: — Deixe este lugar e vá para a Judeia, para que também os seus discípulos vejam as obras que você faz.
4 Ɔhá ánɩ́ odekléá ahá bʋbɩ́ɩ mʋ gyumagyihɛ tamaŋáín ɩwɩ. Ɩ́nɩá fʋ́dɛ ntobíá igyi alɩ bwɛ á, wuna lɛ mʋ́ suna, ɔyɩ́ fɛ́ɛ́ abʋwun.”
4 Porque, se alguém quer ser conhecido, não pode realizar os seus feitos em segredo. Já que você faz essas coisas, manifeste-se ao mundo.
5 (Mʋ apíó ámʋ kʋ́ráá bʋmɔhɔ mʋ gyi. Mʋ́ sʋ bɛbláa mʋ alɩ nɩ́.)
5 Acontece que nem mesmo os irmãos de Jesus criam nele.
6 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á nɔ́yɔ ɩnʋ mɔkʋ́nyá fʋn. Mlɩ mʋ́ mlɛ́talɩ́ yɔ́ ɩnʋ brégyíbrɛ́.
6 Então Jesus lhes disse:
7 Ɔyɩ́tɔ́fɔ bʋmɛ́ɛtalɩ́ lú mlɩ, támɛ mɩ́ mʋ́ bʋdɛ mɩ́ lu, tsúfɛ́ ndɛ amʋ́ ɩlá lɛ.
7 O mundo não pode odiar vocês, mas a mim ele odeia, porque eu dou testemunho a respeito dele, dizendo que as suas obras são más.
8 Mlɩyɔ nkɛ ámʋtɔ. Mɩ́ mʋ́ mmɔkʋ́nyá yɔ́, tsúfɛ́ mɩ́ brɛ́ mɔkʋ́fʋn.”
8 Vão vocês para a festa. Eu não vou, porque o meu tempo ainda não se cumpriu.
9 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, olesi tsiá Galilea ɔmátɔ́.
9 Tendo dito isso, Jesus continuou na Galileia.
10 Támɛ brɛ́á Yesu apíó ámʋ bɛnatɩ́ yɔ́ nkɛ ámʋ ogyíkpá a, mʋ ɛ́ oleŋaín ɩwɩ yɔ́ ɩnʋ.
10 Depois que seus irmãos tinham ido à festa, Jesus também foi, não publicamente, mas em segredo.
11 Yudafɔ ahandɛ amʋ bodunká mʋ nkɛ ámʋ ogyíkpá, bʋdɛ ahá fɩtɛ́ bɛɛ, “Oyin ámʋ mɛ?”
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: — Onde estará ele?
12 Ɔdɔm amʋ bɛblɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ nklobítɔ tsú Yesu ɩwɩ. Akʋ bɛɛ, “Ɔha wankláán ogyi.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Ɛkɛkɛɛkɛ, ɔdɛ ahá mlɛ́.”
12 E havia grande murmuração a respeito de Jesus entre as multidões. Uns diziam: — Ele é bom. E outros afirmavam: — Não, não é! Ele engana o povo.
13 Támɛ amʋ́tɔ́ ɔhaa mɛ́talɩ́ blɩ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n kʋ́klʋ́ ahá abʋnu, tsúfɛ́ bʋdɛ Yudafɔ ahandɛ amʋ ifú nya.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Brɛ́á bowie nkɛ ámʋ nsɩnɛ́ á, Yesu lɔ́dʋ wíé Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ yéfi atɔ́ suná asɩ.
14 Quando a festa já estava na metade, Jesus foi ao templo e começou a ensinar.
15 Mʋ atosunáhɛ́ lobwie Yudafɔ ahandɛ amʋ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́kásɩ́ ɔwʋlʋ́ yɔ́ nkpá. Nkálɩ ɩlɔbwɛ asa ɔlɛbɩ ɔwʋlʋ́ alɩ?”
15 Então os judeus se maravilhavam e diziam: — Como é que ele pode ser letrado, se não chegou a estudar?
16 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mɩ́ wá atosunáhɛ́ anfɩ itsú. Itsú Bulu wá. Mʋlɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́.
16 Jesus lhes respondeu:
17 Nɩ́ ɔkʋ dékléá ɔbɔ́bwɛ Bulu apɛ́ á, obówun nɩ́ atosunáhɛ́ anfɩ itsú mɩ́ wá ntɛ́ɛ Bulu wá.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Ɔhá ánɩ́ ɔdɛ mʋ onutó asʋ́n blɩ́ dɛ́ mʋ numnyam dunká. Támɛ nɩ́ ɔkʋ todúnká numnyam há ɔhá ánɩ́ ɔlɔwa mʋ sɩ́sɩ́ á, ɔnɔkwalɩpʋ ɔhá ámʋ gyí. Ɔtamawá afunu.
18 Quem fala por si mesmo está buscando a sua própria glória; mas o que busca a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há falsidade.
19 Yɛ́ɛ Mose lɔ́pʋ mbla ámʋ ba mlɩ a? Támɛ mlɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́dɛ́ mʋ́sʋ́ gyi. Ntogyi sʋ mlɩdékléá mlɔ́mɔ mɩ́?”
19 Não é fato que Moisés deu a Lei para vocês? Contudo, nenhum de vocês a cumpre. Por que estão querendo me matar?
20 Ɩnʋ ɔdɔm amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ bʋ fʋtɔ! Ma dékléá ɔbɔ́mɔ fʋ́?”
20 A multidão respondeu: — Você tem demônio. Quem é que está querendo matá-lo?
21 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ofúla kʋlɛ pɛ́ nɔbwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mlɩ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lobwie mlɩ.
21 Jesus respondeu:
22 Mose lɔ́wa mbla há mlɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩtɩ́ɩn keté. (Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ megyí Mose lɔ́tsɔ keté tɩ́n, mlɩ anáin léfi mʋ́ asɩ.) Yɛ́ɛ mʋ́ sʋ́ mlɩtɛtɩn ahá keté ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ nɩ́ a?
22 Moisés lhes deu a circuncisão — se bem que ela não vem de Moisés, mas dos patriarcas —, e vocês fazem a circuncisão de um menino até mesmo no sábado.
23 Nɩ́ mlɩdɛ́ keté tɩ́ɩn ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mɛ́nɩ mlɩmɔ́ɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Mose mbla ámʋsʋ á, ntogyi sʋ́ mlɩlanyá ɔblɔ́ mɩ́sʋ́ mlɩaa, natsá nyankpʋsa kɛ́ɩ́n ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?
23 E, se um menino pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a Lei de Moisés não seja desrespeitada, por que vocês ficam indignados contra mim, pelo fato de eu ter curado por completo um homem num sábado?
24 Mlɩyɔ asʋ́ntɔ́ wankláán, asa amlɩha ɩpɔ́n. Mlɩpʋ ɔnɔkwalɩ gyi asʋ́n.”
24 Não julguem segundo a aparência, mas julguem pela reta justiça.
25 Yerusalemfɔ akʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ ɩwɩ bɛɛ, “Megyí oyin ánfɩ Yudafɔ ahandɛ bʋdedunká abʋmɔ nɩ́?
25 Alguns de Jerusalém diziam: — Não é este o homem que estão querendo matar?
26 Megyí mʋ lɩ́ɩ́ ahátɔ ɔdɛtɔɩ́, amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɛ́kpla mʋ a? Ntɛ́ɛ ɩlawánkɩ́ amʋ́ ánɩ́ mʋgyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ?
26 Eis que ele fala abertamente, e ninguém lhe diz nada. Será que as autoridades reconhecem de fato que este é o Cristo?
27 Oyin ánfɩ mʋ́ a, anɩ fɛ́ɛ́ anɩyin ɔtɩ́nɛ́á otsú, támɛ nɩ́ Kristo ámʋ ɔbá á, ɔhaa mɛ́ɛbɩ ɔtɩ́nɛ́á otsú.”
27 Mas nós sabemos de onde este homem vem. Quando, porém, o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele é.
28 Brɛ́á Yesu bʋ mʋ́sʋ́ ɔdɛ atɔ́ ámʋ suná Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, olotsu ɔnɔ́ fʋ́á blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin mɩ, mlɩyin ɔtɩ́nɛ́á notsú, támɛ megyí mɩ́ onutó túmisʋ nɛba. Ɔnɔkwalɩpʋ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ gyí. Mlɩméyín mʋ.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus disse em voz alta:
29 Támɛ mɩ́ mʋ́ nyin mʋ, tsúfɛ́ mʋlɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́. Mʋ wá notsu ba.”
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e ele me enviou.
30 Ɩnʋ bekle abʋkɩta mʋ, támɛ bʋmɔpʋ ɩbɩ da mʋ, tsúfɛ́ mʋ brɛ́ mɔkʋ́fʋn.
30 Então quiseram prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos, porque a sua hora ainda não havia chegado.
31 Támɛ amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ mʋ gyi. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ “Nɩ́ Kristo amʋ ɔbá á, ɔbɛ́talɩ́ bwɛ́ osúna dʋn mʋ́ ánfɩ oyin ánfɩ dɛ́bwɛ?”
31 Porém muitos dentre a multidão creram nele e diziam: — Quando o Cristo vier, será que vai fazer maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Brɛ́á Farisifɔ ámʋ bonu ánɩ́ ɔdɔm amʋ bʋdɛ Yesu ɩwɩ asʋ́n blɩ́ nklobítɔ á, amʋ́a Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɔwa Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ bɛɛ bʋkɩ́ta Yesu.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar essas coisas a respeito de Jesus, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prender.
33 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩlasí nkɛ kpalobí pɛ́ nétsiá mlɩ wá. Mʋ́ ɔma a, néyinkí yɔ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ wá.
33 Jesus disse:
34 Mlódunká mɩ́, támɛ mlɩmóowun mɩ. Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á mbʋ ɛ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
34 Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou.
35 Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkʋ́nʋ́ oyin ánfɩ obótu ɔkpa yɔ́, sʋ abódunká mʋ anɩmóowun mʋ? Ntɛ́ɛ odekléá ɔbɔ́yɔ Griikifɔ awúlu amʋ́ʋ́ anɩ pɩ badásáɩ́n yɔ́ mʋ́sʋ́ ámʋsʋ, ntɛ́ɛ obóyósuná Griikifɔ ámʋ atɔ́?
35 Então os judeus disseram uns aos outros: — Para onde ele irá que não o possamos achar? Será que pretende ir para a diáspora entre os gregos, a fim de ensinar os gregos?
36 Asʋ́n ánfɩ ɔdɛblɩ́ ɛ́ asɩ mɛ́? Ɔbɛ́ɛ, ‘Mlódunká mɩ́, támɛ mlɩmóowun mɩ. Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á mbʋ ɛ́.’ ”
36 Que significa isso que ele diz: “Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou?”
37 Nkɛ ámʋ ɛkɛ tráhɛá ígyi ɛkɛ títriu á, Yesu lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔmɛwʋ́lɩ dɛ ɔkʋ á, ɔbá mɩ́ wá obonu ntsu.
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus se levantou e disse em voz alta:
38 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi a, ‘Nkpa ntsu bɔ́wɩ dalɩ mʋtɔ.’ Alɩ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ nɩ́.”
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 (Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ Bulu ɔbɛ́ha ahá ánɩ́ bɔ́hɔ mʋ gyi amʋ ɩwɩ asʋ́n ɔdɛblɩ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ mɔ́kʋ́nyá ba, tsúfɛ́ Bulu mɔ́kʋ́nyá wá Yesu numnyam.)
39 Isso ele disse a respeito do Espírito que os que nele cressem haviam de receber; pois o Espírito até aquele momento não tinha sido dado, porque Jesus ainda não havia sido glorificado.
40 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu Yesu asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ á, amʋ́tɔ́ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ anɩdɛ́ mʋ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ nɩ.”
40 Quando ouviram essas palavras, alguns do meio do povo diziam: — Este é verdadeiramente o profeta.
41 Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Kristo amʋ nɩ!” Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ ɛ́ bɛblɩ́ bɛɛ, “Yɛ́ɛ megyí Galilea ɔmátɔ́ Kristo amʋ obótsu o.
41 Outros diziam: — Ele é o Cristo. Outros, porém, perguntavam: — Por acaso o Cristo virá da Galileia?
42 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, Owíe Dawid abusuantɔ Kristo amʋ ɔbɛ́dalɩ tsu. Bɔ́kwɩɩ́ mʋ Betlehem, Dawid wúlutɔ.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, de onde era Davi?
43 Ɩna Yesu ɩwɩ asʋ́n ánfɩ sʋ ɩkʋlɛbwɛ metsiá amʋ́tɔ́.
43 Assim, houve divisão entre o povo por causa dele.
44 Amʋ́tɔ́ akʋ bekle abʋkɩta Yesu, támɛ ɔhaa mɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ.
44 Alguns queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Ɔma-ɔma a, Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ amʋ́ʋ́ bɔwa sumbí ámʋ bɛsankí ba Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ ámʋ wá. Bɛfɩtɛ́ agyópʋ amʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ mlɩmɛ́kɩtá mʋ ba?”
45 Os guardas voltaram à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: — Por que vocês não o trouxeram?
46 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ɔhaa mɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ fɛ́ oyin ánfɩ kɩ!”
46 Eles responderam: — Jamais alguém falou como este homem.
47 Farisifɔ ámʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Mʋ́ sʋ oyin ámʋ lamlɛ́ mlɩ ɛ́.
47 Os fariseus disseram aos guardas: — Será que também vocês foram enganados?
48 Mlɩlawun ɔhandɛ ntɛ́ɛ Farisiyin ɔkʋ lahɔ mʋ gyi kɩ?
48 Por acaso alguma das autoridades ou algum dos fariseus creu nele?
49 Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɔdɔm anfɩ bʋmeyín Mose mbla ámʋ ɩwɩ tɔtɔ. Mʋ́ sʋ Bulu ɔlwɩ́ɩ amʋ́.”
49 Mas esse povo que nada sabe da lei é maldito.
50 Ɩnʋ Farisifɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛ, ogyi Nikodemo amʋ́ʋ́ ɔlɔyɔ Yesu wá onyé ámʋ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
50 Nicodemos, um deles, que antes tinha ido conversar com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Anɩ mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ abɛ́ha ɔkʋ ɩpɔ́n asa abɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n nú?”
51 — Será que a nossa lei condena um homem sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Galileayin fʋ́ ɛ́ fʋ́gyi? Kɩ Bulu asʋ́n ámʋtɔ wankláán. Fówun ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋkʋʋkʋ móotsu Galilea ɔmátɔ́.”
52 Eles responderam: — Por acaso também você é da Galileia? Examine e verá que da Galileia não se levanta profeta.
53 [Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛnatɩ́ yɔ́ wóyítɔ́.
53 E cada um foi para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.