João 7
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 Mʋ́ ɔma a, Yesu létsiá kí Galilea ɔmátɔ́. Omekleá ɔbɔ́yɔ Yudea ɔmátɔ́, tsúfɛ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ abʋmɔ mʋ.
1 E depois disto Jesus andava pela Galiléia, e já não queria andar pela Judéia, pois os judeus procuravam matá-lo.
2 Támɛ Yudafɔ Kantankpatɔtsiá Nkegyí lafʋn.
2 E estava próxima a festa dos judeus, a dos tabernáculos.
3 Mʋ́ sʋ mʋ apio yinhɛ́ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Natɩ yɔ Yudea nkɛ ámʋ ogyíkpá, mɛ́nɩ fʋ́ abúopʋ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ ɛ́ bówun ofúla ánɩ́ fʋdɛbwɛ.
3 Disseram-lhe, pois, seus irmãos: Sai daqui, e vai para a Judéia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Ɔhá ánɩ́ odekléá ahá bʋbɩ́ɩ mʋ gyumagyihɛ tamaŋáín ɩwɩ. Ɩ́nɩá fʋ́dɛ ntobíá igyi alɩ bwɛ á, wuna lɛ mʋ́ suna, ɔyɩ́ fɛ́ɛ́ abʋwun.”
4 Porque não há ninguém que procure ser conhecido que faça coisa alguma em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 (Mʋ apíó ámʋ kʋ́ráá bʋmɔhɔ mʋ gyi. Mʋ́ sʋ bɛbláa mʋ alɩ nɩ́.)
5 Porque nem mesmo seus irmãos criam nele.
6 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á nɔ́yɔ ɩnʋ mɔkʋ́nyá fʋn. Mlɩ mʋ́ mlɛ́talɩ́ yɔ́ ɩnʋ brégyíbrɛ́.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo, mas o vosso tempo sempre está pronto.
7 Ɔyɩ́tɔ́fɔ bʋmɛ́ɛtalɩ́ lú mlɩ, támɛ mɩ́ mʋ́ bʋdɛ mɩ́ lu, tsúfɛ́ ndɛ amʋ́ ɩlá lɛ.
7 O mundo não vos pode odiar, mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.
8 Mlɩyɔ nkɛ ámʋtɔ. Mɩ́ mʋ́ mmɔkʋ́nyá yɔ́, tsúfɛ́ mɩ́ brɛ́ mɔkʋ́fʋn.”
8 Subi vós a esta festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda o meu tempo não está cumprido.
9 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, olesi tsiá Galilea ɔmátɔ́.
9 E, havendo-lhes dito isto, ficou na Galiléia.
10 Támɛ brɛ́á Yesu apíó ámʋ bɛnatɩ́ yɔ́ nkɛ ámʋ ogyíkpá a, mʋ ɛ́ oleŋaín ɩwɩ yɔ́ ɩnʋ.
10 Mas, quando seus irmãos já tinham subido à festa, então subiu ele também, não manifestamente, mas como em oculto.
11 Yudafɔ ahandɛ amʋ bodunká mʋ nkɛ ámʋ ogyíkpá, bʋdɛ ahá fɩtɛ́ bɛɛ, “Oyin ámʋ mɛ?”
11 Ora, os judeus procuravam-no na festa, e diziam: Onde está ele?
12 Ɔdɔm amʋ bɛblɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ nklobítɔ tsú Yesu ɩwɩ. Akʋ bɛɛ, “Ɔha wankláán ogyi.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Ɛkɛkɛɛkɛ, ɔdɛ ahá mlɛ́.”
12 E havia grande murmuração entre a multidão a respeito dele. Diziam alguns: Ele é bom. E outros diziam: Não, antes engana o povo.
13 Támɛ amʋ́tɔ́ ɔhaa mɛ́talɩ́ blɩ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n kʋ́klʋ́ ahá abʋnu, tsúfɛ́ bʋdɛ Yudafɔ ahandɛ amʋ ifú nya.
13 Todavia ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.
14 Brɛ́á bowie nkɛ ámʋ nsɩnɛ́ á, Yesu lɔ́dʋ wíé Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ yéfi atɔ́ suná asɩ.
14 Mas, no meio da festa subiu Jesus ao templo, e ensinava.
15 Mʋ atosunáhɛ́ lobwie Yudafɔ ahandɛ amʋ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́kásɩ́ ɔwʋlʋ́ yɔ́ nkpá. Nkálɩ ɩlɔbwɛ asa ɔlɛbɩ ɔwʋlʋ́ alɩ?”
15 E os judeus maravilhavam-se, dizendo: Como sabe este letras, não as tendo aprendido?
16 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mɩ́ wá atosunáhɛ́ anfɩ itsú. Itsú Bulu wá. Mʋlɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́.
16 Jesus lhes respondeu, e disse: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Nɩ́ ɔkʋ dékléá ɔbɔ́bwɛ Bulu apɛ́ á, obówun nɩ́ atosunáhɛ́ anfɩ itsú mɩ́ wá ntɛ́ɛ Bulu wá.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, pela mesma doutrina conhecerá se ela é de Deus, ou se eu falo de mim mesmo.
18 Ɔhá ánɩ́ ɔdɛ mʋ onutó asʋ́n blɩ́ dɛ́ mʋ numnyam dunká. Támɛ nɩ́ ɔkʋ todúnká numnyam há ɔhá ánɩ́ ɔlɔwa mʋ sɩ́sɩ́ á, ɔnɔkwalɩpʋ ɔhá ámʋ gyí. Ɔtamawá afunu.
18 Quem fala de si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 Yɛ́ɛ Mose lɔ́pʋ mbla ámʋ ba mlɩ a? Támɛ mlɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́dɛ́ mʋ́sʋ́ gyi. Ntogyi sʋ mlɩdékléá mlɔ́mɔ mɩ́?”
19 Não vos deu Moisés a lei? e nenhum de vós observa a lei. Por que procurais matar-me?
20 Ɩnʋ ɔdɔm amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ bʋ fʋtɔ! Ma dékléá ɔbɔ́mɔ fʋ́?”
20 A multidão respondeu, e disse: Tens demônio; quem procura matar-te?
21 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ofúla kʋlɛ pɛ́ nɔbwɛ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mlɩ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lobwie mlɩ.
21 Respondeu Jesus, e disse-lhes: Fiz uma só obra, e todos vos maravilhais.
22 Mose lɔ́wa mbla há mlɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩtɩ́ɩn keté. (Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ megyí Mose lɔ́tsɔ keté tɩ́n, mlɩ anáin léfi mʋ́ asɩ.) Yɛ́ɛ mʋ́ sʋ́ mlɩtɛtɩn ahá keté ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ nɩ́ a?
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (não que fosse de Moisés, mas dos pais), no sábado circuncidais um homem.
23 Nɩ́ mlɩdɛ́ keté tɩ́ɩn ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́, mɛ́nɩ mlɩmɔ́ɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Mose mbla ámʋsʋ á, ntogyi sʋ́ mlɩlanyá ɔblɔ́ mɩ́sʋ́ mlɩaa, natsá nyankpʋsa kɛ́ɩ́n ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́?
23 Se o homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja quebrantada, indignais-vos contra mim, porque no sábado curei de todo um homem?
24 Mlɩyɔ asʋ́ntɔ́ wankláán, asa amlɩha ɩpɔ́n. Mlɩpʋ ɔnɔkwalɩ gyi asʋ́n.”
24 Não julgueis segundo a aparência, mas julgai segundo a reta justiça.
25 Yerusalemfɔ akʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ ɩwɩ bɛɛ, “Megyí oyin ánfɩ Yudafɔ ahandɛ bʋdedunká abʋmɔ nɩ́?
25 Então alguns dos de Jerusalém diziam: Não é este o que procuram matar?
26 Megyí mʋ lɩ́ɩ́ ahátɔ ɔdɛtɔɩ́, amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɛ́kpla mʋ a? Ntɛ́ɛ ɩlawánkɩ́ amʋ́ ánɩ́ mʋgyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ?
26 E ei-lo aí está falando abertamente, e nada lhe dizem. Porventura sabem verdadeiramente os príncipes que de fato este é o Cristo?
27 Oyin ánfɩ mʋ́ a, anɩ fɛ́ɛ́ anɩyin ɔtɩ́nɛ́á otsú, támɛ nɩ́ Kristo ámʋ ɔbá á, ɔhaa mɛ́ɛbɩ ɔtɩ́nɛ́á otsú.”
27 Todavia bem sabemos de onde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá de onde ele é.
28 Brɛ́á Yesu bʋ mʋ́sʋ́ ɔdɛ atɔ́ ámʋ suná Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, olotsu ɔnɔ́ fʋ́á blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin mɩ, mlɩyin ɔtɩ́nɛ́á notsú, támɛ megyí mɩ́ onutó túmisʋ nɛba. Ɔnɔkwalɩpʋ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ gyí. Mlɩméyín mʋ.
28 Clamava, pois, Jesus no templo, ensinando, e dizendo: Vós conheceis-me, e sabeis de onde sou; e eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Támɛ mɩ́ mʋ́ nyin mʋ, tsúfɛ́ mʋlɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́. Mʋ wá notsu ba.”
29 Mas eu conheço-o, porque dele sou e ele me enviou.
30 Ɩnʋ bekle abʋkɩta mʋ, támɛ bʋmɔpʋ ɩbɩ da mʋ, tsúfɛ́ mʋ brɛ́ mɔkʋ́fʋn.
30 Procuravam, pois, prendê-lo, mas ninguém lançou mão dele, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Támɛ amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ mʋ gyi. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ “Nɩ́ Kristo amʋ ɔbá á, ɔbɛ́talɩ́ bwɛ́ osúna dʋn mʋ́ ánfɩ oyin ánfɩ dɛ́bwɛ?”
31 E muitos da multidão creram nele, e diziam: Quando o Cristo vier, fará ainda mais sinais do que os que este tem feito?
32 Brɛ́á Farisifɔ ámʋ bonu ánɩ́ ɔdɔm amʋ bʋdɛ Yesu ɩwɩ asʋ́n blɩ́ nklobítɔ á, amʋ́a Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɔwa Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ bɛɛ bʋkɩ́ta Yesu.
32 Os fariseus ouviram que a multidão murmurava dele estas coisas; e os fariseus e os principais dos sacerdotes mandaram servidores para o prenderem.
33 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩlasí nkɛ kpalobí pɛ́ nétsiá mlɩ wá. Mʋ́ ɔma a, néyinkí yɔ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ wá.
33 Disse-lhes, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco, e depois vou para aquele que me enviou.
34 Mlódunká mɩ́, támɛ mlɩmóowun mɩ. Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á mbʋ ɛ́ ɛkɛkɛɛkɛ.”
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkʋ́nʋ́ oyin ánfɩ obótu ɔkpa yɔ́, sʋ abódunká mʋ anɩmóowun mʋ? Ntɛ́ɛ odekléá ɔbɔ́yɔ Griikifɔ awúlu amʋ́ʋ́ anɩ pɩ badásáɩ́n yɔ́ mʋ́sʋ́ ámʋsʋ, ntɛ́ɛ obóyósuná Griikifɔ ámʋ atɔ́?
35 Disseram, pois, os judeus uns para os outros: Para onde irá este, que o não acharemos? Irá porventura para os dispersos entre os gregos, e ensinará os gregos?
36 Asʋ́n ánfɩ ɔdɛblɩ́ ɛ́ asɩ mɛ́? Ɔbɛ́ɛ, ‘Mlódunká mɩ́, támɛ mlɩmóowun mɩ. Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á mbʋ ɛ́.’ ”
36 Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis, e não me achareis; e: Aonde eu estou vós não podeis ir?
37 Nkɛ ámʋ ɛkɛ tráhɛá ígyi ɛkɛ títriu á, Yesu lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔmɛwʋ́lɩ dɛ ɔkʋ á, ɔbá mɩ́ wá obonu ntsu.
37 E no último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé, e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, venha a mim, e beba.
38 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi a, ‘Nkpa ntsu bɔ́wɩ dalɩ mʋtɔ.’ Alɩ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ nɩ́.”
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura, rios de água viva correrão do seu ventre.
39 (Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ Bulu ɔbɛ́ha ahá ánɩ́ bɔ́hɔ mʋ gyi amʋ ɩwɩ asʋ́n ɔdɛblɩ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ mɔ́kʋ́nyá ba, tsúfɛ́ Bulu mɔ́kʋ́nyá wá Yesu numnyam.)
39 E isto disse ele do Espírito que haviam de receber os que nele cressem; porque o Espírito Santo ainda não fora dado, por ainda Jesus não ter sido glorificado.
40 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu Yesu asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ á, amʋ́tɔ́ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ anɩdɛ́ mʋ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ nɩ.”
40 Então muitos da multidão, ouvindo esta palavra, diziam: Verdadeiramente este é o Profeta.
41 Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Kristo amʋ nɩ!” Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ ɛ́ bɛblɩ́ bɛɛ, “Yɛ́ɛ megyí Galilea ɔmátɔ́ Kristo amʋ obótsu o.
41 Outros diziam: Este é o Cristo; mas diziam outros: Vem, pois, o Cristo da Galiléia?
42 Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, Owíe Dawid abusuantɔ Kristo amʋ ɔbɛ́dalɩ tsu. Bɔ́kwɩɩ́ mʋ Betlehem, Dawid wúlutɔ.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, da aldeia de onde era Davi?
43 Ɩna Yesu ɩwɩ asʋ́n ánfɩ sʋ ɩkʋlɛbwɛ metsiá amʋ́tɔ́.
43 Assim entre o povo havia dissensão por causa dele.
44 Amʋ́tɔ́ akʋ bekle abʋkɩta Yesu, támɛ ɔhaa mɔ́pʋ ɩbɩ da mʋ.
44 E alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lançou mão dele.
45 Ɔma-ɔma a, Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ amʋ́ʋ́ bɔwa sumbí ámʋ bɛsankí ba Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ ámʋ wá. Bɛfɩtɛ́ agyópʋ amʋ bɛɛ, “Ntogyi sʋ mlɩmɛ́kɩtá mʋ ba?”
45 E os servidores foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus; e eles lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ɔhaa mɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ fɛ́ oyin ánfɩ kɩ!”
46 Responderam os servidores: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Farisifɔ ámʋ bɛfɩtɛ́ amʋ́ bɛɛ, “Mʋ́ sʋ oyin ámʋ lamlɛ́ mlɩ ɛ́.
47 Responderam-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?
48 Mlɩlawun ɔhandɛ ntɛ́ɛ Farisiyin ɔkʋ lahɔ mʋ gyi kɩ?
48 Creu nele porventura algum dos principais ou dos fariseus?
49 Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɔdɔm anfɩ bʋmeyín Mose mbla ámʋ ɩwɩ tɔtɔ. Mʋ́ sʋ Bulu ɔlwɩ́ɩ amʋ́.”
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Ɩnʋ Farisifɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛ, ogyi Nikodemo amʋ́ʋ́ ɔlɔyɔ Yesu wá onyé ámʋ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
50 Nicodemos, que era um deles (o que de noite fora ter com Jesus), disse-lhes:
51 “Anɩ mbla lɛha ɔkpa ánɩ́ abɛ́ha ɔkʋ ɩpɔ́n asa abɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋ́n nú?”
51 Porventura condena a nossa lei um homem sem primeiro o ouvir e ter conhecimento do que faz?
52 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Galileayin fʋ́ ɛ́ fʋ́gyi? Kɩ Bulu asʋ́n ámʋtɔ wankláán. Fówun ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ɔkʋkʋʋkʋ móotsu Galilea ɔmátɔ́.”
52 Responderam eles, e disseram-lhe: És tu também da Galiléia? Examina, e verás que da Galiléia nenhum profeta surgiu.
53 [Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛnatɩ́ yɔ́ wóyítɔ́.
53 E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.