João 18
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Yesu lɔ́bɔ mpáɩ ánfɩ tá á, mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛnatɩ́ yɔ́tsʋn Kidron tsonkolitɔ wíé ndobíi kʋtɔ.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Yuda amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ Yesu há ámʋ ɛ́ yin ndobíi amʋtɔ, tsúfɛ́ Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bʋtetsíá yéfia ɩnʋ.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Mʋ́ sʋ Yuda lɛ́kpa Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ akʋá Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ bɔwa, bɔyɔ ɩnʋ. Bʋdɛ mbia, nkandɩ́ɛ pʋ́ akɔtɔ́.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Ɩ́nɩá Yesu yin tɔ́á ɩbá mʋsʋ sʋ á, ɔlɛdalɩ fia amʋ́, fɩ́tɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ma mlɩdédunká?”
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Yesu Nasaretyin amʋ.”
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Brɛ́á Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ nɩ́!” á, bɛsankí yɛ́dɩda lalá kpla.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Yesu lɛ́lafɩ́tɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mbɛ́ɛ, ma mlɩdédunká?”
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nakʋ́ bláa mlɩ mbɛ́ɛ, mɩ́ nɩ́. Mʋ́ sʋ nɩ́ mɩ́ mlɩdédunká mʋ́ á, mlɩha ahá ánfɩ abʋnatɩ.”
8 Então Jesus disse:
9 (Ɔlɛbláa amʋ́ alɩ, mɛ́nɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ, “Ahá ámʋ́ʋ́ fɔpʋhá mɩ́ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɔ́fwɩ.”)
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Ɩnʋ á, Simon Petro dɛ́ ɔdayí ɩya anyɔ, ɔlɛbɩtɩ́ mʋ́ lɛ́, kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmpʋ́ gyɔpɩ ɩsʋ. Osúmpʋ́ amʋ ɩdá gyí Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Yesu lɛ́bláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Sankia fʋ́ ɔdayí wa mʋ́ ɔflɛtɔ! Imehián ánɩ́ nówun ɩwɩɔsɩn ánɩ́ mɩ́ Sɩ́ lahá mɩ́ ɔbɛ́ɛ nwúun lóó?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ɩnʋ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ, amʋ́ ɔhandɛ pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ amʋ bɛkɩtá Yesu, klɩ́ mʋ ɩbɩ.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 Begyankpá kpá mʋ ya Kaiafa mʋ sia Hana. Kaiafa gyí Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn ofí ámʋtɔ nɩ́.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Mʋlɛ́bláa Yudafɔ ahandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, ɩbʋ alɛ́á ɔbakʋ́lɛ obówu ahá fɛ́ɛ́ nwunsʋ nɩ́.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Simon Petro mʋa ɔkasɩ́pʋ́ bambá bobuo Yesu. Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ yin ɔkasɩ́pʋ́ bámbá ánfɩ wankláán. Mʋ́ sʋ olobuo Yesu bítíwíé Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ wóyítɔ́.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Támɛ Petro mʋ́ lési ɔlɩɩ́ wóyí ámʋ ɔnɔ́. Ɔkasɩ́pʋ́ bámbá ánfɩ óyin Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn anfɩ lɛ́dalɩ yɛ́bláa otsibi ɔkʋá ɔdɛ wóyí ámʋ ɔnɔ́ gyo, ɔlɛkpa Petro ba wóyí ámʋtɔ.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Otsibi amʋ lɛ́fɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Megyí oyin ámʋ akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋ fʋ́gyi?”
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Atsalɩ bʋ ɩnʋ. Mʋ́ sʋ asúmpʋ́ pʋ́ agyópʋ amʋ bɔdʋdá ogyá, bʋlɩɩ́ mʋ́ asɩ. Petro ɛ́ lɛ́yɛlɩɩ́ amʋ́ wá, ɔdɛ ogyá ámʋ núu.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́fɩtɛ́ Yesu asʋ́n, tsú mʋ akasɩ́pʋ́ pʋ́ mʋ́ atosunáhɛ́ ɩwɩ.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ahá ansɩ́tɔ́ nɛlɩɩ́ blɩ́ mɩ́ asʋ́n fɛ́ɛ́. Netsiá súná atɔ́ Yudafɔ ofíakpa pʋ́ Bulu ɔtswɛ́kpa, ɔtɩ́nɛ́á ahá fɛ́ɛ́ bʋtefia. Mmɛblɩ́ asʋansʋ ŋáintɔ.
20 Jesus lhe respondeu:
21 Ntogyi sʋ́ fʋ́dɛ mɩ́ asʋ́n ánfɩ fɩtɛ́. Fɩtɛ ahá ánɩ́ bonu asʋ́n ánɩ́ nɛblɩ́. Amʋ́ yín asʋ́n ánɩ́ nɛblɩ́.”
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ á, ɩnʋ agyópʋ amʋtɔ ɔkʋlɛá ɔlɩɩ́ mantáa mʋ lɛ́da mʋ ɩsʋtɔ, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ́ fɛ́lɛ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn asʋ́n ɔnɔ́ nɩ́?”
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nablɩ́ asʋkpan á, lɛ mʋ́ blɩ́ ɔhagyíɔha onu. Támɛ nɩ́ ɔnɔkwalɩ nablɩ́ á, ntogyi sʋ fʋ́dɛ mɩ́ da?”
23 Jesus lhe respondeu:
24 Yesu trá ɔda ɔfɛ́tɔ́ ɔhandɛ Hana lɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Kaiafa.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simon Petro trá ɔlɩɩ́ ogyá ámʋ asɩ, ɔkʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Megyí oyin ánfɩ akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ fʋgyi?”
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ osúmpʋ́ ɔkʋ, ogyi ɔhá ámʋ́ʋ́ Petro lɛ́kpa mʋ ɩsʋ kʋlɛ amʋ mʋ pio lɛ́fɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Megyí fʋ́a mʋnyɔ nowun ndobíi amʋtɔ nɩ́?”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 Petro lɛ́trá swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá. Ɩnʋnʋ batɛ lɔ́bɔn.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ɔyɩ kɛhɛ bakɛ-bakɛ a, bɛkpa Yesu tsú Kaiafa wóyítɔ́ ya Roma ɔhandɛ ánɩ́ ɔdɛ Yudea ɔmásʋ́ gyí wóyítɔ́. Yudafɔ ahandɛ amʋ bʋmedékléá bɔ́pʋ ifin da ɩwɩ. Mʋ́ sʋ bʋmebitíwíé wóyítɔ́ ɩnʋ. Tsúfɛ́ bʋdekléá bɛ́kɩ ánɩ́ amʋ́ ɩwɩ lɛtɩn, mɛ́nɩ bɛ́talɩ́ gyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ.Yesu kpa ya Pilato nɩ.|src="DN00490b.tif" size="span" loc="JHN 18:28-40" copy="Darwin Dunham, United Bible Societies, Nairobi" ref="Yohane 18:28"
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Mʋ́ alɩ sʋ Pilato lɛ́dalɩ ba kpankpá bɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Amansʋ mlɩbʋ blɩ́ tsú oyin ánfɩ ɩwɩ?”
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Bɛbláa mʋ bɛɛ, “Nɩ́ ɔhá ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ lakpan á, tɛkɩ anɩmɛ́kpa mʋ ba fʋ.”
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 Pilato lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ mlɩkpa mʋ ya, amlɩyegyi mʋ asʋ́n mlɩ mbla ɔnɔ́.”
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 (Asʋ́n ánfɩ lɛ́ba mʋ́tɔ́, mɛ́nɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́blɩ́ tsú mʋ lowu ánɩ́ obówu ɩwɩ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.)
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Ɩnʋ Pilato léyinkí wíé wóyítɔ́. Mʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ Yesu, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́gyí Yudafɔ owíe amʋ nɩ?”
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ onutó asʋn fɩtɛ́hɛ́ igyi, ntɛ́ɛ akʋ lábláa fʋ mɩ́ ɩwɩ asʋ́n?”
34 Jesus respondeu:
35 Pilato lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Yudayin ngyi? Fʋ́ onutó ahá pʋ́ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn lɛ́kpa fʋ́ ba mɩ. Ntɔ fabwɛ́?”
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Megyí ɔyɩ́ ánfɩtɔ ndɛ iwíe gyí. Nɩ́ ɔyɩ́ ánfɩtɔ á, tɛkɩ mɩ́ abúopʋ bɔ́kɔ hɔ mɩ. Bʋmɛ́ɛha bʋmɔ́ɔpʋ mɩ́ wá Yudafɔ ahandɛ ɩbɩtɔ, támɛ megyí ɔyɩ́ ánfɩtɔ ndɛ iwíe gyí!”
36 Jesus respondeu:
37 Pilato lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́mʋ́ yɛ́ɛ owíe fʋgyi á?”
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 Pilato lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ gyí ɔnɔkwalɩ amʋ?”
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 Támɛ mlɩ amándɩ́ɛ́ ɔnɔ́ á, ntesí obu ɔdɩpʋ́ ɔkʋlɛ há mlɩ Katsʋn Nkɛ kugyíkʋtɔ. Mlɩdéklé mlɩaa, nsíi Yudafɔ Owíe anfɩ ha mlɩ?”
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Bɔkplʋ́n lɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Ɛkɛkɛɛkɛ! Megyí mʋ. Si Baraba ha anɩ.” (Ogyo otswapʋ́ Baraba ɛ́ gyí).
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.