João 16
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 “Nabláa mlɩ asʋ́n anfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɩmɛ́ɛdɩda hógyitɔ.
1 Disse-vos essas coisas para vos preservar de alguma queda.
2 Yudafɔ ahandɛ bégya mlɩ lɛ́ amʋ́ ofíakpa. Brɛ́ kʋ kʋ́ráá ɩbɛ́ba ánɩ́ ahá bɔ́mɔ mlɩ, súsu bɛɛ Bulu agyʋ́má bʋdɛyɔ.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas, e virá a hora em que todo aquele que vos tirar a vida julgará prestar culto a Deus.
3 Bɔ́pʋ ɩ́nɩ gyi mlɩ, tsúfɛ́ bʋmɔkʋ́bɩ́ mɩ́ ntɛ́ɛ mɩ́ Sɩ́ ámʋ.
3 Procederão deste modo porque não conheceram o Pai, nem a mim.
4 Támɛ nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɛ́kaɩ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ yáɩ́.
4 Disse-vos, porém, essas palavras para que, quando chegar a hora, vos lembreis de que vo-lo anunciei. E não vo-las disse desde o princípio, porque estava convosco.
5 Támɛ séi ndɛ mlɩ bláa, tsúfɛ́ nɔyɔ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ wá. Támɛ mlɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́fɩtɛ́ mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nkʋ́nʋ́ fɔyɔ́.’
5 Agora vou para aquele que me enviou, e ninguém de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Ɩ́nɩá nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ sʋ á, awɩrɛhɔ lahɩ́ɛ́ kɩ́tá mlɩ.
6 Mas porque vos falei assim, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Támɛ ndɛ mlɩ ɔnɔkwalɩ bláa. Ɔkláa lawá mlɩ ogyá ánɩ́ nɔyɔ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mmɔyɔ á, Ɔma Ɔlɩɩ́pʋ́ amʋ ɔmɛ́ɛba mlɩ wá. Támɛ nɩ́ nɔyɔ́ á, nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ mlɩ.
7 Entretanto, digo-vos a verdade: convém a vós que eu vá! Porque, se eu não for, o Paráclito não virá a vós; mas se eu for, vo-lo enviarei.
8 Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ súná ɔyɩ́tɔ́ ahá ánɩ́ lakpanbwɛ sʋ bafwɩ́, ɔbɛ́lɛ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ pʋ́ mʋ asʋ́ngyí ɛ́ súná amʋ́.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo a respeito do pecado, da justiça e do juízo.
9 Bɛ́bɩ ánɩ́ mɩ́sʋ́ máhógyi igyi lakpan.
9 Convencerá o mundo a respeito do pecado, que consiste em não crer em mim.
10 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ, tsúfɛ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
10 Ele o convencerá a respeito da justiça, porque eu me vou para junto do meu Pai e vós já não me vereis;
11 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu asʋ́ngyí, tsúfɛ́ Bulu lahá ɔbʋnsám, ogyi ɔyɩ́sʋ́ ogyípʋ́ amʋ ɩpɔ́n dodo.
11 ele o convencerá a respeito do juízo, que consiste em que o príncipe deste mundo já está julgado e condenado.
12 “Mbʋ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ ánɩ́ nɛ́bláa mlɩ, támɛ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ nú mʋ́ fɛ́ɛ́ asɩ séi.
12 Muitas coisas ainda tenho a dizer-vos, mas não as podeis suportar agora.
13 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ tósúná ɔnɔkwalɩ ánɩ́ ɩbʋ Bulutɔ. Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ igyi ɔnɔkwalɩ fɛ́ɛ́ súná mlɩ. Tsúfɛ́ megyí mʋ onutó túmitɔ ɔbɔ́tɔɩ́, mboún ɔbɛ́blɩ́ asʋ́n kugyíkʋá olonu. Ɔbɛ́bláa mlɩ mʋ́á ɩbɛ́ba ɛ́.
13 Quando vier o Paráclito, o Espírito da Verdade, ensinar-vos-á toda a verdade, porque não falará por si mesmo, mas dirá o que ouvir, e anunciar-vos-á as coisas que virão.
14 Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam, tsúfɛ́ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́.
14 Ele me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.
15 Tógyítɔ́á mɩ́ Sɩ́ bʋ́ʋ a, mɩ́ bʋ́. Mʋ́ sʋ nabláa mlɩ mbɛ́ɛ, Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́ nɩ́.
15 Tudo o que o Pai possui é meu. Por isso, disse: Há de receber do que é meu, e vo-lo anunciará.
16 “Ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ.”
16 Ainda um pouco de tempo, e já me não vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver, porque vou para junto do Pai.
17 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ akʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ngya ntɔ asʋ́n nɩ́? Ɔbɛ́ɛ, Ɩlasí kpalobí, anɩmɛ́ɛtrá wun mʋ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ, abɛ́lawun mʋ. Ɔdɛblɩ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá?’
17 Nisso alguns dos seus discípulos perguntavam uns aos outros: Que é isso que ele nos diz: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver? E que significa também: Eu vou para o Pai?
18 ‘Ɩlasí kpalobí’ ánfɩ asɩ mɛ́? Anɩmɛ́dɛ́ asʋ́n ánfɩ ɔdɛblɩ́ ánfɩ asɩ nu.”
18 Diziam então: Que significa este pouco de tempo de que fala? Não sabemos o que ele quer dizer.
19 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋdeklé abʋfɩtɛ mʋ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ ndɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ. Támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpa kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ. Ɩ́nɩ mlɩdɛ́ aba fɩtɛ́ nɩ́?
19 Jesus notou que lho queriam perguntar e disse-lhes: Perguntais uns aos outros acerca do que eu disse: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver.
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mlósu kpisíi, támɛ ɔyɩ́tɔ́ ahá mʋ́ bénya ansigyí. Mlégyi awɩrɛhɔ, támɛ mlɩ awɩrɛhɔgyí amʋ ɩbɛ́ba bemlí ansigyí.
20 Em verdade, em verdade vos digo: haveis de lamentar e chorar, mas o mundo se há de alegrar. E haveis de estar tristes, mas a vossa tristeza se há de transformar em alegria.
21 Nɩ́ ɩkwɩ́ɩ dɛ ɔtsɩ dwiín á, ahʋmɩtɩ tɛkɩ́tá mʋ, tsúfɛ́ mʋ ɩwɩɔsɩn wúunbɩ lafʋn. Támɛ onyákwɩ́ɩ́ tá pɛ́ ɔtɛtan mʋ ɩwɩɔsɩn ámʋsʋ, tsúfɛ́ ansɩ́ dɛ mʋ gyí ánɩ́ makwɩ́ɩ́ obí wá ɔyɩ́tɔ́.
21 Quando a mulher está para dar à luz, sofre porque veio a sua hora. Mas, depois que deu à luz a criança, já não se lembra da aflição, por causa da alegria que sente de haver nascido um homem no mundo.
22 Alɩ kɛ́n igyi há mlɩ nɩ́. Ahʋmɩtɩ dɛ mlɩ séi, támɛ nɛ́lawun mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɛ́hɩɛ nyá ansigyí ánɩ́ ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ká mlɩ itin.
22 Assim também vós: sem dúvida, agora estais tristes, mas hei de ver-vos outra vez, e o vosso coração se alegrará e ninguém vos tirará a vossa alegria.
23 “Alɩ ɛkɛ ámʋ a, mlɩmɛ́ɛtrá kʋlɩ́ mɩ́ tɔtɔɔtɔ. Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Tógyítɔ́á mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ mɩ́ ɩdátɔ́ a, ɔbɛ́ha mlɩ.
23 Naquele dia não me perguntareis mais coisa alguma. Em verdade, em verdade vos digo: o que pedirdes ao Pai em meu nome, ele vo-lo dará.
24 Bɔtʋ ndɛ mlɩmɔ́kʋ́fɩ́tɛ́ tɔtɔɔtɔ mɩ́ ɩdátɔ́. Mlɩfɩtɛ, ɔbɛ́ha mlɩ, mɛ́nɩ ɩbɛ́hɩɛ wá mlɩ ansigyí.
24 Até agora não pedistes nada em meu nome. Pedi e recebereis, para que a vossa alegria seja perfeita.
25 “Ndɛ mlɩ asʋ́n ánfɩ bláa ayébisʋ, támɛ brɛ́ kʋ bɛ́ba, mmɛ́ɛtrá tɔɩ́ ayébisʋ. Nówuná kpa mɩ́ Sɩ́ asʋ́n tati súná mlɩ.
25 Disse-vos essas coisas em termos figurados e obscuros. Vem a hora em que já não vos falarei por meio de comparações e parábolas, mas vos falarei abertamente a respeito do Pai.
26 Tsú brɛ́ ámʋsʋ pʋ́ya a, mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ atɔ́ mɩ́ ɩdátɔ́. Mmɛdɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ, mɩ́ ɔbɔ́kʋlɩ́ mʋ atɔ́ há mlɩ.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e já não digo que rogarei ao Pai por vós.
27 Tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ onutó tɔdwɛ́ mlɩ. Ɔtɔdwɛ́ mlɩ, tsúfɛ́ mlɩtɔdwɛ́ mɩ́, mlɩlahogyi ánɩ́ notsú mʋ wá.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, porque vós me amastes e crestes que saí de Deus.
28 Mɩ́ Sɩ́ wá notsu ba ɔyɩ́tɔ́. Séi á, ndeyinkí tsú ɔyɩ́tɔ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ wá.”
28 Saí do Pai e vim ao mundo. Agora deixo o mundo e volto para junto do Pai.
29 Ɩnʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɛhɛ́ɛn! Séi mʋ́ á, fʋtráa fʋmɛdɛ́tɔɩ́ ayébisʋ.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas claramente e a tua linguagem já não é figurada e obscura.
30 Séi mʋ́ anɩlabɩ́ ánɩ́ fʋyin tógyítɔ́. Mʋ́ sʋ mehián ánɩ́ ɔhaa ɔbɛ́trá fɩtɛ́ fʋ́ asʋansʋ. Ɩ́nɩ lahá anɩlahogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ fotsú Bulu wá.”
30 Agora sabemos que conheces todas as coisas e que não necessitas que alguém te pergunte. Por isso, cremos que saíste de Deus.
31 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi mʋ́ mlɩlahogyi?
31 Jesus replicou-lhes: Credes agora!...
32 Brɛ́ kʋ ɩbá. Ɩlafʋn ta, mlɛ́dasáɩ́n. Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɔ́yɔ mʋ otsukpá sí mɩ́. Támɛ iméesi mɩ́ nkʋlɛ, tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ bʋ mɩ́ wá.
32 Eis que vem a hora, e ela já veio, em que sereis espalhados, cada um para o seu lado, e me deixareis sozinho. Mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɔ́tsʋn mɩsʋ nyá iwilwii. Mlówun ɩwɩɔsɩn ɔyɩ́ ánfɩtɔ, támɛ mlɩwa klʋn, tsúfɛ́ nagyi ɔyɩ́sʋ́ dodo!”
33 Referi-vos essas coisas para que tenhais a paz em mim. No mundo haveis de ter aflições. Coragem! Eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.