João 16
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 “Nabláa mlɩ asʋ́n anfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɩmɛ́ɛdɩda hógyitɔ.
1 Tenho-vos dito estas coisas para que vos não escandalizeis.
2 Yudafɔ ahandɛ bégya mlɩ lɛ́ amʋ́ ofíakpa. Brɛ́ kʋ kʋ́ráá ɩbɛ́ba ánɩ́ ahá bɔ́mɔ mlɩ, súsu bɛɛ Bulu agyʋ́má bʋdɛyɔ.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas; vem mesmo a hora em que qualquer que vos matar cuidará fazer um serviço a Deus.
3 Bɔ́pʋ ɩ́nɩ gyi mlɩ, tsúfɛ́ bʋmɔkʋ́bɩ́ mɩ́ ntɛ́ɛ mɩ́ Sɩ́ ámʋ.
3 E isto vos farão, porque não conheceram ao Pai nem a mim.
4 Támɛ nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɛ́kaɩ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ yáɩ́.
4 Mas tenho-vos dito isto, a fim de que, quando chegar aquela hora, vos lembreis de que já vo-lo tinha dito. E eu não vos disse isto desde o princípio, porque estava convosco.
5 Támɛ séi ndɛ mlɩ bláa, tsúfɛ́ nɔyɔ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ wá. Támɛ mlɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́fɩtɛ́ mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nkʋ́nʋ́ fɔyɔ́.’
5 E agora vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Ɩ́nɩá nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ sʋ á, awɩrɛhɔ lahɩ́ɛ́ kɩ́tá mlɩ.
6 Antes, porque isto vos tenho dito, o vosso coração se encheu de tristeza.
7 Támɛ ndɛ mlɩ ɔnɔkwalɩ bláa. Ɔkláa lawá mlɩ ogyá ánɩ́ nɔyɔ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mmɔyɔ á, Ɔma Ɔlɩɩ́pʋ́ amʋ ɔmɛ́ɛba mlɩ wá. Támɛ nɩ́ nɔyɔ́ á, nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ mlɩ.
7 Todavia digo-vos a verdade, que vos convém que eu vá; porque, se eu não for, o Consolador não virá a vós; mas, quando eu for, vo-lo enviarei.
8 Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ súná ɔyɩ́tɔ́ ahá ánɩ́ lakpanbwɛ sʋ bafwɩ́, ɔbɛ́lɛ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ pʋ́ mʋ asʋ́ngyí ɛ́ súná amʋ́.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, e da justiça e do juízo.
9 Bɛ́bɩ ánɩ́ mɩ́sʋ́ máhógyi igyi lakpan.
9 Do pecado, porque não crêem em mim;
10 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ, tsúfɛ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
10 Da justiça, porque vou para meu Pai, e não me vereis mais;
11 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu asʋ́ngyí, tsúfɛ́ Bulu lahá ɔbʋnsám, ogyi ɔyɩ́sʋ́ ogyípʋ́ amʋ ɩpɔ́n dodo.
11 E do juízo, porque já o príncipe deste mundo está julgado.
12 “Mbʋ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ ánɩ́ nɛ́bláa mlɩ, támɛ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ nú mʋ́ fɛ́ɛ́ asɩ séi.
12 Ainda tenho muito que vos dizer, mas vós não o podeis suportar agora.
13 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ tósúná ɔnɔkwalɩ ánɩ́ ɩbʋ Bulutɔ. Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ igyi ɔnɔkwalɩ fɛ́ɛ́ súná mlɩ. Tsúfɛ́ megyí mʋ onutó túmitɔ ɔbɔ́tɔɩ́, mboún ɔbɛ́blɩ́ asʋ́n kugyíkʋá olonu. Ɔbɛ́bláa mlɩ mʋ́á ɩbɛ́ba ɛ́.
13 Mas, quando vier aquele Espírito de verdade, ele vos guiará em toda a verdade; porque não falará de si mesmo, mas dirá tudo o que tiver ouvido, e vos anunciará o que há de vir.
14 Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam, tsúfɛ́ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́.
14 Ele me glorificará, porque há de receber do que é meu, e vo-lo há de anunciar.
15 Tógyítɔ́á mɩ́ Sɩ́ bʋ́ʋ a, mɩ́ bʋ́. Mʋ́ sʋ nabláa mlɩ mbɛ́ɛ, Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́ nɩ́.
15 Tudo quanto o Pai tem é meu; por isso vos disse que há de receber do que é meu e vo-lo há de anunciar.
16 “Ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ.”
16 Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; porquanto vou para o Pai.
17 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ akʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ngya ntɔ asʋ́n nɩ́? Ɔbɛ́ɛ, Ɩlasí kpalobí, anɩmɛ́ɛtrá wun mʋ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ, abɛ́lawun mʋ. Ɔdɛblɩ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá?’
17 Então alguns dos seus discípulos disseram uns aos outros: Que é isto que nos diz? Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; e: Porquanto vou para o Pai?
18 ‘Ɩlasí kpalobí’ ánfɩ asɩ mɛ́? Anɩmɛ́dɛ́ asʋ́n ánfɩ ɔdɛblɩ́ ánfɩ asɩ nu.”
18 Diziam, pois: Que quer dizer isto: Um pouco? Não sabemos o que diz.
19 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋdeklé abʋfɩtɛ mʋ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ ndɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ. Támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpa kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ. Ɩ́nɩ mlɩdɛ́ aba fɩtɛ́ nɩ́?
19 Conheceu, pois, Jesus que o queriam interrogar, e disse-lhes: Indagais entre vós acerca disto que disse: Um pouco, e não me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis?
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mlósu kpisíi, támɛ ɔyɩ́tɔ́ ahá mʋ́ bénya ansigyí. Mlégyi awɩrɛhɔ, támɛ mlɩ awɩrɛhɔgyí amʋ ɩbɛ́ba bemlí ansigyí.
20 Na verdade, na verdade vos digo que vós chorareis e vos lamentareis, e o mundo se alegrará, e vós estareis tristes, mas a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Nɩ́ ɩkwɩ́ɩ dɛ ɔtsɩ dwiín á, ahʋmɩtɩ tɛkɩ́tá mʋ, tsúfɛ́ mʋ ɩwɩɔsɩn wúunbɩ lafʋn. Támɛ onyákwɩ́ɩ́ tá pɛ́ ɔtɛtan mʋ ɩwɩɔsɩn ámʋsʋ, tsúfɛ́ ansɩ́ dɛ mʋ gyí ánɩ́ makwɩ́ɩ́ obí wá ɔyɩ́tɔ́.
21 A mulher, quando está para dar à luz, sente tristeza, porque é chegada a sua hora; mas, depois de ter dado à luz a criança, já não se lembra da aflição, pelo prazer de haver nascido um homem no mundo.
22 Alɩ kɛ́n igyi há mlɩ nɩ́. Ahʋmɩtɩ dɛ mlɩ séi, támɛ nɛ́lawun mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɛ́hɩɛ nyá ansigyí ánɩ́ ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ká mlɩ itin.
22 Assim também vós agora, na verdade, tendes tristeza; mas outra vez vos verei, e o vosso coração se alegrará, e a vossa alegria ninguém vo-la tirará.
23 “Alɩ ɛkɛ ámʋ a, mlɩmɛ́ɛtrá kʋlɩ́ mɩ́ tɔtɔɔtɔ. Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Tógyítɔ́á mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ mɩ́ ɩdátɔ́ a, ɔbɛ́ha mlɩ.
23 E naquele dia nada me perguntareis. Na verdade, na verdade vos digo que tudo quanto pedirdes a meu Pai, em meu nome, ele vo-lo há de dar.
24 Bɔtʋ ndɛ mlɩmɔ́kʋ́fɩ́tɛ́ tɔtɔɔtɔ mɩ́ ɩdátɔ́. Mlɩfɩtɛ, ɔbɛ́ha mlɩ, mɛ́nɩ ɩbɛ́hɩɛ wá mlɩ ansigyí.
24 Até agora nada pedistes em meu nome; pedi, e recebereis, para que o vosso gozo se cumpra.
25 “Ndɛ mlɩ asʋ́n ánfɩ bláa ayébisʋ, támɛ brɛ́ kʋ bɛ́ba, mmɛ́ɛtrá tɔɩ́ ayébisʋ. Nówuná kpa mɩ́ Sɩ́ asʋ́n tati súná mlɩ.
25 Disse-vos isto por parábolas; chega, porém, a hora em que não vos falarei mais por parábolas, mas abertamente vos falarei acerca do Pai.
26 Tsú brɛ́ ámʋsʋ pʋ́ya a, mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ atɔ́ mɩ́ ɩdátɔ́. Mmɛdɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ, mɩ́ ɔbɔ́kʋlɩ́ mʋ atɔ́ há mlɩ.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e não vos digo que eu rogarei por vós ao Pai;
27 Tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ onutó tɔdwɛ́ mlɩ. Ɔtɔdwɛ́ mlɩ, tsúfɛ́ mlɩtɔdwɛ́ mɩ́, mlɩlahogyi ánɩ́ notsú mʋ wá.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, visto como vós me amastes, e crestes que saí de Deus.
28 Mɩ́ Sɩ́ wá notsu ba ɔyɩ́tɔ́. Séi á, ndeyinkí tsú ɔyɩ́tɔ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ wá.”
28 Saí do Pai, e vim ao mundo; outra vez deixo o mundo, e vou para o Pai.
29 Ɩnʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɛhɛ́ɛn! Séi mʋ́ á, fʋtráa fʋmɛdɛ́tɔɩ́ ayébisʋ.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas abertamente, e não dizes parábola alguma.
30 Séi mʋ́ anɩlabɩ́ ánɩ́ fʋyin tógyítɔ́. Mʋ́ sʋ mehián ánɩ́ ɔhaa ɔbɛ́trá fɩtɛ́ fʋ́ asʋansʋ. Ɩ́nɩ lahá anɩlahogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ fotsú Bulu wá.”
30 Agora conhecemos que sabes tudo, e não precisas de que alguém te interrogue. Por isso cremos que saíste de Deus.
31 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi mʋ́ mlɩlahogyi?
31 Respondeu-lhes Jesus: Credes agora?
32 Brɛ́ kʋ ɩbá. Ɩlafʋn ta, mlɛ́dasáɩ́n. Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɔ́yɔ mʋ otsukpá sí mɩ́. Támɛ iméesi mɩ́ nkʋlɛ, tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ bʋ mɩ́ wá.
32 Eis que chega a hora, e já se aproxima, em que vós sereis dispersos cada um para sua parte, e me deixareis só; mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɔ́tsʋn mɩsʋ nyá iwilwii. Mlówun ɩwɩɔsɩn ɔyɩ́ ánfɩtɔ, támɛ mlɩwa klʋn, tsúfɛ́ nagyi ɔyɩ́sʋ́ dodo!”
33 Tenho-vos dito isto, para que em mim tenhais paz; no mundo tereis aflições, mas tende bom ânimo, eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.