João 16
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ
1 “Nabláa mlɩ asʋ́n anfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɩmɛ́ɛdɩda hógyitɔ.
1 Estas coisas eu vos tenho dito para que não vos ofendais.
2 Yudafɔ ahandɛ bégya mlɩ lɛ́ amʋ́ ofíakpa. Brɛ́ kʋ kʋ́ráá ɩbɛ́ba ánɩ́ ahá bɔ́mɔ mlɩ, súsu bɛɛ Bulu agyʋ́má bʋdɛyɔ.
2 Eles vos expulsarão das sinagogas; sim, vem a hora em que todo o que vos matar julgará prestar um serviço a Deus.
3 Bɔ́pʋ ɩ́nɩ gyi mlɩ, tsúfɛ́ bʋmɔkʋ́bɩ́ mɩ́ ntɛ́ɛ mɩ́ Sɩ́ ámʋ.
3 E essas coisas eles vos farão, porque não conheceram ao Pai, nem a mim.
4 Támɛ nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɛ́kaɩ́n ánɩ́ nɛbláa mlɩ yáɩ́.
4 Mas tenho-vos dito estas coisas, para que, quando chegar aquela hora, vos lembreis de que eu vo-las tinha dito. Isto eu não vos disse no princípio, porque estava convosco.
5 Támɛ séi ndɛ mlɩ bláa, tsúfɛ́ nɔyɔ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ wá. Támɛ mlɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́fɩtɛ́ mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nkʋ́nʋ́ fɔyɔ́.’
5 Mas agora, eu vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde tu vais?
6 Ɩ́nɩá nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ sʋ á, awɩrɛhɔ lahɩ́ɛ́ kɩ́tá mlɩ.
6 Mas porque eu vos disse essas coisas, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Támɛ ndɛ mlɩ ɔnɔkwalɩ bláa. Ɔkláa lawá mlɩ ogyá ánɩ́ nɔyɔ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mmɔyɔ á, Ɔma Ɔlɩɩ́pʋ́ amʋ ɔmɛ́ɛba mlɩ wá. Támɛ nɩ́ nɔyɔ́ á, nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ mlɩ.
7 Todavia, digo-vos a verdade: Convém-vos que eu vá; porque se eu não for, o Consolador não virá a vós; mas, se eu for, eu vo-lo enviarei.
8 Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ súná ɔyɩ́tɔ́ ahá ánɩ́ lakpanbwɛ sʋ bafwɩ́, ɔbɛ́lɛ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ pʋ́ mʋ asʋ́ngyí ɛ́ súná amʋ́.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, e da justiça, e do juízo;
9 Bɛ́bɩ ánɩ́ mɩ́sʋ́ máhógyi igyi lakpan.
9 do pecado, porque eles não creem em mim;
10 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu yilébwɛ, tsúfɛ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá, mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
10 da justiça, porque eu vou para meu Pai, e vós não me vereis mais;
11 Bɛ́bɩ tɔ́á igyi Bulu asʋ́ngyí, tsúfɛ́ Bulu lahá ɔbʋnsám, ogyi ɔyɩ́sʋ́ ogyípʋ́ amʋ ɩpɔ́n dodo.
11 e do juízo, porque o príncipe deste mundo já está julgado.
12 “Mbʋ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ ánɩ́ nɛ́bláa mlɩ, támɛ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ nú mʋ́ fɛ́ɛ́ asɩ séi.
12 Eu ainda tenho muitas coisas a vos dizer, mas vós não o podeis suportar agora.
13 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ tósúná ɔnɔkwalɩ ánɩ́ ɩbʋ Bulutɔ. Nɩ́ ɔbá á, ɔbɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ igyi ɔnɔkwalɩ fɛ́ɛ́ súná mlɩ. Tsúfɛ́ megyí mʋ onutó túmitɔ ɔbɔ́tɔɩ́, mboún ɔbɛ́blɩ́ asʋ́n kugyíkʋá olonu. Ɔbɛ́bláa mlɩ mʋ́á ɩbɛ́ba ɛ́.
13 No entanto, quando ele, o Espírito da verdade vier, ele vos guiará em toda a verdade; porque ele não falará de si mesmo, mas tudo o que ele ouvir, isso ele dirá; e vos anunciará as coisas vindouras.
14 Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam, tsúfɛ́ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́.
14 Ele me glorificará; porque receberá do que é meu, e vo-lo mostrará.
15 Tógyítɔ́á mɩ́ Sɩ́ bʋ́ʋ a, mɩ́ bʋ́. Mʋ́ sʋ nabláa mlɩ mbɛ́ɛ, Ɔŋɛ́ ámʋ ɔbɛ́bláa mlɩ asʋ́n ánɩ́ ntɛblɩ́ nɩ́.
15 Todas as coisas que o Pai tem são minhas; portanto eu vos digo, que ele tomará do que é meu, e vo-lo mostrará.
16 “Ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ.”
16 Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis, porque eu vou para o Pai.
17 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ akʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Ngya ntɔ asʋ́n nɩ́? Ɔbɛ́ɛ, Ɩlasí kpalobí, anɩmɛ́ɛtrá wun mʋ, támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpá kʋkʋ, abɛ́lawun mʋ. Ɔdɛblɩ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ wá?’
17 Então, alguns dos seus discípulos disseram entre si: O que é isto que ele nos diz: Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis; e: Porque eu vou para o Pai?
18 ‘Ɩlasí kpalobí’ ánfɩ asɩ mɛ́? Anɩmɛ́dɛ́ asʋ́n ánfɩ ɔdɛblɩ́ ánfɩ asɩ nu.”
18 Portanto, eles diziam: O que quer dizer isto: Um pouco mais? Nós não sabemos o que ele diz.
19 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋdeklé abʋfɩtɛ mʋ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Blɩ́ ndɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ɩlasí kpalobí mlɩmɛ́ɛtrá wun mɩ. Támɛ ɩmɔ́ɔwa ɔpa kʋkʋ mlɛ́lawun mɩ. Ɩ́nɩ mlɩdɛ́ aba fɩtɛ́ nɩ́?
19 Ora, Jesus percebeu que o queriam interrogar e disse-lhes: Indagais entre vós acerca disto que eu disse: Um pouco mais, e não me vereis; e novamente um pouco mais, e ver-me-eis?
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Mlósu kpisíi, támɛ ɔyɩ́tɔ́ ahá mʋ́ bénya ansigyí. Mlégyi awɩrɛhɔ, támɛ mlɩ awɩrɛhɔgyí amʋ ɩbɛ́ba bemlí ansigyí.
20 Na verdade, na verdade eu vos digo, que chorareis e vos lamentareis, mas o mundo se alegrará; e vós estareis tristes, mas a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Nɩ́ ɩkwɩ́ɩ dɛ ɔtsɩ dwiín á, ahʋmɩtɩ tɛkɩ́tá mʋ, tsúfɛ́ mʋ ɩwɩɔsɩn wúunbɩ lafʋn. Támɛ onyákwɩ́ɩ́ tá pɛ́ ɔtɛtan mʋ ɩwɩɔsɩn ámʋsʋ, tsúfɛ́ ansɩ́ dɛ mʋ gyí ánɩ́ makwɩ́ɩ́ obí wá ɔyɩ́tɔ́.
21 A mulher, quando está para dar à luz, sente tristeza, porque é chegada a sua hora; mas, logo após ela ter dado à luz a criança, já não se lembra da angústia, pela alegria de haver nascido um homem ao mundo.
22 Alɩ kɛ́n igyi há mlɩ nɩ́. Ahʋmɩtɩ dɛ mlɩ séi, támɛ nɛ́lawun mlɩ. Mʋ́ sʋ mlɛ́hɩɛ nyá ansigyí ánɩ́ ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ká mlɩ itin.
22 Agora portanto, vós tendes tristeza; mas eu vos verei novamente, e o vosso coração se alegrará, e a vossa alegria, nenhum homem vo-la tirará.
23 “Alɩ ɛkɛ ámʋ a, mlɩmɛ́ɛtrá kʋlɩ́ mɩ́ tɔtɔɔtɔ. Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Tógyítɔ́á mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ mɩ́ ɩdátɔ́ a, ɔbɛ́ha mlɩ.
23 E naquele dia não me perguntareis nada. Na verdade, na verdade eu vos digo: Tudo quanto pedirdes a meu Pai em meu nome, ele vo-lo há de dar.
24 Bɔtʋ ndɛ mlɩmɔ́kʋ́fɩ́tɛ́ tɔtɔɔtɔ mɩ́ ɩdátɔ́. Mlɩfɩtɛ, ɔbɛ́ha mlɩ, mɛ́nɩ ɩbɛ́hɩɛ wá mlɩ ansigyí.
24 Até agora não pedistes nada em meu nome; pedi, e recebereis, para que a vossa alegria possa ser completa.
25 “Ndɛ mlɩ asʋ́n ánfɩ bláa ayébisʋ, támɛ brɛ́ kʋ bɛ́ba, mmɛ́ɛtrá tɔɩ́ ayébisʋ. Nówuná kpa mɩ́ Sɩ́ asʋ́n tati súná mlɩ.
25 Estas coisas eu vos tenho dito por provérbios; mas virá a hora em que eu não falarei mais por provérbios, mas abertamente eu vos falarei sobre o Pai.
26 Tsú brɛ́ ámʋsʋ pʋ́ya a, mlɔ́kʋlɩ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ atɔ́ mɩ́ ɩdátɔ́. Mmɛdɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ, mɩ́ ɔbɔ́kʋlɩ́ mʋ atɔ́ há mlɩ.
26 Naquele dia pedireis em meu nome; e não vos digo que eu rogarei ao Pai por vós;
27 Tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ onutó tɔdwɛ́ mlɩ. Ɔtɔdwɛ́ mlɩ, tsúfɛ́ mlɩtɔdwɛ́ mɩ́, mlɩlahogyi ánɩ́ notsú mʋ wá.
27 pois o próprio Pai vos ama, porque vós tens me amado, e tens acreditado que eu saí de Deus.
28 Mɩ́ Sɩ́ wá notsu ba ɔyɩ́tɔ́. Séi á, ndeyinkí tsú ɔyɩ́tɔ́ nɔyɔ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ wá.”
28 Eu saí do Pai, e vim ao mundo; outra vez eu deixo o mundo, e vou para o Pai.
29 Ɩnʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Ɛhɛ́ɛn! Séi mʋ́ á, fʋtráa fʋmɛdɛ́tɔɩ́ ayébisʋ.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas abertamente, e não dizes provérbios.
30 Séi mʋ́ anɩlabɩ́ ánɩ́ fʋyin tógyítɔ́. Mʋ́ sʋ mehián ánɩ́ ɔhaa ɔbɛ́trá fɩtɛ́ fʋ́ asʋansʋ. Ɩ́nɩ lahá anɩlahogyi ánɩ́ lɛ́lɛ́ fotsú Bulu wá.”
30 Agora estamos certos de que tu sabes todas as coisas, e não necessitas de que algum homem te interrogue; por isso nós cremos que tu vieste de Deus.
31 Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi mʋ́ mlɩlahogyi?
31 Respondeu-lhes Jesus: Agora vós credes?
32 Brɛ́ kʋ ɩbá. Ɩlafʋn ta, mlɛ́dasáɩ́n. Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɔ́yɔ mʋ otsukpá sí mɩ́. Támɛ iméesi mɩ́ nkʋlɛ, tsúfɛ́ mɩ́ Sɩ́ ámʋ bʋ mɩ́ wá.
32 Eis que vem a hora, sim, agora é chegada, em que vós sereis dispersos, cada homem para o que é seu, e me deixareis só; mas eu não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Nabláa mlɩ asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mlɔ́tsʋn mɩsʋ nyá iwilwii. Mlówun ɩwɩɔsɩn ɔyɩ́ ánfɩtɔ, támɛ mlɩwa klʋn, tsúfɛ́ nagyi ɔyɩ́sʋ́ dodo!”
33 Estas coisas eu vos tenho dito para que em mim tenhais paz. No mundo tereis tribulações; mas tende bom ânimo, eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.