João 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Asa béfi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ gyí asɩ á, Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ mʋ brɛ́ lafʋn ánɩ́ mɛ́dalɩ ɔyɩ́ ánfɩtɔ yɔ́ mʋ Sɩ wá. Ɔlɔdwɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋgyi mʋ klɛ ɔsʋlʋ́sʋ nfɩ ámʋ alɩɩ yɔ́fʋn mʋ owukɛ́.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ befia ntʋ́pwɛ atɔ́ ogyíkpá. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔbʋnsám lawúna wie Simon Iskariot mʋ bi Yuda klʋntɔ ánɩ́ ɔyɛ́lɛ Yesu ha.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Yesu yin ánɩ́ mʋ Sɩ lɔ́pʋ tógyítɔ́ wá mʋ ɩbɩtɔ. Oyin ánɩ́ Bulu wá motsu ba, mʋ wá méyinkí yɔ́ nɩ́.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ ɩbɩ ɔlɛpɛ ámʋtɔ, ɔlɔkʋsʋ́ wɔ́ɩ́ mʋ atadɩɛ tswɩ, tsú ɔsan sába.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ɔlɛtsɛɩ́ ntsu wá onuwétɔ́, olefi asɩ ɔdɛ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ayabiasɩ fwɩ. Ɔfwɩ́ ɔmáyín a, alapʋ́ mʋ osíétɔ́ ɔsan ámʋ tsítsi mʋ ayabiasɩ.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Brɛ́á ɩlɔtʋ Simon Petro a, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, fʋ́ ɔbɔ́fwɩ mɩ́ ayabiasɩ?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmóonu tɔ́ ánfɩ ndɛbwɛ ánfɩ asɩ séi. Ɔma asa fóbonu mʋ́ asɩ.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mméesi, afʋfwɩ mɩ́ ayabiasɩ ɛkɛkɛɛkɛ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simon Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, megyí mɩ́ ayabi nkʋlɛ. Wuna fwɩ mɩ́ ɩbɩ pʋ́ mɩ́ nwuntɔ ɛ́.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ alabie ntsu mɛ́trá hián ntsubíe. Mboún mʋ ayabiasɩ fwɩ pɛ́, tsúfɛ́ alalɩn dodo. Mlɩ ɩwɩ lalɩn, támɛ megyí mlɩ fɛ́ɛ́.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 (Yesu lɛ́bláa mʋ alɩ, tsúfɛ́ oyin ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ lálɩn” nɩ.)
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Brɛ́á ɔlɔfwɩ amʋ́ ayabiasɩ tá á, ɔlɛlatsú mʋ atadɩɛ wá, yínkí yétsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlanú ɩtɔ́ ánfɩ nabwɛ́ há mlɩ ánfɩ asɩ?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Osunápʋ́,’ mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Owíé.’ Mʋ́ ɔkpa nɩ́, tsúfɛ́ mʋ́ ngyi nɩ́.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Nɩ́ mɩ́ ánɩ́ ngyi mlɩ osunápʋ́ pʋ́ mlɩ Wíe, nafwɩ́ mlɩ ayabiasɩ á, mʋ́mʋ́ ilehián ánɩ́ mlɩ ɛ́ mlɔ́fwɩ mlɩ aba ayabiasɩ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nabwɛ́ súná mlɩ, mɛ́nɩ mlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ nabwɛ́ mʋ́ há mlɩ ámʋ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Osúmpʋ́ ɔkʋkʋ mɔ́dʋn mʋ wie. Alɩ kɛ́n sumbí ɔyɔpʋ́ mɔ́dʋn ɔhá ánɩ́ ɔlɔwa mʋ nɩ.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Ɩ́nɩá mlɩlabɩ́ ɔnɔkwalɩ anfɩ á, Bulu obóyulá mlɩ nɩ́ mlegyi mʋ́sʋ́.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ asʋ́n ndɛblɩ́. Tsúfɛ́ nyin ahá ánɩ́ nalɛ́. Támɛ lehián ánɩ́ Bulu asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́. Asʋ́n ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔhá ámʋ́ʋ́ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́ ɩbɩ wa ɔlɛpɛtɔ ámʋ lakʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ndɛ mlɩ bláa séi asa ɩba, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɔ́hɔ mɩ gyi ánɩ́ mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mbɛ́ɛ ngyi ámʋ nɩ.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ ɔhá ánɩ́ nɔwa sumbí lahɔ mɩ. Alɩ kɛ́n ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ lahɔ mɩ́ Sɩ́ ámʋ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́ nɩ́.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mʋ háan mʋ klʋntɔ. Mʋ́ sʋ olowunáa kpa mʋ́ tati ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpɛlɛ́ kɩ aba ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ bʋmeyín amʋ́tɔ́ ɔmʋá ɔdɛ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛá otsie mantáa Yesu, gyí ɔmʋá Yesu tɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ nɩ́.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Mʋ́ sʋ Simon Petro lóbun mʋ ansíbi ɔbɛ́ɛ, ɔfɩ́tɛ mʋ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Mʋ́ʋ́ ɔkasɩ́pʋ́ amʋ léyinkí kpɩ́sá Yesusʋ, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ma ɔbɛ́lɛ fʋ́ há?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nébia bodobodo, pʋ́dá oputsútɔ́ há ámʋ gyí mʋ nɩ.” Ɩnʋ olebia bodobodo pʋ́dá oputsútɔ́ há Yuda, ogyi Simon Iskariot mʋ bi.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Olenya hɔ mʋ́ alɩ, Ɔbʋnsám lówie mʋtɔ. Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bwɛ tɔ́á fʋdekléá fɔ́bwɛ sasa!”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɛ́bɩ tɔ́á sʋá Yesu lɛ́bláa mʋ asʋ́n ánfɩ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋkɩ bɛɛ, Yuda gyí amʋ́ sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Fíalɩ Yesu dɛ́ mʋ bláa ɔbɛ́ɛ, ɔyɔ́hɔ atɔ́á bɔ́pʋgyi nkɛ ámʋ, ntɛ́ɛ ɔpʋ́ʋ tɔkʋ ya ahiánfɔ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Yuda lénya hɔ bodobodo amʋ alɩ́, ɔlɛdalɩ. Owí latá alɩ brɛ́ ámʋ.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Yuda lénya dálɩ obuto ɩnʋ alɩ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ numnyam bɛ́lɩn ɔwan nɩ́. Bulu ɔbɔ́tsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Nɩ́ ɔtsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan á, alɩ kɛ́n ɔbɔ́tsʋn mʋ ɩwɩsʋ lɛ́ mɩ́ numnyam ɔwan nɩ́. Ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam ɩnʋnʋ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Mɩ́ abí, mmɛ́ɛtrá tsiá mlɩ wá, wá ɔpá. Mlódunká mɩ́. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɛbláa Yudafɔ ahandɛ amʋ mbɛ́ɛ, ‘Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á nɔyɔ́ ámʋ’ a, alɩ kɛ́n ndɛ mlɩ bláa mlɩ ɛ́ nɩ́.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Mbla pɔpwɛ ndɛwa há mlɩ mbɛ́ɛ, mlɩdwɛ aba. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɔdwɛ mlɩ ámʋ a, alɩ kɛ́n mlɩpʋ́ ɔdwɛ ámʋ dwɛ mlɩ aba nɩ́.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Nɩ́ mlɩdɛ́ aba dwɛ á, ibósuná ahá fɛ́ɛ́ ánɩ́ mɩ́ akasɩ́pʋ́ mlɩgyí.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Simon Petro lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nkʋ́nʋ fɔyɔ́?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ntogyi sʋ́ mmɛ́ɛtalɩ́ buo fʋ séi. Nówu fʋ́ sʋ!”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fówu mɩ́ sʋ? Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.