João 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Asa béfi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ gyí asɩ á, Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ mʋ brɛ́ lafʋn ánɩ́ mɛ́dalɩ ɔyɩ́ ánfɩtɔ yɔ́ mʋ Sɩ wá. Ɔlɔdwɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋgyi mʋ klɛ ɔsʋlʋ́sʋ nfɩ ámʋ alɩɩ yɔ́fʋn mʋ owukɛ́.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ befia ntʋ́pwɛ atɔ́ ogyíkpá. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔbʋnsám lawúna wie Simon Iskariot mʋ bi Yuda klʋntɔ ánɩ́ ɔyɛ́lɛ Yesu ha.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Yesu yin ánɩ́ mʋ Sɩ lɔ́pʋ tógyítɔ́ wá mʋ ɩbɩtɔ. Oyin ánɩ́ Bulu wá motsu ba, mʋ wá méyinkí yɔ́ nɩ́.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ ɩbɩ ɔlɛpɛ ámʋtɔ, ɔlɔkʋsʋ́ wɔ́ɩ́ mʋ atadɩɛ tswɩ, tsú ɔsan sába.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ɔlɛtsɛɩ́ ntsu wá onuwétɔ́, olefi asɩ ɔdɛ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ayabiasɩ fwɩ. Ɔfwɩ́ ɔmáyín a, alapʋ́ mʋ osíétɔ́ ɔsan ámʋ tsítsi mʋ ayabiasɩ.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Brɛ́á ɩlɔtʋ Simon Petro a, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, fʋ́ ɔbɔ́fwɩ mɩ́ ayabiasɩ?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmóonu tɔ́ ánfɩ ndɛbwɛ ánfɩ asɩ séi. Ɔma asa fóbonu mʋ́ asɩ.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mméesi, afʋfwɩ mɩ́ ayabiasɩ ɛkɛkɛɛkɛ.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simon Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, megyí mɩ́ ayabi nkʋlɛ. Wuna fwɩ mɩ́ ɩbɩ pʋ́ mɩ́ nwuntɔ ɛ́.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ alabie ntsu mɛ́trá hián ntsubíe. Mboún mʋ ayabiasɩ fwɩ pɛ́, tsúfɛ́ alalɩn dodo. Mlɩ ɩwɩ lalɩn, támɛ megyí mlɩ fɛ́ɛ́.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 (Yesu lɛ́bláa mʋ alɩ, tsúfɛ́ oyin ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ lálɩn” nɩ.)
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Brɛ́á ɔlɔfwɩ amʋ́ ayabiasɩ tá á, ɔlɛlatsú mʋ atadɩɛ wá, yínkí yétsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlanú ɩtɔ́ ánfɩ nabwɛ́ há mlɩ ánfɩ asɩ?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Osunápʋ́,’ mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Owíé.’ Mʋ́ ɔkpa nɩ́, tsúfɛ́ mʋ́ ngyi nɩ́.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nɩ́ mɩ́ ánɩ́ ngyi mlɩ osunápʋ́ pʋ́ mlɩ Wíe, nafwɩ́ mlɩ ayabiasɩ á, mʋ́mʋ́ ilehián ánɩ́ mlɩ ɛ́ mlɔ́fwɩ mlɩ aba ayabiasɩ.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Nabwɛ́ súná mlɩ, mɛ́nɩ mlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ nabwɛ́ mʋ́ há mlɩ ámʋ.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Osúmpʋ́ ɔkʋkʋ mɔ́dʋn mʋ wie. Alɩ kɛ́n sumbí ɔyɔpʋ́ mɔ́dʋn ɔhá ánɩ́ ɔlɔwa mʋ nɩ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ɩ́nɩá mlɩlabɩ́ ɔnɔkwalɩ anfɩ á, Bulu obóyulá mlɩ nɩ́ mlegyi mʋ́sʋ́.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ asʋ́n ndɛblɩ́. Tsúfɛ́ nyin ahá ánɩ́ nalɛ́. Támɛ lehián ánɩ́ Bulu asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́. Asʋ́n ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔhá ámʋ́ʋ́ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́ ɩbɩ wa ɔlɛpɛtɔ ámʋ lakʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́.’
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ndɛ mlɩ bláa séi asa ɩba, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɔ́hɔ mɩ gyi ánɩ́ mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mbɛ́ɛ ngyi ámʋ nɩ.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ ɔhá ánɩ́ nɔwa sumbí lahɔ mɩ. Alɩ kɛ́n ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ lahɔ mɩ́ Sɩ́ ámʋ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́ nɩ́.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mʋ háan mʋ klʋntɔ. Mʋ́ sʋ olowunáa kpa mʋ́ tati ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpɛlɛ́ kɩ aba ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ bʋmeyín amʋ́tɔ́ ɔmʋá ɔdɛ.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛá otsie mantáa Yesu, gyí ɔmʋá Yesu tɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ nɩ́.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Mʋ́ sʋ Simon Petro lóbun mʋ ansíbi ɔbɛ́ɛ, ɔfɩ́tɛ mʋ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Mʋ́ʋ́ ɔkasɩ́pʋ́ amʋ léyinkí kpɩ́sá Yesusʋ, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ma ɔbɛ́lɛ fʋ́ há?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nébia bodobodo, pʋ́dá oputsútɔ́ há ámʋ gyí mʋ nɩ.” Ɩnʋ olebia bodobodo pʋ́dá oputsútɔ́ há Yuda, ogyi Simon Iskariot mʋ bi.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Olenya hɔ mʋ́ alɩ, Ɔbʋnsám lówie mʋtɔ. Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bwɛ tɔ́á fʋdekléá fɔ́bwɛ sasa!”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɛ́bɩ tɔ́á sʋá Yesu lɛ́bláa mʋ asʋ́n ánfɩ.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋkɩ bɛɛ, Yuda gyí amʋ́ sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Fíalɩ Yesu dɛ́ mʋ bláa ɔbɛ́ɛ, ɔyɔ́hɔ atɔ́á bɔ́pʋgyi nkɛ ámʋ, ntɛ́ɛ ɔpʋ́ʋ tɔkʋ ya ahiánfɔ.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Yuda lénya hɔ bodobodo amʋ alɩ́, ɔlɛdalɩ. Owí latá alɩ brɛ́ ámʋ.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Yuda lénya dálɩ obuto ɩnʋ alɩ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ numnyam bɛ́lɩn ɔwan nɩ́. Bulu ɔbɔ́tsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Nɩ́ ɔtsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan á, alɩ kɛ́n ɔbɔ́tsʋn mʋ ɩwɩsʋ lɛ́ mɩ́ numnyam ɔwan nɩ́. Ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam ɩnʋnʋ.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Mɩ́ abí, mmɛ́ɛtrá tsiá mlɩ wá, wá ɔpá. Mlódunká mɩ́. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɛbláa Yudafɔ ahandɛ amʋ mbɛ́ɛ, ‘Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á nɔyɔ́ ámʋ’ a, alɩ kɛ́n ndɛ mlɩ bláa mlɩ ɛ́ nɩ́.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Mbla pɔpwɛ ndɛwa há mlɩ mbɛ́ɛ, mlɩdwɛ aba. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɔdwɛ mlɩ ámʋ a, alɩ kɛ́n mlɩpʋ́ ɔdwɛ ámʋ dwɛ mlɩ aba nɩ́.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Nɩ́ mlɩdɛ́ aba dwɛ á, ibósuná ahá fɛ́ɛ́ ánɩ́ mɩ́ akasɩ́pʋ́ mlɩgyí.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simon Petro lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nkʋ́nʋ fɔyɔ́?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ntogyi sʋ́ mmɛ́ɛtalɩ́ buo fʋ séi. Nówu fʋ́ sʋ!”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fówu mɩ́ sʋ? Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.