João 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 Asa béfi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ gyí asɩ á, Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ mʋ brɛ́ lafʋn ánɩ́ mɛ́dalɩ ɔyɩ́ ánfɩtɔ yɔ́ mʋ Sɩ wá. Ɔlɔdwɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋgyi mʋ klɛ ɔsʋlʋ́sʋ nfɩ ámʋ alɩɩ yɔ́fʋn mʋ owukɛ́.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ befia ntʋ́pwɛ atɔ́ ogyíkpá. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔbʋnsám lawúna wie Simon Iskariot mʋ bi Yuda klʋntɔ ánɩ́ ɔyɛ́lɛ Yesu ha.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yesu yin ánɩ́ mʋ Sɩ lɔ́pʋ tógyítɔ́ wá mʋ ɩbɩtɔ. Oyin ánɩ́ Bulu wá motsu ba, mʋ wá méyinkí yɔ́ nɩ́.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ ɩbɩ ɔlɛpɛ ámʋtɔ, ɔlɔkʋsʋ́ wɔ́ɩ́ mʋ atadɩɛ tswɩ, tsú ɔsan sába.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ɔlɛtsɛɩ́ ntsu wá onuwétɔ́, olefi asɩ ɔdɛ mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ayabiasɩ fwɩ. Ɔfwɩ́ ɔmáyín a, alapʋ́ mʋ osíétɔ́ ɔsan ámʋ tsítsi mʋ ayabiasɩ.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Brɛ́á ɩlɔtʋ Simon Petro a, ɔlɛfɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, fʋ́ ɔbɔ́fwɩ mɩ́ ayabiasɩ?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋmóonu tɔ́ ánfɩ ndɛbwɛ ánfɩ asɩ séi. Ɔma asa fóbonu mʋ́ asɩ.”
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mméesi, afʋfwɩ mɩ́ ayabiasɩ ɛkɛkɛɛkɛ.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Simon Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, megyí mɩ́ ayabi nkʋlɛ. Wuna fwɩ mɩ́ ɩbɩ pʋ́ mɩ́ nwuntɔ ɛ́.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ alabie ntsu mɛ́trá hián ntsubíe. Mboún mʋ ayabiasɩ fwɩ pɛ́, tsúfɛ́ alalɩn dodo. Mlɩ ɩwɩ lalɩn, támɛ megyí mlɩ fɛ́ɛ́.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 (Yesu lɛ́bláa mʋ alɩ, tsúfɛ́ oyin ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ lálɩn” nɩ.)
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Brɛ́á ɔlɔfwɩ amʋ́ ayabiasɩ tá á, ɔlɛlatsú mʋ atadɩɛ wá, yínkí yétsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlanú ɩtɔ́ ánfɩ nabwɛ́ há mlɩ ánfɩ asɩ?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Osunápʋ́,’ mlɩtɛtɩ́ mɩ́ ‘Owíé.’ Mʋ́ ɔkpa nɩ́, tsúfɛ́ mʋ́ ngyi nɩ́.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nɩ́ mɩ́ ánɩ́ ngyi mlɩ osunápʋ́ pʋ́ mlɩ Wíe, nafwɩ́ mlɩ ayabiasɩ á, mʋ́mʋ́ ilehián ánɩ́ mlɩ ɛ́ mlɔ́fwɩ mlɩ aba ayabiasɩ.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Nabwɛ́ súná mlɩ, mɛ́nɩ mlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ ámʋ́ʋ́ nabwɛ́ mʋ́ há mlɩ ámʋ.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Osúmpʋ́ ɔkʋkʋ mɔ́dʋn mʋ wie. Alɩ kɛ́n sumbí ɔyɔpʋ́ mɔ́dʋn ɔhá ánɩ́ ɔlɔwa mʋ nɩ.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ɩ́nɩá mlɩlabɩ́ ɔnɔkwalɩ anfɩ á, Bulu obóyulá mlɩ nɩ́ mlegyi mʋ́sʋ́.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 “Megyí mlɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ asʋ́n ndɛblɩ́. Tsúfɛ́ nyin ahá ánɩ́ nalɛ́. Támɛ lehián ánɩ́ Bulu asʋ́n ánfɩ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́. Asʋ́n ámʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔhá ámʋ́ʋ́ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́ ɩbɩ wa ɔlɛpɛtɔ ámʋ lakʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́.’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ndɛ mlɩ bláa séi asa ɩba, mɛ́nɩ nɩ́ ɩbá á, mlɔ́hɔ mɩ gyi ánɩ́ mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mbɛ́ɛ ngyi ámʋ nɩ.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ ɔhá ánɩ́ nɔwa sumbí lahɔ mɩ. Alɩ kɛ́n ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ lahɔ mɩ́ Sɩ́ ámʋ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́ nɩ́.”
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Brɛ́á Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mʋ háan mʋ klʋntɔ. Mʋ́ sʋ olowunáa kpa mʋ́ tati ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkpɛlɛ́ kɩ aba ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ bʋmeyín amʋ́tɔ́ ɔmʋá ɔdɛ.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛá otsie mantáa Yesu, gyí ɔmʋá Yesu tɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ nɩ́.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Mʋ́ sʋ Simon Petro lóbun mʋ ansíbi ɔbɛ́ɛ, ɔfɩ́tɛ mʋ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há.
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Mʋ́ʋ́ ɔkasɩ́pʋ́ amʋ léyinkí kpɩ́sá Yesusʋ, fɩ́tɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ma ɔbɛ́lɛ fʋ́ há?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nébia bodobodo, pʋ́dá oputsútɔ́ há ámʋ gyí mʋ nɩ.” Ɩnʋ olebia bodobodo pʋ́dá oputsútɔ́ há Yuda, ogyi Simon Iskariot mʋ bi.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Olenya hɔ mʋ́ alɩ, Ɔbʋnsám lówie mʋtɔ. Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bwɛ tɔ́á fʋdekléá fɔ́bwɛ sasa!”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mɛ́bɩ tɔ́á sʋá Yesu lɛ́bláa mʋ asʋ́n ánfɩ.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋkɩ bɛɛ, Yuda gyí amʋ́ sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Fíalɩ Yesu dɛ́ mʋ bláa ɔbɛ́ɛ, ɔyɔ́hɔ atɔ́á bɔ́pʋgyi nkɛ ámʋ, ntɛ́ɛ ɔpʋ́ʋ tɔkʋ ya ahiánfɔ.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Yuda lénya hɔ bodobodo amʋ alɩ́, ɔlɛdalɩ. Owí latá alɩ brɛ́ ámʋ.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Yuda lénya dálɩ obuto ɩnʋ alɩ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́á Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ numnyam bɛ́lɩn ɔwan nɩ́. Bulu ɔbɔ́tsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Nɩ́ ɔtsʋn mɩsʋ lɛ́ mʋ numnyam ɔwan á, alɩ kɛ́n ɔbɔ́tsʋn mʋ ɩwɩsʋ lɛ́ mɩ́ numnyam ɔwan nɩ́. Ɔbɔ́wa mɩ́ numnyam ɩnʋnʋ.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Mɩ́ abí, mmɛ́ɛtrá tsiá mlɩ wá, wá ɔpá. Mlódunká mɩ́. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɛbláa Yudafɔ ahandɛ amʋ mbɛ́ɛ, ‘Mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ba ɔtɩ́nɛ́á nɔyɔ́ ámʋ’ a, alɩ kɛ́n ndɛ mlɩ bláa mlɩ ɛ́ nɩ́.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Mbla pɔpwɛ ndɛwa há mlɩ mbɛ́ɛ, mlɩdwɛ aba. Alɩ ámʋ́ʋ́ nɔdwɛ mlɩ ámʋ a, alɩ kɛ́n mlɩpʋ́ ɔdwɛ ámʋ dwɛ mlɩ aba nɩ́.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Nɩ́ mlɩdɛ́ aba dwɛ á, ibósuná ahá fɛ́ɛ́ ánɩ́ mɩ́ akasɩ́pʋ́ mlɩgyí.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Simon Petro lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nkʋ́nʋ fɔyɔ́?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ntogyi sʋ́ mmɛ́ɛtalɩ́ buo fʋ séi. Nówu fʋ́ sʋ!”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fówu mɩ́ sʋ? Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.