Gálatas 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nfí dúana ɔma a, mɩ́a Barnaba anɩlɛ́kpa Tito buo ɩwɩ, yínkí yɔ́ Yerusalem.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Bulu lɛ́lɛ súná mɩ́ ánɩ́ nyɔ́ ɩnʋ, sʋ́ nɔyɔ. Alɩá mɩ́ agyʋ́má mɔ́ɔbwɛ kpaalɩ sʋ á, negyankpá lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná ɔpasua ahandɛ amʋ nkʋlɛ ɩtsɛ́tɔ́. Nɛbláa amʋ́ asʋn wankláán ámʋ́ʋ́ nna ndɛ mʋ́ ɔkan da ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ámʋ. Botsulá dɩ́nká mʋ́sʋ́.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ Griikiyin Tito amʋ́ʋ́ anɩlɛ́kpa buo ɩwɩ ámʋ gyí, támɛ bʋmɛhɩɛ mʋ bɛɛ, ɔtɩ́ɩn keté.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á Akristofɔ afunupʋ akʋá bɛkɩ ansɩ́ bowie anɩtɔ bekleá ɔtɩ́ɩn keté. Tsúfɛ́ bodunká ánɩ́ béyintá ɩwɩsʋtsiá amʋ́ʋ́ Kristo Yesu lahá anɩ ámʋ; abʋbwɛ anɩ amli nkpábi ha Yudafɔ mbla ámʋ.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Támɛ anɩmési ɩwɩ há amʋ́ kpalobí kʋ́ráá, mɛ́nɩ ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ ɩmɛ́ɛtsɛ ha mlɩ.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Ɔpasua ahandɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ bʋmɛbláa mɩ asʋansʋ bɛɛ, mpʋ́tsɩa asʋ́n wankláán ámʋ́ʋ́ ndɛblɩ́ ámʋtɔ. (Ɩ́nɩá ndɛ amʋ́ tɩ ahandɛ kʋ́ráá á, megyí bɛɛ, amʋ́ handɛ amʋ ɩbʋ mɩ labi, tsúfɛ́ Bulu mʋ́ tamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́.)
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Támɛ ahandɛ amʋ bowun ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ asʋn wankláán ámʋ há mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ndáa mʋ́ ɔkan ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋhá Petro ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ɔdáa mʋ́ ɔkan Yudafɔtɔ.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Tsúfɛ́ Bulu lɛ́ha Kefa ánɩ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Petro túmi, ogyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ Yudafɔtɔ. Mʋ kɛ́n láhá mɩ́ túmi, ngyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ɛ́ nɩ́.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Ɩnʋ á, ɩlɔwankɩ́ Yakobo mʋa Petro pʋ́ Yohane amʋ́ʋ́ bʋhɩ́ɛ́ bʋgyi ɔpasua ámʋ ɔtan ámʋ ánɩ́ Bulu lápʋ́ alɩ agyʋ́má ánfɩ kíé mɩ́. Mʋ́ sʋ bɔwa mɩ́a Barnaba ɩbɩ, pʋ́súná ánɩ́ anɩlabwɛ́ kʋlɛ. Botsulá ánɩ́ mɩ́a Barnaba ayɔ́ agyʋ́má ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, amʋ́ ɛ́ abʋyɔ agyʋ́má Yudafɔtɔ.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Mʋ́á bodunká tsú anɩ wá gyí, akáɩn amʋ́tɔ́ ahá ánɩ́ bʋma tɔtɔsʋ. Mʋ́ kɛ́n gyí tɔ́á ndekléá nɔ́bwɛ ɛ́ nɩ́.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Támɛ brɛ́á Petro lɛ́ba Antiokia wúlutɔ á, nɔwa ɩyɩn wá mʋ ahá ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ tɔ́á ɔlɔbwɛ itépí ma alɛ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Brɛ́á ɔlɛba a, mʋa ahógyipʋá bʋmegyí Yudafɔ bʋtɔwá ɩbɩ gyi atɔ́, támɛ Yudafɔ akʋ benya tsú Yakobo wá ba pɛ́, ɔlɛbɩtɩ́ ɩwɩ lɛ́ ahá ámʋtɔ, tsúfɛ́ ɔdɛ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bɛɛ bʋtɩ́n keté ámʋ ifú nya.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Ɩ́nɩá ndɛblɩ́ á, Yudafɔ atráhɛ amʋ ɛ́ bʋbuo Petro apinabwɛbí ánfɩ. Barnaba óó léyinkí yɔ́ obuo amʋ́.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Nowun ánɩ́ amʋ́ bwɛhɛ́ ámʋ ɩmɛkanáa ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ nɛbláa Petro ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ mbɛ́ɛ, “Petro, Yudayin fʋgyi, támɛ fʋmɛdɛ́ Yudafɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ gyí. Ɔmátɔ́fɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ fʋdegyí. Ntogyi sʋ́ fʋdɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ hɩɛ fɛɛ, bʋbwɛ́ɛ Yudafɔ amándɩ́ɛ́ ánɩ́ fakíná?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Yudafɔ lɔ́kwɩɩ́ mɩ́a fʋnyɔ. Megyí ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ, bʋmeyín Bulu mbla ámʋtɔ atsú.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Támɛ anɩ Yudafɔ Akristofɔ ámʋ mʋ́ anɩyin ánɩ́ megyí Mose mbla ámʋsʋ gyí sʋ Bulu totsú ɔha ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́, nkɛ́tɩ Yesu Kristo hógyi. Mʋ́ sʋ anɩlahɔ mʋ gyi, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́tsʋn mʋ hógyi amʋsʋ há anɩ asʋ nɩ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mbla ámʋsʋ gyí sʋ mʋ́ á, tɛkɩ ɔhaa méegyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Anɩdédunká ánɩ́ Bulu ɔtsʋ́ʋn anɩ Kristo hógyisʋ, otsu anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́. Támɛ nɩ́ Yudafɔ akʋ bʋdɛ anɩ mboún kɩ́ɩ lakpan abwɛpʋ́ á, mʋ́mʋ́ imosuná ánɩ́ asʋkpan Kristo dɛ́ anɩ suná a? Ɛkɛkɛɛkɛ!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Nɩ́ nakíná Mose mbla ámʋ, láyɔ́ ndɛ mʋ́sʋ́ gyí a, mʋ́mʋ́ ilosuná ánɩ́ ɩtɔ laláhɛ nɔyɔ ndɛbwɛ á.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Tsúfɛ́ Mose mbla ámʋ ilosuná ánɩ́ nawú. Ɩlɛha negyi ɩwɩ, mɛ́nɩ nétsiá nkpa pɔpwɛ há Bulu. Mɩ́a Kristonyɔ bɛda mántá oyikpalíhɛsʋ ɔŋɛ́tɔ́.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Mʋ́ sʋ ntsie nkpa séi, támɛ megyí mɩ́ onutó tsíe nkpa ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Kristo, ogyi Bulu mʋ Bi ámʋ tsíe mɩtɔ. Mʋlɔ́dwɛ mɩ́, bowu há mɩ́. Mʋ hógyi sʋ́ ntsie nkpa.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mʋ́ sʋ mmɛdɛ́ Bulu awɩtɔlɛ amʋ kiná. Tsúfɛ́ nɩ́ Mose mbla ámʋ sʋ́ ɔha obégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́ á, mʋ́mʋ́ kpaalɩ Kristo lówu!
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.