Gálatas 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Nfí dúana ɔma a, mɩ́a Barnaba anɩlɛ́kpa Tito buo ɩwɩ, yínkí yɔ́ Yerusalem.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Bulu lɛ́lɛ súná mɩ́ ánɩ́ nyɔ́ ɩnʋ, sʋ́ nɔyɔ. Alɩá mɩ́ agyʋ́má mɔ́ɔbwɛ kpaalɩ sʋ á, negyankpá lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná ɔpasua ahandɛ amʋ nkʋlɛ ɩtsɛ́tɔ́. Nɛbláa amʋ́ asʋn wankláán ámʋ́ʋ́ nna ndɛ mʋ́ ɔkan da ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ámʋ. Botsulá dɩ́nká mʋ́sʋ́.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ Griikiyin Tito amʋ́ʋ́ anɩlɛ́kpa buo ɩwɩ ámʋ gyí, támɛ bʋmɛhɩɛ mʋ bɛɛ, ɔtɩ́ɩn keté.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á Akristofɔ afunupʋ akʋá bɛkɩ ansɩ́ bowie anɩtɔ bekleá ɔtɩ́ɩn keté. Tsúfɛ́ bodunká ánɩ́ béyintá ɩwɩsʋtsiá amʋ́ʋ́ Kristo Yesu lahá anɩ ámʋ; abʋbwɛ anɩ amli nkpábi ha Yudafɔ mbla ámʋ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Támɛ anɩmési ɩwɩ há amʋ́ kpalobí kʋ́ráá, mɛ́nɩ ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ ɩmɛ́ɛtsɛ ha mlɩ.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ɔpasua ahandɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ bʋmɛbláa mɩ asʋansʋ bɛɛ, mpʋ́tsɩa asʋ́n wankláán ámʋ́ʋ́ ndɛblɩ́ ámʋtɔ. (Ɩ́nɩá ndɛ amʋ́ tɩ ahandɛ kʋ́ráá á, megyí bɛɛ, amʋ́ handɛ amʋ ɩbʋ mɩ labi, tsúfɛ́ Bulu mʋ́ tamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́.)
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Támɛ ahandɛ amʋ bowun ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ asʋn wankláán ámʋ há mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ndáa mʋ́ ɔkan ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋhá Petro ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ɔdáa mʋ́ ɔkan Yudafɔtɔ.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Tsúfɛ́ Bulu lɛ́ha Kefa ánɩ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Petro túmi, ogyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ Yudafɔtɔ. Mʋ kɛ́n láhá mɩ́ túmi, ngyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ɛ́ nɩ́.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ɩnʋ á, ɩlɔwankɩ́ Yakobo mʋa Petro pʋ́ Yohane amʋ́ʋ́ bʋhɩ́ɛ́ bʋgyi ɔpasua ámʋ ɔtan ámʋ ánɩ́ Bulu lápʋ́ alɩ agyʋ́má ánfɩ kíé mɩ́. Mʋ́ sʋ bɔwa mɩ́a Barnaba ɩbɩ, pʋ́súná ánɩ́ anɩlabwɛ́ kʋlɛ. Botsulá ánɩ́ mɩ́a Barnaba ayɔ́ agyʋ́má ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, amʋ́ ɛ́ abʋyɔ agyʋ́má Yudafɔtɔ.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Mʋ́á bodunká tsú anɩ wá gyí, akáɩn amʋ́tɔ́ ahá ánɩ́ bʋma tɔtɔsʋ. Mʋ́ kɛ́n gyí tɔ́á ndekléá nɔ́bwɛ ɛ́ nɩ́.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Támɛ brɛ́á Petro lɛ́ba Antiokia wúlutɔ á, nɔwa ɩyɩn wá mʋ ahá ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ tɔ́á ɔlɔbwɛ itépí ma alɛ.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Brɛ́á ɔlɛba a, mʋa ahógyipʋá bʋmegyí Yudafɔ bʋtɔwá ɩbɩ gyi atɔ́, támɛ Yudafɔ akʋ benya tsú Yakobo wá ba pɛ́, ɔlɛbɩtɩ́ ɩwɩ lɛ́ ahá ámʋtɔ, tsúfɛ́ ɔdɛ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bɛɛ bʋtɩ́n keté ámʋ ifú nya.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ɩ́nɩá ndɛblɩ́ á, Yudafɔ atráhɛ amʋ ɛ́ bʋbuo Petro apinabwɛbí ánfɩ. Barnaba óó léyinkí yɔ́ obuo amʋ́.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Nowun ánɩ́ amʋ́ bwɛhɛ́ ámʋ ɩmɛkanáa ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ nɛbláa Petro ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ mbɛ́ɛ, “Petro, Yudayin fʋgyi, támɛ fʋmɛdɛ́ Yudafɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ gyí. Ɔmátɔ́fɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ fʋdegyí. Ntogyi sʋ́ fʋdɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ hɩɛ fɛɛ, bʋbwɛ́ɛ Yudafɔ amándɩ́ɛ́ ánɩ́ fakíná?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Yudafɔ lɔ́kwɩɩ́ mɩ́a fʋnyɔ. Megyí ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ, bʋmeyín Bulu mbla ámʋtɔ atsú.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Támɛ anɩ Yudafɔ Akristofɔ ámʋ mʋ́ anɩyin ánɩ́ megyí Mose mbla ámʋsʋ gyí sʋ Bulu totsú ɔha ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́, nkɛ́tɩ Yesu Kristo hógyi. Mʋ́ sʋ anɩlahɔ mʋ gyi, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́tsʋn mʋ hógyi amʋsʋ há anɩ asʋ nɩ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mbla ámʋsʋ gyí sʋ mʋ́ á, tɛkɩ ɔhaa méegyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Anɩdédunká ánɩ́ Bulu ɔtsʋ́ʋn anɩ Kristo hógyisʋ, otsu anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́. Támɛ nɩ́ Yudafɔ akʋ bʋdɛ anɩ mboún kɩ́ɩ lakpan abwɛpʋ́ á, mʋ́mʋ́ imosuná ánɩ́ asʋkpan Kristo dɛ́ anɩ suná a? Ɛkɛkɛɛkɛ!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Nɩ́ nakíná Mose mbla ámʋ, láyɔ́ ndɛ mʋ́sʋ́ gyí a, mʋ́mʋ́ ilosuná ánɩ́ ɩtɔ laláhɛ nɔyɔ ndɛbwɛ á.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Tsúfɛ́ Mose mbla ámʋ ilosuná ánɩ́ nawú. Ɩlɛha negyi ɩwɩ, mɛ́nɩ nétsiá nkpa pɔpwɛ há Bulu. Mɩ́a Kristonyɔ bɛda mántá oyikpalíhɛsʋ ɔŋɛ́tɔ́.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Mʋ́ sʋ ntsie nkpa séi, támɛ megyí mɩ́ onutó tsíe nkpa ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Kristo, ogyi Bulu mʋ Bi ámʋ tsíe mɩtɔ. Mʋlɔ́dwɛ mɩ́, bowu há mɩ́. Mʋ hógyi sʋ́ ntsie nkpa.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mʋ́ sʋ mmɛdɛ́ Bulu awɩtɔlɛ amʋ kiná. Tsúfɛ́ nɩ́ Mose mbla ámʋ sʋ́ ɔha obégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́ á, mʋ́mʋ́ kpaalɩ Kristo lówu!
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.