Gálatas 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 Nfí dúana ɔma a, mɩ́a Barnaba anɩlɛ́kpa Tito buo ɩwɩ, yínkí yɔ́ Yerusalem.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Bulu lɛ́lɛ súná mɩ́ ánɩ́ nyɔ́ ɩnʋ, sʋ́ nɔyɔ. Alɩá mɩ́ agyʋ́má mɔ́ɔbwɛ kpaalɩ sʋ á, negyankpá lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná ɔpasua ahandɛ amʋ nkʋlɛ ɩtsɛ́tɔ́. Nɛbláa amʋ́ asʋn wankláán ámʋ́ʋ́ nna ndɛ mʋ́ ɔkan da ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ámʋ. Botsulá dɩ́nká mʋ́sʋ́.
2 E subi por uma revelação, e lhes expus o evangelho, que prego entre os gentios, e particularmente aos que estavam em estima; para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ Griikiyin Tito amʋ́ʋ́ anɩlɛ́kpa buo ɩwɩ ámʋ gyí, támɛ bʋmɛhɩɛ mʋ bɛɛ, ɔtɩ́ɩn keté.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á Akristofɔ afunupʋ akʋá bɛkɩ ansɩ́ bowie anɩtɔ bekleá ɔtɩ́ɩn keté. Tsúfɛ́ bodunká ánɩ́ béyintá ɩwɩsʋtsiá amʋ́ʋ́ Kristo Yesu lahá anɩ ámʋ; abʋbwɛ anɩ amli nkpábi ha Yudafɔ mbla ámʋ.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se intrometeram, e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Támɛ anɩmési ɩwɩ há amʋ́ kpalobí kʋ́ráá, mɛ́nɩ ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ ɩmɛ́ɛtsɛ ha mlɩ.
5 Aos quais nem ainda por uma hora cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ɔpasua ahandɛ amʋ́ʋ́ bʋbʋ ɩnʋ ámʋ bʋmɛbláa mɩ asʋansʋ bɛɛ, mpʋ́tsɩa asʋ́n wankláán ámʋ́ʋ́ ndɛblɩ́ ámʋtɔ. (Ɩ́nɩá ndɛ amʋ́ tɩ ahandɛ kʋ́ráá á, megyí bɛɛ, amʋ́ handɛ amʋ ɩbʋ mɩ labi, tsúfɛ́ Bulu mʋ́ tamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́.)
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Támɛ ahandɛ amʋ bowun ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ asʋn wankláán ámʋ há mɩ́ ɔbɛ́ɛ, ndáa mʋ́ ɔkan ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋhá Petro ɛ́ ɔbɛ́ɛ, ɔdáa mʋ́ ɔkan Yudafɔtɔ.
7 Antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Tsúfɛ́ Bulu lɛ́ha Kefa ánɩ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Petro túmi, ogyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ Yudafɔtɔ. Mʋ kɛ́n láhá mɩ́ túmi, ngyi mʋ sumbí ɔyɔpʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ ɛ́ nɩ́.
8 (Porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Ɩnʋ á, ɩlɔwankɩ́ Yakobo mʋa Petro pʋ́ Yohane amʋ́ʋ́ bʋhɩ́ɛ́ bʋgyi ɔpasua ámʋ ɔtan ámʋ ánɩ́ Bulu lápʋ́ alɩ agyʋ́má ánfɩ kíé mɩ́. Mʋ́ sʋ bɔwa mɩ́a Barnaba ɩbɩ, pʋ́súná ánɩ́ anɩlabwɛ́ kʋlɛ. Botsulá ánɩ́ mɩ́a Barnaba ayɔ́ agyʋ́má ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔtɔ, amʋ́ ɛ́ abʋyɔ agyʋ́má Yudafɔtɔ.
9 E conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que me havia sido dada, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Mʋ́á bodunká tsú anɩ wá gyí, akáɩn amʋ́tɔ́ ahá ánɩ́ bʋma tɔtɔsʋ. Mʋ́ kɛ́n gyí tɔ́á ndekléá nɔ́bwɛ ɛ́ nɩ́.
10 Recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Támɛ brɛ́á Petro lɛ́ba Antiokia wúlutɔ á, nɔwa ɩyɩn wá mʋ ahá ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ tɔ́á ɔlɔbwɛ itépí ma alɛ.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Brɛ́á ɔlɛba a, mʋa ahógyipʋá bʋmegyí Yudafɔ bʋtɔwá ɩbɩ gyi atɔ́, támɛ Yudafɔ akʋ benya tsú Yakobo wá ba pɛ́, ɔlɛbɩtɩ́ ɩwɩ lɛ́ ahá ámʋtɔ, tsúfɛ́ ɔdɛ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bɛɛ bʋtɩ́n keté ámʋ ifú nya.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando, e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ɩ́nɩá ndɛblɩ́ á, Yudafɔ atráhɛ amʋ ɛ́ bʋbuo Petro apinabwɛbí ánfɩ. Barnaba óó léyinkí yɔ́ obuo amʋ́.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Nowun ánɩ́ amʋ́ bwɛhɛ́ ámʋ ɩmɛkanáa ɔnɔkwalɩá ɩbʋ asʋn wankláán ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ nɛbláa Petro ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ mbɛ́ɛ, “Petro, Yudayin fʋgyi, támɛ fʋmɛdɛ́ Yudafɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ gyí. Ɔmátɔ́fɔ amándɩ́ɛ́sʋ́ fʋdegyí. Ntogyi sʋ́ fʋdɛ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ hɩɛ fɛɛ, bʋbwɛ́ɛ Yudafɔ amándɩ́ɛ́ ánɩ́ fakíná?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Yudafɔ lɔ́kwɩɩ́ mɩ́a fʋnyɔ. Megyí ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ, bʋmeyín Bulu mbla ámʋtɔ atsú.
15 Nós somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios.
16 Támɛ anɩ Yudafɔ Akristofɔ ámʋ mʋ́ anɩyin ánɩ́ megyí Mose mbla ámʋsʋ gyí sʋ Bulu totsú ɔha ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́, nkɛ́tɩ Yesu Kristo hógyi. Mʋ́ sʋ anɩlahɔ mʋ gyi, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́tsʋn mʋ hógyi amʋsʋ há anɩ asʋ nɩ́. Tsúfɛ́ nɩ́ mbla ámʋsʋ gyí sʋ mʋ́ á, tɛkɩ ɔhaa méegyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da lei; porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Anɩdédunká ánɩ́ Bulu ɔtsʋ́ʋn anɩ Kristo hógyisʋ, otsu anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́. Támɛ nɩ́ Yudafɔ akʋ bʋdɛ anɩ mboún kɩ́ɩ lakpan abwɛpʋ́ á, mʋ́mʋ́ imosuná ánɩ́ asʋkpan Kristo dɛ́ anɩ suná a? Ɛkɛkɛɛkɛ!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Nɩ́ nakíná Mose mbla ámʋ, láyɔ́ ndɛ mʋ́sʋ́ gyí a, mʋ́mʋ́ ilosuná ánɩ́ ɩtɔ laláhɛ nɔyɔ ndɛbwɛ á.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Tsúfɛ́ Mose mbla ámʋ ilosuná ánɩ́ nawú. Ɩlɛha negyi ɩwɩ, mɛ́nɩ nétsiá nkpa pɔpwɛ há Bulu. Mɩ́a Kristonyɔ bɛda mántá oyikpalíhɛsʋ ɔŋɛ́tɔ́.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Mʋ́ sʋ ntsie nkpa séi, támɛ megyí mɩ́ onutó tsíe nkpa ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ. Kristo, ogyi Bulu mʋ Bi ámʋ tsíe mɩtɔ. Mʋlɔ́dwɛ mɩ́, bowu há mɩ́. Mʋ hógyi sʋ́ ntsie nkpa.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Mʋ́ sʋ mmɛdɛ́ Bulu awɩtɔlɛ amʋ kiná. Tsúfɛ́ nɩ́ Mose mbla ámʋ sʋ́ ɔha obégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́ á, mʋ́mʋ́ kpaalɩ Kristo lówu!
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.