Atos 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Saulo ɛ́ lótsulá dɩ́nká Stefano mɔsʋ.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 Támɛ Bulu asúmpʋ́ akʋ bosu Stefano, bɩn mʋ.
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Saulo mʋ́ léfi ɔpasua ámʋ bwie asɩ. Oletsiá kí ahá wóyítɔ́, bɩ́tɩ́a ahógyipʋ atsɩ mʋ́a ayin fɛ́ɛ́ yɔ́wa obu.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Ahógyipʋ amʋ bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́ ánɩ́ bɛdasáɩ́n yɔ́.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Mʋ́ sʋ Filipo lɔ́yɔ Samaria wúlu yilé kʋtɔ yɛ́bláa amʋ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Afíapʋ amʋ fɛ́ɛ́ bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́, bowun osúna ánɩ́ ɔlɔbwɛ ɛ́. Mʋ́ sʋ bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋ.
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 Ɔŋɛ laláhɛ lɔ́sʋrá okitikíti dálɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔtɔ. Ahá ánɩ́ amʋ́ ɩfʋ́n lawú pʋ́ tsukʋlɛ asínpʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ benya ɩlɔtsá.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 Mʋ́ sʋ ansɩ́ lɛhɩɛ gyi Samariafɔ ámʋ.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔfápʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon bʋ wúlu amʋtɔ. Brɛ́á Filipo mɔ́kʋ́ba ɩnʋ á, ɔtɔbwɛ́ túmila súná mʋ pɩ amʋ, ɩtɔwá amʋ́ ifú. Ɔtɔpʋ́ ɩbɩ sí kántɔ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otúmípʋ kpɔnkpɔntɩ mʋgyi.
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Nyebí ahandɛ fɛ́ɛ́ bʋtobú mʋ, blɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ dɛ́ Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ.”
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Ɩ́nɩá ɔdɛpʋ mʋ asuma bwɛ́ ofúla suná amʋ́, ɩlawá ɔpá sʋ á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔhɔ mʋ gyi.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 Támɛ brɛ́á Filipo lɛ́ba bɛda Bulu iwíegyí pʋ́ Yesu Kristo ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, atsɩ mʋ́a ayin bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋsʋ gyi, ɔlɔbɔ amʋ́ asú.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Simon onutó ɛ́ lóhogyi, ɔlɛha Filipo lɔ́bɔ mʋ asú. Mʋ asúbɔ ɔma a, ɔlɔpʋ ɩwɩ mantáa Filipo. Brɛ́á olowun alɩá Filipo dɛ́ ofúla mʋ́a osúna bwɛ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ́ʋ́ bʋbʋ Yerusalem amʋ bonu ánɩ́ Samariafɔ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔwa Petro mʋa Yohane amʋ́ wá.
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 Brɛ́á boyówie ɩnʋ á, bɔbɔ mpáɩ há Samariafɔ ahógyipʋ amʋ bɛɛ, bʋnyáa Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 Tsúfɛ́ asú kɛkɛ babɔ́ amʋ́ anɩ Wíe Yesu dátɔ́, támɛ amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́nyá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ɩnʋ Petro mʋa Yohane bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Bulu lɛ́ha amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Simon lówun ánɩ́ ɩbɩ kɛkɛ sumbí ayɔpʋ́ amʋ bapʋ́ dɩ́nká ahógyipʋ amʋ nwunsʋ, Bulu lahá amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ kɔ́ba há Petro mʋa Yohane,
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha mɩ́ túmi ánfɩ kʋ, mɛ́nɩ nɩ́ mɩ́ ɛ́ nɔpʋ́ ɩbɩ dɩ́nká ɔkʋ nwunsʋ á, Bulu ɔbɛ́ha mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.”
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Támɛ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a fʋ́ kɔ́ba ámʋ nyɔ fɛ́ɛ́ mlɩhɩ. Tsúfɛ́ fʋkɩ fɛɛ, fɛ́talɩ́ pʋ́ kɔ́ba hɔ Bulu itokiehɛ́ ánfɩ.
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Fʋma ogyíkpá ntɛ́ɛ ɔlɩɩ́kpá anɩ gyumagyihɛ anfɩtɔ, tsúfɛ́ fʋ́ klʋntɔ mɛtɩn Bulu ansɩ́tɔ́.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 Damli klʋntɔ tsu fʋ́ lakpan ánfɩtɔ, afʋkʋlɩ anɩ Wíe Bulu. Fíalɩ obési agywɩɩn laláhɛ anfɩ́ fabwɛ́ ánfɩ kíé fʋ́.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ fʋhɩ́ɛ́ fʋ́bʋ ɔnsɩpɛ, lakpan lagyi fʋsʋ.”
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Simon lɛ́bláa Petro mʋa Yohane ɔbɛ́ɛ, “Nobwíí ɩpa, mlɩkokoli mlɩ Wíe Bulu ha mɩ, mɛ́nɩ ɔmɛ́ɛha asʋ́n ánfɩ fablɩ́ ánfɩtɔ kʋkʋ mɛ́ɛba mɩsʋ.”
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Brɛ́á Petro mʋa Yohane begyi adánsɩɛ, dá Yesu ɩwɩ asʋ́n ámʋ ɔkan tá á, beyinkí yɔ́ Yerusalem. Brɛ́á bʋna bɔyɔ́ á, bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Samaria nkuda tsɔtsɔɔtsɔ asɩ.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ pʋ ɔsaasɩ́ dimbísʋ́ ɔkpa ámʋ́ʋ́ ɩda tsu Yerusalem ɩyɔ́ Gasa amʋ.”
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Mʋ́ʋ́ Filipo lɔ́kʋsʋ́ pʋ́ ɔkpa. Brɛ́á ɔyɔ́ á, ɔlɔtʋ Etiopia ɔmá ɔhandɛ ɔkʋá baflo mʋ. Ɔhandɛ amʋ gyí Etiopia owíe tsɩhɛ́ Kandake sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Oyin ánfɩ layɔ́ Yerusalem yósum Bulu,
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 yínkí ɔyɔ́ wóyí, otsie mʋ kekétɔ́, mpɔnkɔ bʋdɛ mʋ bɩtɩ́. Ɔdɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ kláa.
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Mʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kpʋkpɛ manta keké ánfɩ.”
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Filipo lɛ́srɩ́ tʋ́ keké ámʋ wun ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ oyin ámʋ dɛ́ kláa. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhandɛ, fʋdɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ fʋdɛkláa amʋ asɩ nu?”
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Ɔhandɛ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ nónu mʋ́ asɩ nɩ́ ɔkʋ mɛ́lɛ mʋ́ asɩ súná mɩ́?” Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Dʋ tsia mɩ́ wá ayɔ.”
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Bulu asʋ́n ánɩ́ ɔdɛkláa ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ gyí:
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 Bɔkpɔɩ́ mʋ, bʋmegyi mʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ.
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Mʋ́ʋ́ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́fɩtɛ́ Filipo ɔbɛ́ɛ, “Ma ɩwɩ asʋ́n Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ anfɩ dɛ́blɩ́, mʋ onutó ntɛ́ɛ ɔha bambá?”
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Ɩnʋ Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ. Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.|src="CN01932B.tif" size="span" loc="ACT8:26-40" copy="David C. Cook Foundation" ref="Gyumagyihɛ 8:35"
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 — ausente —
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Mʋ́ sʋ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́ha mʋ keké ámʋ ɔbɩtɩ́pʋ́ lɛ́lɩɩ́. Mʋa Filipo bɛkplɩ́ wíé ntsu ámʋtɔ, Filipo lɔ́bɔ mʋ asú.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 Brɛ́á bɛdalɩ ntsu ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔŋɛ́ lotsu Filipo nátɩ́. Ɔmá ɔhandɛ amʋ mɛ́trá wun mʋ, támɛ ɔlɔpʋ ansigyí natɩ́ ɔyɔ́ wóyí.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 Filipo ɛ́ lɛ́yɛdalɩ Asoto wúlutɔ. Ɔlɛnatɩ́ kí ɩnʋ awúlusʋ dá asʋn wankláán ámʋ ɔkan alɩɩ, oloyówie Kaesarea wúlutɔ.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.