Atos 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Saulo ɛ́ lótsulá dɩ́nká Stefano mɔsʋ.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Támɛ Bulu asúmpʋ́ akʋ bosu Stefano, bɩn mʋ.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Saulo mʋ́ léfi ɔpasua ámʋ bwie asɩ. Oletsiá kí ahá wóyítɔ́, bɩ́tɩ́a ahógyipʋ atsɩ mʋ́a ayin fɛ́ɛ́ yɔ́wa obu.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Ahógyipʋ amʋ bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́ ánɩ́ bɛdasáɩ́n yɔ́.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Mʋ́ sʋ Filipo lɔ́yɔ Samaria wúlu yilé kʋtɔ yɛ́bláa amʋ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Afíapʋ amʋ fɛ́ɛ́ bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́, bowun osúna ánɩ́ ɔlɔbwɛ ɛ́. Mʋ́ sʋ bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋ.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Ɔŋɛ laláhɛ lɔ́sʋrá okitikíti dálɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔtɔ. Ahá ánɩ́ amʋ́ ɩfʋ́n lawú pʋ́ tsukʋlɛ asínpʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ benya ɩlɔtsá.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Mʋ́ sʋ ansɩ́ lɛhɩɛ gyi Samariafɔ ámʋ.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔfápʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon bʋ wúlu amʋtɔ. Brɛ́á Filipo mɔ́kʋ́ba ɩnʋ á, ɔtɔbwɛ́ túmila súná mʋ pɩ amʋ, ɩtɔwá amʋ́ ifú. Ɔtɔpʋ́ ɩbɩ sí kántɔ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otúmípʋ kpɔnkpɔntɩ mʋgyi.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Nyebí ahandɛ fɛ́ɛ́ bʋtobú mʋ, blɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ dɛ́ Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ.”
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Ɩ́nɩá ɔdɛpʋ mʋ asuma bwɛ́ ofúla suná amʋ́, ɩlawá ɔpá sʋ á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔhɔ mʋ gyi.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Támɛ brɛ́á Filipo lɛ́ba bɛda Bulu iwíegyí pʋ́ Yesu Kristo ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, atsɩ mʋ́a ayin bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋsʋ gyi, ɔlɔbɔ amʋ́ asú.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Simon onutó ɛ́ lóhogyi, ɔlɛha Filipo lɔ́bɔ mʋ asú. Mʋ asúbɔ ɔma a, ɔlɔpʋ ɩwɩ mantáa Filipo. Brɛ́á olowun alɩá Filipo dɛ́ ofúla mʋ́a osúna bwɛ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ́ʋ́ bʋbʋ Yerusalem amʋ bonu ánɩ́ Samariafɔ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔwa Petro mʋa Yohane amʋ́ wá.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Brɛ́á boyówie ɩnʋ á, bɔbɔ mpáɩ há Samariafɔ ahógyipʋ amʋ bɛɛ, bʋnyáa Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Tsúfɛ́ asú kɛkɛ babɔ́ amʋ́ anɩ Wíe Yesu dátɔ́, támɛ amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́nyá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ɩnʋ Petro mʋa Yohane bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Bulu lɛ́ha amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Simon lówun ánɩ́ ɩbɩ kɛkɛ sumbí ayɔpʋ́ amʋ bapʋ́ dɩ́nká ahógyipʋ amʋ nwunsʋ, Bulu lahá amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ kɔ́ba há Petro mʋa Yohane,
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha mɩ́ túmi ánfɩ kʋ, mɛ́nɩ nɩ́ mɩ́ ɛ́ nɔpʋ́ ɩbɩ dɩ́nká ɔkʋ nwunsʋ á, Bulu ɔbɛ́ha mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Támɛ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a fʋ́ kɔ́ba ámʋ nyɔ fɛ́ɛ́ mlɩhɩ. Tsúfɛ́ fʋkɩ fɛɛ, fɛ́talɩ́ pʋ́ kɔ́ba hɔ Bulu itokiehɛ́ ánfɩ.
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 Fʋma ogyíkpá ntɛ́ɛ ɔlɩɩ́kpá anɩ gyumagyihɛ anfɩtɔ, tsúfɛ́ fʋ́ klʋntɔ mɛtɩn Bulu ansɩ́tɔ́.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Damli klʋntɔ tsu fʋ́ lakpan ánfɩtɔ, afʋkʋlɩ anɩ Wíe Bulu. Fíalɩ obési agywɩɩn laláhɛ anfɩ́ fabwɛ́ ánfɩ kíé fʋ́.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ fʋhɩ́ɛ́ fʋ́bʋ ɔnsɩpɛ, lakpan lagyi fʋsʋ.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Simon lɛ́bláa Petro mʋa Yohane ɔbɛ́ɛ, “Nobwíí ɩpa, mlɩkokoli mlɩ Wíe Bulu ha mɩ, mɛ́nɩ ɔmɛ́ɛha asʋ́n ánfɩ fablɩ́ ánfɩtɔ kʋkʋ mɛ́ɛba mɩsʋ.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Brɛ́á Petro mʋa Yohane begyi adánsɩɛ, dá Yesu ɩwɩ asʋ́n ámʋ ɔkan tá á, beyinkí yɔ́ Yerusalem. Brɛ́á bʋna bɔyɔ́ á, bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Samaria nkuda tsɔtsɔɔtsɔ asɩ.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ pʋ ɔsaasɩ́ dimbísʋ́ ɔkpa ámʋ́ʋ́ ɩda tsu Yerusalem ɩyɔ́ Gasa amʋ.”
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 Mʋ́ʋ́ Filipo lɔ́kʋsʋ́ pʋ́ ɔkpa. Brɛ́á ɔyɔ́ á, ɔlɔtʋ Etiopia ɔmá ɔhandɛ ɔkʋá baflo mʋ. Ɔhandɛ amʋ gyí Etiopia owíe tsɩhɛ́ Kandake sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Oyin ánfɩ layɔ́ Yerusalem yósum Bulu,
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 yínkí ɔyɔ́ wóyí, otsie mʋ kekétɔ́, mpɔnkɔ bʋdɛ mʋ bɩtɩ́. Ɔdɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ kláa.
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Mʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kpʋkpɛ manta keké ánfɩ.”
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Filipo lɛ́srɩ́ tʋ́ keké ámʋ wun ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ oyin ámʋ dɛ́ kláa. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhandɛ, fʋdɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ fʋdɛkláa amʋ asɩ nu?”
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Ɔhandɛ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ nónu mʋ́ asɩ nɩ́ ɔkʋ mɛ́lɛ mʋ́ asɩ súná mɩ́?” Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Dʋ tsia mɩ́ wá ayɔ.”
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Bulu asʋ́n ánɩ́ ɔdɛkláa ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ gyí:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Bɔkpɔɩ́ mʋ, bʋmegyi mʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Mʋ́ʋ́ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́fɩtɛ́ Filipo ɔbɛ́ɛ, “Ma ɩwɩ asʋ́n Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ anfɩ dɛ́blɩ́, mʋ onutó ntɛ́ɛ ɔha bambá?”
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Ɩnʋ Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ. Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.|src="CN01932B.tif" size="span" loc="ACT8:26-40" copy="David C. Cook Foundation" ref="Gyumagyihɛ 8:35"
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 — ausente —
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Mʋ́ sʋ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́ha mʋ keké ámʋ ɔbɩtɩ́pʋ́ lɛ́lɩɩ́. Mʋa Filipo bɛkplɩ́ wíé ntsu ámʋtɔ, Filipo lɔ́bɔ mʋ asú.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Brɛ́á bɛdalɩ ntsu ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔŋɛ́ lotsu Filipo nátɩ́. Ɔmá ɔhandɛ amʋ mɛ́trá wun mʋ, támɛ ɔlɔpʋ ansigyí natɩ́ ɔyɔ́ wóyí.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Filipo ɛ́ lɛ́yɛdalɩ Asoto wúlutɔ. Ɔlɛnatɩ́ kí ɩnʋ awúlusʋ dá asʋn wankláán ámʋ ɔkan alɩɩ, oloyówie Kaesarea wúlutɔ.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.