Atos 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Saulo ɛ́ lótsulá dɩ́nká Stefano mɔsʋ.
1 E Saulo consentia na sua morte. Naquele dia, levantou-se grande perseguição contra a igreja em Jerusalém; e todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e Samaria.
2 Támɛ Bulu asúmpʋ́ akʋ bosu Stefano, bɩn mʋ.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Saulo mʋ́ léfi ɔpasua ámʋ bwie asɩ. Oletsiá kí ahá wóyítɔ́, bɩ́tɩ́a ahógyipʋ atsɩ mʋ́a ayin fɛ́ɛ́ yɔ́wa obu.
3 Saulo, porém, assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, encerrava-os no cárcere.
4 Ahógyipʋ amʋ bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́ ánɩ́ bɛdasáɩ́n yɔ́.
4 Entrementes, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Mʋ́ sʋ Filipo lɔ́yɔ Samaria wúlu yilé kʋtɔ yɛ́bláa amʋ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
5 Filipe, descendo à cidade de Samaria, anunciava-lhes a Cristo.
6 Afíapʋ amʋ fɛ́ɛ́ bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́, bowun osúna ánɩ́ ɔlɔbwɛ ɛ́. Mʋ́ sʋ bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋ.
6 As multidões atendiam, unânimes, às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele operava.
7 Ɔŋɛ laláhɛ lɔ́sʋrá okitikíti dálɩ ahá tsɔtsɔɔtsɔtɔ. Ahá ánɩ́ amʋ́ ɩfʋ́n lawú pʋ́ tsukʋlɛ asínpʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ benya ɩlɔtsá.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam gritando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Mʋ́ sʋ ansɩ́ lɛhɩɛ gyi Samariafɔ ámʋ.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ɔfápʋ́ kpɔnkpɔntɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon bʋ wúlu amʋtɔ. Brɛ́á Filipo mɔ́kʋ́ba ɩnʋ á, ɔtɔbwɛ́ túmila súná mʋ pɩ amʋ, ɩtɔwá amʋ́ ifú. Ɔtɔpʋ́ ɩbɩ sí kántɔ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, otúmípʋ kpɔnkpɔntɩ mʋgyi.
9 Ora, havia certo homem, chamado Simão, que ali praticava a mágica, iludindo o povo de Samaria, insinuando ser ele grande vulto;
10 Nyebí ahandɛ fɛ́ɛ́ bʋtobú mʋ, blɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ dɛ́ Bulu túmi kpɔnkpɔntɩ ámʋ.”
10 ao qual todos davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande Poder.
11 Ɩ́nɩá ɔdɛpʋ mʋ asuma bwɛ́ ofúla suná amʋ́, ɩlawá ɔpá sʋ á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔhɔ mʋ gyi.
11 Aderiam a ele porque havia muito os iludira com mágicas.
12 Támɛ brɛ́á Filipo lɛ́ba bɛda Bulu iwíegyí pʋ́ Yesu Kristo ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, atsɩ mʋ́a ayin bɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋsʋ gyi, ɔlɔbɔ amʋ́ asú.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, assim homens como mulheres.
13 Simon onutó ɛ́ lóhogyi, ɔlɛha Filipo lɔ́bɔ mʋ asú. Mʋ asúbɔ ɔma a, ɔlɔpʋ ɩwɩ mantáa Filipo. Brɛ́á olowun alɩá Filipo dɛ́ ofúla mʋ́a osúna bwɛ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ.
13 O próprio Simão abraçou a fé; e, tendo sido batizado, acompanhava a Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ́ʋ́ bʋbʋ Yerusalem amʋ bonu ánɩ́ Samariafɔ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔwa Petro mʋa Yohane amʋ́ wá.
14 Ouvindo os apóstolos, que estavam em Jerusalém, que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João;
15 Brɛ́á boyówie ɩnʋ á, bɔbɔ mpáɩ há Samariafɔ ahógyipʋ amʋ bɛɛ, bʋnyáa Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.
15 os quais, descendo para lá, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo;
16 Tsúfɛ́ asú kɛkɛ babɔ́ amʋ́ anɩ Wíe Yesu dátɔ́, támɛ amʋ́tɔ́ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́nyá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
16 porquanto não havia ainda descido sobre nenhum deles, mas somente haviam sido batizados em o nome do Senhor Jesus.
17 Ɩnʋ Petro mʋa Yohane bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Bulu lɛ́ha amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
17 Então, lhes impunham as mãos, e recebiam estes o Espírito Santo.
18 Simon lówun ánɩ́ ɩbɩ kɛkɛ sumbí ayɔpʋ́ amʋ bapʋ́ dɩ́nká ahógyipʋ amʋ nwunsʋ, Bulu lahá amʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛlɛ kɔ́ba há Petro mʋa Yohane,
18 Vendo, porém, Simão que, pelo fato de imporem os apóstolos as mãos, era concedido o Espírito [Santo], ofereceu-lhes dinheiro,
19 ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha mɩ́ túmi ánfɩ kʋ, mɛ́nɩ nɩ́ mɩ́ ɛ́ nɔpʋ́ ɩbɩ dɩ́nká ɔkʋ nwunsʋ á, Bulu ɔbɛ́ha mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́.”
19 propondo: Concedei-me também a mim este poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Támɛ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a fʋ́ kɔ́ba ámʋ nyɔ fɛ́ɛ́ mlɩhɩ. Tsúfɛ́ fʋkɩ fɛɛ, fɛ́talɩ́ pʋ́ kɔ́ba hɔ Bulu itokiehɛ́ ánfɩ.
20 Pedro, porém, lhe respondeu: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois julgaste adquirir, por meio dele, o dom de Deus.
21 Fʋma ogyíkpá ntɛ́ɛ ɔlɩɩ́kpá anɩ gyumagyihɛ anfɩtɔ, tsúfɛ́ fʋ́ klʋntɔ mɛtɩn Bulu ansɩ́tɔ́.
21 Não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Damli klʋntɔ tsu fʋ́ lakpan ánfɩtɔ, afʋkʋlɩ anɩ Wíe Bulu. Fíalɩ obési agywɩɩn laláhɛ anfɩ́ fabwɛ́ ánfɩ kíé fʋ́.
22 Arrepende-te, pois, da tua maldade e roga ao Senhor; talvez te seja perdoado o intento do coração;
23 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ fʋhɩ́ɛ́ fʋ́bʋ ɔnsɩpɛ, lakpan lagyi fʋsʋ.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e laço de iniquidade.
24 Simon lɛ́bláa Petro mʋa Yohane ɔbɛ́ɛ, “Nobwíí ɩpa, mlɩkokoli mlɩ Wíe Bulu ha mɩ, mɛ́nɩ ɔmɛ́ɛha asʋ́n ánfɩ fablɩ́ ánfɩtɔ kʋkʋ mɛ́ɛba mɩsʋ.”
24 Respondendo, porém, Simão lhes pediu: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes sobrevenha a mim.
25 Brɛ́á Petro mʋa Yohane begyi adánsɩɛ, dá Yesu ɩwɩ asʋ́n ámʋ ɔkan tá á, beyinkí yɔ́ Yerusalem. Brɛ́á bʋna bɔyɔ́ á, bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Samaria nkuda tsɔtsɔɔtsɔ asɩ.
25 Eles, porém, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ pʋ ɔsaasɩ́ dimbísʋ́ ɔkpa ámʋ́ʋ́ ɩda tsu Yerusalem ɩyɔ́ Gasa amʋ.”
26 Um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Dispõe-te e vai para o lado do Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto. Ele se levantou e foi.
27 Mʋ́ʋ́ Filipo lɔ́kʋsʋ́ pʋ́ ɔkpa. Brɛ́á ɔyɔ́ á, ɔlɔtʋ Etiopia ɔmá ɔhandɛ ɔkʋá baflo mʋ. Ɔhandɛ amʋ gyí Etiopia owíe tsɩhɛ́ Kandake sikasʋ ɔkɩ́pʋ. Oyin ánfɩ layɔ́ Yerusalem yósum Bulu,
27 Eis que um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro, que viera adorar em Jerusalém,
28 yínkí ɔyɔ́ wóyí, otsie mʋ kekétɔ́, mpɔnkɔ bʋdɛ mʋ bɩtɩ́. Ɔdɛ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ kláa.
28 estava de volta e, assentado no seu carro, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Mʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Kpʋkpɛ manta keké ánfɩ.”
29 Então, disse o Espírito a Filipe: Aproxima-te desse carro e acompanha-o.
30 Filipo lɛ́srɩ́ tʋ́ keké ámʋ wun ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia ɔwʋlʋ́ ámʋ oyin ámʋ dɛ́ kláa. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhandɛ, fʋdɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ fʋdɛkláa amʋ asɩ nu?”
30 Correndo Filipe, ouviu-o ler o profeta Isaías e perguntou: Compreendes o que vens lendo?
31 Ɔhandɛ amʋ lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ ɩbɔ́bwɛ nónu mʋ́ asɩ nɩ́ ɔkʋ mɛ́lɛ mʋ́ asɩ súná mɩ́?” Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Dʋ tsia mɩ́ wá ayɔ.”
31 Ele respondeu: Como poderei entender, se alguém não me explicar? E convidou Filipe a subir e a sentar-se junto a ele.
32 Bulu asʋ́n ánɩ́ ɔdɛkláa ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ gyí:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo perante o seu tosquiador, assim ele não abriu a boca.
33 Bɔkpɔɩ́ mʋ, bʋmegyi mʋ asʋ́n ɔnɔkwalɩsʋ.
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem lhe poderá descrever a geração? Porque da terra a sua vida é tirada.
34 Mʋ́ʋ́ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́fɩtɛ́ Filipo ɔbɛ́ɛ, “Ma ɩwɩ asʋ́n Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ anfɩ dɛ́blɩ́, mʋ onutó ntɛ́ɛ ɔha bambá?”
34 Então, o eunuco disse a Filipe: Peço-te que me expliques a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de algum outro?
35 Ɩnʋ Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ. Filipo lɛ́lɩɩ́ Yesaia asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ bláa mʋ Yesu ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.|src="CN01932B.tif" size="span" loc="ACT8:26-40" copy="David C. Cook Foundation" ref="Gyumagyihɛ 8:35"
35 Então, Filipe explicou; e, começando por esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 — ausente —
36 Seguindo eles caminho fora, chegando a certo lugar onde havia água, disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que seja eu batizado?
37 — ausente —
37 [Filipe respondeu: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Mʋ́ sʋ ɔmá ɔhandɛ amʋ lɛ́ha mʋ keké ámʋ ɔbɩtɩ́pʋ́ lɛ́lɩɩ́. Mʋa Filipo bɛkplɩ́ wíé ntsu ámʋtɔ, Filipo lɔ́bɔ mʋ asú.
38 Então, mandou parar o carro, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Brɛ́á bɛdalɩ ntsu ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔŋɛ́ lotsu Filipo nátɩ́. Ɔmá ɔhandɛ amʋ mɛ́trá wun mʋ, támɛ ɔlɔpʋ ansigyí natɩ́ ɔyɔ́ wóyí.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, não o vendo mais o eunuco; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de júbilo.
40 Filipo ɛ́ lɛ́yɛdalɩ Asoto wúlutɔ. Ɔlɛnatɩ́ kí ɩnʋ awúlusʋ dá asʋn wankláán ámʋ ɔkan alɩɩ, oloyówie Kaesarea wúlutɔ.
40 Mas Filipe veio a achar-se em Azoto; e, passando além, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.