Atos 5
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI
1 Ɩnʋ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Anania mʋa mʋ ka Safira ɛ́ bɛfɛ amʋ́ siadɩɛ kʋ.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Támɛ Anania lɛ́lɛ kɔ́ba amʋ kʋ ŋáín, mʋ ka ɛ́ yin mʋ́ ɩwɩ. Ɔlɔpʋ kɔ́ba amʋ tráhɛ ba sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anania, ntogyi sʋ́ fahá Ɔbʋnsám lagyi fʋsʋ, fapʋ́ kɔ́ba amʋ́ʋ́ fenya ámʋ kʋ ŋáín, bɔ́wa afunu suná Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́?
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Fʋ́bʋ́ fʋ́ ɔsʋlʋ́ʋ asa fɛfɛ mʋ́. Ɩ́nɩá fɛfɛ mʋ́ ɛ́ á, fʋ́bʋ́ fʋ́ kɔ́ba. Ntɔ láhan fʋ sʋ́ fabwɛ́ ɩtɔ́á igyi alɩ? Bulu fawá afunu súná o, megyí anyánkpʋ́sa.”
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Anania lénya nú asʋ́n ánfɩ alɩ á, ɔlɛtɩn da wú. Mʋ́ sʋ ifú lɛhɩɛ kɩ́tá ahá ánɩ́ bonu asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Ɩnʋ nyasubi akʋ bɔkʋsʋ́ tsú tati kɩ́klɩ mʋ ɩwɩ, tsú mʋ yópulá.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Ilegyi fɛ́ dɔnhwɩ́rɩ asa ɔma asa mʋ ka Safira ɛ́ lóbowie ɩnʋ. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, omeyín tɔ́á ɩlaba mʋ kulusʋ.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Safira, bla mɩ. Kɔ́ba anfɩ gyí tɔ́á fʋ́a fʋ́ kulu mlɩlénya brɛ́á mlɩlɛ́fɛ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ nɩ?”
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Mʋ́ sʋ Petro lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ fʋ́a fʋ́ kulu mlɩlabwɛ́ ɔnɔ-ɔkʋlɛ mlɩaa mlɔ́sɔ Anɩ Wíe Ɔŋɛ́ kɩ? Kɩ, nyasubi ánɩ́ bayópulá fʋ́ kulu yínkí lawíé obu-ɔnɔ́ ɩnʋ á. Bɔ́sʋrá fʋ́ ɛ́ ya.”
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Ɩnʋnʋ ɔtsɩ ámʋ ɛ́ lɛ́tɩn da Petro ayabitɔ ɩnʋ wú. Brɛ́á nyasubi ámʋ bobowie ɩnʋ á, bowun ánɩ́ Safira ɛ́ lawú, sʋ botsu mʋ yópulá mʋ mantáa mʋ kulu.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Ifú lɛhɩɛ wíé ɔpasua ámʋ pʋ́ ahá ánɩ́ bonu asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́tɔ́.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Bulu lɔ́tsʋn sumbí ayɔpʋ́ ámʋsʋ bwɛ́ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ wúlu amʋtɔ. Ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ kʋlɛ tsíá fia ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Salomo Abrándaásʋ́.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Ahá ánɩ́ bʋmegyí ahógyipʋ kʋ́ráá bɛtɩ ahógyipʋ amʋ ɩdayilé. Támɛ ɔkʋkʋ mɔ́bwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, mɛ́bɛtsɩá ahógyipʋ amʋtɔ.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Igyi alɩ óó á, atsɩ mʋ́a ayin tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ anɩ Wíe Yesu gyi. Bulu létsiá pʋ́ amʋ́ tsɩ́a ahógyipʋ amʋtɔ.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ofúlábwɛ sʋ wúlu amʋtɔ ahá betsiá tsú amʋ́ alɔpʋ ba brɔnʋsʋ, bɛyaɩ́ nklan tswɩ pʋ́ amʋ́ tswɩ mʋ́sʋ́. Fówun nɩ́ Petro ɔbá bɔtsʋn ɩnʋ á, mʋ yiyí bɔ́wʋlɩ́ amʋ́sʋ́.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Ɔdɔm ánɩ́ botsú awúluá ɩbʋ bomlí Yerusalemtɔ ɛ́ bɔpʋ amʋ́ alɔpʋ pʋ́ ahá ánɩ́ ɔŋɛ laláhɛ dɛ́ amʋ́ háan ba, sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛtsa amʋ́ ɩlɔ.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɩwɩ lɔ́wa Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ mʋa mʋ aba ánɩ́ bʋbʋ Saduki ɔpasuatɔ olu.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Ɩ́nɩ sʋ bɛkɩtá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ wá obu.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Támɛ onyé, Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ lɛ́ba befinkí obu ámʋ, kpá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ dálɩ.
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ amlɩyɛlɩɩ́ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, amlɩbla ahá nkpa pɔpwɛ amʋ ɩwɩ asʋ́n fɛ́ɛ́.”
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ begyi Bulu-ɔbɔpʋ amʋ asʋ́nsʋ́. Mʋ́ sʋ bɛnatɩ́ yɔ́ wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ bakɛ, bʋdɛ ahá atɔ́ suná.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Támɛ bɔyɔ á, sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bʋma ɩnʋ. Ɩ́nɩ sʋ beyinkí bɛbláa ahandɛ amʋ bɛɛ,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 “Anɩlɔ́yɔ ɩnʋ á, anɩlówun ánɩ́ aklʋn amʋ fin wankláán. Obu adɩpʋ́sʋ́ akɩ́pʋ amʋ bʋlɩɩ́ bʋdɛ aklʋn amʋ ɔnɔ́ gyo. Támɛ brɛ́á anɩléfinkí aklʋn amʋ a, anɩmówun ɔhaa obu ámʋtɔ.”
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ ɔhandɛ mʋa Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bonu asʋ́n ánfɩ a, bɔbwɛ yɔɔ, sí bʋdɛ asʋ́n ánɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́ ɔma gywɩɩ́n.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Ɩnʋ ɔha ɔkʋ lɛ́bɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, ahá ámʋ́ʋ́ mlɩlɔ́wa obu ámʋ bʋlɩɩ́ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, bʋdɛ ahá atɔ́ suná.”
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Mʋ́ sʋ Bulu ɔtswɛ́kpa agyópʋ ɔhandɛ amʋ mʋa mʋ aba bɔyɔ yɛ́kpa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ba. Bɛkpa amʋ́ díín pʋ́ amʋ́ ba, tsúfɛ́ benya ifú ánɩ́ nɩ́ bɔpʋ́ ɩbɩ da amʋ́ á, ahá bɛ́da amʋ́ abwi.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Bɔpʋ amʋ́ ba bɛlɩɩ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́. Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 “Anɩmɛ́da mlɩ ɔlá anɩaa, mlɩmátrá tɩ oyin ánfɩ dá súná atɔ́? Támɛ mlɩkɩ tɔ́á mlɩlabwɛ́. Mlɩlahá mlɩ atosunáhɛ́ labʋ́lá Yerusalem wúlutɔ fɛ́ɛ́. Mlɩdékléá mlɔ́pʋ mʋ lowu sʋ́rá anɩ.”
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Petro mʋa sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Bulu asʋ́nsʋ́ lehián ánɩ́ abégyi, megyí anyánkpʋ́sa.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Mlɩlɛ́da Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ mɔ́ mʋ. Támɛ anɩ anáin Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Olotsu mʋ ya ɔsʋ́sʋ́, pʋ́ mʋ yɛ́yaɩ́ mʋ gyɔpɩsʋ, bwɛ́ mʋ ahá Ɔkpapʋ́ pʋ́ Nkpa Ɔhɔ́pʋ. Fówun ɔkpa ɩdɩ ha Israelfɔ abʋdamli klʋntɔ, Bulu osi amʋ́ lakpan kie amʋ́.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Anɩgyí alɩ asʋ́n ánfɩ ɩwɩ adansɩfɔ nɩ́. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ Bulu lɔ́pʋkíé ahá ánɩ́ bʋtegyi mʋ asʋ́nsʋ́ amʋ ɛ́ dɛ́ mʋ́ ɩwɩ adánsɩɛ gyí.”
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Brɛ́á Yudafɔ ahandɛ amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɔwa amʋ́ ɔblɔ́. Mʋ́ sʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɔ́mɔ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Támɛ Yudafɔ ahandɛ amʋtɔ ɔkʋá ogyi Farisiyin, mʋ dá gyí Gamaliel, ogyi Mose mbla osunápʋ́ ánɩ́ ahá fɛ́ɛ́ bʋtobú mʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ bʋkpá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ dalɩ kpalobí.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Ɩnʋ ɔlɛbláa Yudafɔ ahandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Israelfɔ ayin, mlɩkɩ wankláán ɩtɔ́ ánfɩ mlɩaa mlɔ́pʋgyi ahá ánfɩ ɩwɩ.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Mlɩkaɩn ánɩ́ brɛ́ kʋtɔ á, oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Teuda létsiá. Ɔlɔbwɛ mʋ ɩwɩ fɛ́ ɔha kpɔnkpɔntɩ ɔkʋ. Mʋ́ sʋ ahá bɔ́bwɛ fɛ́ lafana (400) sɔ́ɔ́n bobuo mʋ. Támɛ bɔmɔ mʋ, mʋ abúopʋ fɛ́ɛ́ bɛdasáɩ́n, mʋ bwɛhɛ́ ɛ́ fɛ́ɛ́ lowie ntsu.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Mʋ ɔma a, Yuda ánɩ́ ogyi Galileayin ɛ́ lɛ́ba aháklábɩ. Mʋ ɛ́ ɔlɛkpa ɔdɔm buo ɩwɩ. Támɛ bɔmɔ mʋ, mʋ abúopʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɛdasáɩ́n.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩsi ahá ánfɩ. Mlɩmápʋ ɩbɩ da amʋ́. Tsúfɛ́ nɩ́ itsú anyánkpʋ́sa wá á, mʋ́ fɛ́ɛ́ ɩbɛ́ba bɔtsʋn.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Támɛ nɩ́ itsú Bulu wá á, mlɩmɛ́ɛtalɩ́ ká amʋ́ itin. Mʋ́ sʋ mlɩmábwɛ amʋ́ tɔtɔ, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ mlɩa Bulunyɔ mlɩdɛ́kɔ.”
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Ɩnʋ bɛha bɛtɩ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ba obuto ɩnʋ. Bɛha bɔnwɛn amʋ́ atɔ́, bɛda amʋ́ ɔlá bɛɛ, bʋmátra tɩ Yesu dá súná atɔ́ ɛkɛkɛɛkɛ, besi amʋ́ bɛnatɩ́.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Brɛ́á sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɛdalɩ Yudafɔ asʋ́n ogyíkpa ɩnʋ bɔyɔ́ á, ansɩ́ dɛ amʋ́ gyí. Tsúfɛ́ Bulu lahá amʋ́ ɛ́ bawun ɩwɩɔsɩn Yesu sʋ.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ betsiá súná atɔ́ ekekegyíɛkɛ, dá Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ pʋ́ wóyígyíwóyítɔ́ bɛɛ, Yesu gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ).
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.