Atos 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pentekoste Ɛkɛ, igyi Israelfɔ atɔ pɔpwɛ ɔnɔ́ ɔdakɛ́ ámʋ lɔfʋn a, ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɛba befia amʋ́ ofíakpa.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, olú kʋá igyi fɛ́ afú kpɔnkpɔntɩ ilotsu ɔsʋ́sʋ́ bɔbʋlá wóyí ámʋ́ʋ́ bʋbʋ mʋ́tɔ́ ámʋ.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ɩnʋ bowun tɔkʋá igyi fɛ́ ogya plɛnplɛn, ɩlɛlɩan ɔdandʋ. Ɩlɛdasáɩ́n dɩ́nká amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋsʋ.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá okugyíɔkʋtɔ, ɩlɛha okugyíɔkʋ léfi asɩ ɔdɛ ɔblɩ́ɩ bámbá blɩ́.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Brɛ́ ámʋtɔ á, Yudafɔá bʋtenyá Bulu ifú, bʋbʋ ndɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ baba bʋtsie Yerusalem.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Brɛ́á ɔdɔm anfɩ bonu okitikíti amʋ a, bɛsrɩ́ befia ɩnʋ. Amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ lónu mʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ. Mʋ́ sʋ ɔnɔ́ lobwie amʋ́.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Ɩlɔwa amʋ́ ifú, wá amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ahá ánfɩ bʋdɛtɔɩ́ á, megyí Galileafɔ sɔ́ɔ́n bʋgyi?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Mʋ́ nkálɩ ɩlɔbwɛ asa anɩdénuá bʋdɛ anɩtɔ okugyíɔkʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ blɩ́?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Anɩtɔ akʋ atsú Partia, Media, Elam, Mesopotamia, Yudea, Kapadokia, Ponto, Asia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frigia, Pamfilia, Egyipte ɔmátɔ́ pʋ́ Libia awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa Kirene wúlutɔ. Akʋ ɛ́ botsú Roma wúlutɔ,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 bʋ́gyi Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ bawíé Yudafɔ Bulusúmtɔ́ aná fɛ́ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Kretafɔ pʋ́ Arabifɔ ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Támɛ anɩdénuá bʋdɛ Bulu atɔ kpɔnkpɔntɩ ánɩ́ alabwɛ́ blɩ́ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔblɩ́tɔ.”
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Alɩ ámʋ́ʋ́ asʋ́n ámʋ ilobwie amʋ́ ɔnɔ́ ámʋ sʋ bɔbwɛ yɔɔ, sí bʋdɛ amʋ́ aba fɩtɛ́ bɛɛ, “Ngya amansʋ ɛ́ nɩ́?”
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɔbwɛ ahógyipʋ amʋ ahinlá bɛɛ, “Ntá banu bʋ.”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Ɩnʋ Petro mʋa mʋ aba dúɔkʋn ámʋ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́. Mʋ́ʋ́ Petro lótsu ɔmɛ fʋ́á bláa ɔdɔm amʋ ɔbɛ́ɛ, “Apíó aba Yudafɔ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́á mlɩbʋ Yerusalem, mlɩhɩɛ yaa asʋ, anlɛ asʋ́ntɔ́ suna mlɩ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Mlɩmákɩ mlɩaa ahá ánfɩ babʋ́, tsúfɛ́ ɔyɩ́ mɔkʋ́kɛ. Brɛ́á dokwebá ladá nɩ́.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Mboún asʋ́n ánfɩ ɩlaba ndɛ ánfɩ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yoel lɛ́blɩ́ yáɩ́ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‘Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nkɛ tráhɛ amʋtɔ á,
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Nkɛ ámʋtɔ á, nɔ́pʋ mɩ́ Ɔŋɛ́ wá mɩ́ asúmpʋ́
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Nɔ́bwɛ ofúla nwʋlʋ́táasʋ,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Owí ɔbɛ́ta ɔpá.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Ɩbɛ́ba ánɩ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ okpólí anɩ Wíe a, ɔbɛ́ha mʋ obénya nkpa.” ’ ”
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mlɩyaa asʋ amlɩnu asʋ́n ánfɩ. Bulu lɔ́bwɛ ofúla mʋ́a atɔ́ kpɔnkpɔntɩ pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ tsʋn Yesu Nasaretyin amʋsʋ, pʋ́súná ánɩ́ mʋlɔ́wa mʋ. Mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩlówun mʋ́, tsúfɛ́ mlɩ ansɩ́sʋ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ lɛba.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Igyi tɔ́á Bulu yin yaɩ́ dodo, igyi mʋ apɛ́ ánɩ́ bɛ́lɛ Yesu há mlɩ. Mlɩlɛ́ha ahá ánɩ́ bʋtamagyi mblasʋ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ, mɔ́ mʋ.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Támɛ Bulu lɛ́lɛ mʋ lowu sɩ́nsɩ́ɩ́nsɩ́ntɔ́, kʋ́sʋ́a mʋ tsú afúlitɔ. Tsúfɛ́ lowu mɛ́ɛtalɩ́ gyi mʋsʋ, osin afúlitɔ.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Ɩ́nɩ sʋ́ Owíe Dawid lɛ́blɩ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Mʋ́ sʋ ansɩ́ tegyi mɩ,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Tsúfɛ́ fʋméesi mɩ́ ɔkláa wá afúlitɔ.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Fʋ́lósuná mɩ́ ɔkpa ánɩ́ ntsʋ́ʋn mʋ́sʋ́, mɩ́ anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Petro lɛ́trá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mbʋ́a hɩɛ bla mlɩ amlɩnu. Anɩ náin Owíe Dawid lówu, bopulá mʋ. Bɔ́tʋ ndɛ mʋ ntsán da anɩ wá nfɩ.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi, oyin ánɩ́ ntam ánɩ́ Bulu lɛ́ka há mʋ bɛ́ba mʋ́tɔ́. Bulu lɛ́ka ntam há mʋ ɔbɛ́ɛ, mɛ́ha mʋ natɩna ɔkʋ obétsiá mʋ obíásʋ́ ɛkɛ kʋ́.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Ɩ́nɩá anɩ náin Owíe Dawid lówun mʋ́ yáɩ́ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ tsú Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ,
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yesu gyí ɔhá ánɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ, anɩ fɛ́ɛ́ anɩgyí mʋ́ adansɩfɔ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Bulu lótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́, há mʋ otsiákpá yilé mʋ gyɔpɩsʋ. Anɩ Sɩ́ Bulu lɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ánɩ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, mɔ́pʋhá mʋ ahógyipʋ há mʋ. Ɔŋɛ́ ámʋ Yesu lapʋ́há anɩ á. Mʋ́ gyumagyihɛ mlɩdéwúun, mlɩdénu á.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Megyí Owíe Dawid Bulu lótsu ya ɔsʋ́sʋ́, támɛ mʋlɛ́blɩ́ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ fʋ́ alupʋ́ bwɛ́ fʋ́ ayabi oyíkpa.’ ”
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 “Mʋ́ sʋ mlɩ Israelfɔ fɛ́ɛ́ mlɩnu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩlɛ́da Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ. Támɛ mlɩhɩɛ bɩ ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli, bwɛ́ mʋ Kristo pʋ́ anɩ Wíe.”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Brɛ́á Israelfɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ han amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ Petro mʋa mʋ aba sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ bɛɛ, “Apíó, ntɔ abwɛ́ɛ?”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔdámli klʋntɔ, abɔ mlɩ asú Yesu Kristo dátɔ́, mɛ́nɩ Bulu obési mlɩ lakpan kíé mlɩ, há mlɩ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Tsúfɛ́ mlɩa mlɩ abí-aná pʋ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ tsútsúútsú ánɩ́ Bulu ɔbɛ́tɩ fɛ́ɛ́ ɔlɛhɩɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ anfɩ há.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Petro lɛ́blɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, pʋ́tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ mlɩ ɩwɩ tsu ndɛmba-abí laláhɛ anfɩtɔ.”
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Petro asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔbɔ amʋ́ asú. Ɛkɛ ámʋ a, ahá bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-sa (3,000) bɛtsɩá ahógyipʋ amʋtɔ.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Ahógyipʋ amʋ bɛlɛ ansɩ́ kɩ́tá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ atosunáhɛ́, amʋ́ ɩkʋlɛbwɛ tógyítɔ́tɔ́, ɔpasua ámʋtɔ atogyihɛtɔ yée pʋ́ mpáɩbɔtɔ́.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ, ɔnɔ́ lobwie ɔhagyíɔha.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ tógyítɔ́ kʋlɛ. Betsiá ye amʋ́ atɔ́ há aba.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Betsiá fɛ́ amʋ́ atɔ́, ye kɔ́ba ánɩ́ benyatɔ há amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋá ɔma.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Amʋ́ fɛ́ɛ́ betsiá fía Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ekekegyíɛkɛ. Bɔpʋ amʋ́ klʋntɔ-ɔdwɛ tsíá gyi atɔ́ ɔpasuatɔ amʋ́ aba wóyítɔ́.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Betsiá kánfʋ́ Bulu, ahá fɛ́ɛ́ bekle amʋ́ asʋ́n, anɩ Wíe Bulu létsiá pʋ́ ahá ánɩ́ ɔdɛlɛ bɛtsɩá amʋ́tɔ́ ekekegyíɛkɛ.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.