Atos 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pentekoste Ɛkɛ, igyi Israelfɔ atɔ pɔpwɛ ɔnɔ́ ɔdakɛ́ ámʋ lɔfʋn a, ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɛba befia amʋ́ ofíakpa.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, olú kʋá igyi fɛ́ afú kpɔnkpɔntɩ ilotsu ɔsʋ́sʋ́ bɔbʋlá wóyí ámʋ́ʋ́ bʋbʋ mʋ́tɔ́ ámʋ.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ɩnʋ bowun tɔkʋá igyi fɛ́ ogya plɛnplɛn, ɩlɛlɩan ɔdandʋ. Ɩlɛdasáɩ́n dɩ́nká amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋsʋ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá okugyíɔkʋtɔ, ɩlɛha okugyíɔkʋ léfi asɩ ɔdɛ ɔblɩ́ɩ bámbá blɩ́.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Brɛ́ ámʋtɔ á, Yudafɔá bʋtenyá Bulu ifú, bʋbʋ ndɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ baba bʋtsie Yerusalem.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Brɛ́á ɔdɔm anfɩ bonu okitikíti amʋ a, bɛsrɩ́ befia ɩnʋ. Amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ lónu mʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ. Mʋ́ sʋ ɔnɔ́ lobwie amʋ́.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɩlɔwa amʋ́ ifú, wá amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ahá ánfɩ bʋdɛtɔɩ́ á, megyí Galileafɔ sɔ́ɔ́n bʋgyi?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Mʋ́ nkálɩ ɩlɔbwɛ asa anɩdénuá bʋdɛ anɩtɔ okugyíɔkʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ blɩ́?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Anɩtɔ akʋ atsú Partia, Media, Elam, Mesopotamia, Yudea, Kapadokia, Ponto, Asia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Frigia, Pamfilia, Egyipte ɔmátɔ́ pʋ́ Libia awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa Kirene wúlutɔ. Akʋ ɛ́ botsú Roma wúlutɔ,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 bʋ́gyi Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ bawíé Yudafɔ Bulusúmtɔ́ aná fɛ́ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Kretafɔ pʋ́ Arabifɔ ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Támɛ anɩdénuá bʋdɛ Bulu atɔ kpɔnkpɔntɩ ánɩ́ alabwɛ́ blɩ́ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔblɩ́tɔ.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Alɩ ámʋ́ʋ́ asʋ́n ámʋ ilobwie amʋ́ ɔnɔ́ ámʋ sʋ bɔbwɛ yɔɔ, sí bʋdɛ amʋ́ aba fɩtɛ́ bɛɛ, “Ngya amansʋ ɛ́ nɩ́?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɔbwɛ ahógyipʋ amʋ ahinlá bɛɛ, “Ntá banu bʋ.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ɩnʋ Petro mʋa mʋ aba dúɔkʋn ámʋ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́. Mʋ́ʋ́ Petro lótsu ɔmɛ fʋ́á bláa ɔdɔm amʋ ɔbɛ́ɛ, “Apíó aba Yudafɔ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́á mlɩbʋ Yerusalem, mlɩhɩɛ yaa asʋ, anlɛ asʋ́ntɔ́ suna mlɩ.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Mlɩmákɩ mlɩaa ahá ánfɩ babʋ́, tsúfɛ́ ɔyɩ́ mɔkʋ́kɛ. Brɛ́á dokwebá ladá nɩ́.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Mboún asʋ́n ánfɩ ɩlaba ndɛ ánfɩ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yoel lɛ́blɩ́ yáɩ́ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nkɛ tráhɛ amʋtɔ á,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Nkɛ ámʋtɔ á, nɔ́pʋ mɩ́ Ɔŋɛ́ wá mɩ́ asúmpʋ́
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Nɔ́bwɛ ofúla nwʋlʋ́táasʋ,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Owí ɔbɛ́ta ɔpá.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ɩbɛ́ba ánɩ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ okpólí anɩ Wíe a, ɔbɛ́ha mʋ obénya nkpa.” ’ ”
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mlɩyaa asʋ amlɩnu asʋ́n ánfɩ. Bulu lɔ́bwɛ ofúla mʋ́a atɔ́ kpɔnkpɔntɩ pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ tsʋn Yesu Nasaretyin amʋsʋ, pʋ́súná ánɩ́ mʋlɔ́wa mʋ. Mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩlówun mʋ́, tsúfɛ́ mlɩ ansɩ́sʋ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ lɛba.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Igyi tɔ́á Bulu yin yaɩ́ dodo, igyi mʋ apɛ́ ánɩ́ bɛ́lɛ Yesu há mlɩ. Mlɩlɛ́ha ahá ánɩ́ bʋtamagyi mblasʋ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ, mɔ́ mʋ.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Támɛ Bulu lɛ́lɛ mʋ lowu sɩ́nsɩ́ɩ́nsɩ́ntɔ́, kʋ́sʋ́a mʋ tsú afúlitɔ. Tsúfɛ́ lowu mɛ́ɛtalɩ́ gyi mʋsʋ, osin afúlitɔ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Ɩ́nɩ sʋ́ Owíe Dawid lɛ́blɩ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Mʋ́ sʋ ansɩ́ tegyi mɩ,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Tsúfɛ́ fʋméesi mɩ́ ɔkláa wá afúlitɔ.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Fʋ́lósuná mɩ́ ɔkpa ánɩ́ ntsʋ́ʋn mʋ́sʋ́, mɩ́ anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Petro lɛ́trá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mbʋ́a hɩɛ bla mlɩ amlɩnu. Anɩ náin Owíe Dawid lówu, bopulá mʋ. Bɔ́tʋ ndɛ mʋ ntsán da anɩ wá nfɩ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi, oyin ánɩ́ ntam ánɩ́ Bulu lɛ́ka há mʋ bɛ́ba mʋ́tɔ́. Bulu lɛ́ka ntam há mʋ ɔbɛ́ɛ, mɛ́ha mʋ natɩna ɔkʋ obétsiá mʋ obíásʋ́ ɛkɛ kʋ́.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Ɩ́nɩá anɩ náin Owíe Dawid lówun mʋ́ yáɩ́ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ tsú Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ,
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yesu gyí ɔhá ánɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ, anɩ fɛ́ɛ́ anɩgyí mʋ́ adansɩfɔ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Bulu lótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́, há mʋ otsiákpá yilé mʋ gyɔpɩsʋ. Anɩ Sɩ́ Bulu lɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ánɩ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, mɔ́pʋhá mʋ ahógyipʋ há mʋ. Ɔŋɛ́ ámʋ Yesu lapʋ́há anɩ á. Mʋ́ gyumagyihɛ mlɩdéwúun, mlɩdénu á.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Megyí Owíe Dawid Bulu lótsu ya ɔsʋ́sʋ́, támɛ mʋlɛ́blɩ́ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ fʋ́ alupʋ́ bwɛ́ fʋ́ ayabi oyíkpa.’ ”
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Mʋ́ sʋ mlɩ Israelfɔ fɛ́ɛ́ mlɩnu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩlɛ́da Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ. Támɛ mlɩhɩɛ bɩ ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli, bwɛ́ mʋ Kristo pʋ́ anɩ Wíe.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Brɛ́á Israelfɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ han amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ Petro mʋa mʋ aba sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ bɛɛ, “Apíó, ntɔ abwɛ́ɛ?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔdámli klʋntɔ, abɔ mlɩ asú Yesu Kristo dátɔ́, mɛ́nɩ Bulu obési mlɩ lakpan kíé mlɩ, há mlɩ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Tsúfɛ́ mlɩa mlɩ abí-aná pʋ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ tsútsúútsú ánɩ́ Bulu ɔbɛ́tɩ fɛ́ɛ́ ɔlɛhɩɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ anfɩ há.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Petro lɛ́blɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, pʋ́tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ mlɩ ɩwɩ tsu ndɛmba-abí laláhɛ anfɩtɔ.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Petro asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔbɔ amʋ́ asú. Ɛkɛ ámʋ a, ahá bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-sa (3,000) bɛtsɩá ahógyipʋ amʋtɔ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Ahógyipʋ amʋ bɛlɛ ansɩ́ kɩ́tá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ atosunáhɛ́, amʋ́ ɩkʋlɛbwɛ tógyítɔ́tɔ́, ɔpasua ámʋtɔ atogyihɛtɔ yée pʋ́ mpáɩbɔtɔ́.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ, ɔnɔ́ lobwie ɔhagyíɔha.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ tógyítɔ́ kʋlɛ. Betsiá ye amʋ́ atɔ́ há aba.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Betsiá fɛ́ amʋ́ atɔ́, ye kɔ́ba ánɩ́ benyatɔ há amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋá ɔma.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Amʋ́ fɛ́ɛ́ betsiá fía Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ekekegyíɛkɛ. Bɔpʋ amʋ́ klʋntɔ-ɔdwɛ tsíá gyi atɔ́ ɔpasuatɔ amʋ́ aba wóyítɔ́.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Betsiá kánfʋ́ Bulu, ahá fɛ́ɛ́ bekle amʋ́ asʋ́n, anɩ Wíe Bulu létsiá pʋ́ ahá ánɩ́ ɔdɛlɛ bɛtsɩá amʋ́tɔ́ ekekegyíɛkɛ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.