Atos 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pentekoste Ɛkɛ, igyi Israelfɔ atɔ pɔpwɛ ɔnɔ́ ɔdakɛ́ ámʋ lɔfʋn a, ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɛba befia amʋ́ ofíakpa.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, olú kʋá igyi fɛ́ afú kpɔnkpɔntɩ ilotsu ɔsʋ́sʋ́ bɔbʋlá wóyí ámʋ́ʋ́ bʋbʋ mʋ́tɔ́ ámʋ.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ɩnʋ bowun tɔkʋá igyi fɛ́ ogya plɛnplɛn, ɩlɛlɩan ɔdandʋ. Ɩlɛdasáɩ́n dɩ́nká amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋsʋ.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔbʋlá okugyíɔkʋtɔ, ɩlɛha okugyíɔkʋ léfi asɩ ɔdɛ ɔblɩ́ɩ bámbá blɩ́.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Brɛ́ ámʋtɔ á, Yudafɔá bʋtenyá Bulu ifú, bʋbʋ ndɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ baba bʋtsie Yerusalem.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Brɛ́á ɔdɔm anfɩ bonu okitikíti amʋ a, bɛsrɩ́ befia ɩnʋ. Amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ lónu mʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ. Mʋ́ sʋ ɔnɔ́ lobwie amʋ́.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ɩlɔwa amʋ́ ifú, wá amʋ́ wánwan. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ahá ánfɩ bʋdɛtɔɩ́ á, megyí Galileafɔ sɔ́ɔ́n bʋgyi?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Mʋ́ nkálɩ ɩlɔbwɛ asa anɩdénuá bʋdɛ anɩtɔ okugyíɔkʋ wúlutɔ ɔblɩ́ɩ blɩ́?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Anɩtɔ akʋ atsú Partia, Media, Elam, Mesopotamia, Yudea, Kapadokia, Ponto, Asia,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frigia, Pamfilia, Egyipte ɔmátɔ́ pʋ́ Libia awúlu ánɩ́ ɩbʋ mantáa Kirene wúlutɔ. Akʋ ɛ́ botsú Roma wúlutɔ,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 bʋ́gyi Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ bawíé Yudafɔ Bulusúmtɔ́ aná fɛ́ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Kretafɔ pʋ́ Arabifɔ ɛ́ bʋbʋ anɩtɔ. Támɛ anɩdénuá bʋdɛ Bulu atɔ kpɔnkpɔntɩ ánɩ́ alabwɛ́ blɩ́ anɩtɔ okugyíɔkʋ ɔblɩ́tɔ.”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Alɩ ámʋ́ʋ́ asʋ́n ámʋ ilobwie amʋ́ ɔnɔ́ ámʋ sʋ bɔbwɛ yɔɔ, sí bʋdɛ amʋ́ aba fɩtɛ́ bɛɛ, “Ngya amansʋ ɛ́ nɩ́?”
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɔbwɛ ahógyipʋ amʋ ahinlá bɛɛ, “Ntá banu bʋ.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Ɩnʋ Petro mʋa mʋ aba dúɔkʋn ámʋ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́. Mʋ́ʋ́ Petro lótsu ɔmɛ fʋ́á bláa ɔdɔm amʋ ɔbɛ́ɛ, “Apíó aba Yudafɔ pʋ́ mlɩ fɛ́ɛ́á mlɩbʋ Yerusalem, mlɩhɩɛ yaa asʋ, anlɛ asʋ́ntɔ́ suna mlɩ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Mlɩmákɩ mlɩaa ahá ánfɩ babʋ́, tsúfɛ́ ɔyɩ́ mɔkʋ́kɛ. Brɛ́á dokwebá ladá nɩ́.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Mboún asʋ́n ánfɩ ɩlaba ndɛ ánfɩ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yoel lɛ́blɩ́ yáɩ́ nɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 ‘Bulu ɔbɛ́ɛ, “Nkɛ tráhɛ amʋtɔ á,
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Nkɛ ámʋtɔ á, nɔ́pʋ mɩ́ Ɔŋɛ́ wá mɩ́ asúmpʋ́
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Nɔ́bwɛ ofúla nwʋlʋ́táasʋ,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Owí ɔbɛ́ta ɔpá.
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Ɩbɛ́ba ánɩ́ ɔhagyíɔha ánɩ́ okpólí anɩ Wíe a, ɔbɛ́ha mʋ obénya nkpa.” ’ ”
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mlɩyaa asʋ amlɩnu asʋ́n ánfɩ. Bulu lɔ́bwɛ ofúla mʋ́a atɔ́ kpɔnkpɔntɩ pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ tsʋn Yesu Nasaretyin amʋsʋ, pʋ́súná ánɩ́ mʋlɔ́wa mʋ. Mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩlówun mʋ́, tsúfɛ́ mlɩ ansɩ́sʋ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ lɛba.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Igyi tɔ́á Bulu yin yaɩ́ dodo, igyi mʋ apɛ́ ánɩ́ bɛ́lɛ Yesu há mlɩ. Mlɩlɛ́ha ahá ánɩ́ bʋtamagyi mblasʋ bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ, mɔ́ mʋ.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Támɛ Bulu lɛ́lɛ mʋ lowu sɩ́nsɩ́ɩ́nsɩ́ntɔ́, kʋ́sʋ́a mʋ tsú afúlitɔ. Tsúfɛ́ lowu mɛ́ɛtalɩ́ gyi mʋsʋ, osin afúlitɔ.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Ɩ́nɩ sʋ́ Owíe Dawid lɛ́blɩ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Mʋ́ sʋ ansɩ́ tegyi mɩ,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Tsúfɛ́ fʋméesi mɩ́ ɔkláa wá afúlitɔ.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Fʋ́lósuná mɩ́ ɔkpa ánɩ́ ntsʋ́ʋn mʋ́sʋ́, mɩ́ anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 Petro lɛ́trá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó Israelfɔ, mbʋ́a hɩɛ bla mlɩ amlɩnu. Anɩ náin Owíe Dawid lówu, bopulá mʋ. Bɔ́tʋ ndɛ mʋ ntsán da anɩ wá nfɩ.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ogyi, oyin ánɩ́ ntam ánɩ́ Bulu lɛ́ka há mʋ bɛ́ba mʋ́tɔ́. Bulu lɛ́ka ntam há mʋ ɔbɛ́ɛ, mɛ́ha mʋ natɩna ɔkʋ obétsiá mʋ obíásʋ́ ɛkɛ kʋ́.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Ɩ́nɩá anɩ náin Owíe Dawid lówun mʋ́ yáɩ́ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ tsú Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) kʋsʋ́ tsú afúlitɔ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ,
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Petro lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yesu gyí ɔhá ánɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ, anɩ fɛ́ɛ́ anɩgyí mʋ́ adansɩfɔ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Bulu lótsu Yesu ya ɔsʋ́sʋ́, há mʋ otsiákpá yilé mʋ gyɔpɩsʋ. Anɩ Sɩ́ Bulu lɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ánɩ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, mɔ́pʋhá mʋ ahógyipʋ há mʋ. Ɔŋɛ́ ámʋ Yesu lapʋ́há anɩ á. Mʋ́ gyumagyihɛ mlɩdéwúun, mlɩdénu á.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Megyí Owíe Dawid Bulu lótsu ya ɔsʋ́sʋ́, támɛ mʋlɛ́blɩ́ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ fʋ́ alupʋ́ bwɛ́ fʋ́ ayabi oyíkpa.’ ”
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 “Mʋ́ sʋ mlɩ Israelfɔ fɛ́ɛ́ mlɩnu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩlɛ́da Yesu mántá oyikpalíhɛsʋ. Támɛ mlɩhɩɛ bɩ ánɩ́ Bulu ladá mʋ ofúli, bwɛ́ mʋ Kristo pʋ́ anɩ Wíe.”
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Brɛ́á Israelfɔ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, ɩlɛhɩɛ han amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ Petro mʋa mʋ aba sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ bɛɛ, “Apíó, ntɔ abwɛ́ɛ?”
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔdámli klʋntɔ, abɔ mlɩ asú Yesu Kristo dátɔ́, mɛ́nɩ Bulu obési mlɩ lakpan kíé mlɩ, há mlɩ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Tsúfɛ́ mlɩa mlɩ abí-aná pʋ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ tsútsúútsú ánɩ́ Bulu ɔbɛ́tɩ fɛ́ɛ́ ɔlɛhɩɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ anfɩ há.”
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Petro lɛ́blɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ, pʋ́tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ mlɩ ɩwɩ tsu ndɛmba-abí laláhɛ anfɩtɔ.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Petro asʋ́n ámʋ. Mʋ́ sʋ bɔbɔ amʋ́ asú. Ɛkɛ ámʋ a, ahá bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-sa (3,000) bɛtsɩá ahógyipʋ amʋtɔ.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Ahógyipʋ amʋ bɛlɛ ansɩ́ kɩ́tá sumbí ayɔpʋ́ ámʋ atosunáhɛ́, amʋ́ ɩkʋlɛbwɛ tógyítɔ́tɔ́, ɔpasua ámʋtɔ atogyihɛtɔ yée pʋ́ mpáɩbɔtɔ́.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ, ɔnɔ́ lobwie ɔhagyíɔha.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Ahógyipʋ amʋ fɛ́ɛ́ bɔbwɛ tógyítɔ́ kʋlɛ. Betsiá ye amʋ́ atɔ́ há aba.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Betsiá fɛ́ amʋ́ atɔ́, ye kɔ́ba ánɩ́ benyatɔ há amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋá ɔma.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Amʋ́ fɛ́ɛ́ betsiá fía Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ekekegyíɛkɛ. Bɔpʋ amʋ́ klʋntɔ-ɔdwɛ tsíá gyi atɔ́ ɔpasuatɔ amʋ́ aba wóyítɔ́.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Betsiá kánfʋ́ Bulu, ahá fɛ́ɛ́ bekle amʋ́ asʋ́n, anɩ Wíe Bulu létsiá pʋ́ ahá ánɩ́ ɔdɛlɛ bɛtsɩá amʋ́tɔ́ ekekegyíɛkɛ.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.