Atos 28
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́dɩnká ogbémgbe amʋsʋ. Ɔma asa anɩlɛ́bɩ ánɩ́ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Malta nɩ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Nyankpʋ détswíe, sʋ atsalɩ bʋ ɩnʋ. Támɛ ɩnʋ atsiápʋ́ amʋ begyi anɩ bʋalɛ dʋ́dá ogyá ɔpʋ ɔnɔ́ ɩnʋ há anɩ, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlétsiá mʋ́ asɩ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Paulo lɛ́kpa ngyayibí ɔbɛ́ɛ amʋpʋwa ogyá ámʋtɔ. Sáa ɩbɛ bʋ mʋ́tɔ́. Ogyá ámʋ okunkúu sʋ ɩbɛ ámʋ lɔ́tswɩ yi Paulo ɔbɩwɛtɔ.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Brɛ́á ɩnʋ atsiápʋ́ amʋ bowun ánɩ́ ɩwɔ ámʋ yí mʋ a, bɛbláa aba bɛɛ, “Ahá ɔmɔpʋ́ oyin ánfɩ gyí. Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ aladálɩ ɔpʋ amʋtɔ, támɛ anɩ ɔkpɩ ámʋ́ʋ́ ɔtɛbɩ́tɩ́ ɩsʋ ámʋ médékle ɔbɛ́ɛ otsía nkpa.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ɩnʋ Paulo lɔ́wʋnáa ɩbɩ, ɩwɔ ámʋ lɛ́kpa wíé ogyá, támɛ tɔtɔ mɔ́bwɛ Paulo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Amʋ́ fɛ́ɛ́ besi bʋlɩɩ́ bʋdɛkɩ́ɩ. Bʋkɩ bɛɛ Paulo obópunyá, ntɛ́ɛ ɔbɛ́tɩn wu. Támɛ brɛ́á bɛlɩɩ́ wá ɔpá tɔtɔ mɛ́ba a, bɛladámlí amʋ́ agywɩɩn blɩ́ bɛɛ, “Ɔkpɩ ɔkʋ ɔhá ánfɩ gyí.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ɔhandɛ ɔkʋ bʋ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ. Mʋ dá gyí Publio. Ɔlɔhɔ anɩ atúu, kpá anɩ ya mʋ wóyítɔ́, anɩlétsiá mʋ wá nkɛnsá kɛ́kɛ́.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, owísó lakɩ́tá ɔhandɛ amʋ mʋ sɩ, mʋ ɩwɩtɔ latú; ɔda. Paulo lɛ́yɛkɩ mʋ, ɔlɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká mʋsʋ bɔ́ mpáɩ há mʋ, ɩwɩ lɔwa mʋ ɔnlɩn.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Mʋ́ ɔma a, bɔpʋ alɔpʋá bʋbʋ ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ fɛ́ɛ́ ba, Paulo lɛ́tsa amʋ́ ɩlɔ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Anɩlétsiá ɩnʋ tsra asa, ɩnʋfɔ ámʋ bɔwa anɩ numnyam, kíé anɩ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ. Brɛ́á anɩdɛ́natɩ́ á, bɔpʋ atɔ́á ibéhián anɩ ɔkpatɔ fɛ́ɛ́ sí anɩ ɔkpa.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Anɩlɔ́yɔ ɔpʋ ɔnɔ́ yótsu ntsusʋ-yibi kʋá ɩlatsíá ɩnʋ nyankpʋtswíebɩ amʋ fɛ́ɛ́. Itsú Aleksandria wúlutɔ. Besré atabí akʋá bʋgyi ɩkpɩ yi ntsusʋ-yibi ámʋ ansɩ́tɔ́.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Anɩlɛ́yɛlɩɩ́ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ otsubúnɔ, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Sirakus, anɩlétsiá ɩnʋ nkɛnsá.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tsú ɩnʋ á, anɩlóbomlí tsʋn bowie wúlu yílé kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Regiosʋ. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, afú kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ tsu ayasɩ fʋ́n. Nkenyɔ́ ɔma a, anɩlóyowie otsubúnɔ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Anɩléfía ahógyipʋ akʋ ɩnʋ. Bokokóli anɩ bɛɛ, atsía amʋ́ wá nkensíénɔ́. Anɩlɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ á, anɩlɔ́yɔ Roma wúlutɔ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Apíó ánɩ́ bʋbʋ Roma wúlutɔ bonu ánɩ́ abá. Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ akʋ bɛba ibíá ogyíkpá, bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Apia. Akʋ ɛ́ bɛba ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Afɔɔ́ Ɔswɩɩ́kpá Asa, ɩbʋ ɔkpatɔ befia anɩ. Brɛ́á Paulo lówun amʋ́ á, mʋ ansɩ́ legyi, ɔlɛda Bulu ɩpán.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Brɛ́á anɩlóyowie Roma wúlutɔ á, Roma aban lɛ́ha Paulo ɔkpa ánɩ́ ɔbɛ́talɩ́ yétsiá ɔtɩ́nɛ́á odeklé, támɛ ɩsá ɔkɔpʋ́ ɔkʋ obógyo mʋ ɩwɩ brégyíbrɛ́.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ɛkɛ sáásɩ́ a, Paulo lɛ́tɩ Yudafɔ ahandɛá bʋbʋ ɩnʋ fɛ́ɛ́ fia. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, ɩbʋ mʋ́tɔ́á mmɔpʋ lalahɛ kʋkʋʋkʋ gyi mɩ́ ɔmátɔ́fɔ, mmeyintá anɩ anáin amándɩ́ɛ́ kʋkʋ ɛ́. Támɛ anɩ ahandɛ ánɩ́ bʋbʋ Yerusalem bɛkɩtá mɩ́ ya Romafɔ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Bɔyɔ mɩ́ asʋ́ntɔ́ á, tɛkɩ bekleá bési mɩ́, tsúfɛ́ bomowun tsitsa kʋkʋ mɩ́ ɩwɩ asa bɛɛ bʋmɔ́ɔ mɩ́.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Támɛ Yudafɔ ámʋ bʋmotsulá ánɩ́ bʋsíi mɩ. Amʋ́ bwɛhɛ́ sʋ nɔkʋlɩ́ ɔkpa mbɛ́ɛ, Roma Owíe Dɛhɛn onutó ogyíi mɩ́ asʋ́n. Megyí bɛɛ mbʋ mɩ́ ɔmá ɩwɩ asʋansʋ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Mʋ́ sʋ natɩ́ mlɩ fia nɩ. Tsúfɛ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ Israelfɔ bʋdɛ mʋ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ sʋ́ nda ɩkan anfɩtɔ.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Amʋ́ ɛ́ bɛbláa Paulo bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́hɔ ɔwʋlʋ́ kʋkʋ tsú Yudea ɔmátɔ́ tsú fʋ́ ɩwɩ. Anɩ apíó Yudafɔ ámʋtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mɔ́kʋ́tsú ɩnʋ bɛbláa anɩ asʋn laláhɛ kʋkʋ tsú fʋ́ ɩwɩ.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Támɛ ha anɩ abɩ fʋ́ agywɩɩn. Tsúfɛ́ anɩyin ánɩ́ ahá bʋtɛblɩ́ asʋn laláhɛ tsú Bulusúm ɔpasua ánfɩ fʋ́bʋ mʋ́tɔ́ ánfɩ ɩwɩ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Mʋ́ sʋ mʋa Yudafɔ ámʋ bɛhɩɛ ɛkɛá béfia. Ɛkɛ ámʋ lɔ́fʋn a, Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛba befia Paulo wóyí ɩnʋ. Paulo lɔ́tɔɩ́ kplá amʋ́. Ɔlɔpʋ Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ lɛ́ Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋ́ntɔ́ súná amʋ́ tsú nyankɩ pɔn owí. Ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ ɔbɛ́damlí amʋ́ abʋhɔ Yesu Kristo ɩwɩ asʋ́n ámʋsʋ gyi.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Amʋ́tɔ́ akʋ bohogyi, támɛ akʋ bʋmohogyi.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ amʋ ɔnɔ́ mɔbwɛ kʋlɛ, bɔwa asʋ́n ámʋ prɩ́ɩ bɩ. Támɛ Paulo lɛ́trá bláa amʋ́ asʋn kua kʋlɛ asa bɛdasáɩ́n. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mlɩ anáin ɔnɔkwalɩ amʋ tsʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaiasʋ. Ɔbɛ́ɛ,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Yɔ ahá ánfɩ wá afʋyɛbláa amʋ́ fɛɛ,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Tsúfɛ́ klʋntɔ bʋ amʋ́ odwin.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 — ausente —
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Paulo létsiá ɩnʋ nfinyɔ kɛ́kɛ́. Oletsiá mʋ onutó obu háɩhɛtɔ. Oletsiá hɔ afɔɔ́ ánɩ́ bɛba bɛsɩnáa mʋ fɛ́ɛ́.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ɔlɔwa klʋn dá Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan, olosuná anɩ Wíe Yesu Kristo ɩwɩ asʋ́n ɛ́ ahá fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́. Ɔhaa métin mʋ ɔkpa.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.