Atos 28

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́dɩnká ogbémgbe amʋsʋ. Ɔma asa anɩlɛ́bɩ ánɩ́ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Malta nɩ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nyankpʋ détswíe, sʋ atsalɩ bʋ ɩnʋ. Támɛ ɩnʋ atsiápʋ́ amʋ begyi anɩ bʋalɛ dʋ́dá ogyá ɔpʋ ɔnɔ́ ɩnʋ há anɩ, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlétsiá mʋ́ asɩ.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paulo lɛ́kpa ngyayibí ɔbɛ́ɛ amʋpʋwa ogyá ámʋtɔ. Sáa ɩbɛ bʋ mʋ́tɔ́. Ogyá ámʋ okunkúu sʋ ɩbɛ ámʋ lɔ́tswɩ yi Paulo ɔbɩwɛtɔ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Brɛ́á ɩnʋ atsiápʋ́ amʋ bowun ánɩ́ ɩwɔ ámʋ yí mʋ a, bɛbláa aba bɛɛ, “Ahá ɔmɔpʋ́ oyin ánfɩ gyí. Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ aladálɩ ɔpʋ amʋtɔ, támɛ anɩ ɔkpɩ ámʋ́ʋ́ ɔtɛbɩ́tɩ́ ɩsʋ ámʋ médékle ɔbɛ́ɛ otsía nkpa.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ɩnʋ Paulo lɔ́wʋnáa ɩbɩ, ɩwɔ ámʋ lɛ́kpa wíé ogyá, támɛ tɔtɔ mɔ́bwɛ Paulo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Amʋ́ fɛ́ɛ́ besi bʋlɩɩ́ bʋdɛkɩ́ɩ. Bʋkɩ bɛɛ Paulo obópunyá, ntɛ́ɛ ɔbɛ́tɩn wu. Támɛ brɛ́á bɛlɩɩ́ wá ɔpá tɔtɔ mɛ́ba a, bɛladámlí amʋ́ agywɩɩn blɩ́ bɛɛ, “Ɔkpɩ ɔkʋ ɔhá ánfɩ gyí.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ɔhandɛ ɔkʋ bʋ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ. Mʋ dá gyí Publio. Ɔlɔhɔ anɩ atúu, kpá anɩ ya mʋ wóyítɔ́, anɩlétsiá mʋ wá nkɛnsá kɛ́kɛ́.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, owísó lakɩ́tá ɔhandɛ amʋ mʋ sɩ, mʋ ɩwɩtɔ latú; ɔda. Paulo lɛ́yɛkɩ mʋ, ɔlɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká mʋsʋ bɔ́ mpáɩ há mʋ, ɩwɩ lɔwa mʋ ɔnlɩn.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Mʋ́ ɔma a, bɔpʋ alɔpʋá bʋbʋ ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ fɛ́ɛ́ ba, Paulo lɛ́tsa amʋ́ ɩlɔ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Anɩlétsiá ɩnʋ tsra asa, ɩnʋfɔ ámʋ bɔwa anɩ numnyam, kíé anɩ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ. Brɛ́á anɩdɛ́natɩ́ á, bɔpʋ atɔ́á ibéhián anɩ ɔkpatɔ fɛ́ɛ́ sí anɩ ɔkpa.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Anɩlɔ́yɔ ɔpʋ ɔnɔ́ yótsu ntsusʋ-yibi kʋá ɩlatsíá ɩnʋ nyankpʋtswíebɩ amʋ fɛ́ɛ́. Itsú Aleksandria wúlutɔ. Besré atabí akʋá bʋgyi ɩkpɩ yi ntsusʋ-yibi ámʋ ansɩ́tɔ́.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Anɩlɛ́yɛlɩɩ́ ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋ otsubúnɔ, bʋtɛtɩ́ mʋ́ Sirakus, anɩlétsiá ɩnʋ nkɛnsá.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tsú ɩnʋ á, anɩlóbomlí tsʋn bowie wúlu yílé kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Regiosʋ. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, afú kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ tsu ayasɩ fʋ́n. Nkenyɔ́ ɔma a, anɩlóyowie otsubúnɔ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Anɩléfía ahógyipʋ akʋ ɩnʋ. Bokokóli anɩ bɛɛ, atsía amʋ́ wá nkensíénɔ́. Anɩlɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ á, anɩlɔ́yɔ Roma wúlutɔ.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Apíó ánɩ́ bʋbʋ Roma wúlutɔ bonu ánɩ́ abá. Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ akʋ bɛba ibíá ogyíkpá, bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Apia. Akʋ ɛ́ bɛba ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Afɔɔ́ Ɔswɩɩ́kpá Asa, ɩbʋ ɔkpatɔ befia anɩ. Brɛ́á Paulo lówun amʋ́ á, mʋ ansɩ́ legyi, ɔlɛda Bulu ɩpán.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Brɛ́á anɩlóyowie Roma wúlutɔ á, Roma aban lɛ́ha Paulo ɔkpa ánɩ́ ɔbɛ́talɩ́ yétsiá ɔtɩ́nɛ́á odeklé, támɛ ɩsá ɔkɔpʋ́ ɔkʋ obógyo mʋ ɩwɩ brégyíbrɛ́.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ɛkɛ sáásɩ́ a, Paulo lɛ́tɩ Yudafɔ ahandɛá bʋbʋ ɩnʋ fɛ́ɛ́ fia. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, ɩbʋ mʋ́tɔ́á mmɔpʋ lalahɛ kʋkʋʋkʋ gyi mɩ́ ɔmátɔ́fɔ, mmeyintá anɩ anáin amándɩ́ɛ́ kʋkʋ ɛ́. Támɛ anɩ ahandɛ ánɩ́ bʋbʋ Yerusalem bɛkɩtá mɩ́ ya Romafɔ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Bɔyɔ mɩ́ asʋ́ntɔ́ á, tɛkɩ bekleá bési mɩ́, tsúfɛ́ bomowun tsitsa kʋkʋ mɩ́ ɩwɩ asa bɛɛ bʋmɔ́ɔ mɩ́.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Támɛ Yudafɔ ámʋ bʋmotsulá ánɩ́ bʋsíi mɩ. Amʋ́ bwɛhɛ́ sʋ nɔkʋlɩ́ ɔkpa mbɛ́ɛ, Roma Owíe Dɛhɛn onutó ogyíi mɩ́ asʋ́n. Megyí bɛɛ mbʋ mɩ́ ɔmá ɩwɩ asʋansʋ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Mʋ́ sʋ natɩ́ mlɩ fia nɩ. Tsúfɛ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ Israelfɔ bʋdɛ mʋ ɔkpa kɩ́ɩ amʋ sʋ́ nda ɩkan anfɩtɔ.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Amʋ́ ɛ́ bɛbláa Paulo bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́hɔ ɔwʋlʋ́ kʋkʋ tsú Yudea ɔmátɔ́ tsú fʋ́ ɩwɩ. Anɩ apíó Yudafɔ ámʋtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mɔ́kʋ́tsú ɩnʋ bɛbláa anɩ asʋn laláhɛ kʋkʋ tsú fʋ́ ɩwɩ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Támɛ ha anɩ abɩ fʋ́ agywɩɩn. Tsúfɛ́ anɩyin ánɩ́ ahá bʋtɛblɩ́ asʋn laláhɛ tsú Bulusúm ɔpasua ánfɩ fʋ́bʋ mʋ́tɔ́ ánfɩ ɩwɩ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Mʋ́ sʋ mʋa Yudafɔ ámʋ bɛhɩɛ ɛkɛá béfia. Ɛkɛ ámʋ lɔ́fʋn a, Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛba befia Paulo wóyí ɩnʋ. Paulo lɔ́tɔɩ́ kplá amʋ́. Ɔlɔpʋ Mose Mbla pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ lɛ́ Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋ́ntɔ́ súná amʋ́ tsú nyankɩ pɔn owí. Ɔlɔbɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ ɔbɛ́damlí amʋ́ abʋhɔ Yesu Kristo ɩwɩ asʋ́n ámʋsʋ gyi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Amʋ́tɔ́ akʋ bohogyi, támɛ akʋ bʋmohogyi.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ amʋ ɔnɔ́ mɔbwɛ kʋlɛ, bɔwa asʋ́n ámʋ prɩ́ɩ bɩ. Támɛ Paulo lɛ́trá bláa amʋ́ asʋn kua kʋlɛ asa bɛdasáɩ́n. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mlɩ anáin ɔnɔkwalɩ amʋ tsʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaiasʋ. Ɔbɛ́ɛ,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Yɔ ahá ánfɩ wá afʋyɛbláa amʋ́ fɛɛ,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Tsúfɛ́ klʋntɔ bʋ amʋ́ odwin.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Paulo létsiá ɩnʋ nfinyɔ kɛ́kɛ́. Oletsiá mʋ onutó obu háɩhɛtɔ. Oletsiá hɔ afɔɔ́ ánɩ́ bɛba bɛsɩnáa mʋ fɛ́ɛ́.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ɔlɔwa klʋn dá Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan, olosuná anɩ Wíe Yesu Kristo ɩwɩ asʋ́n ɛ́ ahá fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́. Ɔhaa métin mʋ ɔkpa.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.