Atos 26

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Nahá fʋ́ ɔkpa, kʋsʋ lɛ fʋ́ ɔnɔ́.” Paulo lótsu ɩbɩ fʋ́á, lɛ́ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ,
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Owíe Agripa, nawun ánɩ́ ɔkláa lawá mɩ́ ogyá nlɩɩ́ fʋ́ ansɩ́tɔ́, ndɛ mɩ́ ɔnɔ́ lɛ tsú asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bakla dɩnká mɩ́sʋ́ anfɩ ɩwɩ.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Mʋ́á ɩbʋ ansigyí kʋ́ráá gyí, fʋyin Yudafɔ amándɩ́ɛ́ pʋ́ tɔ́á bʋtegyi mʋ́ ɩwɩ nwɛ́ɛn fɛ́ɛ́. Ɩ́nɩ sʋ kókoli, nya klʋn afʋnu mɩ́ ɔnɔ́.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Yudafɔ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ́ tsiátɔ́. Bʋyin alɩá nɔpʋtsíá mɩ́ ɔmátɔ́ tsú mɩ́ nyebitɔ pʋ́ alɩá nɔpʋtsíá Yerusalem wúlutɔ.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ dodoodo. Nɩ́ bʋdeklé a, amʋ́ onutó bɛ́talɩ́ bláa fʋ ánɩ́ Farisiyin ngyi wankláán. Farisifɔ ɛ́ bʋtegyi Yudafɔ Bulusúm mbla ámʋsʋ wankláán dʋn ɔpasua kugyíkʋ.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Tɔ́á sʋá ndɛ nlɩɩ́ nfɩ, fʋdɛ mɩ́ asʋ́n gyí gyí, ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ dɩ́nká mʋ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛka mʋ́ ɩwɩ ntam há anɩ anáin amʋsʋ.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Anɩ abusuan dúanyɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔpʋ ansɩ́ dɩ́nká ntam anfɩsʋ ánɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ́ bʋdɛ Bulu súm ekekegyíɛkɛ nɩ́. Nanáin, ntam anfɩ sʋ́ Yudafɔ bʋdɛ asʋ́n kláa dɩnká mɩ́sʋ́ nɩ.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Ntogyi sʋ́ mlɩ Yudafɔ ánfɩ mʋ́ mlɩmɛ́tálɩ́ hógyi ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ kʋ́sʋ́a ahá tsú afúlitɔ?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Tɛkɩ mɩ́ óó nohogyiá nɔ́bwɛ tógyítɔ́á nɛ́talɩ́ pʋ́tin Yesu Nasaretyin amʋ gyumagyihɛ ɔkpa.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Ɩ́nɩ gyí tɔ́á nɔbwɛ Yerusalem nɩ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ túmi bɛɛ, nkɩ́ta Bulu ahá ámʋ tswɩ obu. Nɩ́ bɔ́mɔ amʋ́ ɛ́ á, mɩ́ ɛ́ ntotsúlá mbɛ́ɛ bʋmɔ́ɔ amʋ́.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Netsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa kugyíkʋtɔ, ntɛhá bʋtɛkɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ, hɩ́ɛ́ amʋ́ bʋtɛblɩ́ Yesu ɩwɩ abususʋ. Amʋ́ ɩwɩ ɔblɔ́ sʋ ntɛdɩ́nká amʋ́sʋ́ yɔ́ ɔmá bámbásʋ́ yɛ́kɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Mʋ́ ɔkpa ɛkɛ ɔkʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ nɔyɔ́ Damasko wúlutɔ yɔ́bwɛ nɩ́.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Brɛ́á nna ɔkpatɔ nɔyɔ́ á, Nanáin, ɩbwɛ fɛ́ ɔpa dódúanyɔtɔ, wankɩ kʋ lɔ́wankɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ wʋ́lɩ́ mɩ́sʋ́. Ɩlɔwankɩ́ dʋn owí. Ɩlɔwankɩ́ wʋ́lɩ́ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ́ʋ́ anɩná ámʋsʋ.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Ɩnʋ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́dɩda. Nonu ɔmɛ kʋ Hebri ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Saulo, Saulo, ntogyi sʋ́ fʋ́dɩn mɩ́sʋ́ alɩ? Ɩwɩ tɔ́ɩ fʋdɛwa.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Mʋ́ʋ́ nɛfɩtɛ́ mbɛ́ɛ, ‘Owíé, fʋ́ ma nɩ?’ Mʋ́ʋ́ anɩ Wíe lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Yesu nɩ. Mɩ́sʋ́ fʋdɩn nɩ́.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nabɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná fʋ́, mɛ́nɩ fɔ́bwɛ mɩ́ osúmpʋ́. Kʋsʋ, afʋyɛbláa ahá tɔ́á fawun tsu mɩ́ ɩwɩ ndɛ, pʋ́ mʋ́á nɛ́lɛ súná fʋ́.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Nɔ́kɔ hɔ fʋ tsú ahá ámʋ́ʋ́ ndɛ fʋ́ wa sɩ́sɩ́, bʋgyi fʋ́ onutó ahá Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Fóbwií amʋ́ ansɩ́, bɛ́dalɩ tsu oklúntɔ ba wankɩtɔ. Fɛ́lɛ amʋ́ tsú Satan túmi asɩ ba Bulu wá, mɛ́nɩ obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́, fówun bénya otsiákpá ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsʋn amʋ́ hógyisʋ bwɛ́ amʋ́ mʋ ahá amʋtɔ.’
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “Nanáin Agripa, ɩ́nɩ sʋ nɔbwɛ dɩ́nká atɔ́ ámʋ́ʋ́ nowun itsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋsʋ.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Gyankpapʋ a, nɔyɔ Damasko wúlutɔ. Mʋ́ ɔma a, nɔyɔ Yerusalem pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́. Nɔyɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ ɛ́ wá. Nɛyɛ́bláa amʋ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ, abʋdamli ba Bulu wá, abʋtsia tsiátɔ́ ánɩ́ ilosuná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ɩ́nɩ sʋ́ Yudafɔ ámʋ bɛkɩtá mɩ́ brɛ́á mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ bɛɛ bɔ́mɔ mɩ́ nɩ́.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Támɛ Bulu dɛ́ mɩ́ kpa alɩɩ bɔfʋn ndɛ. Mʋ́ sʋ́ nlɩɩ́ nfɩ ndɛ, ndɛ mlɩ nyebí-ahandɛ fɛ́ɛ́ tɔ́á nawun bláa nɩ. Asʋ́n ánɩ́ Mose mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ bɛɛ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ kɛ́n ndɛblɩ́.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Bɛɛ, ‘Ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn wú, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ ɔha gyankpapʋ ánɩ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ. Ɔbɔ́pʋ wankɩ ba Yudafɔ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́.’ ”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ ɩ́nɩ á, ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo lɔ́kplʋn wa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Paulo, fʋ́ nwun layíntá! Fʋ́ ɔwʋlʋ́bɩ dʋbɩdʋbɩ amʋ lahá fʋdɛ gbedé lɔ.”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Onumnyampʋ Festo, mmɛdɛ́ gbedé lɔ. Ɔnɔkwalɩ onutónutó ndɛ mlɩ bláa.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Nanáin Agripa yin asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Nɛ́talɩ́ bláa mʋ faan. Nahogyi ánɩ́ megyí asʋn ŋaínhɛ́ igyi há mʋ, tsúfɛ́ bʋmɔbwɛ mʋ́ ŋáín.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Nanáin Agripa, fɔhɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋsʋ gyi? Nyin ánɩ́ fɔhɔ mʋ́sʋ́ gyí.”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Ɩnʋ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fahogyi fɛɛ fɛ́talɩ́ dámlí mɩ́ bwɛ́ Okristoyin brɛ́ tinbí ánfɩtɔ?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ tinbí o, brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ o, mɩ́ mpáɩ ánɩ́ ndɛbɔ há Bulu gyí, fʋ́a ahá ánfɩ mlɩdɛ́ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ nu ndɛ ánfɩ fɛ́ɛ́ mlɛ́ba bɔbwɛ fɛ́ mɩ́. Támɛ bʋmáwa mlɩ ɩkan anfɩ mʋ́.”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Ɩnʋ á, Owíe Agripa mʋa ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo pʋ́ Berenike mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔkʋsʋ́ dálɩ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Bɛyɛ́lɩɩ́ ɩtsɛ́tɔ́, amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ tɔtɔá ilehián ha mʋ lowu ntɛ́ɛ mʋ obuwa.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Tɛkɩ nɩ́ oyin ánfɩ mɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, Roma owíe dɛhɛn kóún ogyíi mʋ asʋ́n á, tɛkɩ fɛ́talɩ́ sí mʋ.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.