Atos 26
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Nahá fʋ́ ɔkpa, kʋsʋ lɛ fʋ́ ɔnɔ́.” Paulo lótsu ɩbɩ fʋ́á, lɛ́ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Owíe Agripa, nawun ánɩ́ ɔkláa lawá mɩ́ ogyá nlɩɩ́ fʋ́ ansɩ́tɔ́, ndɛ mɩ́ ɔnɔ́ lɛ tsú asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bakla dɩnká mɩ́sʋ́ anfɩ ɩwɩ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Mʋ́á ɩbʋ ansigyí kʋ́ráá gyí, fʋyin Yudafɔ amándɩ́ɛ́ pʋ́ tɔ́á bʋtegyi mʋ́ ɩwɩ nwɛ́ɛn fɛ́ɛ́. Ɩ́nɩ sʋ kókoli, nya klʋn afʋnu mɩ́ ɔnɔ́.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Yudafɔ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ́ tsiátɔ́. Bʋyin alɩá nɔpʋtsíá mɩ́ ɔmátɔ́ tsú mɩ́ nyebitɔ pʋ́ alɩá nɔpʋtsíá Yerusalem wúlutɔ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ dodoodo. Nɩ́ bʋdeklé a, amʋ́ onutó bɛ́talɩ́ bláa fʋ ánɩ́ Farisiyin ngyi wankláán. Farisifɔ ɛ́ bʋtegyi Yudafɔ Bulusúm mbla ámʋsʋ wankláán dʋn ɔpasua kugyíkʋ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Tɔ́á sʋá ndɛ nlɩɩ́ nfɩ, fʋdɛ mɩ́ asʋ́n gyí gyí, ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ dɩ́nká mʋ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛka mʋ́ ɩwɩ ntam há anɩ anáin amʋsʋ.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Anɩ abusuan dúanyɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔpʋ ansɩ́ dɩ́nká ntam anfɩsʋ ánɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ́ bʋdɛ Bulu súm ekekegyíɛkɛ nɩ́. Nanáin, ntam anfɩ sʋ́ Yudafɔ bʋdɛ asʋ́n kláa dɩnká mɩ́sʋ́ nɩ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Ntogyi sʋ́ mlɩ Yudafɔ ánfɩ mʋ́ mlɩmɛ́tálɩ́ hógyi ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ kʋ́sʋ́a ahá tsú afúlitɔ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Tɛkɩ mɩ́ óó nohogyiá nɔ́bwɛ tógyítɔ́á nɛ́talɩ́ pʋ́tin Yesu Nasaretyin amʋ gyumagyihɛ ɔkpa.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ɩ́nɩ gyí tɔ́á nɔbwɛ Yerusalem nɩ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ túmi bɛɛ, nkɩ́ta Bulu ahá ámʋ tswɩ obu. Nɩ́ bɔ́mɔ amʋ́ ɛ́ á, mɩ́ ɛ́ ntotsúlá mbɛ́ɛ bʋmɔ́ɔ amʋ́.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Netsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa kugyíkʋtɔ, ntɛhá bʋtɛkɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ, hɩ́ɛ́ amʋ́ bʋtɛblɩ́ Yesu ɩwɩ abususʋ. Amʋ́ ɩwɩ ɔblɔ́ sʋ ntɛdɩ́nká amʋ́sʋ́ yɔ́ ɔmá bámbásʋ́ yɛ́kɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Mʋ́ ɔkpa ɛkɛ ɔkʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ nɔyɔ́ Damasko wúlutɔ yɔ́bwɛ nɩ́.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Brɛ́á nna ɔkpatɔ nɔyɔ́ á, Nanáin, ɩbwɛ fɛ́ ɔpa dódúanyɔtɔ, wankɩ kʋ lɔ́wankɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ wʋ́lɩ́ mɩ́sʋ́. Ɩlɔwankɩ́ dʋn owí. Ɩlɔwankɩ́ wʋ́lɩ́ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ́ʋ́ anɩná ámʋsʋ.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ɩnʋ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́dɩda. Nonu ɔmɛ kʋ Hebri ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Saulo, Saulo, ntogyi sʋ́ fʋ́dɩn mɩ́sʋ́ alɩ? Ɩwɩ tɔ́ɩ fʋdɛwa.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Mʋ́ʋ́ nɛfɩtɛ́ mbɛ́ɛ, ‘Owíé, fʋ́ ma nɩ?’ Mʋ́ʋ́ anɩ Wíe lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Yesu nɩ. Mɩ́sʋ́ fʋdɩn nɩ́.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nabɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná fʋ́, mɛ́nɩ fɔ́bwɛ mɩ́ osúmpʋ́. Kʋsʋ, afʋyɛbláa ahá tɔ́á fawun tsu mɩ́ ɩwɩ ndɛ, pʋ́ mʋ́á nɛ́lɛ súná fʋ́.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nɔ́kɔ hɔ fʋ tsú ahá ámʋ́ʋ́ ndɛ fʋ́ wa sɩ́sɩ́, bʋgyi fʋ́ onutó ahá Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Fóbwií amʋ́ ansɩ́, bɛ́dalɩ tsu oklúntɔ ba wankɩtɔ. Fɛ́lɛ amʋ́ tsú Satan túmi asɩ ba Bulu wá, mɛ́nɩ obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́, fówun bénya otsiákpá ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsʋn amʋ́ hógyisʋ bwɛ́ amʋ́ mʋ ahá amʋtɔ.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Nanáin Agripa, ɩ́nɩ sʋ nɔbwɛ dɩ́nká atɔ́ ámʋ́ʋ́ nowun itsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋsʋ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Gyankpapʋ a, nɔyɔ Damasko wúlutɔ. Mʋ́ ɔma a, nɔyɔ Yerusalem pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́. Nɔyɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ ɛ́ wá. Nɛyɛ́bláa amʋ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ, abʋdamli ba Bulu wá, abʋtsia tsiátɔ́ ánɩ́ ilosuná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ɩ́nɩ sʋ́ Yudafɔ ámʋ bɛkɩtá mɩ́ brɛ́á mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ bɛɛ bɔ́mɔ mɩ́ nɩ́.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Támɛ Bulu dɛ́ mɩ́ kpa alɩɩ bɔfʋn ndɛ. Mʋ́ sʋ́ nlɩɩ́ nfɩ ndɛ, ndɛ mlɩ nyebí-ahandɛ fɛ́ɛ́ tɔ́á nawun bláa nɩ. Asʋ́n ánɩ́ Mose mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ bɛɛ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ kɛ́n ndɛblɩ́.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Bɛɛ, ‘Ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn wú, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ ɔha gyankpapʋ ánɩ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ. Ɔbɔ́pʋ wankɩ ba Yudafɔ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́.’ ”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ ɩ́nɩ á, ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo lɔ́kplʋn wa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Paulo, fʋ́ nwun layíntá! Fʋ́ ɔwʋlʋ́bɩ dʋbɩdʋbɩ amʋ lahá fʋdɛ gbedé lɔ.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Onumnyampʋ Festo, mmɛdɛ́ gbedé lɔ. Ɔnɔkwalɩ onutónutó ndɛ mlɩ bláa.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Nanáin Agripa yin asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Nɛ́talɩ́ bláa mʋ faan. Nahogyi ánɩ́ megyí asʋn ŋaínhɛ́ igyi há mʋ, tsúfɛ́ bʋmɔbwɛ mʋ́ ŋáín.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nanáin Agripa, fɔhɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋsʋ gyi? Nyin ánɩ́ fɔhɔ mʋ́sʋ́ gyí.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Ɩnʋ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fahogyi fɛɛ fɛ́talɩ́ dámlí mɩ́ bwɛ́ Okristoyin brɛ́ tinbí ánfɩtɔ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ tinbí o, brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ o, mɩ́ mpáɩ ánɩ́ ndɛbɔ há Bulu gyí, fʋ́a ahá ánfɩ mlɩdɛ́ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ nu ndɛ ánfɩ fɛ́ɛ́ mlɛ́ba bɔbwɛ fɛ́ mɩ́. Támɛ bʋmáwa mlɩ ɩkan anfɩ mʋ́.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Ɩnʋ á, Owíe Agripa mʋa ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo pʋ́ Berenike mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔkʋsʋ́ dálɩ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Bɛyɛ́lɩɩ́ ɩtsɛ́tɔ́, amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ tɔtɔá ilehián ha mʋ lowu ntɛ́ɛ mʋ obuwa.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Tɛkɩ nɩ́ oyin ánfɩ mɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, Roma owíe dɛhɛn kóún ogyíi mʋ asʋ́n á, tɛkɩ fɛ́talɩ́ sí mʋ.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.