Atos 26

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Nahá fʋ́ ɔkpa, kʋsʋ lɛ fʋ́ ɔnɔ́.” Paulo lótsu ɩbɩ fʋ́á, lɛ́ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Owíe Agripa, nawun ánɩ́ ɔkláa lawá mɩ́ ogyá nlɩɩ́ fʋ́ ansɩ́tɔ́, ndɛ mɩ́ ɔnɔ́ lɛ tsú asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bakla dɩnká mɩ́sʋ́ anfɩ ɩwɩ.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Mʋ́á ɩbʋ ansigyí kʋ́ráá gyí, fʋyin Yudafɔ amándɩ́ɛ́ pʋ́ tɔ́á bʋtegyi mʋ́ ɩwɩ nwɛ́ɛn fɛ́ɛ́. Ɩ́nɩ sʋ kókoli, nya klʋn afʋnu mɩ́ ɔnɔ́.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Yudafɔ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ́ tsiátɔ́. Bʋyin alɩá nɔpʋtsíá mɩ́ ɔmátɔ́ tsú mɩ́ nyebitɔ pʋ́ alɩá nɔpʋtsíá Yerusalem wúlutɔ.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋyin mɩ dodoodo. Nɩ́ bʋdeklé a, amʋ́ onutó bɛ́talɩ́ bláa fʋ ánɩ́ Farisiyin ngyi wankláán. Farisifɔ ɛ́ bʋtegyi Yudafɔ Bulusúm mbla ámʋsʋ wankláán dʋn ɔpasua kugyíkʋ.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Tɔ́á sʋá ndɛ nlɩɩ́ nfɩ, fʋdɛ mɩ́ asʋ́n gyí gyí, ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ dɩ́nká mʋ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛka mʋ́ ɩwɩ ntam há anɩ anáin amʋsʋ.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Anɩ abusuan dúanyɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔpʋ ansɩ́ dɩ́nká ntam anfɩsʋ ánɩ́ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ há amʋ́. Mʋ́ sʋ́ bʋdɛ Bulu súm ekekegyíɛkɛ nɩ́. Nanáin, ntam anfɩ sʋ́ Yudafɔ bʋdɛ asʋ́n kláa dɩnká mɩ́sʋ́ nɩ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Ntogyi sʋ́ mlɩ Yudafɔ ánfɩ mʋ́ mlɩmɛ́tálɩ́ hógyi ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ kʋ́sʋ́a ahá tsú afúlitɔ?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Tɛkɩ mɩ́ óó nohogyiá nɔ́bwɛ tógyítɔ́á nɛ́talɩ́ pʋ́tin Yesu Nasaretyin amʋ gyumagyihɛ ɔkpa.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Ɩ́nɩ gyí tɔ́á nɔbwɛ Yerusalem nɩ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ túmi bɛɛ, nkɩ́ta Bulu ahá ámʋ tswɩ obu. Nɩ́ bɔ́mɔ amʋ́ ɛ́ á, mɩ́ ɛ́ ntotsúlá mbɛ́ɛ bʋmɔ́ɔ amʋ́.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Netsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa kugyíkʋtɔ, ntɛhá bʋtɛkɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ, hɩ́ɛ́ amʋ́ bʋtɛblɩ́ Yesu ɩwɩ abususʋ. Amʋ́ ɩwɩ ɔblɔ́ sʋ ntɛdɩ́nká amʋ́sʋ́ yɔ́ ɔmá bámbásʋ́ yɛ́kɩ́tá amʋ́, bɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Mʋ́ ɔkpa ɛkɛ ɔkʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɛha mɩ́ nɔyɔ́ Damasko wúlutɔ yɔ́bwɛ nɩ́.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Brɛ́á nna ɔkpatɔ nɔyɔ́ á, Nanáin, ɩbwɛ fɛ́ ɔpa dódúanyɔtɔ, wankɩ kʋ lɔ́wankɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ wʋ́lɩ́ mɩ́sʋ́. Ɩlɔwankɩ́ dʋn owí. Ɩlɔwankɩ́ wʋ́lɩ́ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ́ʋ́ anɩná ámʋsʋ.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ɩnʋ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɛ́dɩda. Nonu ɔmɛ kʋ Hebri ɔblɩ́tɔ ɔbɛ́ɛ, ‘Saulo, Saulo, ntogyi sʋ́ fʋ́dɩn mɩ́sʋ́ alɩ? Ɩwɩ tɔ́ɩ fʋdɛwa.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Mʋ́ʋ́ nɛfɩtɛ́ mbɛ́ɛ, ‘Owíé, fʋ́ ma nɩ?’ Mʋ́ʋ́ anɩ Wíe lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Yesu nɩ. Mɩ́sʋ́ fʋdɩn nɩ́.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Nabɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná fʋ́, mɛ́nɩ fɔ́bwɛ mɩ́ osúmpʋ́. Kʋsʋ, afʋyɛbláa ahá tɔ́á fawun tsu mɩ́ ɩwɩ ndɛ, pʋ́ mʋ́á nɛ́lɛ súná fʋ́.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Nɔ́kɔ hɔ fʋ tsú ahá ámʋ́ʋ́ ndɛ fʋ́ wa sɩ́sɩ́, bʋgyi fʋ́ onutó ahá Yudafɔ pʋ́ amʋ́á bʋmegyí Yudafɔ ɩbɩtɔ.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Fóbwií amʋ́ ansɩ́, bɛ́dalɩ tsu oklúntɔ ba wankɩtɔ. Fɛ́lɛ amʋ́ tsú Satan túmi asɩ ba Bulu wá, mɛ́nɩ obési amʋ́ lakpan kíé amʋ́, fówun bénya otsiákpá ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsʋn amʋ́ hógyisʋ bwɛ́ amʋ́ mʋ ahá amʋtɔ.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Nanáin Agripa, ɩ́nɩ sʋ nɔbwɛ dɩ́nká atɔ́ ámʋ́ʋ́ nowun itsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋsʋ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Gyankpapʋ a, nɔyɔ Damasko wúlutɔ. Mʋ́ ɔma a, nɔyɔ Yerusalem pʋ́ Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́. Nɔyɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ ɛ́ wá. Nɛyɛ́bláa amʋ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ, abʋdamli ba Bulu wá, abʋtsia tsiátɔ́ ánɩ́ ilosuná ánɩ́ badámlí klʋntɔ.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ɩ́nɩ sʋ́ Yudafɔ ámʋ bɛkɩtá mɩ́ brɛ́á mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ bɛɛ bɔ́mɔ mɩ́ nɩ́.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Támɛ Bulu dɛ́ mɩ́ kpa alɩɩ bɔfʋn ndɛ. Mʋ́ sʋ́ nlɩɩ́ nfɩ ndɛ, ndɛ mlɩ nyebí-ahandɛ fɛ́ɛ́ tɔ́á nawun bláa nɩ. Asʋ́n ánɩ́ Mose mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɛblɩ́ bɛɛ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ kɛ́n ndɛblɩ́.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Bɛɛ, ‘Ilehián ánɩ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obówun ɩwɩɔsɩn wú, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ ɔha gyankpapʋ ánɩ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ tsú afúlitɔ. Ɔbɔ́pʋ wankɩ ba Yudafɔ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́.’ ”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ ɩ́nɩ á, ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo lɔ́kplʋn wa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Paulo, fʋ́ nwun layíntá! Fʋ́ ɔwʋlʋ́bɩ dʋbɩdʋbɩ amʋ lahá fʋdɛ gbedé lɔ.”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Onumnyampʋ Festo, mmɛdɛ́ gbedé lɔ. Ɔnɔkwalɩ onutónutó ndɛ mlɩ bláa.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Nanáin Agripa yin asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Nɛ́talɩ́ bláa mʋ faan. Nahogyi ánɩ́ megyí asʋn ŋaínhɛ́ igyi há mʋ, tsúfɛ́ bʋmɔbwɛ mʋ́ ŋáín.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Nanáin Agripa, fɔhɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋsʋ gyi? Nyin ánɩ́ fɔhɔ mʋ́sʋ́ gyí.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Ɩnʋ Owíe Agripa lɛ́bláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fahogyi fɛɛ fɛ́talɩ́ dámlí mɩ́ bwɛ́ Okristoyin brɛ́ tinbí ánfɩtɔ?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Paulo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ tinbí o, brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ o, mɩ́ mpáɩ ánɩ́ ndɛbɔ há Bulu gyí, fʋ́a ahá ánfɩ mlɩdɛ́ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ nu ndɛ ánfɩ fɛ́ɛ́ mlɛ́ba bɔbwɛ fɛ́ mɩ́. Támɛ bʋmáwa mlɩ ɩkan anfɩ mʋ́.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ɩnʋ á, Owíe Agripa mʋa ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Festo pʋ́ Berenike mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ bɔkʋsʋ́ dálɩ.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Bɛyɛ́lɩɩ́ ɩtsɛ́tɔ́, amʋ́ wʋlɛwʋlɛ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ mɔ́kʋ́bwɛ́ tɔtɔá ilehián ha mʋ lowu ntɛ́ɛ mʋ obuwa.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Mʋ́ʋ́ Owíe Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Tɛkɩ nɩ́ oyin ánfɩ mɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, Roma owíe dɛhɛn kóún ogyíi mʋ asʋ́n á, tɛkɩ fɛ́talɩ́ sí mʋ.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.