Atos 25

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Porkio Festo lébetsiá obíásʋ́ Kaesarea. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, ɔlɔdʋ yɔ́ Yerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ akʋ bɔpʋ Paulo ɩwɩ asʋ́n yɔ́tswɩ mʋ ansɩ́tɔ́.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Bɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ bɔ́yɔwa obúun ɔkpatɔ, mɔ́ Paulo. Mʋ́ sʋ bɔyɔ́kʋlɩ́ Festo bɛɛ, ɔpʋ́ʋ Paulo ba Yerusalem.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Támɛ Festo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Paulo da obu Kaesarea wúlutɔ dodo. Ɩmɔ́ɔwa ɔpá mɩ́ ɛ́ néyinkí yɔ́ ɩnʋ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Mlɩha mlɩ ahandɛ amʋ akʋ abʋbuo mɩ yɔ ɩnʋ, abʋyɛblɩ́ tsitsa oduá alabwɛ́.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Festo lɛ́trá tsiá Yerusalem nkekwé ntɛ́ɛ nkɛ dú asa oleyinkí yɔ́ Kaesarea. Olowie ɩnʋ á, ɔlɔwa bɔyɔ́pʋ Paulo ba, oletsiá asʋ́n ámʋsʋ ɔyɩ kɛhɛ.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Paulo lénya wíé ɩnʋ alɩ, ahandɛ amʋ́ʋ́ botsu Yerusalem ba amʋ bɛkafía mʋ, kla asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ. Támɛ bʋmɛtalɩ́ nyá tɔtɔ pʋ́súná ánɩ́ asʋ́n ámʋ ɩbʋ mʋ́tɔ́.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́lɛ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmɔkʋ́tʋ́n Yudafɔ mbla kʋkʋ, ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔkʋ pʋ́ ifin da Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ ntɛ́ɛ pʋ́ lalahɛ kʋkʋ ɛ́ gyi Roma owíe dɛhɛn.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Festo déklé ɔbɛ́ɛ mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋdeklé fɛɛ fɔ́yɔ Yerusalem, mɩ́ anyegyi fʋ́ asʋ́n ɩnʋ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Paulo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Roma Owíe Dɛhɛn asʋ́n ogyíkpá nlɩɩ́. Nfɩ́ ilehián ánɩ́ bégyi mɩ́ asʋ́n. Fʋ́ onutó fʋyin ánɩ́ mmɔkʋ́bwɛ́ Yudafɔ tɔtɔ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nɩ́ natʋ́n mbla, ilehián lowu á, mmɔkʋ́tin ɔkpa mbɛ́ɛ bʋmámɔ mɩ́. Támɛ nɩ́ asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bablɩ́ dɩ́nká mɩ́sʋ́ anfɩ ma mʋ́tɔ́ á, ɔhaa má ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́pʋ mɩ́ wá amʋ́ ɩbɩtɔ. Mʋ́ sʋ mʋ́ bʋpʋ́ʋ mɩ́ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn onutó ogyi mʋ́.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ɩnʋ Festo mʋa mʋ ahandɛ bɔyɔ abrɩwa wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ onutó fɛɛ, Roma Owíe Dɛhɛn ogyíi fʋ́ asʋ́n. Mʋ́ sʋ abɔ́pʋ fʋ́ ya mʋ wá.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nkɛ kʋ ɔma a, Owíe Agripa mʋa Berenike bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛha Festo nwunkpa.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Betsiá ɩnʋ wá ɔpá. Mʋ́ sʋ Festo lɛ́bláa amʋ́ Paulo ɩwɩ asʋ́n. Ɔbɛ́ɛ, “Felike lɔ́wa oyin ɔkʋ obu nfɩ, olesi mʋ wá nátɩ́.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Brɛ́á nɔyɔ Yerusalem a, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ bɛba bɛblɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ, bláa mɩ bɛɛ nháa mʋ ɩpɔ́n, abʋmɔ mʋ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Támɛ nɛbláa amʋ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɩma anɩ Romafɔ amándɩ́ɛ́tɔ́ ánɩ́ bɛ́ha ɔkʋ ɩpɔ́n, nkɛ́tɩ mʋa mʋ anyabá bafia gyi asʋ́n.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Mʋ́ sʋ ɛkɛá mɩ́a Yudafɔ ámʋ anɩlóbowie Kaesarea nfɩ á, mmesi wá obíátɔ́. Ɔyɩ kɛhɛ kótóó nɛha bɔyɔ́pʋ oyin ámʋ ba, netsiá asʋ́n ámʋsʋ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nkɩ mbɛ́ɛ mʋ anyabá ámʋ bénya tsitsa kʋ tsú mʋ ɩwɩ, támɛ bʋmenya.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Mboún amʋ́ Bulusúm pʋ́ Yesu ɔkʋá alawú tsʋn, támɛ Paulo ɔbɛ́ɛ, ɔtráa otsie nkpa ɩwɩ asʋ́n bʋdɛbɩtɩ́.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mʋ́ sʋ mmowun alɩá nɔ́yɔ asʋ́n ámʋtɔ. Nɛfɩtɛ́ Paulo mbɛ́ɛ, obótsulá abʋyɔ Yerusalem, yégyi asʋ́n ámʋ ɩnʋ.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Támɛ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋdekléá mʋ asʋ́n ɩyɔ́ Roma Owíe Dɛhɛn ansɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ nɛha bɔwa mʋ obu yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ Roma Owíe Dɛhɛn.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Mʋ́ʋ́ Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɛ́ ndeklé mbɛ́ɛ nónu asʋ́n ánfɩ tsú mʋ onutó ɔnɔ́tɔ́.” Festo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkɛ nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ba, ɔbɛlɛ asʋ́n ámʋtɔ suna fʋ́.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ɔyɩ kɛhɛ a, Agripa mʋa Berenike bɛhɩ́hɩɛ ɩwɩ, ɩsá akɔpʋ́ pʋ́ wúlu ahandɛ bobuo amʋ́ ba. Festo lɛ́ha bɛkpa Paulo ba ɩnʋ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Owíe Agripa mʋa ahá ánɩ́ bafia nfɩ fɛ́ɛ́, mlɩlawun oyin ánfɩ ɔlɩɩ́? Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ nfɩ pʋ́ Yerusalem fɛ́ɛ́ bɔpʋ mʋ asʋ́n ba mɩ. Bɛɛ, mehián ánɩ́ ɔbɛ́trá tsiá nkpa.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Brɛ́á nɔyɔ asʋ́n ámʋtɔ á, mmowun tɔ́á alabwɛ́ sʋ bɔ́mɔ mʋ. Támɛ mʋ onutó ɔbɛ́ɛ, mpʋ́ʋ mʋ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn. Mʋ́ sʋ nabwɛ́ agywɩɩn mbɛ́ɛ, nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ya.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Támɛ mmowun tsitsa kʋkʋ mʋ ɩwɩ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n mántá mʋsʋ bɔ́pʋ mʋ ya. Mʋ́ sʋ́ nakpá mʋ ba mlɩ ansɩ́tɔ́ nɩ́, títriu fʋ́ Owíe Agripa. Ndekléá atɛ́tɛ asʋ́n ámʋtɔ, ɔtɩ́nɛ́á ileyéyi a, mɩ́ anya asʋankʋ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ mʋ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ ɩma alɛá bɔ́pʋ obu ɔdɩpʋ́ sɩ́sɩ́, bʋmɔwanlɩ́n tɔ́á alabwɛ́ mántá mʋsʋ.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.