Atos 25

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Porkio Festo lébetsiá obíásʋ́ Kaesarea. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, ɔlɔdʋ yɔ́ Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ akʋ bɔpʋ Paulo ɩwɩ asʋ́n yɔ́tswɩ mʋ ansɩ́tɔ́.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Bɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ bɔ́yɔwa obúun ɔkpatɔ, mɔ́ Paulo. Mʋ́ sʋ bɔyɔ́kʋlɩ́ Festo bɛɛ, ɔpʋ́ʋ Paulo ba Yerusalem.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Támɛ Festo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Paulo da obu Kaesarea wúlutɔ dodo. Ɩmɔ́ɔwa ɔpá mɩ́ ɛ́ néyinkí yɔ́ ɩnʋ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Mlɩha mlɩ ahandɛ amʋ akʋ abʋbuo mɩ yɔ ɩnʋ, abʋyɛblɩ́ tsitsa oduá alabwɛ́.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festo lɛ́trá tsiá Yerusalem nkekwé ntɛ́ɛ nkɛ dú asa oleyinkí yɔ́ Kaesarea. Olowie ɩnʋ á, ɔlɔwa bɔyɔ́pʋ Paulo ba, oletsiá asʋ́n ámʋsʋ ɔyɩ kɛhɛ.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Paulo lénya wíé ɩnʋ alɩ, ahandɛ amʋ́ʋ́ botsu Yerusalem ba amʋ bɛkafía mʋ, kla asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ. Támɛ bʋmɛtalɩ́ nyá tɔtɔ pʋ́súná ánɩ́ asʋ́n ámʋ ɩbʋ mʋ́tɔ́.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́lɛ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmɔkʋ́tʋ́n Yudafɔ mbla kʋkʋ, ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔkʋ pʋ́ ifin da Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ ntɛ́ɛ pʋ́ lalahɛ kʋkʋ ɛ́ gyi Roma owíe dɛhɛn.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Festo déklé ɔbɛ́ɛ mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋdeklé fɛɛ fɔ́yɔ Yerusalem, mɩ́ anyegyi fʋ́ asʋ́n ɩnʋ?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Paulo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Roma Owíe Dɛhɛn asʋ́n ogyíkpá nlɩɩ́. Nfɩ́ ilehián ánɩ́ bégyi mɩ́ asʋ́n. Fʋ́ onutó fʋyin ánɩ́ mmɔkʋ́bwɛ́ Yudafɔ tɔtɔ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nɩ́ natʋ́n mbla, ilehián lowu á, mmɔkʋ́tin ɔkpa mbɛ́ɛ bʋmámɔ mɩ́. Támɛ nɩ́ asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bablɩ́ dɩ́nká mɩ́sʋ́ anfɩ ma mʋ́tɔ́ á, ɔhaa má ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́pʋ mɩ́ wá amʋ́ ɩbɩtɔ. Mʋ́ sʋ mʋ́ bʋpʋ́ʋ mɩ́ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn onutó ogyi mʋ́.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ɩnʋ Festo mʋa mʋ ahandɛ bɔyɔ abrɩwa wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ onutó fɛɛ, Roma Owíe Dɛhɛn ogyíi fʋ́ asʋ́n. Mʋ́ sʋ abɔ́pʋ fʋ́ ya mʋ wá.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nkɛ kʋ ɔma a, Owíe Agripa mʋa Berenike bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛha Festo nwunkpa.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Betsiá ɩnʋ wá ɔpá. Mʋ́ sʋ Festo lɛ́bláa amʋ́ Paulo ɩwɩ asʋ́n. Ɔbɛ́ɛ, “Felike lɔ́wa oyin ɔkʋ obu nfɩ, olesi mʋ wá nátɩ́.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Brɛ́á nɔyɔ Yerusalem a, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ bɛba bɛblɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ, bláa mɩ bɛɛ nháa mʋ ɩpɔ́n, abʋmɔ mʋ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Támɛ nɛbláa amʋ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɩma anɩ Romafɔ amándɩ́ɛ́tɔ́ ánɩ́ bɛ́ha ɔkʋ ɩpɔ́n, nkɛ́tɩ mʋa mʋ anyabá bafia gyi asʋ́n.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Mʋ́ sʋ ɛkɛá mɩ́a Yudafɔ ámʋ anɩlóbowie Kaesarea nfɩ á, mmesi wá obíátɔ́. Ɔyɩ kɛhɛ kótóó nɛha bɔyɔ́pʋ oyin ámʋ ba, netsiá asʋ́n ámʋsʋ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Nkɩ mbɛ́ɛ mʋ anyabá ámʋ bénya tsitsa kʋ tsú mʋ ɩwɩ, támɛ bʋmenya.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Mboún amʋ́ Bulusúm pʋ́ Yesu ɔkʋá alawú tsʋn, támɛ Paulo ɔbɛ́ɛ, ɔtráa otsie nkpa ɩwɩ asʋ́n bʋdɛbɩtɩ́.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Mʋ́ sʋ mmowun alɩá nɔ́yɔ asʋ́n ámʋtɔ. Nɛfɩtɛ́ Paulo mbɛ́ɛ, obótsulá abʋyɔ Yerusalem, yégyi asʋ́n ámʋ ɩnʋ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Támɛ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋdekléá mʋ asʋ́n ɩyɔ́ Roma Owíe Dɛhɛn ansɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ nɛha bɔwa mʋ obu yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ Roma Owíe Dɛhɛn.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Mʋ́ʋ́ Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɛ́ ndeklé mbɛ́ɛ nónu asʋ́n ánfɩ tsú mʋ onutó ɔnɔ́tɔ́.” Festo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkɛ nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ba, ɔbɛlɛ asʋ́n ámʋtɔ suna fʋ́.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ɔyɩ kɛhɛ a, Agripa mʋa Berenike bɛhɩ́hɩɛ ɩwɩ, ɩsá akɔpʋ́ pʋ́ wúlu ahandɛ bobuo amʋ́ ba. Festo lɛ́ha bɛkpa Paulo ba ɩnʋ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Owíe Agripa mʋa ahá ánɩ́ bafia nfɩ fɛ́ɛ́, mlɩlawun oyin ánfɩ ɔlɩɩ́? Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ nfɩ pʋ́ Yerusalem fɛ́ɛ́ bɔpʋ mʋ asʋ́n ba mɩ. Bɛɛ, mehián ánɩ́ ɔbɛ́trá tsiá nkpa.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Brɛ́á nɔyɔ asʋ́n ámʋtɔ á, mmowun tɔ́á alabwɛ́ sʋ bɔ́mɔ mʋ. Támɛ mʋ onutó ɔbɛ́ɛ, mpʋ́ʋ mʋ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn. Mʋ́ sʋ nabwɛ́ agywɩɩn mbɛ́ɛ, nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ya.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Támɛ mmowun tsitsa kʋkʋ mʋ ɩwɩ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n mántá mʋsʋ bɔ́pʋ mʋ ya. Mʋ́ sʋ́ nakpá mʋ ba mlɩ ansɩ́tɔ́ nɩ́, títriu fʋ́ Owíe Agripa. Ndekléá atɛ́tɛ asʋ́n ámʋtɔ, ɔtɩ́nɛ́á ileyéyi a, mɩ́ anya asʋankʋ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ mʋ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ ɩma alɛá bɔ́pʋ obu ɔdɩpʋ́ sɩ́sɩ́, bʋmɔwanlɩ́n tɔ́á alabwɛ́ mántá mʋsʋ.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.