Atos 25

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Porkio Festo lébetsiá obíásʋ́ Kaesarea. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, ɔlɔdʋ yɔ́ Yerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Ɩnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ akʋ bɔpʋ Paulo ɩwɩ asʋ́n yɔ́tswɩ mʋ ansɩ́tɔ́.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 Bɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ bɔ́yɔwa obúun ɔkpatɔ, mɔ́ Paulo. Mʋ́ sʋ bɔyɔ́kʋlɩ́ Festo bɛɛ, ɔpʋ́ʋ Paulo ba Yerusalem.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Támɛ Festo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Paulo da obu Kaesarea wúlutɔ dodo. Ɩmɔ́ɔwa ɔpá mɩ́ ɛ́ néyinkí yɔ́ ɩnʋ.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Mlɩha mlɩ ahandɛ amʋ akʋ abʋbuo mɩ yɔ ɩnʋ, abʋyɛblɩ́ tsitsa oduá alabwɛ́.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Festo lɛ́trá tsiá Yerusalem nkekwé ntɛ́ɛ nkɛ dú asa oleyinkí yɔ́ Kaesarea. Olowie ɩnʋ á, ɔlɔwa bɔyɔ́pʋ Paulo ba, oletsiá asʋ́n ámʋsʋ ɔyɩ kɛhɛ.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Paulo lénya wíé ɩnʋ alɩ, ahandɛ amʋ́ʋ́ botsu Yerusalem ba amʋ bɛkafía mʋ, kla asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ. Támɛ bʋmɛtalɩ́ nyá tɔtɔ pʋ́súná ánɩ́ asʋ́n ámʋ ɩbʋ mʋ́tɔ́.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́lɛ mʋ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmɔkʋ́tʋ́n Yudafɔ mbla kʋkʋ, ntɛ́ɛ bwɛ́ tɔkʋ pʋ́ ifin da Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ ntɛ́ɛ pʋ́ lalahɛ kʋkʋ ɛ́ gyi Roma owíe dɛhɛn.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festo déklé ɔbɛ́ɛ mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ. Mʋ́ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋdeklé fɛɛ fɔ́yɔ Yerusalem, mɩ́ anyegyi fʋ́ asʋ́n ɩnʋ?”
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Paulo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Roma Owíe Dɛhɛn asʋ́n ogyíkpá nlɩɩ́. Nfɩ́ ilehián ánɩ́ bégyi mɩ́ asʋ́n. Fʋ́ onutó fʋyin ánɩ́ mmɔkʋ́bwɛ́ Yudafɔ tɔtɔ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nɩ́ natʋ́n mbla, ilehián lowu á, mmɔkʋ́tin ɔkpa mbɛ́ɛ bʋmámɔ mɩ́. Támɛ nɩ́ asʋ́n ánfɩ Yudafɔ bablɩ́ dɩ́nká mɩ́sʋ́ anfɩ ma mʋ́tɔ́ á, ɔhaa má ɔkpa ánɩ́ ɔbɔ́pʋ mɩ́ wá amʋ́ ɩbɩtɔ. Mʋ́ sʋ mʋ́ bʋpʋ́ʋ mɩ́ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn onutó ogyi mʋ́.”
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Ɩnʋ Festo mʋa mʋ ahandɛ bɔyɔ abrɩwa wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ onutó fɛɛ, Roma Owíe Dɛhɛn ogyíi fʋ́ asʋ́n. Mʋ́ sʋ abɔ́pʋ fʋ́ ya mʋ wá.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Nkɛ kʋ ɔma a, Owíe Agripa mʋa Berenike bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛha Festo nwunkpa.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Betsiá ɩnʋ wá ɔpá. Mʋ́ sʋ Festo lɛ́bláa amʋ́ Paulo ɩwɩ asʋ́n. Ɔbɛ́ɛ, “Felike lɔ́wa oyin ɔkʋ obu nfɩ, olesi mʋ wá nátɩ́.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Brɛ́á nɔyɔ Yerusalem a, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ bɛba bɛblɩ́ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ dɩ́nká mʋsʋ, bláa mɩ bɛɛ nháa mʋ ɩpɔ́n, abʋmɔ mʋ.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Támɛ nɛbláa amʋ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɩma anɩ Romafɔ amándɩ́ɛ́tɔ́ ánɩ́ bɛ́ha ɔkʋ ɩpɔ́n, nkɛ́tɩ mʋa mʋ anyabá bafia gyi asʋ́n.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Mʋ́ sʋ ɛkɛá mɩ́a Yudafɔ ámʋ anɩlóbowie Kaesarea nfɩ á, mmesi wá obíátɔ́. Ɔyɩ kɛhɛ kótóó nɛha bɔyɔ́pʋ oyin ámʋ ba, netsiá asʋ́n ámʋsʋ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Nkɩ mbɛ́ɛ mʋ anyabá ámʋ bénya tsitsa kʋ tsú mʋ ɩwɩ, támɛ bʋmenya.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Mboún amʋ́ Bulusúm pʋ́ Yesu ɔkʋá alawú tsʋn, támɛ Paulo ɔbɛ́ɛ, ɔtráa otsie nkpa ɩwɩ asʋ́n bʋdɛbɩtɩ́.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Mʋ́ sʋ mmowun alɩá nɔ́yɔ asʋ́n ámʋtɔ. Nɛfɩtɛ́ Paulo mbɛ́ɛ, obótsulá abʋyɔ Yerusalem, yégyi asʋ́n ámʋ ɩnʋ.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Támɛ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋdekléá mʋ asʋ́n ɩyɔ́ Roma Owíe Dɛhɛn ansɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ nɛha bɔwa mʋ obu yɔ́fʋn brɛ́á nɔ́pʋ mʋ sɩ́sɩ́ Roma Owíe Dɛhɛn.”
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Mʋ́ʋ́ Agripa lɛ́bláa Festo ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ ɛ́ ndeklé mbɛ́ɛ nónu asʋ́n ánfɩ tsú mʋ onutó ɔnɔ́tɔ́.” Festo lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkɛ nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ba, ɔbɛlɛ asʋ́n ámʋtɔ suna fʋ́.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ɔyɩ kɛhɛ a, Agripa mʋa Berenike bɛhɩ́hɩɛ ɩwɩ, ɩsá akɔpʋ́ pʋ́ wúlu ahandɛ bobuo amʋ́ ba. Festo lɛ́ha bɛkpa Paulo ba ɩnʋ.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Owíe Agripa mʋa ahá ánɩ́ bafia nfɩ fɛ́ɛ́, mlɩlawun oyin ánfɩ ɔlɩɩ́? Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ nfɩ pʋ́ Yerusalem fɛ́ɛ́ bɔpʋ mʋ asʋ́n ba mɩ. Bɛɛ, mehián ánɩ́ ɔbɛ́trá tsiá nkpa.
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Brɛ́á nɔyɔ asʋ́n ámʋtɔ á, mmowun tɔ́á alabwɛ́ sʋ bɔ́mɔ mʋ. Támɛ mʋ onutó ɔbɛ́ɛ, mpʋ́ʋ mʋ asʋ́n ya Roma Owíe Dɛhɛn. Mʋ́ sʋ nabwɛ́ agywɩɩn mbɛ́ɛ, nɛ́ha bɔ́pʋ mʋ ya.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Támɛ mmowun tsitsa kʋkʋ mʋ ɩwɩ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n mántá mʋsʋ bɔ́pʋ mʋ ya. Mʋ́ sʋ́ nakpá mʋ ba mlɩ ansɩ́tɔ́ nɩ́, títriu fʋ́ Owíe Agripa. Ndekléá atɛ́tɛ asʋ́n ámʋtɔ, ɔtɩ́nɛ́á ileyéyi a, mɩ́ anya asʋankʋ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ mʋ.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Tsúfɛ́ nawun ánɩ́ ɩma alɛá bɔ́pʋ obu ɔdɩpʋ́ sɩ́sɩ́, bʋmɔwanlɩ́n tɔ́á alabwɛ́ mántá mʋsʋ.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.