Atos 24

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nkenú ɔma a, igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Anania mʋa Yudafɔ ahandɛ akʋ pʋ́ Mose mbla ɔbɩpʋ́ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tertulo bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛkla asʋ́n ánɩ́ bʋbʋ tsu Paulo ɩwɩ súná ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu a Cesaréia com alguns dos líderes dos judeus e um advogado chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador suas acusações contra Paulo.
2 Bɛtɩ Paulo bɛlɩɩ́. Mʋ́ʋ́ Tetulo lɛ́kla mʋ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou sua causa a Félix: "Temos desfrutado de um longo período de paz durante o teu governo, e o teu providente cuidado resultou em reformas nesta nação.
3 Fʋ́ bwɛhɛ́ legyi anɩ ansɩ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́. Fʋ́dɛ́ atɔ́ bwɛ.
3 Em tudo e em toda parte, excelentíssimo Félix, reconhecemos estes benefícios com profunda gratidão.
4 Mmedéklé mbɛ́ɛ néyintá fʋ́ brɛ́ tsɔtsɔ. Mʋ́ sʋ nokókóli fʋ, nya klʋn ha anɩ, afunu anɩ asʋ́n tinbí ánfɩ.
4 Todavia, a fim de não tomar-te mais tempo, peço-te o favor de ouvir-nos apenas por um pouco.
5 Anɩlawun ánɩ́ atɔ́ oyintápʋ́ oyin ánfɩ gyí. Ɔtɛhá kpokiti tɛdá Yudafɔtɔ ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á ɔtɔyɔ́. Ɔtráa ogyi Nasaret ɔpasua ámʋ Bulu igyí ɔhapʋ́.
5 "Verificamos que este homem é um perturbador, que promove tumultos entre os judeus pelo mundo todo. Ele é o principal cabeça da seita dos nazarenos
6 — ausente —
6 e tentou até mesmo profanar o templo; então o prendemos e quisemos julgá-lo segundo a nossa lei.
7 — ausente —
7 Mas o comandante Lísias interveio, e com muita força o arrebatou de nossas mãos e ordenou que os seus acusadores se apresentassem.
8 Nɩ́ fʋ́ onutó fɛfɩ́tɛ́ mʋ a, fówun ánɩ́ asʋ́n ánfɩ anɩdɛ́blɩ́ tsú mʋ ɩwɩ ánfɩ fɛ́ɛ́ bʋ mʋ́tɔ́ ntɛ́ɛ ɩma mʋ́tɔ́.”
8 Se tu mesmo o interrogares, poderás verificar a verdade a respeito de todas estas acusações que estamos fazendo contra ele".
9 Ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ botsulá mʋ́sʋ́ bɛɛ, asʋ́n ámʋ́ʋ́ alablɩ́ ámʋ bʋ mʋ́tɔ́.
9 Os judeus confirmaram a acusação, garantindo que as afirmações eram verdadeiras.
10 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike lɔ́bwɛ Paulo ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔlɛ́ mʋ ɔnɔ́. Ɩnʋ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
10 Quando o governador lhe deu sinal para que falasse, Paulo declarou: "Sei que há muitos anos tens sido juiz nesta nação; por isso, de bom grado faço minha defesa.
11 Nobwíí ɩpa, fɛ́talɩ́ fɩ́tɛ́ nú ánɩ́ ɩbʋ mʋ́tɔ́á nɔyɔ Yerusalem yósum Bulu, ɩmɔkʋ́dʋn nkɛ dúanyɔ.
11 Facilmente poderás verificar que há menos de doze dias subi a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Mɩ́ anyabá ánfɩ bʋmowun mɩ́a ɔhaa agyi nwɛ́ɛn Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmowun mɩ́ anha kpokiti ɩda Yudafɔ ofíakpa kʋkʋ ntɛ́ɛ ɔtɩnɛtɩnɛ wúlu amʋtɔ.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem incitando uma multidão nas sinagogas ou em qualquer outro lugar na cidade.
13 Bʋma asʋansʋá bɔ́pʋgyi adánsɩɛ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n ánfɩ bʋ mʋ́tɔ́.
13 Nem tampouco podem provar-te as acusações que agora estão levantando contra mim.
14 Támɛ natsúlá ánɩ́ ntosúm anɩ anáin Bulu tsʋn anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ́ tɩ ɔpasua laláhɛ amʋsʋ. Nɔhɔ Mose Mbla ámʋ pʋ́ mʋ́á Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n tswɩ ɛ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi.
14 Confesso-te, porém, que adoro o Deus dos nossos antepassados como seguidor do Caminho, a que chamam seita. Creio em tudo o que concorda com a Lei e no que está escrito nos Profetas,
15 Ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ fɛ́ alɩá amʋ́ ɛ́ bʋdɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a aha yilé pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́ tsú afúlitɔ ɛkɛ kʋ́.
15 e tenho em Deus a mesma esperança desses homens: de que haverá ressurreição tanto de justos como de injustos.
16 Ɩ́nɩ sʋ ntɔbɔ́ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mɩ́ klʋn méetsiá há mɩ́ pɔ́n Bulu mʋa anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ brégyíbrɛ́.
16 Por isso procuro sempre conservar minha consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “Ɩ́nɩá nɛdalɩ Yerusalem ɩlawá ɔpá á, nayínkí ba ɩnʋ, napʋ́ atokiehɛ́ nɛbá mɩ́ ahá abʋpʋha ahiánfɔ, mɩ́ anha Bulu igyí.
17 "Depois de estar ausente por vários anos, vim a Jerusalém para trazer esmolas ao meu povo e apresentar ofertas.
18 Mʋ́ ɔbwɛkpá mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Brɛ́á nɔgyʋráa ɩwɩ tá amándɩ́ɛ́ ámʋ ɔnɔ́ á, bɛba bɔtʋ mɩ́ ɩnʋ. Megyí mɩ́a ɔdɔm kʋkʋ lɔ́yɔ ɩnʋ. Kpokiti kʋkʋ ɛ́ mɛda ɩnʋ.
18 Enquanto fazia isso, já cerimonialmente puro, encontraram-me no templo, sem envolver-me em nenhum ajuntamento ou tumulto.
19 Yudafɔ akʋ botsu Asia ɔmátɔ́ ba bʋbʋ ɩnʋ. Nɩ́ nɔbwɛ ɩtɔ laláhɛ kʋ á, tɛkɩ amʋ́ kʋ́ráá ɔbɛ́ba bɛbláa fʋ, mɩ́a amʋ́nyɔ abɛ́blɩ́ mʋ́.
19 Mas há alguns judeus da província da Ásia que deveriam estar aqui diante de ti e apresentar acusações, se é que têm algo contra mim.
20 Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ kʋ́ráá á, ha ahá ánfɩ onutó abʋblɩ tsitsa oduá Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ bowun mɩ́ ɩwɩ, brɛ́á bɔpʋ mɩ́ ya amʋ́ ansɩ́tɔ́.
20 Ou os que aqui se acham deveriam declarar que crime encontraram em mim quando fui levado perante o Sinédrio,
21 Asʋn kua kʋlɛ pɛ́á nɔkplʋ́n blɩ́ brɛ́á nlɩɩ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ gyí, ‘Mlɩdɛ́ mɩ́ asʋ́n gyí ndɛ, tsúfɛ́ nohogyi ánɩ́ awupʋ́ bɛ́lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
21 a não ser que tenha sido este: quando me apresentei a eles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos estou sendo julgado hoje diante de vocês".
22 Ɩ́nɩá onumnyampʋ Felike yin anɩ Wíe ɔkpa ámʋ wankláán sʋ á, olotu asʋ́n ámʋ hɩ́ɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ Lisia ɔbá nfɩ á, nówun alɩá nɔ́mɔ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́.”
22 Então Félix, que tinha bom conhecimento do Caminho, adiou a causa e disse: "Quando chegar o comandante Lísias, decidirei o caso de vocês".
23 Ɔlɛbláa ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ámʋ ɔbɛ́ɛ, ogyóo Paulo ɩwɩ wankláán, ɔha mʋ otsia iwilwiitɔ. Ɔhá mʋ aba ɔkpa abʋkɩ mʋsʋ.
23 E ordenou ao centurião que mantivesse Paulo sob custódia, mas que lhe desse certa liberdade e permitisse que os seus amigos o servissem.
24 Nkɛ kpalobí kʋ ɔma a, Felike mʋa mʋ ka Drusila ánɩ́ ogyi Yudayintse bɛba. Felike lɛ́ha bɛyɛ́kpa Paulo ba, ɔlɔbɔtɔɩ́ tsú mʋ hógyi ánɩ́ ɔbʋ Kristo Yesutɔ ɩwɩ súná amʋ́.
24 Vários dias depois, Félix veio com Drusila sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e o ouviu falar sobre a fé em Cristo Jesus.
25 Támɛ brɛ́á ɔdɛtɔɩ́ tsú yilébwɛ, ɩwɩsʋgyí pʋ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ ɩwɩ á, ifú lɛkɩtá Felike. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Kʋ yinki asa. Nenyá brɛ́ wankláán kʋ á, nɛ́latɩ́ fʋ́.”
25 Quando Paulo se pôs a discorrer acerca da justiça, do domínio próprio e do juízo vindouro, Félix teve medo e disse: "Basta, por enquanto! Pode sair. Quando achar conveniente, mandarei chamá-lo de novo".
26 Brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́ Felike lɛ́kɩ ɔkpa ánɩ́ Paulo obódunká tɔkʋ bɛha mʋ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ ɩbʋ nʋ bʋ ɩnʋ á, alapina wa abí bayɛ́tɩ Paulo, mʋa mʋnyɔ batɔ́ɩ́.
26 Ao mesmo tempo esperava que Paulo lhe oferecesse algum dinheiro, pelo que mandava buscá-lo freqüentemente e conversava com ele.
27 Nfinyɔ ɔma a, Felike lɛ́natɩ́. Porkio Festo lébetsiá mʋ obíásʋ́. Ɩ́nɩá Felike déklé ɔbɛ́ɛ, mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ sʋ á, olesi Paulo wá obu nátɩ́.
27 Passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; todavia, porque desejava manter a simpatia dos judeus, Félix deixou Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.