Atos 24

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nkenú ɔma a, igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Anania mʋa Yudafɔ ahandɛ akʋ pʋ́ Mose mbla ɔbɩpʋ́ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tertulo bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛkla asʋ́n ánɩ́ bʋbʋ tsu Paulo ɩwɩ súná ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Bɛtɩ Paulo bɛlɩɩ́. Mʋ́ʋ́ Tetulo lɛ́kla mʋ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Fʋ́ bwɛhɛ́ legyi anɩ ansɩ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́. Fʋ́dɛ́ atɔ́ bwɛ.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Mmedéklé mbɛ́ɛ néyintá fʋ́ brɛ́ tsɔtsɔ. Mʋ́ sʋ nokókóli fʋ, nya klʋn ha anɩ, afunu anɩ asʋ́n tinbí ánfɩ.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Anɩlawun ánɩ́ atɔ́ oyintápʋ́ oyin ánfɩ gyí. Ɔtɛhá kpokiti tɛdá Yudafɔtɔ ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á ɔtɔyɔ́. Ɔtráa ogyi Nasaret ɔpasua ámʋ Bulu igyí ɔhapʋ́.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Nɩ́ fʋ́ onutó fɛfɩ́tɛ́ mʋ a, fówun ánɩ́ asʋ́n ánfɩ anɩdɛ́blɩ́ tsú mʋ ɩwɩ ánfɩ fɛ́ɛ́ bʋ mʋ́tɔ́ ntɛ́ɛ ɩma mʋ́tɔ́.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ botsulá mʋ́sʋ́ bɛɛ, asʋ́n ámʋ́ʋ́ alablɩ́ ámʋ bʋ mʋ́tɔ́.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike lɔ́bwɛ Paulo ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔlɛ́ mʋ ɔnɔ́. Ɩnʋ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Nobwíí ɩpa, fɛ́talɩ́ fɩ́tɛ́ nú ánɩ́ ɩbʋ mʋ́tɔ́á nɔyɔ Yerusalem yósum Bulu, ɩmɔkʋ́dʋn nkɛ dúanyɔ.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Mɩ́ anyabá ánfɩ bʋmowun mɩ́a ɔhaa agyi nwɛ́ɛn Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmowun mɩ́ anha kpokiti ɩda Yudafɔ ofíakpa kʋkʋ ntɛ́ɛ ɔtɩnɛtɩnɛ wúlu amʋtɔ.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Bʋma asʋansʋá bɔ́pʋgyi adánsɩɛ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n ánfɩ bʋ mʋ́tɔ́.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Támɛ natsúlá ánɩ́ ntosúm anɩ anáin Bulu tsʋn anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ́ tɩ ɔpasua laláhɛ amʋsʋ. Nɔhɔ Mose Mbla ámʋ pʋ́ mʋ́á Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n tswɩ ɛ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ fɛ́ alɩá amʋ́ ɛ́ bʋdɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a aha yilé pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́ tsú afúlitɔ ɛkɛ kʋ́.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Ɩ́nɩ sʋ ntɔbɔ́ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mɩ́ klʋn méetsiá há mɩ́ pɔ́n Bulu mʋa anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ brégyíbrɛ́.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Ɩ́nɩá nɛdalɩ Yerusalem ɩlawá ɔpá á, nayínkí ba ɩnʋ, napʋ́ atokiehɛ́ nɛbá mɩ́ ahá abʋpʋha ahiánfɔ, mɩ́ anha Bulu igyí.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Mʋ́ ɔbwɛkpá mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Brɛ́á nɔgyʋráa ɩwɩ tá amándɩ́ɛ́ ámʋ ɔnɔ́ á, bɛba bɔtʋ mɩ́ ɩnʋ. Megyí mɩ́a ɔdɔm kʋkʋ lɔ́yɔ ɩnʋ. Kpokiti kʋkʋ ɛ́ mɛda ɩnʋ.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Yudafɔ akʋ botsu Asia ɔmátɔ́ ba bʋbʋ ɩnʋ. Nɩ́ nɔbwɛ ɩtɔ laláhɛ kʋ á, tɛkɩ amʋ́ kʋ́ráá ɔbɛ́ba bɛbláa fʋ, mɩ́a amʋ́nyɔ abɛ́blɩ́ mʋ́.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ kʋ́ráá á, ha ahá ánfɩ onutó abʋblɩ tsitsa oduá Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ bowun mɩ́ ɩwɩ, brɛ́á bɔpʋ mɩ́ ya amʋ́ ansɩ́tɔ́.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Asʋn kua kʋlɛ pɛ́á nɔkplʋ́n blɩ́ brɛ́á nlɩɩ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ gyí, ‘Mlɩdɛ́ mɩ́ asʋ́n gyí ndɛ, tsúfɛ́ nohogyi ánɩ́ awupʋ́ bɛ́lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Ɩ́nɩá onumnyampʋ Felike yin anɩ Wíe ɔkpa ámʋ wankláán sʋ á, olotu asʋ́n ámʋ hɩ́ɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ Lisia ɔbá nfɩ á, nówun alɩá nɔ́mɔ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ɔlɛbláa ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ámʋ ɔbɛ́ɛ, ogyóo Paulo ɩwɩ wankláán, ɔha mʋ otsia iwilwiitɔ. Ɔhá mʋ aba ɔkpa abʋkɩ mʋsʋ.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Nkɛ kpalobí kʋ ɔma a, Felike mʋa mʋ ka Drusila ánɩ́ ogyi Yudayintse bɛba. Felike lɛ́ha bɛyɛ́kpa Paulo ba, ɔlɔbɔtɔɩ́ tsú mʋ hógyi ánɩ́ ɔbʋ Kristo Yesutɔ ɩwɩ súná amʋ́.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Támɛ brɛ́á ɔdɛtɔɩ́ tsú yilébwɛ, ɩwɩsʋgyí pʋ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ ɩwɩ á, ifú lɛkɩtá Felike. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Kʋ yinki asa. Nenyá brɛ́ wankláán kʋ á, nɛ́latɩ́ fʋ́.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́ Felike lɛ́kɩ ɔkpa ánɩ́ Paulo obódunká tɔkʋ bɛha mʋ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ ɩbʋ nʋ bʋ ɩnʋ á, alapina wa abí bayɛ́tɩ Paulo, mʋa mʋnyɔ batɔ́ɩ́.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Nfinyɔ ɔma a, Felike lɛ́natɩ́. Porkio Festo lébetsiá mʋ obíásʋ́. Ɩ́nɩá Felike déklé ɔbɛ́ɛ, mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ sʋ á, olesi Paulo wá obu nátɩ́.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.