Atos 24

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nkenú ɔma a, igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Anania mʋa Yudafɔ ahandɛ akʋ pʋ́ Mose mbla ɔbɩpʋ́ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tertulo bɛba Kaesarea. Bɛbá bɛkla asʋ́n ánɩ́ bʋbʋ tsu Paulo ɩwɩ súná ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Bɛtɩ Paulo bɛlɩɩ́. Mʋ́ʋ́ Tetulo lɛ́kla mʋ asʋ́n ɔbɛ́ɛ,
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Fʋ́ bwɛhɛ́ legyi anɩ ansɩ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́. Fʋ́dɛ́ atɔ́ bwɛ.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Mmedéklé mbɛ́ɛ néyintá fʋ́ brɛ́ tsɔtsɔ. Mʋ́ sʋ nokókóli fʋ, nya klʋn ha anɩ, afunu anɩ asʋ́n tinbí ánfɩ.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Anɩlawun ánɩ́ atɔ́ oyintápʋ́ oyin ánfɩ gyí. Ɔtɛhá kpokiti tɛdá Yudafɔtɔ ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á ɔtɔyɔ́. Ɔtráa ogyi Nasaret ɔpasua ámʋ Bulu igyí ɔhapʋ́.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 — ausente —
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Nɩ́ fʋ́ onutó fɛfɩ́tɛ́ mʋ a, fówun ánɩ́ asʋ́n ánfɩ anɩdɛ́blɩ́ tsú mʋ ɩwɩ ánfɩ fɛ́ɛ́ bʋ mʋ́tɔ́ ntɛ́ɛ ɩma mʋ́tɔ́.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ɩnʋ ámʋ fɛ́ɛ́ botsulá mʋ́sʋ́ bɛɛ, asʋ́n ámʋ́ʋ́ alablɩ́ ámʋ bʋ mʋ́tɔ́.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ɔmásʋ́ ogyípʋ́ Felike lɔ́bwɛ Paulo ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔlɛ́ mʋ ɔnɔ́. Ɩnʋ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Nobwíí ɩpa, fɛ́talɩ́ fɩ́tɛ́ nú ánɩ́ ɩbʋ mʋ́tɔ́á nɔyɔ Yerusalem yósum Bulu, ɩmɔkʋ́dʋn nkɛ dúanyɔ.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Mɩ́ anyabá ánfɩ bʋmowun mɩ́a ɔhaa agyi nwɛ́ɛn Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmowun mɩ́ anha kpokiti ɩda Yudafɔ ofíakpa kʋkʋ ntɛ́ɛ ɔtɩnɛtɩnɛ wúlu amʋtɔ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Bʋma asʋansʋá bɔ́pʋgyi adánsɩɛ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n ánfɩ bʋ mʋ́tɔ́.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Támɛ natsúlá ánɩ́ ntosúm anɩ anáin Bulu tsʋn anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ́ tɩ ɔpasua laláhɛ amʋsʋ. Nɔhɔ Mose Mbla ámʋ pʋ́ mʋ́á Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ bɔwanlɩ́n tswɩ ɛ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyi.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Ndɛ ɔkpa kɩ́ɩ fɛ́ alɩá amʋ́ ɛ́ bʋdɛ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a aha yilé pʋ́ aha laláhɛ fɛ́ɛ́ tsú afúlitɔ ɛkɛ kʋ́.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Ɩ́nɩ sʋ ntɔbɔ́ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ mɩ́ klʋn méetsiá há mɩ́ pɔ́n Bulu mʋa anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ brégyíbrɛ́.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Ɩ́nɩá nɛdalɩ Yerusalem ɩlawá ɔpá á, nayínkí ba ɩnʋ, napʋ́ atokiehɛ́ nɛbá mɩ́ ahá abʋpʋha ahiánfɔ, mɩ́ anha Bulu igyí.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Mʋ́ ɔbwɛkpá mbʋ Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Brɛ́á nɔgyʋráa ɩwɩ tá amándɩ́ɛ́ ámʋ ɔnɔ́ á, bɛba bɔtʋ mɩ́ ɩnʋ. Megyí mɩ́a ɔdɔm kʋkʋ lɔ́yɔ ɩnʋ. Kpokiti kʋkʋ ɛ́ mɛda ɩnʋ.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Yudafɔ akʋ botsu Asia ɔmátɔ́ ba bʋbʋ ɩnʋ. Nɩ́ nɔbwɛ ɩtɔ laláhɛ kʋ á, tɛkɩ amʋ́ kʋ́ráá ɔbɛ́ba bɛbláa fʋ, mɩ́a amʋ́nyɔ abɛ́blɩ́ mʋ́.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ kʋ́ráá á, ha ahá ánfɩ onutó abʋblɩ tsitsa oduá Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ bowun mɩ́ ɩwɩ, brɛ́á bɔpʋ mɩ́ ya amʋ́ ansɩ́tɔ́.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Asʋn kua kʋlɛ pɛ́á nɔkplʋ́n blɩ́ brɛ́á nlɩɩ́ Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ ansɩ́tɔ́ gyí, ‘Mlɩdɛ́ mɩ́ asʋ́n gyí ndɛ, tsúfɛ́ nohogyi ánɩ́ awupʋ́ bɛ́lakʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ.’ ”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Ɩ́nɩá onumnyampʋ Felike yin anɩ Wíe ɔkpa ámʋ wankláán sʋ á, olotu asʋ́n ámʋ hɩ́ɛ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ Lisia ɔbá nfɩ á, nówun alɩá nɔ́mɔ asʋ́n ámʋ ɔnɔ́.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Ɔlɛbláa ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ámʋ ɔbɛ́ɛ, ogyóo Paulo ɩwɩ wankláán, ɔha mʋ otsia iwilwiitɔ. Ɔhá mʋ aba ɔkpa abʋkɩ mʋsʋ.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Nkɛ kpalobí kʋ ɔma a, Felike mʋa mʋ ka Drusila ánɩ́ ogyi Yudayintse bɛba. Felike lɛ́ha bɛyɛ́kpa Paulo ba, ɔlɔbɔtɔɩ́ tsú mʋ hógyi ánɩ́ ɔbʋ Kristo Yesutɔ ɩwɩ súná amʋ́.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Támɛ brɛ́á ɔdɛtɔɩ́ tsú yilébwɛ, ɩwɩsʋgyí pʋ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ́ʋ́ ɩbá ámʋ ɩwɩ á, ifú lɛkɩtá Felike. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa Paulo ɔbɛ́ɛ, “Kʋ yinki asa. Nenyá brɛ́ wankláán kʋ á, nɛ́latɩ́ fʋ́.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́ Felike lɛ́kɩ ɔkpa ánɩ́ Paulo obódunká tɔkʋ bɛha mʋ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ ɩbʋ nʋ bʋ ɩnʋ á, alapina wa abí bayɛ́tɩ Paulo, mʋa mʋnyɔ batɔ́ɩ́.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Nfinyɔ ɔma a, Felike lɛ́natɩ́. Porkio Festo lébetsiá mʋ obíásʋ́. Ɩ́nɩá Felike déklé ɔbɛ́ɛ, mʋ asʋ́n ɩwá Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ sʋ á, olesi Paulo wá obu nátɩ́.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.