Atos 20

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kpokiti amʋ ɔma a, Paulo lɛ́ba bɛtɩ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ fía, tɔ́ɩ́ kplá amʋ́, wá amʋ́ atɛtɔ-ɔnlɩn. Ɔlɛklá amʋ́ asa ɔlɔpʋ ɔkpa ɔyɔ́ Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Oleki nsɩnɛ́ ɩnʋ ɔpasua ámʋsʋ tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ asa olobowie Griikifɔ ɔsʋlʋ́sʋ.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Oletsiá ɩnʋ tsra asa. Brɛ́á ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, mɛ́fa ɔpʋ yɔ́ Siria ɔsʋlʋ́sʋ á, olowun ánɩ́ Yudafɔ bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ abʋkɩta mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ mɛ́layɔ́tsʋn Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ahá ánɩ́ bɛkpa mʋ ya ɩnʋ gyí Beroiayin Sopater, ogyi Piro mʋ bi; Tesalonikafɔ Aristarko mʋa Sekundo pʋ́ Derbeyin Gaio; amʋ́a Timoteo pʋ́ Asiafɔ Tihiko mʋa Trofimo.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Alɩ ahá ánfɩ begyankpá yógyo anɩ Troa wúlutɔ.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Israelfɔ begyi amʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ɔma a, anɩlétsiá ntsusʋ-yibitɔ tsú Filipi wúlutɔ. Anɩlɛ́natɩ́ nkɛná owítɔ́. Ɛkɛ núúsɩ́ a, anɩlɔ́bɔtʋ nkpá agyápʋ amʋ Troa wúlutɔ. Anɩ fɛ́ɛ́ anɩlétsiá ɩnʋ nkensíénɔ́.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋ ntʋ́pwɛsʋ á, anɩléfía abégyi atɔ́ abatɔ fɛ́ alɩá anɩ Wíe lósuná anɩ. Ɩ́nɩá Paulo dékléá ɔbɛ́natɩ́ ɔyɩ kɛhɛ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ kplá amʋ́ alɩɩ yɛ́ha ɔyɩ́nsɩnɛ́.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Nkandɩ́ɛ tsɔtsɔɔtsɔ bʋ ɔsʋ́sʋ́ obu ámʋ́ʋ́ anɩléfía mʋ́tɔ́ ámʋtɔ.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Oyimbi ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Eutiko lɔ́dʋ bian nfánsrɩ́ ɔnɔ́, ɔdɛ asʋ́n ámʋ nu. Ɩ́nɩá Paulo lɔ́tɔɩ́ wá ɔpá sʋ á, dɩdɩ́ lowie mʋ, fʋ́rʋ mʋ. Ɔlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ abansʋ́rʋ saasɩ nfánsrɩ́tɔ́ ɩnʋ bɛda ɔsʋlʋ́tɔ. Brɛ́á boyótsu mʋ a, alawú fɛ́ɛ́.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́kplɩ́ yɔ́ ɩnʋ, yémlí bun mʋsʋ, látá mʋ pútá, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Opúni mátsií mlɩ, ɔŋɛ́ bʋ mʋtɔ.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Paulo léyinkí dʋ́ yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ ɩnʋ, mʋa mʋ aba ámʋ nyɔ bebiabía bodobodo gyi. Ɔlɔyɔ mʋ tɔ́ɩ amʋsʋ alɩɩ yɔ́fʋn ɔyɩ kɛhɛ, ɔlɛnatɩ́.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Mʋ́ʋ́ ahá ámʋ bɛ́kpa kebi ámʋ ya wóyí á. Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́ ánɩ́ ɔbʋ nkpa.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Anɩlégyankpá yówie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ ayɔ́ Aso wúlutɔ yótsu Paulo ɩnʋ. Tsúfɛ́ Paulo lɛ́ha anɩ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔbɔ́tsʋn ayabitɔ ɔkpa ká tíí ɩnʋ.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Brɛ́á anɩa mʋnyɔ anɩléyéfia aba Aso wúlutɔ ɩnʋ á, olowie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ, anɩlɛ́fa yɔ́ Mitilene wúlutɔ.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Anɩlɛ́natɩ́ ɩnʋ ɔyɩ kɛhɛ, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Kio. Ɛkɛ nyɔɔsɩ a, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Samo wúlutɔ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ ɛ́ á, anɩlɛ́trá kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Mileto wúlutɔ.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Paulo mékléá obéyintá brɛ́ Asia ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔmɛkplɩ́ Efeso wúlutɔ, tsúfɛ́ ɔdɛkɔsɩ́ ánɩ́ nɩ́ ɔbɛ́talɩ́ á, obóyówie Yerusalem asa abʋgyi Pentekoste nkɛ ámʋ.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Brɛ́á anɩlóyowie Mileto wúlutɔ á, Paulo lɔ́wa abí sɩ́sɩ́ Efeso ɔpasua ahandɛ ɔbɛ́ɛ, bʋbá bɔtʋ mʋ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Brɛ́á ahandɛ amʋ bebefia mʋ a, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin alɩá mɩ́a mlɩnyɔ anɩlɔ́pʋtsíá tsú ɛkɛ gyankpapʋ ánɩ́ nɛba Asia ɔmátɔ́.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Mlɩyin alɩá nɛba ɩwɩasɩ yɔ́ agyʋ́má há mɩ́ Wíe, pʋ́ alɩá Yudafɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́, nowun ipian, su kʋ́ráá.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Mlɩyin ánɩ́ mmɔpʋ asʋ́n ánɩ́ ɩbɛ́kpa mlɩ ŋáín mlɩ brɛ́á nɛda Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan dɩnsʋ pʋ́ mlɩ wóyítɔ́.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Alɩá nɔtɔɩ́ kplá Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ fɛ́ɛ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ abʋdamli ba Bulu wá, abʋbɔhɔ anɩ Wíe Yesu gyi.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Séi ánfɩ á, nɔyɔ́ Yerusalem, fɛ́ alɩá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ labláa mɩ. Mmeyín tɔ́á ɩbɛ́ba mɩsʋ ɩnʋ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Támɛ mʋ́á Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ tɛbláa mɩ́ wúlugyíwúlusʋ, nyin gyí, asʋn wunhɛ pʋ́ obudɩ da gyo mɩ́.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Támɛ mmotsu mʋ́ asʋnbogya. Mboún alɩá nɔ́mɔ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe Yesu lɛ́ha mɩ́ ámʋ ɔnɔ́. Agyʋ́má ámʋ gyí, nɛ́bláa ahá Bulu awɩtɔlɛ asʋn wankláán ámʋ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Séi ánfɩ a, nyin ánɩ́ mlɩ ahá ánfɩ nɛbɛda Bulu iwíegyí ɩwɩ asʋ́n ɔkan mlɩtɔ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ménya nkpa ánɩ́ ɩtamatá á, megyí mɩ́ sʋ omenya.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Tsúfɛ́ nabláa mlɩ tógyítɔ́á Bulu déklé ɔbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 “Mʋ́ sʋ mlɩkɩ mlɩ ɩwɩ pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́pʋwá mlɩ ɩbɩtɔ ámʋsʋ wankláán. Mlɩkpa Bulu ɔpasua ámʋ́ʋ́ ɔlɛyaɩ́ tsʋn mʋ onutó mʋ bi lowusʋ ámʋ wankláán.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Nyin ánɩ́ nɛnátɩ́ á, akʋá bʋgyi fɛ́ nkpataku, bʋbʋ ɩyɩn bɛ́ba bowie mlɩtɔ, dá ɔpasua ámʋ sáɩ́n.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Mlɩtɔ akʋ óó bɔ́kʋsʋ́, dámlí ɔnɔkwalɩ amʋ pʋ́bɩ́tɩ́a mlɩtɔ akʋ buo ɩwɩ.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Mʋ́ sʋ mlɩda ɩwɩsʋ. Mlɩkaɩn ánɩ́ netsiá mlɩ wá nfinsa sɔ́ɔ́n, pʋ́ ansɩ́ ntsú yɩ́rɩ ɩwɩ súná mlɩ atɔ́ ɔpa onyé.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Mʋ́ sʋ séi á, ndɛpʋ mlɩ wá Bulu mʋa mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ ɩwá mlɩ ɔwʋnlɩ́n, ɩha amlɩdan, talɩ lɩɩ kínkín, amlɩnya atɔ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ há mʋ ahá ámʋ́ʋ́ bamlí mʋ klɛ amʋ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Brɛ́á mbʋ mlɩ wá á, mmɛpɛ ansɩ́ ɔhaa sika pɛpɛ, mʋ sika futútú ntɛ́ɛ mʋ atɔ́sʋ́.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ mɩ́ ɩbɩ anfɩ nɔpʋyɔ́ agyʋ́má nyá tɔ́á ɩdɛ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ hián fɛ́ɛ́.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Natsʋn ɔkpagyíɔkpasʋ súná mlɩ alɩá mlɔ́pʋ ɩbɩ yɔ́ agyʋ́má, pʋ́gyi ahá ánɩ́ ɩwɩ ma amʋ́ ɔnlɩn bʋalɛ. Mlɩkaɩn anɩ Wíe Yesu onutó asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu toyúlá ɔhá ánɩ́ otekíé atɔ́ dʋn ɔhá ánɩ́ bʋtekíé mʋ.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, mʋa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ bɛda akpawunu bɔ́ mpáɩ.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bosu brɛ́á bɛlatá aba pútá, klá aba.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Tɔ́á ɩlɔwa amʋ́ ahʋmɩtɩ gyí mʋ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋmɛ́ɛtrá wun amʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ ámʋ. Besi mʋ ɔkpa yówie ɔpʋ ɔnɔ́, olowie ntsusʋ-yibitɔ.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.